Tak o nowym błogosławionym kard. Johnie Henrym Newmanie pisał dzień przed rozpoczęciem pielgrzymki na łamach „L’Osservatore Romano” były brytyjski premier Tony Blair, który podobnie jak Newman przeszedł na katolicyzm. Blair podkreślał, że obecny Papież jest w „głębokiej harmonii z duchem i ideami Newmana”. Szczególnie zaznaczył wierność prawdzie. „«Człowiek sumienia to ten, kto nie zdobywa nigdy wyrozumiałości, dobrobytu, sukcesu, prestiżu w oczach innych ani aprobaty opinii publicznej kosztem prawdy» - pisał kardynał. To twarda opinia w świecie, w którym w tak miażdżącej mierze media kształtują opinię” - komentował Blair.
Rzeczywiście można znaleźć podobieństwa między tymi dwoma osobami. Obecny Ojciec Święty jest często przez sądy opinii publicznej krzywdzony, podobnie było z Newmanem.
Późniejszy kardynał urodził się w obojętnej religijnie, bogatej rodzinie anglikańskiej w 1801 r. Zdobył staranne wykształcenie na studiach w Oksfordzie i w wieku 23 lat został ordynowany na pastora. Od początku doceniano jego inteligencję i gruntowną wiedzę, mianując go wykładowcą w renomowanym Oriel College. Rok 1833 jest naznaczony kolejnym ważnym wydarzeniem w życiu Newmana. Zakłada on Ruch Oksfordzki - ruch odnowy religijnej, badający gruntownie pisma Ojców Kościoła i poszukujący ciągłości tradycji.
Zastanawiając się nad podziałami w chrześcijaństwie, po kilku latach ks. John Newman doszedł do wniosku, że apostolski depozyt jest wiernie przechowywany w Kościele katolickim, od którego Kościół anglikański - do którego dotychczas przynależał - daleko odszedł. Konsekwencją tych przemyśleń było przejście na katolicyzm. Formalnie dokonało się to 9 października 1845 r. Rok później Newman przyjął święcenia kapłańskie. Będąc w Rzymie, spotkał się z Oratorianami, założonymi w XVI wieku przez św. Filipa Nereusza. Wkrótce założył domy zgromadzenia w Anglii. Następnie oskarżono go o liberalizm. Od czasu konwersji niechętnie na niego patrzyli anglikanie, zdystansowały się również środowiska katolickie. W pełni zrehabilitował go papież Leon XIII, który 12 maja 1879 r. obdarzył go godnością kardynalską. Rok później, 11 sierpnia 1890 r., kard. John Henry Newman zmarł w Birmingham.
„Serce mówi do serca” - te słowa św. Franciszka Salezego, które kard. John Henry Newman umieścił w swoim herbie, stały się hasłem pielgrzymki Benedykta XVI do Wielkiej Brytanii.
Robiąc wiosenne porządki, niejeden z nas doszedł do wniosku, że ma w domu zdecydowania za dużo rzeczy… Otaczamy się nadmiarem. Nie miała tego problemu Matka Małgorzata Łucja Szewczyk, która od św. Franciszka z Asyżu uczyła się ubóstwa. Charakteryzowała ją wewnętrzna wolność, dyspozycyjność, energiczność, prostota. W młodości dużo wycierpiała, ale nie rozpamiętywała własnego bólu. Jak małż, do którego wpadnie ziarenko piasku, otula je masą perłową, tworząc perłę, tak Małgorzata, to, co było w jej życiu bolesne, oddała Chrystusowi, a On przemienił to i obdarzył ją szczególną wrażliwością na ludzkie cierpienie. Dziś swoją Założycielkę naśladuje blisko 600 Sióstr Serafitek ze Zgromadzenia Córek Matki Bożej Bolesnej. Przygotowują się właśnie do czerwcowej beatyfikacji Matki Małgorzaty w krakowskim sanktuarium Bożego Miłosierdzia.
W 16. rocznicę beatyfikacji bł. ks. Jerzego Popiełuszki ukazuje się najnowsza książka Mileny Kindziuk „Nowe cuda ks. Jerzego Popiełuszki. To nie miało prawa się zdarzyć”. To poruszająca opowieść o łaskach i uzdrowieniach z Polski, Francji, Syberii i Afryki, które pokazują, że kapłan męczennik nadal jest blisko ludzi i nadal prowadzi ich do Boga i nadal wyprasza łaski tam, gdzie po ludzku wszystko wydaje się już stracone.
Jedna z najbardziej przejmujących historii prowadzi na Syberię, do Bracka. To tam mieszka Angelika, kobieta wychowana z dala od katolickiej tradycji, żyjąca w świecie, w którym wiara przez lata pozostawała na marginesie codzienności. W chwili dramatycznego rodzinnego zagrożenia, gdy jej brat związany z radykalną sektą islamską stał się niebezpieczny dla bliskich, zwróciła się o pomoc do ks. Jerzego Popiełuszki. Modlitwa wypowiedziana w rozpaczy stała się początkiem przełomu.
Tak czasem bywa, że polityczny plan rozpada się w zderzeniu z rzeczywistością. W ostatnich dniach mogliśmy obserwować właśnie taki przypadek. Donald Tusk najwyraźniej uznał, że decyzja Wołodymyra Zełenskiego o uhonorowaniu ukraińskiej jednostki wojskowej nazwą „Bohaterów UPA” stworzyła okazję do rozegrania politycznej partii przeciwko nowemu prezydentowi Karolowi Nawrockiemu. Problem w tym, że Polacy nie odegrali przypisanej im roli.
Gdy Karol Nawrocki zapowiedział podjęcie działań w sprawie odebrania Wołodymyrowi Zełenskiemu Orderu Orła Białego, premier nie stanął po stronie polskiego prezydenta. Wręcz przeciwnie. Stwierdził, że propozycja Nawrockiego jest „równie niepokojącym krokiem” jak sama decyzja Zełenskiego. W praktyce oznaczało to postawienie znaku równości między ukraińskim przywódcą, który zdecydował się na gest godzący w polską pamięć historyczną, a polskim prezydentem reagującym na ten gest.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
