Reklama

Kościół

Niedziela Dobrego Pasterza - Światowy Dzień Modlitw o Powołania Kapłańskie i Zakonne

W najbliższą niedzielę Kościół obchodzi Niedzielę Dobrego Pasterza. Od ponad pół wieku, dokładnie od 1964 roku, jest to także Światowy Dzień Modlitw o Powołania Kapłańskie i Zakonne. Jego pomysłodawcą był św. Paweł VI, który chciał w ten sposób uwrażliwić wszystkich wiernych na kwestię powołań.

[ TEMATY ]

kapłaństwo

Franciszek

Ks. Paweł Kłys

W dokumencie z 23 stycznia 1964 papież postanowił, że odtąd jedna z niedziel okresu wielkanocnego będzie przeznaczona na modlitwę w tej intencji. Wyznaczył na to Niedzielę Dobrego Pasterza, która jest 4. Niedzielą Wielkanocną.

Kolejni papieże przyjęli i rozwinęli tę inicjatywę, przy czym św. Jan Paweł II w pewnym sensie uzupełnił ją, ogłaszając co roku na Wielki Czwartek listy do kapłanów a w 1997 r. ustanowił Dzień Życia Konsekrowanego, wyznaczając jego datę na 2 lutego.

Oto wykaz dat i tytułów orędzi papieskich na poszczególne Dni:

Reklama

I (12 IV 1964) - "Proście Pana żniwa",

II (26 IV 1965) - "Zasadnicza sprawa dla życia Kościoła",

III (15 IV 1966) - "Pójdźcie za mną a uczynię was »rybakami ludzi«",

Reklama

IV (9 IV 1967) - "Chrystus was potrzebuje",

V (28 IV 1968) - "Kościół potrzebuje apostołów",

VI (20 IV 1969) - "Pójdźcie także wy do mojej winnicy",

VII (12 IV 1970) - "Jesteśmy współpracownikami Boga",

VIII (2 V 1971) - "Słuchajcie głosu Chrystusa, który wzywa was na swoich pracowników",

IX (23 IV 1972) - "Tylko modlitwa może sprawić, że głos zostanie wysłuchany",

X (13 V 1973) - "Chrystus chce odpowiedzi wolnych i wielkodusznych",

XI (5 V 1974) - "Apel do młodych",

XII (20 IV 1975) - "Żniwo jest wielkie, ale robotników mało",

XIII (6 V 1976) - "Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię każdemu stworzeniu",

XIV (24 IV 1977) - "Wiara, miłość i ofiara",

XV (16 IV 1978) - "Spoglądajcie na Chrystusa i na Kościół".

Wszystkie powyższe hasła i orędzia przygotował Paweł VI, w latach 1979-2005 ich autorem był Jan Paweł II:

XVI (29 IV 1979) - "Modlić się, wzywać, odpowiadać",

XVII (27 IV 1980) - "Ewangelizujcie, rozmyślajcie, módlcie się",

XVIII (10 V 1981) - "Kościoły partykularne a powołania",

XIX (2 V 1982) - "Powołanie jest wezwaniem do życia",

XX (24 IV 1983) - "Jezus zbawieniem świata",

XXI (13 V 1984) - "Dobry Pasterz",

XXII (28 IV 1985) - "Młodzi, Chrystus kocha was, wzywa was, posyła was",

XXIII (20 IV 1986) - "Wspólnota chrześcijańska uprzywilejowanym miejscem narodzin powołań",

XXIV (10 V 1987) - "Powołanie a misja świeckich",

XXV (24 IV 1988) - "Maryja, matka i wzór powołań zakonnych",

XXVI (16 IV 1989) - "Szkoła katolicka a powołania",

XXVII (6 V 1990) - "Troska o życie duchowe",

XXVIII (21 IV 1991) - "Katecheza a powołania",

XXIX (10 V 1992) - "Świadectwo życia konsekrowanego",

XXX (2 V 1993) - "Popieranie kultury powołań",

XXXI (24 IV 1994) - "Rodzina, wychowanie i powołanie",

XXXII (7 V 1995) - "Duszpasterstwo młodzieży i duszpasterstwo powołaniowe uzupełniają się",

