Reklama

Posługa kapłańska - dekanat Ińsko (1)

Nasza archidiecezja z racji swego geograficznego położenia posiada wiele walorów turystycznych. Wbrew utartym schematom nie są to tylko słynne miejscowości nadmorskie, ale także niedoceniane, pełne uroku i malowniczych krajobrazów pojezierza, które stanowią naturalne bogactwo i dają asumpt do wielbienia Boga za dar stworzenia. Do takich właśnie terenów należy bez wątpienia Iński Park Krajobrazowy, który w większości znajduje się na terenie dekanatu, do którego właśnie docieramy. Ińsko to konglomerat tylko pięciu parafii, ale jak się okaże pod względem pracy duszpasterskiej, jest to rzeczywiście teren niezwykły.

Parafia pw. św. Józefa w Ińsku

Jak dobrze wiemy, Ińsko zaliczane jest do kilku istniejących w naszej archidiecezji środowisk wielokulturowych, szczególnie jeśli chodzi o wyznania chrześcijańskie. Wspólnie ze sobą egzystują tutaj katolicy, grekokatolicy i prawosławni. Katolicy przybyli tu w 1945 r. i przejęli jako miejsce kultu cmentarną kostnicę. Pomieszczenie adaptowano i kościółek ten poświęcono św. Józefowi. W 1954 r. dobudowano do niego dwie zakrystie i prezbiterium, a także chór. W 1976 r. uzyskano zezwolenie na budowę dzwonnicy, przy okazji wybudowano również wieżę, a właściwą dzwonnicę postawiono dopiero w 1983 r. Przez pierwsze powojenne lata Ińsko obsługiwali kapłani z sąsiednich parafii, do 1947 r. z Drawska, do 1952 r. z Chociwla. Przełomowym momentem w życiu tworzącej się wspólnoty było przybycie tutaj 20 lipca 1952 r. ks. Stefana Kwiatkowskiego. Oficjalnie parafię w Ińsku erygowano dopiero 22 lutego 1959 r. Następnymi proboszczami byli: przez rok ks. Olgierd Ostrokołowicz, ks. Edward Napierała (1962-68), ks. Kazimierz Kowalczyk (1968-71), ks. prał. Henryk Ozga (1971-74) oraz ks. Jan Depta, który przepracował tutaj 17 lat (do 1991 r.). Od 1 lipca 1991 r. proboszczem w Ińsku oraz dziekanem dekanatu jest ks. kan. Czesław Fryska, który został wyświęcony 18 czerwca 1967 r. i jako wikariusz pracował w Trzebiatowie, w Świnoujściu w parafii pw. NMP Gwiazdy Morza oraz w Barlinku. W 1978 r. został proboszczem w Lubanowie, by następnie przejść na rezydenta do Szczecina św. St. Kostki. Kolejnymi parafiami w randze proboszcza były wspólnoty w Wołczkowie (1983-86) i w Szczecinie w parafii pw. św. Józefa, gdzie duszpasterzował w latach 1986-91, po czym trafił do Ińska. Oprócz merytorycznej pracy kapłańskiej, tak jak wspomniałem, ks. kan. Cz. Fryska jest krzewicielem dobrej koegzystencji wielu mieszkańców narodowości ukraińskiej przesiedlonych na Ziemie Zachodnie w ramach słynnej akcji „Wisła”. Większość z nich do tej pory przynależy do obrządku greckokatolickiego. Pragnąc zabezpieczyć ich potrzeby duchowe, modlitewne i poczucie wspólnotowości, od marca 1972 r. w kościele parafialnym odprawia się liturgię wschodnią w ramach erygowanej parafii greckokatolickiej pw. Podwyższenia Krzyża z siedzibą w Szczecinie. Ksiądz proboszcz przez okres pracy w Szczecinie posługiwał także jako stały spowiednik alumnów w Wyższym Seminarium Duchownym, będąc cenionym kierownikiem duchowym, co obecnie doskonale także przetwarza na codzienną posługę miłosierdzia w Ińsku.

