Wydawało się, że czas encyklopedii i podręczników z instalowaniem haseł przedmiotowych oraz opisów według zapotrzebowań ideolo minął. Przynajmniej tu i teraz, po odzyskaniu niezależności od Wielkiego Brata ze Wschodu. Ale gdzież tam. Okazało się, iż zawsze jakiś starszy czy młodszy brat znajdzie się i będzie chciał dyrygować w „tym kraju”, wskazując, co jest najsłuszniejsze, co do odkreślenia grubą kreską tolerancji, a co do stałego potępiania. I fałszowania.
Niedawno zwrócono uwagę na skandalicznie zredagowane w 28. tomie Wielkiej Encyklopedii PWN hasło dotyczące UPA (Zbigniew Małyszczycki - PWN nobilituje OUN-UPA, Myśl Polska, nr 51-52/2005; PWN się kompromituje, MP, nr 3/2006) oraz hasło „Wołyń”, zamieszczone w 29. tomie Wielkiej Encyklopedii (Prezes Zarządu Wydawnictwa Naukowego PWN Barbara Jóźwiak; redaktor naczelny Wielkiej Encyklopedii PWN Jan Wojnowski; koordynator zespołu historii, ekonomii, mediów, Polonii, wojskowości, polityki, stosunków międzynarodowych - Witold Sienkiewicz, pod tekstem w encyklopedii brak nazwiska autora). Redakcja tych tragicznych - nie tylko dla Polaków - wydarzeń, będących okrutnym ludobójstwem, sprowadzana jest w istocie do jakichś wyzwoleńczych walk UPA przeciw Niemcom, z partyzantką radziecką, a następnie Armią Czerwoną; wzmiankuje się również o „krwawych czystkach etnicznych” i „regularnych walkach polsko-ukraińskich”, w których ofiarami były dwie strony.
Można rzec: Nic nowego. Subskrybenci WE PWN już w 2. tomie spotkali się z szokującym wypełnieniem hasła „antysemityzm” zdaniem: „Najdrastyczniejszym przejawem wrogości do Żydów z lat wojny był mord w Jedwabnem (1941)...” (autor Daniel Grinberg; redaktor naczelny WE PWN Jan Wojnowski; rada konsultantów m.in. z Jerzym Osiatyńskim, Jerzym Tomaszewskim, Andrzejem Kajetanem Wróblewskim; koordynator zespołu redakcyjnego działu historia, ekonomia, media, Polonia, wojskowość, polityka, stosunki międzynarodowe - Marcin Kamler). Powstał wtedy chwilowy i dziwnie słabiutki hałasik. Jan Wojnowski sugerował możliwość procesu sądowego za... opublikowanie zdziwienia i podejrzenia o możliwość kłamstwa oświęcimskiego, a Daniel Grinberg po kilku latach, indagowany przez dziennik Rzeczpospolita, wyjaśniał, że... przecież ktoś zatwierdził, a w ogóle takie czepianie się wynika ze złej woli (sic!) i... i sza... Mimo że w ww. encyklopedii w haśle „antysemityzm” nie ma Auschwitz-Birkenau, Treblinki, Sobiboru, Chełmna n. Nerem, Majdanka (tak!). Według „encyklopedystów” - Jedwabne było „najdrastyczniejszym przejawem” antysemityzmu!
Ciekawe, ile jeszcze można odnaleźć podobnie sprokurowanych i zainstalowanych w Wielkiej Encyklopedii haseł? Może odezwą się czytelnicy? I jak długo jeszcze będziemy narażani na poprawnościowe, aż po granice fałszu i antypolonizmu (hasło „antypolonizm” nie występuje w tejże encyklopedii), instalowanie takich ujęć w państwowym wszak wydawnictwie?...
Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
Boli Cię cudza ocena? Jedno zdanie potrafi czasem zostać w sercu na lata. Czyjaś krytyka, złośliwość niesprawiedliwy osąd — i nagle tracimy pokój.
W tym odcinku mówię o mądrości Doroteusza z Gazy, który pokazuje, że reakcja na cudze słowo może odsłonić coś bardzo ważnego w naszym wnętrzu. Nie po to, żeby się oskarżać. Po to, żeby zacząć zdrowieć.
W setną rocznicę śmierci Antonia Gaudiego, postulator procesu beatyfikacyjnego twórcy bazyliki Sagrada Família w Barcelonie podkreślił duchowe motywacje katalońskiego architekta. Proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 1995 roku.
W rozmowie z niemieckim tygodnikiem katolickim „Die Tagespost” z 6 czerwca o. Josep M. Blanquet powiedział, że w procesie beatyfikacyjnym Gaudiego nacisk kładzie się nie tylko na jego twórczość architektoniczną, ale przede wszystkim na jego życie osobiste. Podczas wizyty w Barcelonie 10 czerwca, w setną rocznicę śmierci Gaudiego, papież Leon XIV poświęci nowo ukończoną Wieżę Chrystusa w Sagrada Família.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
