Przez największe kraje Unii Europejskiej przetacza się silna fala społecznego niezadowolenia, która przybiera postać manifestacji, demonstracji i blokad: rafinerii, dróg, budynków rządowych i władz unijnych. Te społeczne protesty podejmują tak pracownicy najemni, jak przedsiębiorcy, ale również pracownicy sfery budżetowej i rolnicy, bo we wszystkie te grupy społeczne uderzają absurdalnie wysokie podatki, jakimi poszczególne rządy krajów UE jak i sama Unia Europejska obkłada benzynę. A benzyna i olej napędowy to w dzisiejszych czasach towar, bez którego trudno się obejść, którego cena w dodatku poważnie wpływa na ceny innych towarów, więc i na koszty utrzymanie przeciętnej rodziny.

Interesujące: wielka musi być irytacja społeczna, jeśli obywatele sięgają nawet po nielegalne blokady dróg i instytucji! I jak właściwie funkcjonuje demokracja w Unii Eurpejskiej, jeśli przez tak długi czas rządy poszczególnych krajów (w większości - lewicowe!) i władze unijne pozostawały głuche na narastający problem?

Na cenę litra benzyny składają się cztery składniki: koszt wydobycia ropy naftowej, koszt jej przetworzenia w benzynę i olej napędowy, zysk producentów i - właśnie: podatek akcyzowy, ściągany przez rząd.

We wszystkich krajach Unii Europejskiej doszło do skandalicznej sytuacji, w której ów podatek akcyzowy stanowi od 60 do 80% ceny litra benzyny. Obywatele zasadnie pytają więc: dlaczego rządy zabierają obywatelom, przy zakupie benzyny, aż 60-80% całości wydatkowanych na paliwo pieniędzy? Co właściwie uzasadnia tak horrendalnie wysoki podatek akcyzowy? Czy aby nie jest on bezproduktywnie przejadany przez żyjącą coraz dostatniej biurokrację Unii Europejskiej i poszczególne aparaty państwowe? Czy zatem tak wysoki podatek akcyzowy nie jest podyktowany jednym li tylko grupowym interesem: grupy ludzi władzy?

Już dziś powiedzieć można, że trwające ponad tydzień manifestacje i masowe protesty wstrząsną rządami krajów Unii Europejskiej, w większości dziś rządami lewicowymi, socjalistów i socjaldemokratów ( czy, jak w przypadku Francji, rządami socjalistów i komunistów). Nie brak dziś obserwatorów sceny politycznej przewidujących, że po tej wielkiej fali społecznego niezadowolenia Unia Europejska nie będzie już taka sama: gdyż z całą jaskrawością ujawniła się rozbieżność interesów ludzi, żyjących z pracy - i ludzi, żyjących z władzy. Dodajmy z władzy opartej o ideologię eurosocjalistyczną.

Niestety, i w Polsce kolejne rządy tolerują prawie 70% podatek akcyzowy, ukryty w cenie benzyny i olejów napędowych, który boleśnie uderza po kieszeni nie tylko pracowników transportu, firmy transportowe, rolników, rybaków nie tylko wszystkich zmotoryzowanych ( a samochód przestał dziś być luksusem, jest coraz częściej po prostu narzędziem pracy), ale przede wszystkim - przeciętnie zarabiające rodziny i ludzi biednych. Gdyż podatek ten "napędza" ceny, rodzi inflację i postępującą drożyznę.

Miejmy nadzieję, że zanim rozpoczną się zapowiadane już i w Polsce protesty - władze podejmą kroki w kierunku znaczącego obniżenia podatku akcyzowego. Takie są oczekiwania obywateli, zwłaszcza tych, którzy nie żyją z władzy.