XXXIII (28 IV 1996) - "Powołanie rodzi się we wspólnocie chrześcijańskiej",

XXXIV (20 IV 1997) - "Oto jestem, poślij mnie!",

XXXV (3 V 1998) - "Duch i oblubienica mówią: pójdź",

XXXVI (25 IV 1999) - "Ojciec wzywa do życia wiecznego",

XXXVII (14 V 2000) - "Eucharystia źródłem każdego powołania do służby w Kościele",

XXXVIII (6 V 2001) - "Życie jako powołanie",

XXXIX (21 IV 2002) - "Powołanie do świętości",

XL (11 IV 2003) - "Powołani do służenia na wzór Chrystusa",

XLI (2 V 2004) - "Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo",

XLII (17 IV 2005) – „Wezwani, by wypłynąć na głębię”.

W latach 2006-13 autorem orędzi był Benedykt XVI:

XLIII (7 V 2006) – „Powołanie w tajemnicy Kościoła”

XLIV (2007) – „Powołanie w służbie wspólnoty Kościoła”

XLV (13 V 2008) – „Powołania w służbie Kościoła misyjnego”

XLVI (3 V 2009) – „Zaufanie w obliczu inicjatywy Boga i odpowiedź człowieka”

XLVII (25 IV 2010) – „Świadectwo wzbudza powołania”

XLVIII (15 V 2011) – „Proponować powołania w Kościele lokalnym”

XLIX (29 IV 2012) – „Powołania darem miłości Boga”

L (21 IV 2013) – „Powołania znakiem nadziei opartej na wierze”

Od 2014 orędzia są dziełem Franciszka:

LI (11 V 2014) – “Powołania świadectwem prawdy”

LII (26 IV 2015) – „Wyjście, fundamentalne doświadczenie powołania”

LIII (17 IV 2016) – „Kościół matką powołań”

LIV (7 V 2017) – “Pobudzani przez Ducha do misji”

LV (22 IV 2018) – „Słuchać, rozeznawać, żyć powołaniem Pana”

LVI (12 V 2019) – „Odwaga podjęcia ryzyka ze względu na obietnicę Boga”

LVII (3 V 2020) – „Słowa powołania”

2020-05-01 09:56

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Prymas Polski do kapłanów o namaszczeniu współodpowiedzialności

[ TEMATY ]

kapłaństwo

Msza Krzyżma

KEP

„Nie otrzymaliśmy kapłańskiego namaszczenia dla samych siebie. Nie otrzymaliśmy go z powodu samych siebie, aby zatrzymać je w sobie. Mamy nim służyć innym” – mówił abp Wojciech Polak podczas Mszy św. krzyżma, której przewodniczył w czwartek 25 czerwca w katedrze gnieźnieńskiej.

Liturgia z poświęceniem olejów przełożona została z Wielkiego Czwartku, kiedy nie odbyła się z powodu rygorystycznych obostrzeń w związku z pandemią koronawirusa. Nawiązując do tego trudnego czasu abp Wojciech Polak najpierw podziękował kapłanom za ich pamięć, modlitwę i kapłańskie świadectwo.

„Jestem naprawdę Panu Bogu wdzięczny za Was, Drodzy Bracia, za to że pomimo różnych trudności jesteście wiernymi pasterzami owczarni, z którą cierpicie, którą pocieszacie i której naprawdę służycie” – podkreślił.

„Wiem, że nam wszystkim udzielała się i wciąż udziela atmosfera tych trudnych dni. Wiem, że musimy odbudować w sobie ufność i nadzieję. Wiem też, że jesteśmy dziś razem, tutaj, w naszym Wieczerniku, nie tylko po to, aby poświęcić nowe oleje, ale nade wszystko po to, aby jeszcze raz zawierzyć Jezusowi, aby w Nim znaleźć umocnienie i siłę, aby od Niego zaczerpnąć ducha na dalszą drogę” – mówił Prymas.

