Jak rybacy...

Krzysztof S. Wroński

Bądź na bieżąco!

Byłeś? Słuchałeś? Przeżywałeś? Daj świadectwo! - tyle powiedział i odłożył słuchawkę.

Byłem w Centrum Duchowości "Święta Puszcza" w Olsztynie k. Częstochowy, w ramach comiesięcznych spotkań w Szkole Słowa Bożego ( trzecia sobota i niedziela miesiąca). Abp Stanisław Nowak ogłosił rok 2002 Rokiem Biblii w archidiecezji częstochowskiej. Mija kwartał, najwyższy czas, żeby podjąć wezwanie, stąd moja obecność.

Słuchałem wykładu ks. dr Włodzimierza Cyrana na temat Bożego planu Zbawienia przez dzieje Izraela, od Abrahama do narodzin - zapowiadanego przez proroków - Mesjasza, Jezusa Chrystusa. W grupie kilkudziesięciu osób rozważałem fragmenty Pisma Świętego, uzupełniane przez duszpasterza odpowiednim komentarzem, w kontekście historycznym i teologicznym.

Przeżywałem. Niech świadectwem będzie tych kilka luźnych myśli:

Wobec każdego z nas Pan Bóg ma swój plan zbawienia. Wystarczy powiedzieć jak Samuel: "Mów (Panie), bo sługa Twój słucha" (por. 1 Sm 3, 10).

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Nie odszedłeś od Pana Boga - tak twierdzisz - czy zatem jesteś dostatecznie blisko Niego?

Świat wessał cię w swoje tryby. Ratuj się. Szukaj śladów Jezusa, nawet gdyby trzeba było zejść do katakumb.

Nie dajesz sobie rady sam ze sobą. Z niczym nie dajesz sobie rady. A Pan Bóg sprawia, że jakoś sobie radzisz.

Reklama

Codziennie zmartwychwstawać aż do śmierci. A później? Zrobić to raz a dobrze.

"Oto się powiedzie mojemu Słudze..." Księga Izajasza - Czwarta pieśń Sługi Pańskiego: Jego cierpienia, śmierć i chwała".

Po przeżyciu tego fragmentu zapisałem:

Być kroplą potu na czole Jezusa.

Na własność mieć kawałek Krzyża.

Szczęśliwie, przecierpieć życie.

Świat na równi pochyłej, kraj na "równi pionowej", a przed Panem Bogiem wszyscy jesteśmy równi. Spotkanie w "Świętej Puszczy" było spotkaniem ludzi, którzy na moment, jak rybacy znad jeziora, odeszli od swoich obowiązków, by pójść za Jezusem. Szliśmy dróżkami Starego i Nowego Testamentu.

Też możesz to zrobić, dołącz do nas, doświadcz sam Roku Biblii, posłuchaj co mówi Pan Bóg. Może - wyrwanemu z codziennego zgiełku - uda ci się coś usłyszeć.

2002-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kto rezygnuje z chrztu, podobny jest do człowieka, który będąc na pustyni chce oddalić się od źródła wody

2026-01-08 08:08

O. prof. Zdzisław Kijas

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Kto rezygnuje z chrztu, podobny jest więc do człowieka, który będąc na pustyni chce oddalić się od źródła wody, jedynego, które zagwarantować mu może przeżycie. Trzeba go więc przestrzec, aby tego nie czynił, dla swojego dobra.

Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć od niego chrzest. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?» Jezus mu odpowiedział: «Ustąp teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe». Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego. A oto głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».

CZYTAJ DALEJ

W tradycji chrześcijańskiej łódź często staje się obrazem wspólnoty

2026-01-02 08:56

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Autor listu stawia miłość wzajemną w centrum życia Kościoła. Źródłem pozostaje miłość Boga, już pokazana w posłaniu Syna. Teraz widać jej owoc we wspólnocie. Miłość brata otwiera przestrzeń zamieszkania Boga. Jan używa czasownika (menō), „trwać”. W tej tradycji oznacza stałe przebywanie, jak w domu. W zdaniu „nikt nigdy Boga nie oglądał” słychać echo Prologu Ewangelii Jana (J 1,18). Niewidzialny Bóg pozwala się rozpoznać w miłości, która działa. Wzajemna miłość sprawia, że Jego obecność staje się realna, a miłość w człowieku dochodzi do pełni (teleioō).

CZYTAJ DALEJ

Jezus pozostaje posłany od Ojca, namaszczony Duchem i dany światu jako Zbawiciel

2026-01-09 19:14

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Fragment należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza powiązanej z końcem niewoli babilońskiej i z rodzącą się odbudową. Słowo „sługa” (’ebed) opisuje kogoś należącego do Boga i posłanego dla innych. Sługa słyszy: „Tyś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”. Ciężar spoczywa na chwale Boga. Przymioty posłańca pozostają w tle. Nazwa „Izrael” nadaje postaci rys reprezentanta. Przez niego Pan odsłania sens istnienia swojego ludu. Powołanie „od łona matki” mówi o wyborze, który poprzedza ludzkie plany. Bóg „uformował”, „powołał” i „przywraca” (hebr. qārā’, yāṣar). Pierwsze zadanie dotyczy Jakuba i Izraela. Naród po wygnaniu potrzebuje zebrania, uzdrowienia pamięci i powrotu do przymierza. Potem rozlega się zdanie o poszerzeniu misji: „Ustanowię cię światłością dla pogan”. Brzmi też mocne „to za mało”. To zdanie odsłania miarę Bożej hojności. Widać porządek drogi: odnowa własnego domu i otwarcie na innych. „Poganie” to (goyim), narody żyjące poza Torą. Światłość (’ôr) w Biblii łączy się ze stworzeniem i z prowadzeniem w ciemności. Ona budzi życie, uczy drogi i daje odwagę. Proroctwo prowadzi aż „do krańców ziemi”, więc zbawienie otrzymuje wymiar powszechny. Zwrot „krańce ziemi” pojawia się w Psalmach jako obraz zasięgu panowania Boga. Sługa staje się miejscem, w którym Bóg bywa rozpoznany. Wybranie nabiera kształtu służby. W hebrajskim „zbawienie” (yeshu‘ah) nosi brzmienie bliskie imieniu Jeszua (Yēšûa‘). Tekst pokazuje Boga, który gromadzi swój lud i otwiera go na wszystkie narody, bez przemocy i bez triumfalizmu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama