W dzisiejszych czasach oglądanie telewizji dla wielu ludzi jest rzeczą wręcz naturalną. Mało tego, istnieją nawet programy przeznaczone dla... domowych zwierząt. Chciałbym jednak napisać parę słów o kanałach
dziecięcych. Dzięki cyfrowym platformom satelitarnym oraz popularnym kablówkom, w praktyce nasi milusińscy mają dostęp do co najmniej kilkunastu programów adresowanych właśnie do nich.
Warto wraz z dziećmi pooglądać programy dla nich przeznaczone. Zapewniam Państwa, że niekoniecznie są one dla nich dobre. Wiele z nich powtarza brutalne schematy sensacyjnych filmów fabularnych. Króluje
tam przemoc. Patrząc zaś na odpychające i odrażające postaci, można pokusić się o konkluzję, że komuś bardzo zależy na tym, aby wręcz zabić w oglądającym elementarne poczucie piękna. Ponadto gdzieś tam
w tle co rusz pojawiają się jakieś podejrzane i niejednokrotnie okultystyczne symbole.
To nie bajka, że wiele bajek zamiast uczyć, wzruszać i ukazywać wspaniałe wzorce do naśladowania, promuje postawy nihilistyczne, w których dominują egoizm oraz egocentryzm. Spora część rodziców woli
zostawić swoje potomstwo przed telewizyjnym ekranem i mieć "święty spokój" oraz "chwilę dla siebie". Dziecko zaś, zafascynowane kakofonią kolorów i scen, cichutko siedzi, chłonąc jeszcze nie do końca
zrozumiałe dla siebie treści. Na dodatek bezwiednie przyzwyczaja się do świata reklam. Nie jest zatem wykluczone, że za jakiś czas w swoim postępowaniu będzie kierowało się tym, co zobaczy na szklanym
ekranie. Zerknijmy więc na to, co oglądają nasze dzieci.
Emisja pierwszego odcinka odbyła się 4 sierpnia. Następnych 7 odcinków zostanie nadanych w kolejne soboty i niedziele sierpnia w paśmie ogólnopolskim TVP3. Początek programu o godz. 21.02.
Feliks żył w III w., był synem legionisty rzymskiego Hermiasa, który osiedlił się w Noli, na południe od Neapolu.
Kiedy Feliks przyjął święcenia kapłańskie, wybuchło prześladowanie wyznawców Chrystusa za panowania Decjusza. Feliks był torturowany. Jego poranione ciało wleczono po ostrych muszlach i skorupach. Udało mu się jednak ujść z więzienia. Ukrywał się przez pewien czas w wyschniętej studni. Po śmierci Decjusza powrócił. Ponieważ jednak skonfiskowano mu majątek rodzinny, żył z pracy swoich rąk. Po śmierci schorowanego Maksyma został wybrany na biskupa Noli, ale odmówił przyjęcia godności, proponując na to stanowisko Kwintusa.
Publikujemy oświadczenie rzecznika Archidiecezji Krakowskiej w sprawie pojawiających się w przestrzeni internetowej fałszywych nagrań, wykorzystujących wizerunek Metropolity Krakowskiego.
Archidiecezja Krakowska informuje, że nagrania jakichkolwiek reklam z udziałem Księdza Kardynała Grzegorza Rysia, szczególnie promujące suplementy diety, lekarstwa i fundusze inwestycyjne, pojawiające się w przestrzeni internetowej to tzw. deepfake, czyli materiały fałszywe. Ksiądz Kardynał nigdy nie brał udziału w reklamach, a wykorzystanie wizerunku Metropolity Krakowskiego narusza Jego dobra osobiste. Ostrzegamy wszystkich przed manipulacją, dezinformacją i oszustwem.
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.