Przypominając dalej o istocie kapłańskiej posługi metropolita gnieźnieński podkreślił, że kapłańskiego namaszczenia nie otrzymuje się dla siebie i z powodu samych siebie, aby je w sobie zatrzymać. Otrzymuje się je, aby służyć i dawać innym, bo – jak powtórzył za papieżem Franciszkiem – „właściwością Ducha Świętego jest odwodzenie nas od skupienia się na naszym JA, aby nas otworzyć na MY”.

„Nie my jesteśmy w centrum, lecz jesteśmy narzędziem łaski dla innych” – dopowiedział za papieżem abp Polak przywołując dalej słowa kard. Stefana Wyszyńskiego, jakie w tym samym duchu, przeszło 70 lat temu, na początku swojej prymasowskiej posługi, Prymas Tysiąclecia skierował w swoim pierwszym liście do kapłanów. Słowa te – jak stwierdził abp Polak – nic nie straciły na aktualności.

„Całe nasze życie, w intencjach, czynach i celach, ma tchnąć nadprzyrodzonością” – cytował abp Polak powtarzając za poprzednikiem, że choć nie jest łatwo wznieść się ponad doczesne ludzkie sprawy, to jednak kapłańskim zadaniem jest uczyć, jak te doczesne sprawy po Bożemu prowadzić.

„Nie wolno wam – powtórzył za kard. Wyszyńskim Prymas – opuścić ludzi w ich walce o chleb, o sprawiedliwość, ale w ten ludzki wysiłek wprowadzać Bożą myśl, Bożą sprawiedliwość i wskazywać ostateczny Boży cel skłóconemu światu (…)”.

„Za jedną cenę tego dokonamy – stwierdził we wspomnianym liście kard. Wyszyński – gdy rozjaśnieje w nas moc życia nadprzyrodzonego, gdy przestaniemy być martwymi pozycjami, ludźmi ujętymi w kleszcze bezduszności, bez zapału i ognia Bożego. Żyjmy łaską Bożą, a odnowimy oblicze ziemi. To ona bowiem, to Chrystus wlewa w nas nowy zapał apostolski. Znikną wtedy spośród nas ci ludzie bez wyrazu, bez zapału, dziwnie obojętni na każdy poryw gorliwości i dobrego przykładu, zlaicyzowani w swym anemicznym życiu wewnętrznym, niemalże niemrawi w świątyni, choć tak sprytni i ruchliwi na ulicy i w towarzystwie” – powtórzył za Prymasem Tysiąclecia abp Polak.

Przywołał też wskazania i zachęty, jakie we wspomnianym liście kard. Wyszyński dał kapłanom. Jest wśród nich także wezwanie, aby nie narzekać na ciężkie czasy, ale dziękować Bogu za wielkie zaufanie nam okazywane.

„Jest też zachęta – mówił abp Polak – aby nikogo nie odpychać, ale wychodzić ludziom na spotkanie. Jest prośba, jakże wciąż aktualna i prawdziwie ponadczasowa, abyśmy, kochani Bracia, modlili się często za siebie. Nie żałujcie sobie modlitwy!” – prosił słowami kard. Wyszyńskiego abp Polak prosząc także o modlitwę za siebie i zachęcając kapłanów, by list Prymas Tysiąclecia jeszcze raz przemedytowali jako kapłańskie przygotowanie do jego beatyfikacji.

W czasie Mszy św. kapłani odnowili przyrzeczenia kapłańskie, a Prymas Polski konsekrował krzyżmo i pobłogosławił oleje chorych i katechumentów.

Razem z metropolitą gnieźnieńskim Mszę św. celebrowali: biskup pomocniczy gnieźnieński Krzysztof Wętkowski, abp senior Henryk Muszyński, kanonicy Kapituły Prymasowskiej oraz przybyli do Gniezna kapłani. Obecna była także wspólnota seminaryjna.

Na zakończenie Mszy św. Prymas Polski złożył życzenia kapłanom obchodzącym jubileusze, a tym, którzy rozpoczynają posługę w nowej placówce podziękował za przyjęcie posłania. Prosił też o modlitwę w intencji nowych, tak potrzebnych, powołań kapłańskich.

CZYTAJ DALEJ

Tragiczny wypadek w Tatrach - zginął ksiądz

2020-08-12 21:39

[ TEMATY ]

śmierć

Tarnów

KSM Tarnów

Z wielkim smutkiem zawiadamiamy, iż dzisiaj w tragicznym wypadku w Tatrach zginął Ksiądz Jaromir Buczak - Asystent Oddziału KSM Trzciana.

Księże Jaromirze, dziękujemy za zawsze otwarte i radosne serce, a także nieustanną gotowość i świadectwo swojego życia. Spoczywaj w pokoju.

Z serca prosimy Was wszystkich o modlitwę - w intencji Duszy Śp. Księdza Jaromira, jak również w intencji wszystkich Jego Bliskich.

CZYTAJ DALEJ

Jan Paweł II o wojnie 1920 r.

2020-08-14 12:47

[ TEMATY ]

Cud nad Wisłą

św. Jan Paweł II

Bitwa Warszawska

Adam Bujak, Arturo Mari/Biały Kruk

Obchodzone w tym roku 100-lecie urodzin św. Jana Pawła II zbiega się ze 100-leciem Bitwy Warszawskiej. Karol Wojtyła przyznawał, że "nosi w sercu ogromny dług" wobec bohaterów tej wojny. A nawiązując do pojęcia „Cudu nad Wisłą”, podkreślał, że „było to wielkie zwycięstwo wojsk polskich, tak wielkie, że nie dało się go wytłumaczyć w sposób czysto naturalny i dlatego zostało nazwane “Cudem nad Wisłą”.

Jan Paweł II urodził się w trakcie trwającej wówczas wojny polsko-bolszewickiej. Warto wspomnieć, że 18 maja 1920 roku, w dniu jego narodzin, w Warszawie triumfalnie witano Józefa Piłsudskiego po wyprawie kijowskiej i jego zwycięstwach odniesionych nad bolszewikami na Ukrainie. Jednak, na początku lipca z terenów obecnej Białorusi a także Ukrainy ruszyła ofensywa Armii Czerwonej.

Jan Paweł II wskazywał, że rok 1920, to „okres wielkiego zagrożenia dopiero co odrodzonej Rzeczypospolitej”. Armia Czerwona zajmowała wówczas coraz większe obszary kraju, dochodząc aż pod Warszawę. „Zdawało się – przypominał Papież – że komuniści podbiją Polskę i pójdą dalej do Europy Zachodniej, że zawojują świat” (Przemówienie na cmentarzu, Radzymin, 13 VI 1999).

Noszę w sobie wielki dług…

Szczególny hołd bohaterom i ofiarom wojny polsko-bolszewickiej Jan Paweł II złożył podczas wizyty na cmentarzu ofiar Bitwy Warszawskiej 1920 roku w Radzyminie, 13 czerwca 1999 r. Miała się ona odbyć w milczeniu i modlitewnej zadumie, ale stało się inaczej.

Po wejściu na cmentarz Ojciec Święty długo modlił się w milczeniu klęcząc przed kaplicą upamiętniającą ofiary wojny 1920 roku. Następnie rozpoczął modlitwę "Witaj Królowo, Matko Miłosierdzia" po czym podszedł do żyjących jeszcze kilkunastu weteranów wojny 1920 r. Niejeden z nich płakał ze wzruszenia.

Ojciec Święty wkrótce ponownie zatopił się w modlitwie o zbawienie dusz poległych w 1920 r. Licznie zebrani wierni zaintonowali "Boże coś Polskę". Po czym Jan Paweł II wpisał się do księgi pamiątkowej. W tym momencie rozległy się okrzyki: "Prosimy o słowo! Prosimy o słowo!", przerywane oklaskami.

- Chociaż na tym miejscu najbardziej wymowne jest milczenie, to przecież czasem potrzebne jest także słowo. I to słowo chcę tu pozostawić – przyznał spontanicznie Papież. - Wiecie, że urodziłem się w roku 1920, w maju, w tym czasie, kiedy bolszewicy szli na Warszawę – przypomniał. - I dlatego noszę w sobie od urodzenia wielki dług w stosunku do tych, którzy wówczas podjęli walkę z najeźdźcą i zwyciężyli, płacąc za to swoim życiem. Tutaj, na tym cmentarzu, spoczywają ich doczesne szczątki. Przybywam tu z wielką wdzięcznością, jak gdyby spłacając dług za to, co od nich otrzymałem. Pragnę wszystkich uczestniczących w tym spotkaniu pobłogosławić w Imię Trójcy Przenajświętszej - powiedział.

Radzymin to miejsce szczególnie ważne!

Myśli te kontynuował w trakcie wygłoszonej w godzinę później homilii podczas Eucharystii przed katedrą warszawsko-praską, pod którą zebrało się kilkadziesiąt tysięcy wiernych. „Przed chwilą nawiedziłem Radzymin miejsce szczególnie ważne w naszej historii narodowej – podkreślił. Przyznał, że „ciągle żywa jest w naszych sercach pamięć o Bitwie Warszawskiej, jaka miała miejsce w tej okolicy w miesiącu sierpniu 1920 roku”.

- Myśl nasza kieruje się dzisiaj ku tym wszystkim, którzy pod Radzyminem i w wielu innych miejscach tej historycznej bitwy oddali swoje życie, broniąc Ojczyzny i jej zagrożonej wolności. Myślimy o żołnierzach, oficerach. Myślimy o Wodzu, o wszystkich, którym zawdzięczamy to zwycięstwo po ludzku – zauważył Papież. Nie zapomniał też o ks. Ignacym Skorupce, jako symbolu bezinteresownego zaangażowania i roli Kościoła w ówczesnej sytuacji.

A nawiązując do pojęcia Cudu nad Wisłą, podkreślił, że „było to wielkie zwycięstwo wojsk polskich, tak wielkie, że nie dało się go wytłumaczyć w sposób czysto naturalny i dlatego zostało tak nazwane”. Przypomniał, że przez całe lata trwała zmowa wokół tego tematu milczenia. Zaznaczył, że na nową diecezję warszawsko-praską „Opatrzność Boża nakłada dziś nakłada dzisiaj obowiązek podtrzymywania pamięci tego wielkiego wydarzenia w dziejach naszego Narodu i całej Europy”.

Do pojęcia „Cudu nad Wisłą” Jan Paweł II nawiązywał wielokrotnie wcześniej, przy okazji kolejnych rocznic Bitwy Warszawskiej, o których nie zapominał będąc w Rzymie. „Było to wielkie zwycięstwo wojsk polskich, tak wielkie, że nie dało się go wytłumaczyć w sposób czysto naturalny, i dlatego zostało nazwane Cudem nad Wisłą i przypisano je opiece Królowej Polski” – tłumaczył 14 sierpnia 1996 r. spotykając się z polskimi pielgrzymami w Castel Gandolfo.

Wyjaśniał przy tym, że pojęcie „Cud nad Wisłą” nie może wypierać z pamięci ówczesnych zasług konkretnych ludzi. „Wielkie dzieła Boże – podkreślał – dokonują się przez ludzi. [...] dziękujemy Bogu za to, że dał taką moc ludziom, ludziom – naszym rodakom, że dał taką moc wodzowi i armii, i że dał taką moc całemu narodowi”.

Polskim pielgrzymom Jan Paweł Ii pokazywał w kaplicy papieskiej rezydencji fresk przedstawiający symboliczne wydarzenie Cudu nad Wisłą ­- bitwę pod Ossowem z centralną postacią księdza Ignacego Skorupki z krzyżem w ręce. Malowidło to wykonał w 1933 roku Jan Henryk Rosen (1891-1982) na prośbę papieża Piusa XI, który jako nuncjusz apostolski pozostał w Warszawie latem 1920 r. i wpierał Polaków w ich walce.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję