Reklama

Zdrowie

Chiny: czy koronawirus jest zamierzonym wytworem laboratorium w Wuhanie?

Istnieją poszlaki, choć nie ma na to bezspornych dowodów, że koronawirus, który ogarnął obecnie cały świat, narodził się w jednym z laboratoriów w środkowochińskim Wuhanie. Uważa tak m.in. włoski misjonarz ks. Renzo Milanese, który od 1972 pracuje duszpastersko w Hongkongu. Na podstawie dostępnych mu danych stwierdził on, że wirus nie tyle został specjalnie wyhodowany, ile raczej „wyciekł” wskutek jakiegoś błędu w badaniach.

[ TEMATY ]

Chiny

koronawirus

Wuhan

laboratorium

PAP/EPA

Pracownicy medyczni przygotowują oddział w szpitalu w Wuhan.

„Wydaje się niezaprzeczalne, że jeden z ośrodków naukowych był bezpośrednio zaangażowany w badania w tej dziedzinie, choć być może niekoniecznie nad wywołaniem nowego wirusa” – napisał włoski kapłan na portalu włoskiej agencji misyjnej AsiaNews. Powołał się przy tym na różne badania i poszukiwania oraz na świadectwa autorytatywnych miejscowych dziennikarzy, przyznając zarazem, że dla uzasadnienia tego wniosku nie ma niepodważalnych dowodów.

Ks. Milanese zwrócił uwagę, że obecnie trudno jest dojść do ostatecznych wniosków w tej sprawie, gdyż rząd w Pekinie ukrył liczne świadectwa, filmy wideo i artykuły dotyczące tego zagadnienia.

Pierwsze podejrzenia, iż Covid-19 jest owocem prac prowadzonych w laboratorium w Wuhanie, nastawionym na badania w zakresie wojen bakteriologicznych, pojawiły się w światowych środkach przekazu pod koniec stycznia br. Poparli je wówczas niektórzy politycy amerykańscy, np. sekretarz stanu Mike Pompeo, który nazwał to zjawisko „koronawirusem chińskim” lub „z Wuhanu”.

Reklama

Ale 12 marca rząd chiński zadekretował oficjalnie walkę z tymi zarzutami, oskarżając Waszyngton, że to on stoi za całą sprawą. Rzecznik chińskiego MSZ Zhao Lijian napisał na Twitterze, że „być może wojsko amerykańskie przywlokło epidemię do Wuhanu”, dodając: „oczekujemy wyjaśnień od Ameryki”. Oskarżenie to nawiązuje do udziału żołnierzy z USA w Światowych Igrzyskach Sportowców Wojskowych, które w październiku ub.r. odbywały się właśnie w Wuhanie z udziałem zawodników z ponad 100 krajów.

Jest faktem, że udokumentowane dane chińskie o pierwszych zachorowaniach na koronawirusa (dokładniej na wirusa podobnego do SARS-u z 2005) pochodzą z 17 listopada 2019. Rząd zmusił jednak do milczenia w tej sprawie lekarzy i dziennikarzy i po raz pierwszy zaalarmował o epidemii dopiero 23 stycznia br.

Ks. Milanese zaznaczył, że hipoteza o tym, że Covid-19 został wyhodowany lub „wydostał się” z laboratorium w Wuhanie, opiera się na wiadomościach, napływających do Hongkongu z Chin kontynentalnych. Są to zwłaszcza materiały wideo, nagrane w kantońskiej odmianie języka chińskiego przez uznanych miejscowych dziennikarzy. Trafiły one do serwisu YouTube, ale po kilku dniach część z nich usunięto na polecenia „z góry”. Zdaniem kapłana należy odróżnić „wirus wytworzony” od takiego, który „uciekł”.

O tym pierwszym Pekin mówi, że jest to „teoria spiskowa”; dotarła ona do Hongkongu przed 20 stycznia br., gdy uznano już istnienie wirusa i jego przenoszenie przez kolejnych ludzi. W 3 dni później ogłoszono odcięcie Wuhanu od świata. Dla teorii tej nie ma dowodów, istnieje jednak wiele podejrzeń, przesłanek i plotek – podkreślił misjonarz.

