Czcigodni Bracia w kapłaństwie, Ukochani Bracia i Siostry Diecezjanie!

1. Dzisiejszą uroczystość Chrystusa Króla pragniemy przeżywać w szczególnej łączności z Ojcem Świętym, pamiętając także o różnych sprawach odnoszących się do naszej diecezji i Kościoła w Polsce.
Ta wyjątkowość naszych duchowych przeżyć wiąże się w tym roku z ogłoszeniem przez Jana Pawła II listu apostolskiego - Rosarium Virginis Mariae (Różaniec Panny Maryi), mocą którego Ojciec Święty do istniejących trzech części różańcowych, dodaje czwartą, która w rzeczywistości zajmie miejsce drugiej, a zawiera tajemnice Światła.
W Liście tym są podane przesłanki, które wpłynęły na tego rodzaju postanowienie. Czytamy tam: "Przechodząc od dzieciństwa i życia w Nazarecie do życia publicznego Jezusa, kontemplacja prowadzi nas do tych tajemnic, które ze specjalnego tytułu nazwać można ´tajemnicami światła´. W rzeczywistości całe misterium Chrystusa jest światłem. On jest ´światłością świata´ (J 8, 12). Jednak ten wymiar wyłania się szczególnie w latach życia publicznego, kiedy głosi On Ewangelię Królestwa. Pragnąc wskazać wspólnocie chrześcijańskiej pięć znamiennych momentów - tajemnic ´pełnych światłości´ - tej fazy życia Chrystusa, uważam, że słusznie można by za nie uznać: 1. Jego chrzest w Jordanie; 2. Objawienie siebie na weselu w Kanie; 3. Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia; 4. Przemienienie na górze Tabor; 5. Ustanowienie Eucharystii, będącej sakramentalnym wyrazem misterium paschalnego" (RVM, 21).

2. Każda z tych tajemnic wprowadza nas coraz pełniej w publiczną działalność Zbawiciela i jednocześnie ukazuje nam, jak powinniśmy w naszym życiu podchodzić do tego wszystkiego, co wiąże się z innymi ludźmi, z dobrem wspólnym, z postawą miłosierdzia i służbą pokojowi, abyśmy dawali czytelne świadectwo, że przynależymy do Pana Boga. To przecież w dzisiejszej prefacji mszalnej uwielbiamy Stwórcę za to, że Jego Syn a nasz Zbawiciel całym swoim życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem "przekazał nieskończonemu Majestatowi [Bożemu...] wieczne i powszechne królestwo: królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju".
Władza królewska Jezusa Chrystusa jest niezbędną, żeby w świecie mógł panować ład i miłość. Św. Paweł nie waha się napisać do Koryntian: "Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć" (1 Kor 15, 25-26).
Postępując zaś zgodnie z Jego nauczaniem dostąpimy tej radosnej chwili, kiedy to Jezus sam jako Sędzia sprawiedliwy powie do nas: "Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo przygotowane wam od założenia świata" (Mt 25, 34).

3. Cieszy nas ta nadzieja, zwłaszcza że Chrystus jako prawdziwy Król nie tylko ukazuje nam te wspaniałe perspektywy, ale pozostawia Kościół, którego zadaniem jest przygotowanie każdej i każdego z nas na to szczególne spotkanie w wieczności.
Jakże wdzięczni jesteśmy naszemu Zbawcy chociażby i za te słowa, które wypowiedział do Apostołów, odchodząc z tego świata: "Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!" (Mk 16, 15). I mimo dwudziestu wieków, jakie upłynęły od wydania powyższego polecenia, nie zabrakło tych, którzy nie zwracając uwagi na zewnętrzne trudności podejmowali się misji głoszenia Ewangelii. I nasza diecezja, podobnie jak cała ojczyzna, ma swój udział w dziele ewangelizacji. Potwierdza to najnowsza wiadomość, która z pewnością do nas wszystkich już dotarła, że Ojciec Święty w dzień Matki Bożej Różańcowej powołał na sandomierską stolicę biskupią ks. prał. Andrzeja Dzięgę, dziekana Wydziału Praw Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, kapłana diecezji siedleckiej, byłego kanclerza Kurii Polowej, bardzo mocno związanego z naszą diecezją.
Nowy bowiem Biskup Sandomierski jest twórcą naszego Sądu Biskupiego, którym jako sądowy wikariusz biskupi kieruje do dzisiaj, jest także profesorem prawa w naszym Wyższym Seminarium Duchownym, a jako kanonik gremialny wchodzi w skład Prześwietnej Kapituły Katedralnej. Na prośbę wreszcie naszej diecezji został mianowany kapelanem Ojca Świętego. Księdzu Biskupowi Andrzejowi zawdzięczamy sprawne kierowanie pracami Pierwszego Synodu Diecezji Drohiczyńskiej i wiele prac duszpasterskich, chętnie podejmowanych w licznych parafiach, a zwłaszcza w Kosowie Lackim.
Z wdzięcznością wspominam współpracę z Pasterzem Sandomierskim, a ponieważ dzisiaj odbywa się jego konsekracja biskupia, a następnie za kilka dni wypada dzień imienin, dlatego zachęcam całą naszą diecezję do gorącej modlitwy w intencji Biskupa Andrzeja. Niech Pan mu błogosławi, Jezus Chrystus niech prowadzi owocnie po drogach swego Królestwa na ziemi, Duch Święty niech towarzyszy jego posłudze pasterskiej swoim światłem, mądrością i miłością. Z wielką ufnością zawierzamy osobę nowego Biskupa i jego działalność apostolską macierzyńskiej opiece Królowej Różańca Świętego, wierząc głęboko, że tajemnice światła będą mu towarzyszyły, przynosząc jakże potrzebne duchowe owoce.
Wypada także wyrazić nadzieję, że nasza diecezja nadal pozostanie bliską Księdzu Biskupowi Andrzejowi, Pasterzowi Sandomierskiemu.

4. Dzieląc się tą radosną nowiną, nie mogę nie wspomnieć, że uroczystość Chrystusa Króla jest jednocześnie świętem patronalnym naszego Wyższego Seminarium Duchownego, którego profesorem - jak już było wspomniane - jest nowy Biskup. Seminarium jest tym środowiskiem, gdzie młodzi ludzie, podejmując duchowe zaproszenie Jezusa Chrystusa, przygotowują się i to pod każdym względem, do tego, aby jak najlepiej głosić Królestwo Boże, przyczyniać się do jego rozszerzenia. To z tego środowiska wychodzą przyszli kapłani, nasi proboszczowie, prefekci czy kapelani; seminarium jest też kuźnią przyszłych biskupów. Pamiętajmy o nich w modlitwach. Nie zapominajmy prosić Pana Boga o nowe powołania, właśnie do naszego Seminarium. Niech na zawsze pozostają w naszej pamięci słowa Jezusa: "Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo" (Łk 10, 2).
Ten apel kieruję również do was, młodzi ludzie. Nie lękajcie się przyjąć zaproszenia do apostolstwa. Nasze Seminarium na was czeka. Czekają oddani wychowawcy i dobrzy profesorowie.

5. Uroczystość Chrystusa Króla jest ponadto świętem, dzięki któremu staje się nam bliższy powszechny wymiar Kościoła. Wszyscy ludzie są zaproszeni do uczestnictwa w tym Królestwie. Wszyscy mogą się zbawić i do wszystkich został posłany Jezus Chrystus jako Nauczyciel i Odkupiciel.
Wiele wszakże zależy od tego, czy ta dobra i radosna nowina o Bożym Królestwie będzie docierała do wszystkich i będzie z radością przyjmowana? Już teraz wiemy dobrze, że nie są w stanie temu zadaniu zaradzić sami kapłani. I dlatego Kościół coraz częściej kieruje apele do katolików świeckich, aby pogłębiając swoją wiarę stawali się równocześnie jej głosicielami.
Temu celowi służy - między innymi - powołanie do istnienia przed stu laty - Akcji Katolickiej, która na terenie Polski po latach prześladowań zaczyna się odradzać. To ona ma przyczyniać się do tego, żeby katolicy świeccy dzielili się między sobą całym dziedzictwem Kościoła, w ten sposób ułatwiając i upowszechniając posługiwanie kapłanów i biskupów.
Nie trzeba chyba specjalnie tłumaczyć, gdyż jest to czymś oczywistym, iż nasza epoka bardzo i to bardzo potrzebuje mocnego oparcia całości naszego ziemskiego życia na tym solidnym fundamencie, którym jest Jezus Chrystus, kamień węgielny każdej budowli cywilizacyjnej, służącej człowiekowi.
Niech świadomość tego wszystkiego zachęci nas do uczestnictwa w formacji i misji Akcji Katolickiej, stowarzyszenia świeckich katolików, wspomagającego poszczególne osoby do pełniejszego bycia katolikiem i do coraz efektywniejszej służby całemu narodowi.

6. Ukochani Bracia i Siostry!
z wielką ufnością kieruję do Was ten List na uroczystość Chrystusa Króla. Wierzę głęboko, że te treści, o których on mówi, są dla nas wszystkich pokrzepiające. Podnoszą na duchu. Ukazują bowiem wspaniałe perspektywy, przed którym stoi każdy człowiek, wierzący w Jezusa Chrystusa. Tę nadzieję niech w nas utrwala modlitwa, którą wespół z kapłanem odmówimy dzisiaj po Komunii św.: "Wszechmogący Boże, Ty nas posiliłeś chlebem dającym życie wieczne; spraw, abyśmy z radością byli posłuszni Chrystusowi, Królowi wszechświata, i mogli z Nim żyć bez końca w królestwie niebieskim".
O to modlę się razem z Wami. A na umocnienie tej nadziei, tym razem z Sandomierza, wespół z Biskupem Andrzejem udzielam Wam błogosławieństwa: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego!

Oddany w Panu