Reklama

Charytatywne Stowarzyszenie Niesienia Pomocy Chorym "Misericordia"

Jubileusz wielkiej służby

Niedziela lubelska 28/2011

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Charytatywne Stowarzyszenie Niesienia Pomocy Chorym "Misericordia", o którym jego twórcy mówią, iż jest dziełem Bożego Miłosierdzia, ma 20 lat. Jubileusz wielkiej służby osobom chorym, szczególnie z zaburzeniami psychicznymi, był okazją do modlitwy oraz radosnego świętowania tych, którzy pomoc niosą i którzy jej potrzebują.
Jak wspomina ks. prał. Tadeusz Pajurek, twórca i prezes "Misericordii", wszystko zaczęło się w 1990 r., gdy jako młody kapłan został skierowany przez biskupa ordynariusza do pracy w szpitalu psychiatrycznym w Abramowicach. - Ta decyzja budziła mój sprzeciw, bo zupełnie nie widziałem siebie wśród chorych psychicznie. Jednak po kilku dniach rozmyślania i rozmów pogodziłem się z tą decyzją i powiedziałem sobie: Panie Boże, jak mnie tam posyłasz, pewnie masz jakiś plan". Jak się z czasem okazało, od tej decyzji dosłownie zależało życie wielu osób.
Dziś, gdy ks. Tadeusz opowiada o trudnych początkach pracy wśród chorych, o problemach lokalowych, o mozolnym budowaniu zaufania wśród podopiecznych i pracowników szpitala, nikt nie chce uwierzyć, że ten kapłan, który wrósł w to wyjątkowe środowisko, mógł mieć jakiekolwiek kłopoty. - Gdy poszedłem do szpitala w Abramowicach, okazało się, że miałem fałszywy obraz osób chorych psychicznie. Zobaczyłem, że jestem tym ludziom naprawdę potrzebny. Nie mieli miejsca na modlitwę, nie mieli żadnych perspektyw powrotu do normalnego życia w społeczeństwie - opowiada ks. Tadeusz.
I tak z wielkiego serca kapłana i kręgu osób przejętych losem ludzi zepchniętych na margines życia, zrodziła się "Misericordia". - Jako kapelan szpitala, wraz z pacjentami przeżywałem problem braku kaplicy. Odpowiedź była szybka: postanowiłem zbudować kaplicę - wspomina ks. Prałat. - A ponieważ sam nie mogłem zbyt wiele, dlatego w 1991 r. założyliśmy z lekarzami i pielęgniarkami stowarzyszenie, którego nazwa odwołuje się do encykliki Jana Pawła II "Dives in misericordia". Najpierw celem stowarzyszenia było pozyskiwanie środków na budowę przyszpitalnej kaplicy, która do dziś funkcjonuje jako kościół rektoralny pw. św. Judy Tadeusza. Po pewnym czasie okazało się, że osoby chore psychicznie mają wiele innych niezaspokojonych potrzeb: potrzebowały miejsca na terapię i rehabilitację, na spotkania i rozmowy przy kawie, na mieszkanie i pracę. I takie były początki ośrodka rehabilitacji.
Z czasem, dzięki zaangażowaniu wielu osób związanych z "Misericordią", powstał pierwszy w Lublinie Środowiskowy Dom Samopomocy dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Później przyszedł czas m.in. na Warsztaty Terapii Zajęciowej, Zakład Aktywizacji Zawodowej, hostel i mieszkania chronione. - Oprócz ośrodka rehabilitacji, którego głównym celem jest umożliwienie podopiecznym powrotu do ról społecznych i z którego dziś korzysta ok. 60 osób, stowarzyszenie prowadzi Warsztaty Terapii Zajęciowej, również pierwsze w Lublinie dla osób z zaburzeniami psychicznymi, a także hostel, w którym mieszka 17 osób - podkreślał od lat związany z "Misericordią" ks. kan. Waldemar Sądecki. - Dla tych, którzy nie mają odwagi przychodzić na zajęcia codziennie, powstał Klub Pacjenta. Po to, by otworzyć się na mieszkańców dzielnicy i nie tworzyć wrażenia zamkniętej twierdzy, w Głusku powstała palcówka wychowawcza dla dzieci. Przy "Misericordii" działa także Zakład Aktywizacji Zawodowej, jedyny taki w Lublinie, gdzie pracę m.in. w gastronomii i usługach porządkowych znalazły 34 osoby - wymieniał ks. Sądecki, a to tylko niewielki wycinek codziennej pracy "Misericordii".
Za wielkie zaangażowanie na rzecz osób potrzebujących wielowymiarowego wsparcia, zostały wręczone liczne nagrody i wyróżnienia. W dniu 8 czerwca, podczas jubileuszowej gali, jaka odbyła się na Zamku Lubelskim, zasłużonym i wiernym pracownikom "Misericordii" swoje odznaczenia przyznali: wojewoda lubelski, marszałek województwa i prezydent miasta. Również "Misericordia" odpłaciła się wdzięczną pamięcią wobec tych, którzy wspomagają dzieło codziennej służby bliźniemu. Podczas uroczystości wręczono po raz pierwszy statuetki i medale "Świadek Miłosierdzia". Otrzymały je instytucje i osoby, które w różnoraki sposób wspomagają dzieło pomocy osobom chorym i cierpiącym, m.in. statuetkę odebrał administrator diecezji bp Mieczysław Cisło.
Modlitewne spotkania, które 8 czerwca odbyły się w ramach jubileuszu, jak klamrą spinały dzień wdzięczności. Gala rozpoczęła się Mszą św. sprawowaną w archikatedrze lubelskiej pod przewodnictwem bp. Mieczysława Cisło, a zakończyła koncertem w kościele pw. Świętej Rodziny, w którym uczestniczył m.in. bp Ryszard Karpiński. - W tekstach biblijnych spotykamy wiele imion Boga. Wydaje się, że najbardziej adekwatnym i najpiękniejszym imieniem Boga jest to, które podaje św. Jan w swoim liście: Bóg jest miłością. W tym imieniu zawiera się wszystko - podkreślał bp M. Cisło. Podejmując refleksję nad różnymi obliczami miłości Bożej i ludzkiej, bp Administrator zauważył, że "Bóg uczy człowieka miłości asymetrycznej, która nie zawsze jest odwzajemniona". - Miłości trzeba się uczyć pod krzyżem. Taką miłością jest też miłość do osób niepełnosprawnych psychicznie, która nie szczędzi czasu, sił, uśmiechu, ciepła rąk, i nie oczekuje wzajemności - podkreślał. Przywołując życie i dzieło m.in. bł. Matki Teresy, mówił: - To znak czasu, że dziś świat potrzebuje miłości miłosiernej. Ta miłość od 20 lat jest także obecna w dziele "Misericordii", wielkim dziele służby człowiekowi w potrzebie - podkreślał.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

11 lat temu zmarła Maria Okońska – współpracowniczka Prymasa Tysiąclecia

2024-05-06 11:14

[ TEMATY ]

Maria Okońska

rocznica śmierci

Kadr z filmu „Spełniona w Maryi”

Maria Okońska z mamą

Maria Okońska z mamą

11 lat temu, 6 maja 2013 r., zmarła Maria Okońska, jedna z najbliższych współpracowniczek prymasa Stefana Wyszyńskiego, założycielka Instytutu Świeckiego Pomocnic Maryi Jasnogórskiej Matki Kościoła. „Mamy jedno życie, którego nie wolno zmarnować” – głosiła jej najważniejsza dewiza.

Urodziła się 16 grudnia 1920 r. w Warszawie. Nie mogła poznać swojego ojca, który zginął dwa miesiące przed jej urodzeniem w ostatnich dniach wojny z bolszewikami. Jego ciała ani miejsca pochówku nigdy nie odnaleziono. Wraz z siostrą bliźniaczką Wandą (zmarłą w wieku 3 lat) i bratem Włodzimierzem była wychowywana przez matkę Marię z Korszonowskich. Jej rodzice poznali się w 1916 r., w czasie przygotowań do pierwszych „legalnych” od 1831 r. obchodów uchwalenia Konstytucji 3 maja. Po latach wspominała, że te rodzinne tradycje patriotyczne zadecydowały o jej postawie w kolejnych dekadach służby Kościołowi.

CZYTAJ DALEJ

#PodcastUmajony (odcinek 6.): Nie uciekaj, mały!

2024-05-05 21:33

[ TEMATY ]

Ks. Tomasz Podlewski

#PodcastUmajony

Mat.prasowy

Co nam mówi o Maryi Jan pod krzyżem Jezusa? Czy muszę się martwić, jeśli jestem w czymś najsłabszy? I czego uczy mnie Maryja, jeśli chodzi o towarzyszenie bliskim w ważnych momentach? Zapraszamy na szósty odcinek „Podcastu umajonego” ks. Tomasza Podlewskiego o tym, że warto być z Nią, gdy się jest z innymi.

ZOBACZ CAŁY #PODCASTUMAJONY

CZYTAJ DALEJ

Świadectwo: cztery zakonnice będą pielgrzymować prosząc o błogosławieństwo dla USA

2024-05-06 19:07

[ TEMATY ]

świadectwo

Fotolia.com

W ramach przygotowań do ogólnokrajowego Kongresu Eucharystycznego, który w dniach 17-21 lipca odbędzie się w Indianapolis, cztery członkinie Stowarzyszenia Apostolskiego „Córki Maryi” zamierzają odbyć prawie 1000-milową pielgrzymkę, aby prosić m.in. o „błogosławieństwo Chrystusa dla całych Stanów Zjednoczonych”. Będą one szły szlakiem św. Elżbiety Anny Seton (1774-1821) - pierwszej rodowitej Amerykanki, którą kanonizowano

Jest to jedna z czterech tras pątniczych, którymi od połowy maja podążać będą wierni, aby w połowie lipca dotrzeć na wspomniane wydarzenie religijne w stolicy stanu Indiana. Trasy te liczą one łącznie ok. 6,5 tys. mil i obejmują następujące szlaki: Maryjny (Droga Północna), św. Elżbiety Seton (Droga Wschodnia), św. Jana Diego (Droga Południowa) i Sierra (Droga Zachodnia).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję