Reklama

Niedziela Częstochowska

„Niedziela” odpowiedziała na apel papieża Franciszka

– Modlitwa ma wartość uniwersalną – powiedział 14 maja ks. Jarosław Grabowski, redaktor naczelny Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, który w auli redakcyjnej przewodniczył nabożeństwu ekumenicznemu w intencji ustania epidemii koronawirusa.

W modlitwie uczestniczyli: ks. mitrat Mirosław Drabiuk, proboszcz prawosławnej parafii Cudotwórczej Ikony Matki Bożej w Częstochowie, ks. Adam Glajcar, proboszcz parafii ewangelicko-augsburskiej Wniebowstąpienia Pańskiego w Częstochowie oraz redaktorzy i pracownicy „Niedzieli”.

Zobacz zdjęcia: Modlitwa w auli

– Włączamy się w inicjatywę, którą podjął papież Franciszek, zapraszając nas, abyśmy razem modlili się o ustanie epidemii koronawirusa. Modlitwa ma wartość uniwersalną, dlatego papież przyjął „propozycję Wysokiego Komitetu na rzecz Ludzkiego Braterstwa, aby właśnie dzisiaj, 14 maja wierni wszystkich religii i Kościołów chrześcijańskich połączyli się duchowo w tym dniu modlitwy, postu i dzieł miłosierdzia” – powiedział ks. Grabowski.

– Jako ludzie wiary wiemy, jak skuteczna i ważna jest modlitwa. Nie zwracamy się do Boga z powodu trwogi. Modlitwa to nasza naturalna i oczywista postawa. Bez względu na to, czy dzieje się źle czy dobrze my, wierzący, zwracamy się do Boga o pomoc – podkreślił.

Reklama

W specjalnie przygotowanych wezwaniach uczestnicy nabożeństwa prosili Boga m.in. o współczucie rodzinie ludzkiej pogrążonej w pandemii; powstrzymanie Jego gniewu; ducha miłości i powściągliwości; kontrolę nad koronawirusem; czujność i aktywność w zwalczaniu chorób; uzdrowienie ludzi z egocentryzmu i obojętności; przezwyciężenie strachu; wzmocnienie dla pracowników służby zdrowia; mądrość dla pracujących nad szczepionką na COVID-19; za pracodawców i pracowników cierpiących z powodu braku pieniędzy; o zaprzestanie dezinformacji; nadzieję i pokój wśród chaosu oraz za zmarłych.

Następnie każdy z duchownych odczytał modlitwę we własnym obrządku. Po wspólnym odmówieniu modlitwy „Ojcze nasz” nabożeństwo zakończyło się błogosławieństwem.

Modlitwa była transmitowana na kanale YouTube.

2020-05-14 15:57

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dialog ekumeniczny i międzyreligijny w centrum wizyty kard. Ayuso Guixot w Bułgarii

2020-07-01 11:37

[ TEMATY ]

ekumenizm

źródło: vaticannews.va

Kard. Miguel Ayuso Guixot

Ożywieniu dialogu ekumenicznego i międzyreligijnego służyła dobiegająca dziś końca wizyta przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego, kard. Miguela Ángela Ayuso Guixot w Bułgarii.

Watykański purpurat podkreślił znaczenie wkładu jaki w tej dziedzinie wnieśli ponad 1100 lat temu święci Cyryl i Metody – apostołowie Słowian. Przypomniał, że papież Franciszek podczas swojej podróży apostolskiej do Bułgarii nazwał ich „świętymi i ludźmi wielkich marzeń”, a święty Jan Paweł II ogłosił współpatronami Europy.

W minioną niedzielę, 28 czerwca przewodniczący Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego sprawował Eucharystię w katolickiej konkatedrze św. Józefa w Sofii, którą opiekują się polscy kapucyni. W homilii zachęcił tamtejszych wiernych do naśladowania przykładu świętych braci Cyryla i Metodego, aby byli świadkami światła prawdy. Zawierzył dialog między wszystkimi ludźmi dobrej woli wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny „czczonej tutaj jako Matka Bożej z Nesebaru - tak drogiej Janowi XXIII” – podkreślił gość z Watykanu.

Podczas swojej wizyty w Sofii kardynał Ayuso spotkał się przede wszystkim z prawosławnym patriarchą Neofitem, w sobotę 27 czerwca, w auli Świętego Synodu. W poniedziałek 29 czerwca kardynał odwiedził katedrę prawosławnej metropolii „Sweta Nedela”, a następnie pobliski Wydział Teologiczny, a w zwłaszcza Katedrę Religii w Europie, gdzie odbywają się wykłady różnych religii prowadzone przez wykładowców katolickich, muzułmańskich i żydowskich. W nuncjaturze apostolskiej kard. Miguel Ángel Ayuso Guixot spotkał się z przedstawicielami władz, natomiast we wtorek 30 czerwca z wielkim Muftim, Mustafą Hadzi, w siedzibie zwierzchnika bułgarskich muzułmanów. W nuncjaturze przyjął także trzech przedstawicieli Aliansu Protestanckiego. Następnie kardynał odwiedził synagogę w Sofii, gdzie powitali go Sofia Cohen, szefowa społeczności żydowskiej w Bułgarii, oraz Aleksander Oscar, prezes stowarzyszenia Shalom, które zrzesza Żydów mieszkających w Bułgarii.

CZYTAJ DALEJ

5 pytań do… Pana Łukasza Szumowskiego, Ministra Zdrowia

2020-07-10 10:23

[ TEMATY ]

Szumowski

5 pytań do...

Ministerstwo Zdrowia

Piotr Grzybowski w kolejnym wywiadzie z cyklu "5 pytań do..." rozmawia z Ministrem Zdrowia, Łukaszem Szumowskim.

Piotr Grzybowski: Panie Ministrze, stał się Pan symbolem walki z pandemią, chciałbym jednak powrócić do początków Pana fascynacji medycyną. Co stało za decyzją, aby zostać lekarzem?

Łukasz Szumowski: Jeszcze w szkole podstawowej nie myślałem o zawodzie lekarza. U nas w domu nie było tradycji medycznych – mama jest polonistą, tata inżynierem. Ale już wtedy miałem takie przeświadczenie, że będę lekarzem, pomimo, że to fizyka była moją miłością i była na pierwszym miejscu. Dlatego też poszedłem do „Reytana” do klasy mat-fiz. Ale fizyka w mat-fizie to nie wszystko. Trudno było myśleć o studiach z fizyki, gdy okazało się, że nie jestem wybitny z matematyki. W liceum już wiedziałem, że medycyna łączy w sobie niezwykły świat – mama dała mi wtedy książki Prof. Hellera czy Prof. Sedlaka. Ale ta świadomość, że mam być lekarzem, że mam leczyć ludzi była ze mną od podstawówki, chociaż opierałem się jak mogłem.

Mój późniejszy mentor, prof. Franciszek Walczak, uświadomił mi, że fizyka to także prądy w sercu, a jeszcze mówił o nich w tak ciekawy sposób... To on dał mi asumpt do tego by wybrać kardiologię, choć poważnie zastanawiałem się także nad anestezjologią. Dzięki pasji prof. Walczaka i mnie wciągnęło w świat prądów w sercu. Na tę nową pasję poświęcałem każdą wolną chwilę. Gdy uświadomiłem sobie ilu poważnie chorym ludziom można pomóc i zobaczyłem na przykładzie profesora Walczaka ile to daje satysfakcji, nie było już odwrotu. Ablacje, czyli zabiegi regulujące zaburzenia rytmu serca, to była logiczna konsekwencja mojego wyboru.

PG: Co jest w tym zawodzie najtrudniejsze, a co najpiękniejsze?

ŁSz: Piękne w tym zawodzie w zasadzie jest wszystko. Co może dać więcej satysfakcji, niż widok człowieka, który jeszcze niedawno był umierający, pod tlenem, a żyje i czuje się dobrze? Kiedy widzi się dzieci i staruszków, którzy mogą cieszyć się z życia, z kontaktów z bliskimi i rodziną, a jeszcze niedawno ta rodzina drżała o to życie? Ja momentami, przy stole operacyjnym spędzałem po 12-14 godzin na dobę. Poza tym na stole operacyjnym człowiek zostaje odarty z tytułów i masek. I święty, i przestępca jest po prostu człowiekiem.

A trudna zawsze jest śmierć. Z nią nigdy człowiek się nie pogodzi, nawet gdy się z nią mierzy codziennie. Gdy, mimo olbrzymiego wysiłku całego zespołu, nie daje się pomóc, to jest to dramatyczny moment. Trudna jest akceptacja tego, że się czegoś nie wie, nie rozumie co dolega pacjentowi, kiedy robimy zabieg zgodnie z naszą wiedzą i …. nie działa …

PG: Nie uciekniemy od tematu pandemii. Chciałem zapytać o ten pierwszy moment, kiedy uświadomił sobie Pan spodziewaną jej skalę, zagrożenia?

ŁSz: Skala dramatów ludzkich, która miała miejsce we Włoszech, w Lombardii, te ciała wiezione na ciężarówkach, dramatyczne decyzje o tym, kogo podłączyć do respiratora, a komu tej pomocy odmówić… Tak, to myślę był ten moment, kiedy wszyscy zobaczyliśmy, co może wydarzyć się w czarnym scenariuszu. Później mieliśmy jeszcze lotnisko w Anglii przekształcane w kostnicę i Hiszpanię, w której nie nadążano spalać zwłok ludzkich. Nie ma chyba osoby, na której nie robiłoby to wrażenia. Dziś jednak nikt z nas już o tym zdaje się nie pamiętać. Dziś jest lato, wakacje, spotkania z bliskimi. W marcu był powszechny strach, by w Polsce nie doszło do powtórzenia sytuacji z Włoch. Na dziś my tę walkę z wirusem wygrywamy. Okupiliśmy to dużym wysiłkiem, ale było warto. Nie doszło w Polsce do sytuacji, w której musielibyśmy komuś odmówić pomocy, a to był nasz priorytet.

PG: Co było, może dalej jest, największym wyzwaniem w walce z Covid-19?

ŁSz: W czasie epidemii wszystko staje się wyzwaniem. Największym jest presja czasu przy olbrzymiej skali decyzji, które trzeba podjąć. Priorytetem było maksymalne ograniczenie ekspansji wirusa, przy jednoczesnym zapewnieniu pełnej wydolności szpitali, tak by mogły przyjąć każdego wymagającego pomocy. Szybki lockdown, czyli tak naprawdę powszechne ograniczenie aktywności społecznej, przy jednoczesnym powołaniu do życia szpitali jednoimiennych, izolatoriów dla chorych nie wymagających hospitalizacji, to były decyzje, które dawały nam przewagę nad wirusem – jeżeli tak obrazowo mogę powiedzieć. Poza tym zakupy… W marcu i kwietniu na rynku brakowało wszystkiego. Państwa prześcigały się w kupowaniu każdej dostępnej rzeczy: maseczek, kombinezonów, respiratorów – dosłownie wszystkiego. My też o każdy zakup musieliśmy walczyć. Dziś posłowie Koalicji Obywatelskiej zarzucają nam, że za maski przepłaciliśmy, że respiratory były za drogie. A ja odpowiadam: nikt w Polsce nie umarł z powodu braku sprzętu, a w innych państwach takie rzeczy były codziennością. My ratowaliśmy ludzkie życie. Pamiętam poczucie bezsilności i goryczy kiedy maseczki, które miały przylecieć do Polski zostały podkupione przez inne państwa…

PG: Jak by Pan zachęcił dzisiejszych maturzystów do wyboru studiów medycznych?

ŁSz: Zawód lekarza to jeden z najpiękniejszych zawodów. Można by powiedzieć cynicznie – wykonujesz swoją prace, a niejako przy okazji – jako bonus - pomagasz ludziom. Choć oczywiście pomoc drugiemu człowiekowi jest sednem tej pracy. To zawód, którego nie można go wykonywać mechanicznie. Tu nie ma miejsca na rutynę. Zawód lekarza to zawód, któremu trzeba się w pełni poświęcić, ale on dużo daje w zamian. Satysfakcję, codzienną przygodę poznawania nieodkrytych obszarów ludzkiego organizmu. Jesteśmy w stanie polecieć na księżyc, a nie wiemy jak wyleczyć raka…

Medycyna to naprawdę odkrywanie nowych lądów i wielka przygoda.

Poza tym, ja na studiach medycznych zyskałem coś najcenniejszego – moją żonę.

CZYTAJ DALEJ

Watykan: mniej pieniędzy na zbrojenia, więcej na służbę zdrowia

2020-07-10 15:18

[ TEMATY ]

Watykan

pixabay.com

Mniej wydatków na zbrojenia, więcej na wyżywienie, służbę zdrowia i przezwyciężanie skutków pandemii - tego domaga się watykańska komisja ds. COVID-19. Została ona powołana przez papieża przy Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka, aby z jednej strony koordynować kościelną pomoc dla ofiar epidemii, a z drugiej, szukać wyjścia z kryzysu po pandemii.

Na comiesięcznej konferencji prasowej kard. Peter Turkson zauważył, że w ubiegłym roku wydatki na zbrojenia osiągnęły rekordową sumę 1,9 tryliona dolarów. To 300 razy więcej niż budżet Światowej Organizacji Zdrowia - dodał szef watykańskiej dykasterii.

Dodajmy, że dziś kraje, które najwięcej inwestują w uzbrojenie to USA, Chiny, Indie, Rosja i Arabia Saudyjska. Natomiast najwięksi eksporterzy broni to Stany Zjednoczone, Rosja, Francja, Niemcy i Hiszpania.

Zdaniem pracującej w watykańskiej komisji s. Alessandry Smerilli, produkcję militarną można przestawić na cywilną, czego przykładem były niektóre włoskie fabryki podczas epidemii, które zamiast broni zaczęły produkować sprzęt potrzebny w służbie zdrowia.

„Epidemia pokazała nam, że potrzebujemy współpracy, aby wyjść z tego poważnego kryzysu. Inwestycje militarne to pieniądze, które zostały przywłaszczone z niezbędnych inwestycji w służbę zdrowia, w transformację ekologiczną, w to wszystko, czego potrzebujemy, aby gospodarka była inna. Wierzę, że obywatele domagają się przede wszystkim tego – zaznaczyła w wywiadzie dla Radia Watykańskiego s. Smerilli. - Postawmy się w sytuacji tych, którzy są wystraszeni z powodu pandemii, którzy potrzebują opieki i zapytajmy się, jako liderzy, czego potrzebują ci ludzie i na co mamy przeznaczać nasze pieniądze”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję