W każdą sobotę odbywają się zajęcia na Podyplomowych Studiach Teologiczno-Katechetycznych w Legnicy. Są one prowadzone we współpracy z Papieskim Wydziałem Teologicznym we Wrocławiu.
Obecnie studia podjęło 19 słuchaczy na I i II roku. Podczas jednego z listopadowych zjazdów, w ramach ćwiczeń z metodyki katechezy szkoły podstawowej, prowadzący zajęcia dyrektor studiów – ks. dr Jarosław Kowalczyk zaprosił do podzielenia się swoim doświadczeniem katechetyczno-pedagogicznym trzy osoby: p. Beatę Dzierżyk, nauczycielkę plastyki i techniki oraz wychowania do życia w rodzinie w Szkole Podstawowej im. św. Franciszka z Asyżu w Legnicy; ks. Arkadiusza Śliwińskiego, wikariusza w parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Szklarskiej Porębie i katechetę w Szkole Podstawowej nr 1 im. Tadeusza Kościuszki w Szklarskiej Porębie oraz ks. Przemysława Supersona, wikariusza w parafii Podwyższenia Krzyża św. w Legnicy i katechetę w Zespole Szkół Integracyjnych im. Piastów Śląskich w Legnicy.
Celem spotkania z ciekawymi gośćmi było zaproponowanie słuchaczom wypróbowanych technik pracy i pomocy dydaktycznych, które z powodzeniem można wykorzystać w katechezie szkolnej.
Dzielenie się doświadczeniem
Zarówno p. Beata, jak i ks. Arkadiusz oraz ks. Przemysław zaprezentowali niezwykle bogatą kolekcję własnych pomocy, które zachwyciły nie tylko pomysłowością, ale także oryginalnym wykonaniem i sposobem wykorzystania ich podczas zajęć z dziećmi i młodzieżą. Nauczycielka i księża katecheci w interesujący i jednocześnie inspirujący sposób przedstawili szereg różnorodnych pomocy dydaktycznych, nawiązujących do motywów biblijnych i symboli religijnych, które można wykonać samodzielnie, wykorzystując materiały znajdujące się w naszym najbliższym otoczeniu. Słuchacze zapoznali się m.in. z techniką kirigami, papieroplastyką, quillingiem, kalkografią, techniką wykonywania witraży, malowania na mokrym papierze i wieloma innymi. Niektóre pomoce można było wykonać już podczas ćwiczeń, co też słuchacze z ochotą uczynili. Zdobyte doświadczenie na pewno uatrakcyjni katechezę, którą w przyszłości będą prowadzić słuchacze PST-K. Zajęcia przebiegały w niezwykle miłej i twórczej atmosferze.
W mijającym roku obie diecezjalne Specjalistyczne Poradnie Rodzinne: w Legnicy oraz w Lubinie realizowały projekty w ramach „Polskich Inicjatyw Poradniczych”.
Był to pierwszy (i oby nie ostatni) raz, kiedy instytucje te z sukcesem pozyskały środki finansowe w ramach ogólnopolskich konkursów grantowych. Dotąd ich działanie opierało się głównie na środkach samorządowych i od lokalnych grantodawców.
Rdz 37 otwiera historię Józefa, a wraz z nią temat powracający w całej Księdze Rodzaju: napięcie między braćmi. Jakub kocha Józefa bardziej i daje mu „płaszcz z długimi rękawami”. Znaczenie tego zwrotu nie jest jednoznaczne. Tradycja przekładów widzi tu strój ozdobny i wyróżniający. Taki dar stawia syna na oczach innych w roli uprzywilejowanej. Bracia odczytują to jako niesprawiedliwość w domu. Wzmianka, że „nie mogli mówić do niego przyjaźnie”, pokazuje pęknięcie jeszcze przed przemocą. Jakub posyła Józefa do braci pasących trzody. Tekst prowadzi od Szechem do Dotanu, miejsca przy szlaku karawan ku Egiptowi. W opisie karawany pojawiają się wonności, balsam i żywica. To towary drogie i poszukiwane. Bracia planują zbrodnię. Ruben, pierworodny, proponuje wrzucenie do cysterny. Cysterna jest pusta, „bez wody”. Staje się więzieniem na wyniszczenie. Potem pojawiają się kupcy Izmaelici, a przekaz wspomina też Madianitów. To ślad złożonej historii opowiadania. Juda proponuje sprzedaż brata. Znika zamiar zabójstwa, pojawia się handel człowiekiem. Dwadzieścia sykli srebra odpowiada cenie wyceny młodego mężczyzny w Kpł 27,5, a więc cenie „za osobę”. Bracia jedzą posiłek w chwili, w której Józef pozostaje w dole. Tak wygląda znieczulenie na cierpienie najbliższego. Zdarzenie zaczyna się w rodzinie, a kończy na rynku. Tradycja chrześcijańska widzi w Józefie zapowiedź Chrystusa: umiłowany syn posłany przez ojca, odrzucony przez swoich, pozbawiony szaty, sprzedany za srebro i wydany obcym. Tekst ujawnia też dynamikę grzechu. Zazdrość przechodzi w przemoc, a potem w chłodną kalkulację.
Bóg nie może mnie przyjąć takiego, jakim chciałbym być, dlatego że taki, jakim chciałbym być, nie istnieje. To jest mój konstrukt myślowy, to jest moje marzenie. Istnieję tylko ja realny. Ten, którym chciałbym być, jest po prostu nierzeczywisty, a Bóg nie może kochać kogoś nierzeczywistego - wskazał w rozmowie z Polskifr.fr Wojciech Czuba, ewangelizator znany jako „Ślimak na pustyni”.
Wojciechowi Czubie, który w tym roku wraz z dominikaninem o. Dariuszem Czajkowskim głosił konferencje wielkopostne do młodzieży w najstarszej i największej polskiej parafii we Francji na „Concorde” w Paryżu, z Wielkim Postem najbardziej kojarzy się kolor fioletowy oraz postanowienia, które uważa za bardzo cenne. „To jest ważna rzecz - testowanie swojej woli, udoskonalanie się, bycie cnotliwym, sprawiedliwym, dobrym człowiekiem, dobrym chrześcijaninem” - mówił. Jednocześnie dodał, żeby „nie przejmować się, że coś nie wyjdzie”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
