Reklama

Z Watykanu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Audiencja Generalna

Benedykt XVI rozpoczął cykl katechez o modlitwie

Modlitwa, zwłaszcza modlitwa chrześcijańska, to temat rozpoczętego 4 maja nowego cyklu papieskich katechez podczas środowych audiencji ogólnych. Benedykt XVI przypomniał, że z modlitwą mamy już do czynienia w kulturach przedchrześcijańskich i wyraża ona tęsknotę za głosem z Nieba. Wskazuje na wymiar religijny człowieka i wpisane w jego serce pragnienie Boga.
Papież zaznaczył, że celem tych katechez, opartych na Piśmie Świętym, wielkiej tradycji Ojców Kościoła, mistrzów duchowości i tekstach liturgii, jest uczenie się bardziej intensywnego przeżywania relacji z Bogiem. Ma to być swego rodzaju „szkoła modlitwy”. Trzeba jej się bowiem uczyć. - Także ci, którzy są bardzo zaawansowani w życiu duchowym, odczuwają nieustannie potrzebę udania się do szkoły Jezusa, aby nauczyć się autentycznej modlitwy - zauważył Benedykt XVI. Ojciec Święty wskazał, że pierwszym przykładem modlitwy jest Pan Jezus, którego Ewangelie ukazują w nieustannym dialogu z Ojcem. Jest to głęboka komunia Tego, który przyszedł na świat, nie aby czynić swoją wolę, ale Ojca, który Go posłał dla zbawienia człowieka.
W swej pierwszej katechezie Papież przedstawił przykłady modlitwy w kulturach starożytnych, wskazując, że człowiek zawsze i w różnych sytuacjach zwracał się do Boga.

Papieskie nominacje

Abp Zimowski członkiem Kongregacji

Reklama

Benedykt XVI mianował abp. Zygmunta Zimowskiego członkiem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Watykański hierarcha jest przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia.
Obok abp. Zimowskiego Benedykt XVI powołał do tej watykańskiej dykasterii kard. Kurta Kocha, przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan, oraz kard. Velasio De Paolisa, przewodniczącego Prefektury Spraw Ekonomicznych Stolicy Apostolskiej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wizyta duszpasterska

W Akwilei i Wenecji

Na 7 i 8 maja zaplanowano wizytę duszpasterską Benedykta XVI do Akwilei i Wenecji. Jej hasłem są słowa: „Utwierdzaj naszą wiarę”, a jednym z jej powodów są przygotowania do II Krajowego Spotkania Kościelnego, które odbędzie się w kwietniu 2012 r. w Akwilei. Logo podróży przedstawia fragment mozaiki z weneckiej bazyliki św. Marka z wizerunkami św. Piotra i św. Marka oraz krzyż z Akwilei jako znak łączności Kościołów lokalnych północno-wschodniej części Włoch. Akwileja jest historycznie „matką” 57 utworzonych po niej diecezji. Obejmowała swym zasięgiem obszar na północ aż po Dunaj i na wschodzie aż po Balaton.

Decyzja Watykanu

Koniec UCIP?

Międzynarodowa Katolicka Unia Prasy UCIP (Union Catholique Internationale de la Presse) nie będzie mogła używać określenia „katolicka”. Postanowił o tym Watykan, cofając uznanie UCIP jako stowarzyszenia katolickiego zgodnego z prawem kanonicznym. W liście do kierownictwa UCIP Papieska Rada Świeckich zażądała natychmiastowego usunięcia słowa „katolicka” z nazwy unii. Potwierdził to w rozmowie z austriacką agencją katolicką „Kathpress” Bernhard Sassmann, który do chwili otrzymania listu z Watykanu był przewodniczącym UCIP.
Według listu Papieskiej Rady Świeckich, UCIP nie przestrzegała przez dłuższy czas statutów organizacji, zatwierdzonych przez Stolicę Apostolską. Sytuacja nie zmieniła się również po rozmowach personalnych z kierownictwem UCIP w Rzymie.
Papieska Rada Świeckich wyjaśniła w liście do UCIP, że podjęła decyzję, opierając się na kanonie 300 Prawa Kanonicznego, mówiącym o tym, że „żadne stowarzyszenie nie może przybrać nazwy «katolickie», chyba że za zgodą kompetentnej władzy kościelnej”.
UCIP nie przestrzegała norm zawartych w statutach, w tym m.in. dotyczących zgromadzeń generalnych i ich porządków dziennych, a także podejmowała nieodpowiednie decyzje personalne.
Międzynarodowa Katolicka Unia Prasy z siedzibą w Genewie powstała w 1927 r. W jej ramach działa osiem specjalistycznych agend skupiających: dziennikarzy, prasę codzienną, czasopisma, naukowców, prasę kościelną, agencje informacyjne, wydawców książek i fotoreporterów.