Reklama

Za co najmniej dziwny uznał on fakt, że 18 września 2019 w mieście tym odbyły się ćwiczenia w zakresie kontroli ewentualnego rozprzestrzeniania się koronawirusa. Fakt ten opisano na miejscowych stronach internetowych i w mediach, po czym wiadomość o tym znikła. Władze wyjaśniły później, że ćwiczenia dotyczyły wirusa typu SARS. 29 styczna br. w Stanach Zjednoczonych aresztowano naukowców kanadyjskich i amerykańskich, wśród nich Charlesa Liebera z Uniwersytetu Harwardzkiego. Byli oni związani z „Programem 1000 genów/osób”, współpracującym m.in. z Instytutem Wirusologii w Wuhanie.

W obecnej sytuacji im bardziej rząd w Pekinie zaprzecza wiadomościom na ten temat, tym bardziej wydają się one prawdziwe. Władze coraz silniej naciskają na naukowców, aby udowadniali oni, że nie stworzyli wirusa w swych laboratoriach.

Drugą hipotezę – o wirusie, który „wyciekł” – przedstawił najpierw znany w Hongkongu dziennikarz Siu Yeuk Yuen na wideo z 30 stycznia 2020, który trafił do sieci YouTube, ale został stamtąd usunięty i na razie jest jeszcze dostępny na Facebooku. Według autora filmiku w październiku ub.r. laboratorium P4 w Wuhanie, po przebadaniu pobranych z miejscowych szpitali próbek osób zmarłych, wykryło w zwłokach pewnego starca nowy rodzaj koronawirusa. Powiadomiono o tym władze, które zażądały bardziej drobiazgowych danych. Dostarczono je 26 listopada a w 4 dni później pojawiła się wiadomość o nowym groźnym wirusie.

Inny znany dziennikarz Chau Sze Tat na filmie wideo z 16 lutego br. opisał debatę nt. pochodzenia i ogniska Covid-19. Zamieścił tam artykuł dwóch profesorów z uniwersytetów z Guangzhou i Wuhanu, z którego wynikało, iż ognisko wirusa znajdowało się w ośrodku badawczym w Wuhanie. Prowadzone tam doświadczenia na nietoperzach mogły zarazić badaczy a niektóre zwierzęta mogły wydostać się na zewnątrz. Sam dziennikarz wątpi, aby do badań tych wprowadzono inny ośrodek, żeby odsunąć podejrzenia od bardziej znanego i zajmującego się bardziej wyrafinowanymi badaniami laboratorium P4. Przytoczył też inne wiadomości, przekazane a następnie wycofane przez władze, łączące ognisko wirusa z osobami związanymi z placówką w Wuhanie.

Niezależnie od innych wątpliwości jedno wydaje się bezsprzeczne, że P4 zajmuje się bezpośrednio badaniami nad wirusami, choć niekoniecznie instytut ten stworzył nowego wirusa. Inaczej mówiąc na etapie początkowym wirus wyszedł z ośrodka w Wuhanie. Równie bezdyskusyjne jest to, że władze zdawały sobie sprawę ze związanego z tym zagrożenia, ale nikogo o tym nie poinformowały i usiłowały ukrywać fakty – stwierdził na zakończenie ks. Milanese.

2020-03-13 17:53

Ocena: +13 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czym jest koronawirus?

Koronawirus z Wuhan od tygodni widnieje w czołówkach wiadomości. Często padają pytania: Czym jest tajemniczy 2019-nCoV?

Pierwsze informacje o koronawirusach, drobnoustrojach wywołujących infekcje u ludzi i zwierząt, pojawiły się w latach 60. XX wieku. Ich nazwa powstała w wyniku obserwacji w mikroskopie elektronowym: w obrazie wirionów, czyli pojedynczych cząstek wirusowych, widoczna jest charakterystyczna otoczka przypominająca koronę. W 2002 r. odkryto śmiertelną odmianę koronawirusa, który powoduje zespół ciężkiej niewydolności oddechowej. SARS, bo tak został nazwany (od angielskiej nazwy tego syndromu), spowodował śmierć ok. 800 osób w 28 krajach. 10 lat później głośno było o koronawirusie MERS-CoV, który na skutek szybko podjętych działań sanitarnych miał mniejszy zasięg niż SARS, choć również wywołał przypadki śmiertelne.

