Uroczystą Eucharystię połączoną z obrzędem święceń diakonatu odprawił Biskup Ordynariusz 8 maja w katedralnym kościele św. Mikołaja w Bielsku-Białej. Razem z nim przy ołtarzu stanęli proboszczowie rodzinnych parafii nowych diakonów oraz wychowawcy seminarium duchownego.
- Diakonat każe iść za Panem Jezusem w postawie pokornej służby wyrażającej się nie tylko w dziełach miłosierdzia, ale przenikającej i kształtującej cały sposób myślenia i działania - zwrócił się do akolitów bp Tadeusz Rakoczy. Przywołując postać św. Stanisława Biskupa wezwał kandydatów do święceń do ofiarnej i wiernej służby Bogu i Kościołowi. Zwrócił także uwagę na obowiązki wypływające z przyrzeczeń posłuszeństwa i celibatu składanych biskupowi diecezjalnemu przez przystępujących do sakramentu święceń diakonatu.
Po homilii bielsko-żywiecki Ordynariusz wyświęcił nowych diakonów przez włożenie rąk na każdego z kandydatów. Obrzęd dopełniło przekazanie księgi Ewangelii oraz stuły - znaku władzy i służby kapłańskiej. Nowi diakoni przywdziali także dalmatyki, czyli liturgiczne szaty dla nich przeznaczone.
Klerycy, którzy 8 maja otrzymali święcenia diakonatu, rozpoczęli formację w Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie w 2007 r. Przygotowania do święceń trwały 5 lat - wypełnionych modlitwą, studiami filozoficzno-teologicznymi na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II oraz różnorodnymi praktykami duszpasterskimi. Bezpośrednim przygotowaniem do przyjęcia diakonatu są tygodniowe rekolekcje. Patronem rocznika nowo wyświęconych diakonów jest szesnastowieczny karmelita i mistyk hiszpański św. Jan od Krzyża. Święcenia diakonatu włączają kleryków w szeregi duchowieństwa. Diakoni zobowiązani są do przestrzegania celibatu, posłuszeństwa i odmawiania Liturgii Godzin, która jest codzienną modlitwą Kościoła. Od września nowi diakoni będą pomagać kapłanom w szafowaniu sakramentami świętymi i w katechizacji. Po wakacjach zostaną skierowani na roczne praktyki katechetyczne do wybranych parafii.

* * *

Celibat

„Dzisiejszy świat coraz słabiej rozumie wartość celibatu, stąd tak częste głosy o jego zniesieniu. Pamiętajcie, że celibat nie neguje ludzkiej miłości, nie każe z niej rezygnować, wręcz przeciwnie: daje wolność bycia w pełni dla innych, dla wspólnoty Kościoła i pozwala trwać w służbie miłości. Żyjąc w celibacie będziecie mogli bez przeszkód oddawać się w służbie braci i sióstr, którzy będą do was przychodzić i prosić o pomoc. Niech celibat będzie dla was autentyczną i radosną formą apostolskiego świadectwa”

Posłuszeństwo

„Posłuszeństwo jest ważnym elementem życia osób powołanych. W pełnej perspektywie oznacza posłuszeństwo samemu Zbawicielowi. Posłuszeństwo jest potrzebne i konieczne w życiu Kościoła. Jest filarem jedności i miłości służebnej. Kto zatraca ducha posłuszeństwa stopniowo zatraca siebie w kapłaństwie i schodzi z jego drogi”

(bp T. Rakoczy, fragment homilii święceń diakonatu)