„(...) my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego,
który jest zgorszeniem dla Żydów,
a głupstwem dla pogan (…)”
(1 Kor 1, 23)

Ludzka natura nie cierpi zakazów i nakazów. Widać to doskonale w codziennym życiu, gdy - czując się bezkarni - łatwo łamiemy przepisy ruchu drogowego lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa pracy. Jeszcze łatwiej wielu z nas łamie zasady moralne, ponieważ sankcja wydaje się tak mglista i odległa w czasie (Sąd Ostateczny), że „nie ma się czym przejmować”! Zwyczajna ludzka roztropność sugeruje wszakże: „Zachowaj porządek, a porządek zachowa ciebie”…
Dla „ludu o twardym karku” Bóg przygotował Dekalog, w którym dominuje konwencja zakazu: „Nie będziesz…!”. Tylko dwa przykazania mają formę pozytywną: „Pamiętaj o dniu szabatu” i „Czcij ojca twego i matkę twoją”. Ta dysproporcja wypływa zapewne z konkretnych grzechów ludu, które trzeba było jasno napiętnować. Z historii narodu wybranego wiemy, że przykazania były często łamane, a Pan Bóg „musiał” stosować kary naprawcze, by przezwyciężyć grzeszne skłonności. W tę logikę miłości wymagającej i konsekwentnej w wychowywaniu opornych wpisuje się niewątpliwie działanie Jezusa, który biczem ze sznurków przywraca porządek w świątyni jerozolimskiej. Dom Boży to nie miejsce handlu! Tu nie przystoi harmider! Chrystus, przepełniony gorliwością o dom swego Ojca, pragnął jednak ukazać większą prawdę: obraz bezczeszczonej świątyni jest zapowiedzią tego, co ludzie uczynią z prawdziwą Świątynią, którą jest On - Zbawiciel. Budowla materialna legnie w gruzach, ale umęczony Chrystus zmartwychwstanie! To między innymi miał na myśli św. Paweł, gdy wyśpiewywał chwałę Ukrzyżowanego - „zgorszenia dla Żydów” i „głupstwa dla pogan”. „Głupstwo” wiary w Chrystusa żyjącego i chwalebnego, jak świadczy Apostoł, stało się mądrością i mocą Jego wyznawców!
Przykazania zachowują ciągle swoją wartość z racji na obiektywizm oceny tego, co grzeszne, co niszczy człowieka i zamazuje jego godność. Powinniśmy wyraźnie słyszeć Boże: „Nie będziesz…!”, by w swoim sumieniu powtórzyć w obliczu pokusy: „Nie będę…!”. Mądrość przykazań poznajemy przez świadectwo Jezusa, ukazującego nam miłość Ojca jako fundament wszelkich praw. Wypełnienie przykazań staje się możliwe tylko w łączności z Odkupicielem.