Na blogach piszą

Byłem osobiście na beatyfikacji. Przeżycie niesamowite. Zobaczenie wspólnoty Kościoła z całego świata, która raduje się i modli za dar wyniesienia do chwały ołtarzy mojego wielkiego Rodaka, napawa mnie dumą narodową. W czasie uroczystości mimowolnie popłynęły łzy szczęścia, że mogłem żyć i słuchać tego wielkiego Papieża oraz modlić się razem z Nim i za Niego. W czasie beatyfikacji byłem radosny jak małe dziecko, które dostaje wymarzony prezent. Choć było nas ponad milion osób, czuło się wspólnotę rodzinną. Nieważne było, czy stoi obok mnie Japończyk, Murzyn, czy Anglik, czy też Polak, ważne było to, że połączył nas Pan. I to w święto Miłosierdzia.
Historia Papieża Polaka nie kończy się, wręcz przeciwnie - ona dopiero się zaczyna.
Przemek 1985

Jan Paweł II mówi do nas:

Proszę Was, - abyście całe to duchowe dziedzictwo, któremu na imię Polska, raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością taką, jaką zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie świętym, - abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się, i nie zniechęcili, - abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy.

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Trzy ważne tematy podejmuje dzisiejsza Ewangelia: rozpoznać Jezusa, pójść za Nim i dawać świadectwo

2026-01-14 18:56

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Agata Kowalska

Ewangelia uczy, że nikt nie jest gotów wybrać się w drogę za Jezusem, poddać się Jego wymaganiom czy też poświęcić się dla Niego, jeśli wpierw nie (roz)pozna w Nim swojego Zbawiciela.

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».
CZYTAJ DALEJ

Bliskość z Nim porządkuje pobożność i uczy wolności serca

2026-01-09 19:19

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Opowiadanie stoi w samym środku dramatu posłuszeństwa. Samuel przychodzi do Saula z twardym słowem Pana. W tle pozostaje wojna z Amalekitami i nakaz objęcia ich „klątwą” (ḥerem), czyli oddaniem wszystkiego Bogu bez prawa do łupu. Saul zachował to, co wyglądało na rozsądny zysk i pobożny zamiar. W perykopie słychać inne kryterium. Samuel zaczyna od znaku słyszalnego: odgłosu owiec i bydła. Zewnętrzny hałas ujawnia wybór serca. Potem pada zdanie-klucz całego wydarzenia: Pan ma upodobanie w posłuszeństwie. Hebrajskie (šāma‘) znaczy „słuchać” i niesie sens „być posłusznym”. Saul słyszy rozkaz, a układa własne usprawiedliwienia. Chce złożyć ofiarę z najlepszego łupu. Samuel widzi w tym odwrócenie porządku. Ofiara wyrasta z przymierza, a przymierze żyje ze słuchania. Prorok nazywa bunt grzechem wróżbiarstwa, a upór winą bałwochwalstwa. To porównania z obszaru praktyk, które obiecują kontrolę i bezpieczeństwo. Serce upierające się przy swoim planie przenosi tę samą postawę na relację z Bogiem. Na końcu brzmi wyrok: odrzucenie słowa Pana prowadzi do odrzucenia króla. W Izraelu władza królewska pozostaje służbą poddającą się Słowu. Tekst dotyka też religijnej pokusy. Człowiek potrafi mnożyć gesty pobożności, a równocześnie omijać posłuszeństwo. Słowo Boga przenika takie zasłony i wzywa do prostoty serca. W starożytnym kulcie tłuszcz ofiary uchodził za część najcenniejszą. Samuel przypomina, że nawet to, co najlepsze, nie zastąpi słuchania. Posłuszeństwo otwiera drogę błogosławieństwu i chroni przed duchowym rozproszeniem. Samuel nie prowadzi sporu o strategię wojny. On odsłania relację króla z Bogiem, która stoi u źródeł decyzji.
CZYTAJ DALEJ

Włoska Akcja Katolicka zawierza swoją działalność wstawiennictwu Frassatiego

2026-01-18 19:53

[ TEMATY ]

Akcja Katolicka

Włochy

Włodzimierz Rędzioch

Relikwie św. Pier Giorgia

Relikwie św. Pier Giorgia

W Rzymie, w sobotę 17 stycznia 2026 r. w kościele Domus Mariae w siedzibie włoskiej Akcji Katolickiej została odprawiona uroczysta Eucharystia, której przewodniczył kard. Pietro Parolin, Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej. Msza św. połączona była z wystawieniem relikwii św. Pier Giorgia Frassatiego.

Celebrując Eucharystię, krajowe prezydium Akcji Katolickiej powierzyło dzałalność Stowarzyszenia wstawiennictwu św. Pier Giorgia, odnawiając swoje zobowiązanie do formowania chrześcijan zdolnych do życia w świecie z odpowiedzialnością, nadzieją i wiernością Ewangelii. Decyzja o poświęceniu tego kościelnego wydarzenia młodemu świętemu z Turynu wynika z głębokiej więzi, jaka zawsze łączyła Frassatiego z Akcją Katolicką, której był aktywnym i zaangażowanym członkiem, ucieleśniając w sposób wzorowy świeckie powołanie do świętości w swoim codziennym życiu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję