Fenomen poetów księży znany jest w historii literatury: tej powszechnej i tej polskiej. Od bp. Ignacego Krasickiego aż do ks. Jana Twardowskiego (by wymienić tylko tych największych). „Poeci nie zjawiają się przypadkiem. Z niebieskich do nas przybywają stron” - śpiewa Edyta Geppert i ta nieprzypadkowość zjawiania się poetów w sutannach skłoniła nas do zaprezentowania ich postaci i dorobku.
Ks. prał. Franciszek Grela urodził się w Zwódnem k. Zamościa, gdzie ukończył Liceum Ogólnokształcące i po odbyciu studiów seminaryjnych w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie, 13 czerwca 1971 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp. Piotra Kałwy. Jako wikariusz pracował w Piaskach k. Lublina (1971-78), w Lubartowie (1978-84), w Puchaczowie (1984-86). Proboszczem był w Brzezinach (1986-94) i od 1994 r. w Łagowie. Kanonik honorowy kapituły Kolegiaty w Zamościu, kanonik honorowy Sandomierskiej Kapituły Katedralnej (1993).
Krótkie curriculum vitae nie obejmie wrażliwości, przekładającej się na pasję Księdza Prałata, jaką jest poezja. Jej oczyma Dziekan łagowski patrzy na świat, utrwalając w swoich strofach zdarzenia, postaci, miejsca, które codzienność kronikarskim stylem zapisuje nieco inaczej. Wrażliwość poetycka pozwala ks. Franciszkowi na dostrzeganie sytuacji, jakie z poczuciem humoru, lekką nutą ironii utrwali w wierszu. Poezja codzienna, poezja spraw powszednich, chwil ulotnych, a te Ksiądz Prałat potrafi zatrzymać.
Ta pasja narodziła się - jak sam wspomina - w Lubartowie, gdzie pracował jako wikariusz. Znany ze swoich zdolności interpretacyjnych Ksiądz Dziekan często wygłasza „wiersze” z okazji imienin, ślubów, jubileuszy, ważnych wydarzeń w Łagowie i okolicach. Później je szlifuje, udoskonala - tak rodzą się wiersze, pisane, na szczęście, nie do szuflady, ale zbierane w tomiki, publikowane. W swoim dorobku ks. Franciszek Grela posiada już cztery poetyckie tomiki: ostatni - „Sekrety Świętokrzyskie” wydało w tym roku Sandomierskie Wydawnictwo Diecezjalne. Tomik niewielki, ale niezwykle ciekawy - jak tytuł, który sugeruje wiersze odsłaniające „sekrety” księży świętokrzyskich (chociaż nie tylko), które dzięki słowu ks. Franciszka zdradzone zostają czytelnikowi. Poezja płynąca z serca, poezja szczera, pełna humoru, bystrej obserwacji, bez sztuczności języka czy naśladowania dawnych mistrzów. Niesie z sobą wiele optymizmu, przesłania, które Ksiądz Proboszcz z Łagowa pragnie upowszechniać i przekazywać.
Cieszy to, że kolejnym swoim tomikiem Ksiądz Dziekan zatrzymuje czytelnika na chwilę refleksji, ukazuje, co w życiu jest tak naprawdę ważne, tym samym pokazując właściwą drogę do Boga.
Nauczanie i uprawianie teologii w środowisku wspólnoty klasztoru miało w średniowieczu pogłębiać duchowość. W XII wieku wybitnym przedstawicielem teologii monastycznej był Bernard z Clairvaux, opat cystersów, który przysporzył zakonowi ogromną liczbę nowych braci; za jego słowem i postawą poszło wielu, ponadto w ciągu całego życia założył 68 nowych klasztorów i objął swoim kierownictwem 160.
Bernard urodził się k. Dijon – stolicy Burgundii, w roku 1090. Jego rodzice byli pobożni. Ojciec był rycerzem i doradcą księcia Burgundii, matka pochodziła z możnego rodu. Po śmierci matki 17-letni chłopiec oddał się w opiekę Matce Bożej, jednak u progu dorosłości przeżył załamanie wewnętrzne. Trwająca 2 lata walka z pustką duchową przyniosła niezwykłe owoce. 22-letni młody człowiek wrócił do Boga i zapragnął życia w oddaleniu od świata. Uczynił to, pociągając za sobą ojca, kilku krewnych i niemal dwudziestu przyjaciół. Po 3 latach życia w cysterskim opactwie w Citeaux, wybudował i objął klasztor w dzikiej kotlinie Szampanii, a miejscu temu po oswojeniu nadał nazwę Clairvaux – Jasna Dolina. Przez 38 lat był tam opatem, jednak jego działalność nie ograniczyła się ani do tego miejsca, ani do ludzi, którymi przewodził. Zreformował życie klasztorne, brał udział w istotnych wydarzeniach politycznych i kościelnych, wiele podróżował, utrzymywał kontakty z wszystkimi ważniejszymi postaciami swoich czasów. Jego zdanie i poparcie były decydujące m.in. podczas organizowania drugiej wyprawy krzyżowej w 1147 r. Zmarł 20 sierpnia 1153 r. Do chwały świętych wyniósł go Aleksander III w 1174 r. Doktorem Kościoła ogłosił go Pius VIII w 1830 r.
Katastrofa polskiego autokaru z pielgrzymami jadącymi z Medjugorie spowodowała falę komentarzy i pytań o Bożą niesprawiedliwość, gdy ludzie - przecież jadący, by się modlić lub wracający z modlitwy - giną tragicznie lub odnoszą ciężkie obrażenia. Dla ludzi dalekich od wiary jest to argument na bezsensowność religii, a dla wierzących - trudne pytanie. Jak to zatem jest?
Po pierwsze, modlitwa, pielgrzymka, wszelkie pobożne praktyki to nie "zarabianie", jakaś wymiana z Bogiem za szczęście, bezpieczeństwo, zdrowie. Są one wyrazem wiary, praktyką wynikającą z tego, czym wiara w istocie jest, czyli z relacji z Bogiem. Nie można więc traktować tej sytuacji jako niesprawiedliwości Boga, który nie wziął pod uwagę zasług lub dobrych celów. To nie tak.
Autorstwa Pko - Praca własna/commons.wikimedia.org
Pomnik Matki Bożej Miłosiernej w Konotopiu
Monumentalna figura Matki Bożej z Konotopia jest próbą zaakcentowania miejsca religii w przestrzeni publicznej - powiedział PAP dyrektor Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego dr hab. Marcin Jewdokimow. Dodał, że statua swoim rozmiarem przebija bańki medialne i skłania do refleksji.
Pomnik Matki Bożej Miłosiernej o wysokości 55,6 m został 15 sierpnia poświęcony w Konotopiu (woj. kujawsko-pomorskie) przez ordynariusza diecezji włocławskiej bp. Krzysztofa Wętkowskiego. Monument stanął na polu przy drodze krajowej nr 10, na trasie między Szczecinem a Warszawą. Jego inicjatorami i fundatorami są Grażyna i Roman Karkosikowie, którzy ofiarowali go jako „osobiste wotum wdzięczności za powrót do zdrowia i życia”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