Reklama

Parafia pw. Matki Bożej Różańcowej w Storkowie

Odwiedzając dekanat Ińsko, docieramy do jednej z najmniejszych parafii, jeśli chodzi o liczbę wiernych, gdyż ledwo przekracza ona 800 osób. Jednak nie to świadczy o prężności pracy duszpasterskiej, lecz bilans wielu dokonań, które składają się na dziedzictwo tej parafii. Kościół w Storkowie został poświęcony 15 sierpnia 1946 r., jednak samodzielną parafię utworzono tutaj dopiero 6 czerwca 1974 r. Kolejnymi proboszczami byli: ks. kan. Wacław Pławski (1974-79), ks. Czesław Grajkowski (1979-82), ks. kan. Jan Żyła (1982-85), ks. Stanisław Wygrabek (1985-94), ks. Marian Sztomber (1994-96) oraz ks. Krzysztof Brożyna (1996-2004). Od 24 sierpnia 2004 r. proboszczem jest ks. Wawrzyniec Sofianowicz, obecnie wicedziekan dekanatu. Ks. Wawrzyniec został wyświęcony na kapłana 16 czerwca 1991 r., a następnie pracował jako wikariusz w Warnicach, Drawnie, Trzebiatowie, Krzęcinie, Resku i w Nowogardzie. Tutejsza parafia jest więc pierwszym samodzielnym ośrodkiem duszpasterskim. Ogromnym wyzwaniem realizowanym już za ks. Krzysztofa Brożyny stał się remont niezwykle urokliwego kościoła w Ginawie. Jest to budowla szachulcowa z XVIII wieku, jednak w dość dużym stopniu doświadczona upływem lat. By zapobiec pogłębianiu się zniszczeń, 14 lat temu kościół został podstemplowany wewnątrz i z zewnątrz, a następnie rozpoczęto wymianę słupów ryglowych ścian południowej i północnej. Jednak dość intensywnie rozpoczęte prace nie zostały dokończone z braku funduszy. Dopiero niedawno, mogąc skorzystać z funduszy unijnych, ks. proboszcz w ramach programu zachowania dziedzictwa narodowego uzyskał środki, które pozwoliły na szybkie dokończenie prac i oddanie do kultu religijnego odrestaurowanego z pietyzmem kościoła w Ginawie. Warto zauważyć, że determinacja pod tym względem ks. Wawrzyńca Sofianowicza sprawiła, że zabytek ten został zgłoszony w 2010 r. do prestiżowego ogólnopolskiego konkursu na najpiękniejszą renowację obiektu sakralnego w Polsce.

Parafia pw. św. Anny w Długiem

Trafiamy ponownie w naszej wędrówce na tereny, które przez długi czas administrowane były przez Księży Chrystusowców, o których pracy tak dużo pisaliśmy przy okazji wizyty w dwóch stargardzkich dekanatach. Kościół w Długiem poświęcono 25 lipca 1946 r., a posługę duszpasterską sprawowali kapłani z Towarzystwa Chrystusowego z Chociwla, których odwiedzimy za tydzień. Parafię erygowano 22 czerwca 1985 r., kiedy to z parafii Chociwel wydzielono Długie i Starzyce, z Ińska Linówko a z parafii Dobrzany Białą, Lutkowo i Mosinę. Administratorami kolejnej nowej parafii w archidiecezji dotychczas byli: przez kilka początkowych miesięcy chrystusowiec ks. Marian Koniewski (1985), następnie przez 10 lat ks. Kazimierz Janas (1985-95) i wreszcie ks. Mirosław Gębicki (2003). Od 3 sierpnia 2003 r. proboszczem jest ks. Bogumił Wiśniewski, kapłan pochodzący z Wielkopolski. Studia teologiczne ukończył w Poznaniu, a święcenia kapłańskie otrzymał 1 listopada 1994 r. w Szczecinie z rąk abp. Mariana Przykuckiego. Jego drogę kapłańską opisywaliśmy już przy okazji prezentacji tej parafii w „Viatorze”. Przypomnijmy tylko, że jest to powołanie bardzo niezwykłe i zarazem dojrzałe, bowiem ks. Bogumił w chwili święceń miał 45 lat, a przed wstąpieniem do seminarium prowadził przez 18 lat gospodarstwo rolne. Jako wikariusz posługiwał w Resku, a potem został już proboszczem w Wicimicach, a następnie w Żukowie. Podobnie jak w Ińsku, także i w parafii u ks. Bogumiła zamieszkują grekokatolicy, w większości w Linówku. Ks. Bogumił bardzo ceni wyjazdy pielgrzymkowe i stara się, aby każdego roku kilkukrotnie nawiedzić jakieś ważne miejsca kultu religijnego w Polsce.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Przybylski: zmarły ks. prof. Jan Związek był człowiekiem księgi

2020-07-11 15:42

[ TEMATY ]

Częstochowa

ks. Jan Związek

historyk Kościoła

uroczystości pogrzebowe

Marian Sztajner/Niedziela

– Życie człowieka jest jak książka. Dzień po dniu zapisujemy jej kolejne strony. Zmarły ksiądz profesor był również człowiekiem księgi – powiedział w homilii bp Andrzej Przybylski. Biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej przewodniczył 11 lipca w kościele seminaryjnym pw. Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana Mszy św. żałobnej ks. prof. Jana Związka, byłego rektora Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej, wieloletniego wykładowcy kilku uczelni wyższych, nauczyciela i wychowawcy wielu pokoleń kapłanów, osób życia konsekrowanego i świeckich, zasłużonego historyka Kościoła, który zmarł 8 lipca w Częstochowie.

W Mszy św. wzięli udział licznie zgromadzeni kapłani, na czele z abp. seniorem Stanisławem Nowakiem, klerycy Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej i Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Sosnowieckiej, przedstawiciele środowiska akademickiego, osoby życia konsekrowanego, z siostrami Franciszkankami Rodziny Maryi, dla których zmarły ksiądz profesor był wieloletnim kapelanem oraz rodzina zmarłego kapłana.

Zobacz zdjęcia: Uroczystości pogrzebowe ks. prof. Jana Związka

W homilii bp Przybylski nawiązał do tekstów św. Jana Apostoła. – W swojej wizji spotkania z Bogiem św. Jan Apostoł jawi się najpierw jako człowiek księgi. Widzi sąd jako otwieranie ksiąg, po to, aby już ostatecznie zostać zapisanym w księdze życia wiecznego – podkreślił bp Przybylski.

– Zmarły ksiądz profesor był również człowiekiem księgi. Sam napisał i zredagował kilkadziesiąt książek. Napisał ponad 800 artykułów. Żył nieustannie zanurzony w książkach. Nie chodzi jednak tylko o księgi te napisane i wydrukowane. Na sądzie Bożym otwierają się inne księgi, dużo ważniejsze niż te wydane drukiem i opublikowane – kontynuował biskup.

– Pierwsza, to księga życia. Ta księga zakończyła się tak cicho, tutaj w domu naszego seminarium. Zakończyła się pośród książek, rozpoczętych i niedokończonych już artykułów i projektów wydawniczych – mówił bp Przybylski.

– A druga księga, to księga czynów. Ks. Jan zostawił po sobie troskę o kapłanów. Mówił często, że jeśli i z jakiegoś powodu stałem się ważny to przede wszystkim dzięki łasce kapłaństwa – dodał biskup.

Bp Przybylski przypomniał, że drugą troską zmarłego kapłana była historia Kościoła. – Zostawia po sobie zwarte monografie o naszej archidiecezji, biografie, a magisteria napisane pod jego kierunkiem były historycznym studium kolejnych parafii, instytucji Kościoła częstochowskiego – podkreślił bp Przybylski.

Biskup zaznaczył, że w swojej wizji św. Jan widzi rzeszę ludzi umarłych, wielkich i małych. – Jesteśmy na pogrzebie kapłana, o którym moglibyśmy powiedzieć jednocześnie, że był wielki i mały – podkreślił i dodał: „Był wielki swoją pracowitością, olbrzymią i rozległą wiedzą nie tylko historyczną. Był wielki swoim oddaniem ludziom, ale w jakiś ewangeliczny sposób należał do tych ludzi małych. Nie wstydził się swoich wiejskich korzeni. Z dumą i wdzięcznością opowiadał, co się działo we żniwa, jak obrodziło pole. Opowiadał o tym wszystkim tak bardzo prosto”.

– To był otwarty, prosty człowiek, dla którego bardzo bliskie były wielkie sprawy świata nauki, ale i te sprawy ludzi ze wsi. To był człowiek, dla którego ważne były wielkie fakty z wielkiej powszechnej historii, ale również ważne były detale z historii naszych małych i lokalnych wspólnot, małych parafii, wiosek i miast – mówił biskup.

Przypomniał, że ks. Jan Związek bardzo sobie cenił pracę na świeckich uczelniach. – Cenił sobie to, że w świecie zawirowanej historii, w pojawiających się pokusach zakłamywania historii, on katolicki ksiądz mógł uprawiać historię prawdziwą. Opowiadać świeckim badaczom historii, że historia Polski, historia świata to nie jest tylko historia świecka, ale na tę historię wpłynęła wiara i rozwój Kościoła – mówił biskup.

– Tam na świeckich uczelniach nigdy nie ukrywał swojego kapłaństwa, nigdy nie zmieniał koloratki w krawat. Nigdy nie unikał na wizytówkach, czy na podpisie w indeksie słowa ksiądz. Szedł tam nie tylko z nauką, ale także z Ewangelią – kontynuował bp Przybylski.

Biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej zacytował również fragment „Testamentu” zmarłego kapłana, który napisał: „Kapłaństwo przyjąłem jako największą Bożą łaskę. Gotów byłem podjąć każdy rodzaj pracy kapłańskiej wśród wiernych. Gotów byłem pracować i pójść do każdej parafii, do której zechce mnie posłać biskup. Powołanie do kapłaństwa dziecka ze wsi, mieszkającego osiem kilometrów od kościoła to był prawdziwy cud i prawdziwa łaska Boża”.

Na zakończenie biskup przywołał również obraz ziarna pszenicznego. – Książka się kończy, ma swój koniec. A ziarno choć umiera, wybija się w roślinę. Życiowe ziarno księdza profesora obumarło, ale ziarno umiera, żeby żyło – zakończył bp Przybylski.

Na zakończenie Mszy św. przedstawiciele Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza w Częstochowie, Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie oraz ks. prof. Franciszek Dylus w imieniu kolegów kursowych, podziękowali za życie i dzieło ks. prof. Jana Związka.

Druga część uroczystości pogrzebowych odbędzie się 12 lipca. Mszy św. pogrzebowej o godz. 14.00 w kościele św. Marii Magdaleny w Działoszynie będzie przewodniczył bp senior Antoni Długosz. Po Mszy św. nastąpi złożenie ciała ks. Związka na miejscowym cmentarzu.


Ks. prof. Jan Związek urodził się 6 grudnia 1937 r. we wsi Młynki. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 czerwca 1961 r. w katedrze św. Rodziny w Częstochowie z rąk bp. Zdzisława Golińskiego.

Po święceniach został skierowany na studia specjalistyczne z zakresu historii Kościoła na Wydziale Teologicznym KUL w Lublinie. Stopień naukowy magistra teologii w zakresie historii Kościoła uzyskał 5 marca 1964 roku na podstawie pracy pt. „Kazania niedzielne Mikołaja z Wilkowiecka”, napisanej pod kierunkiem ks. prof. dr hab. Mieczysława Żywczyńskiego. Następnie pracował w Niższym Seminarium Duchownym w Częstochowie jako wychowawca i nauczyciel religii i propedeutyki filozofii. W latach 1966-1970 był zastępcą redaktora naczelnego „Częstochowskich Wiadomości Diecezjalnych”. Stopień naukowy doktora historii Kościoła na Wydziale Teologicznym KUL uzyskał w 1969 r. na podstawie rozprawy pt. „Katolickie poglądy polityczno-społeczne w Polsce na przełomie XVI i XVII wieku w świetle kazań”, napisanej pod kierunkiem ks. prof. dr hab. Mieczysława Żywczyńskiego. Stopień naukowy doktora habilitowanego teologii w zakresie historii Kościoła uzyskał 7 czerwca 1984 r. na podstawie rozprawy pt. „Dzieje diecezji częstochowskiej w okresie II Rzeczypospolitej” przedstawionej na Wydziale Teologicznym KUL w Lublinie.

W latach 1985-1992 pełnił funkcję rektora Częstochowskiego Seminarium Duchownego. 15 sierpnia 1991 r. papież Jan Paweł II dokonał poświęcenia nowego gmachu seminarium w Częstochowie. Po przeniesieniu tegoż seminarium z Krakowa do Częstochowy od początku roku akademickiego 1991/1992 starał się nawiązać kontakty naukowe z wyższymi uczelniami częstochowskimi – Wyższą Szkoła Pedagogiczną i Politechniką Częstochowską. Ks. Związek był wykładowcą Akademii Jana Długosza, a następnie Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza w Częstochowie.

Na dorobek naukowy ks. prof. Jana Związka składają się 15 pozycji zwartych i ok. 800 artykułów. Wypromował 13 doktorów i ok. 650 magistrów. Przygotował 6 recenzji profesorskich, 5 habilitacyjnych, 29 doktorskich, 8 wydawniczych. Aktywnie uczestniczył wygłaszając referaty w 93 sesjach i sympozjach. Należał do towarzystw naukowych m. in. Polskiej Akademii Nauk – Komisji Historycznej, Towarzystwa Naukowego KUL, Polskiego Towarzystwa Teologicznego, Polskiego Towarzystwa Historycznego, Częstochowskiego Towarzystwa Naukowego, Wieluńskiego Towarzystwa Naukowego.

CZYTAJ DALEJ

Brazylia wspomina wizytę Jana Pawła II

2020-07-12 15:55

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

Archiwum prywatne Valentiny Alazraki

Valentina Alazraki

Brazylijczycy wspominają pierwszą pielgrzymkę Jana Pawła II do ich kraju, która miała miejsce 40 lat temu. Z powodu trwającej pandemii rocznica obchodzona jest głównie w internecie. Papież Polak wracał do tego największego katolickiego kraju na świecie jeszcze trzy razy.

W trakcie pierwszej wizyty apostolskiej Papież św. Jan Paweł II między innymi konsekrował bazylikę Matki Bożej w Aparecidzie, beatyfikował jezuitę hiszpańskiego José de Anchietę, założyciela miasta São Paulo, aktualnie największego miasta Ameryki Południowej. Uczestniczył też w kongresie eucharystycznym w Fortalezie, w stanie Ceará.

W Kurytybie spotkał się z przedstawicielami Polonii brazylijskiej na stadionie Couto Pereira. W spotkaniu uczestniczyło 70 tysięcy osób. Rozpoczynając swoje przemówienie papież stwierdził z serdecznym naciskiem: „Do tego spotkania mieliście prawo wy, tutaj obecni i ci wszyscy, których reprezentujecie; miałem prawo do tego spotkania także ja, jako syn tej ziemi nad Wisłą, z którą wszyscy jesteśmy złączeni więzami krwi, w różnych stopniach pochodzenia. Do tego spotkania miała prawo także ta ziemia, nasza Ojczyzna”!

Bardzo głęboko w sercach Brazylijczyków pozostały słowa papieża wypowiedziane w trakcie pierwszej pielgrzymki: „Niech Bóg błogosławi waszą Brazylię. Niech Bóg błogosławi i was wszystkich Brazylijczyków, pokojem i postępem, spokojną zgodą w zrozumieniu i braterstwie. Pod matczynym spojrzeniem i opieką Matki Bożej z Aparecidy, Patronki Brazylii”.

Podczas pierwszej pielgrzymki (w dniach 30 czerwca - 11 lipca 1980 roku) z Janem Pawłem II spotkało się 12 milionów osób.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję