- Basiu, podaj jeszcze jeden talerz.
- Już nakryłam dla całej rodziny.
- Wiem, córeczko, dziękuję ci, ale
gdyby przyszedł ktoś dziś w odwiedziny?

Może jakiś zbłąkany podróżny
zechce u nas się ogrzać w pół drogi,
może ktoś, kto na pociąg się spóźnił,
spiesząc do swych bliskich i drogich?

Albo ta z naprzeciwka sąsiadka,
ta bledziutka, krucha staruszka,
co ma twarz jak wyciętą z opłatka,
bo tak dawno nie wstawała z łóżka.

Jest na świecie tylu bezdomnych
Jak Maryja i Józef w Betlejem,
a świat cały taki ogromny
i tak łatwo w nim zgubić nadzieję.

Może jednak ktoś przyjdzie w ten wieczór,
chcąc zapomnieć o troskach i lękach...

By nikt dzisiaj samotny się nie czuł -
w każdym domu wolne krzesło czeka!