Pierwotnym źródłem zakażenia koronawirusami u ludzi są zwierzęta. W przypadku wirusa z Wuhan jako miejsce początku epidemii wskazywany jest miejscowy targ z rybami i owocami morza. Śmiertelne przypadki w Chinach spowodowały radykalne działania: 11-milionowe miasto Wuhan zostało objęte kwaratanną, ograniczenia wprowadzono także wobec innych chińskich miast.

Odnotowano przypadki zachorowań poza Chinami, zarówno w Azji, jak i w Europie oraz Ameryce. Ich liczba rośnie. Wiele krajów podjęło działania prewencyjne, wprowadzając m.in. specjalne procedury na lotniskach lub zawieszając połączenia lotnicze z Chinami.

CZYTAJ DALEJ

W sprawie drugiego ślubu Jacka Kurskiego

2020-07-28 12:29

[ TEMATY ]

komentarz

ślub

opinie

PAP

Niedawno w mediach pojawiła się informacja o ślubie kościelnym Pana Jacka Kurskiego. Chciałbym choć ogólnie odnieść się do niektórych zarzutów, które pojawiły się po tym fakcie, a do napisania tego artykułu skłoniły mnie rozmowy z ludźmi, którzy wyrażali swój niepokój, a także pewne prasowe tytuły, między innymi takie jak: „Być jak Jacek Kurski. Jak unieważnić ślub kościelny”.

Oczywiście z różnych komentarzy możemy się dowiedzieć, jakie ekspresowe tempo przybrał sam proces, a także jakie znajomości i ile pieniędzy trzeba mieć, aby uzyskać stwierdzenie nieważności małżeństwa. Mam świadomość, że nie da się w krótkim tekście opisać całej procedury kanonicznej, ale kilka jej wątków może rozwiać niektóre wątpliwości, które rodzą się także w ludziach wierzących. Moim moralnym obowiązkiem jest trzymanie się faktów, a więc od początku…

Pierwszą sprawą jest terminologia. Świeccy dziennikarze zachowali pewną dozę przyzwoitości, ujmując w cudzysłów sformułowanie „rozwód kościelny”. Ostatecznie czytelnik dowie się, że w Kościele nie ma rozwodów, ale pojęcie „unieważnienia małżeństwa” jest nagminnie nadużywane.

Prawda jest taka, że biskupi nie „unieważniają małżeństwa”, a sam proces dotyczy ewentualnego stwierdzenia nieważności małżeństwa, czyli czy zaistniała ważna umowa małżeńska, czy też na skutek jakiejś przyczyny lub przyczyn małżeństwo od samego początku nie było ważnie zawarte.

Biskup diecezjalny jest oczywiście pierwszym sędzią, ale w praktyce rzadko korzysta z tego przywileju i to kolegium sędziowskie zwane składem czy turnusem, po przeprowadzeniu całego dochodzenia, wydaje decyzję w postaci wyroku.

Sprawy o stwierdzenie nieważności małżeństwa zastrzeżone są dla kolegium składającego się z trzech sędziów (czasami są wyjątki od tej zasady: jeżeli w diecezji lub sąsiednim trybunale nie ma możliwości ustanowienia trybunału kolegialnego może orzekać sędzia jednoosobowy, będący duchownym, który jednak winien sobie dobrać dwóch asesorów; w Rocie Rzymskiej zdarza się, że sądzenie spraw o nieważność małżeństwa powierzone jest kolegium składającemu się z pięciu sędziów). Rozwodów kościelnych więc nie ma, nie istnieje pojęcie „unieważnienia” małżeństwa, ale każdy z małżonków po rozpadzie związku ma prawo do procesu i do zbadania ewentualnej nieważności małżeństwa.

Czas postępowania, czyli ile trwa proces?

Nie wiem na ile fakty mieszały się z plotkami w przekazach medialnych dotyczących Pana Kurskiego, ale w jednej relacji pisano o 2-letnim procesie, w innych o trochę krótszym.

Okraszone było to czasami obraźliwymi komentarzami, ile i komu trzeba zapłacić za przyśpieszenie procesu. Nie wiem czy 2 lata procesu to jest ekspresowe tempo. Jak powinno być i ile powinien trwać proces? Prawodawca kościelny podpowiada, aby „sprawy w trybunale pierwszej instancji nie przeciągały się powyżej roku”, sędziowie i trybunały mają zatem starać się jak najszybciej, ale z zachowaniem sprawiedliwości, zakończyć sprawy. Wiadomo, że wskazany czas to pewien ideał i od obsady personalnej sądu, ilości spraw w konkretnym trybunale, miejsca przebywania stron i świadków zależy, czy da się w tym czasie przeprowadzić cały proces, ale znam sądy kościelne, które spokojnie radzą sobie z przeprowadzeniem instrukcji dowodowej i wydaniem wyroku w przeciągu roku od złożenia skargi powodowej. Zupełnie inny czas postępowania przewidziany jest na przeprowadzenie tzw. procesu skróconego, ale jest to proces rzadki, w którym nieważność małżeństwa wydaje się oczywista. Taka forma procesu zastrzeżona jest dla biskupa diecezjalnego (biskupa stojącego na czele kościoła partykularnego). Rozumiem, że czasami wierni porównują swój czas oczekiwania na wyrok czy dekret, ale proszę pamiętać, że przed wejściem w życiu dokumentu Mitis Iudex Dominus Iesus postępowanie w przypadku decyzji pozytywnej było dwuinstancyjne, a czasami sprawa trafiała do trybunału trzeciego stopnia postępowania, natomiast po reformie papieża Franciszka wyrok stwierdzający po raz pierwszy nieważność małżeństwa może stać się wykonalny (gdy strony i obrońca węzła małżeńskiego rezygnują ze złożenia apelacji) i taki sposób niewątpliwie przyczynił się do skrócenia całej procedury. Nie da się zatem jeden do jednego porównać i przełożyć procesów przed 2015 rokiem i po tym czasie.

Meritum procesu, czyli przyczyna nieważności

Tak naprawdę nie wiemy, jaka była przyczyna nieważności małżeństwa w przypadku Pana Jacka Kurskiego, a także jakie argumenty i okoliczności zostały wskazane i zebrane w instrukcji dowodowej. Fakt jest taki, że kolegium sędziowskie uznało z moralną pewnością, że wspomniane małżeństwo zostało zawarte w sposób nieważny. Nie będę wymieniał przyczyn nieważności małżeństwa, ale dotyczą one zarówno przeszkód do zawarcia małżeństwa, braku przepisanej prawem formy kanonicznej i wreszcie wad zgody małżeńskiej. Przyczyn jest sporo, ale nie oznacza to automatycznie, że dla każdego coś się trafi. Niektórzy, zaskarżając swoje małżeństwo, wskazują w skardze powodowej prawie wszystkie przyczyny wymienione w Kodeksie prawa kanonicznego, ale działa to bardziej według metody „na chybił trafił” i niekoniecznie ma przełożenie na pozytywny wyrok. Adwokaci kościelni, którzy pomagają stronom w redakcji skargi powodowej, wiedzą, że należy „dobrać” jeden lub kilka najbardziej prawdopodobnych tytułów ewentualnej nieważności, odpowiadających historii poznania się stron, kojarzenia się małżeństwa i przebiegu życia małżeńskiego. Czas trwania małżeństwa, posiadanie dzieci, błogosławieństwo papieskie nie mają aż tak wielkiego znaczenia (są to tylko okoliczności, które mogą, ale nie muszą potwierdzać domniemanie o ważności związku małżeńskiego). Należy pamiętać, że generalnie małżeństwo cieszy się przychylnością prawa i uznaje się je za ważne, dopóki nie udowodni się czegoś przeciwnego.

Zamiast zakończenia

Nie ma wątpliwości, że Pan Jacek Kurski jest osobą publiczną i w stosunku do niego łatwiej formułować zarzuty niż do wielu wiernych, którzy uzyskali pozytywny wyrok stwierdzający nieważność małżeństwa. Im nikt nie wypomina, w jakim kościele i z udziałem ilu gości brali ślub kościelny. Wydaje mi się, że nie ma co spekulować czy obligować Kościół do wypowiedzenia się w tej sprawie. Rokrocznie sądy kościelne w Polsce wydają kilka tysięcy decyzji i nie trzeba się tłumaczyć z poszczególnych wyroków. Sędziowie i współpracownicy trybunału są zobligowani do zachowania tajemnicy urzędowej i nie ma podstawy, aby formułować wnioski w stosunku do określonego sądu kościelnego, aby publicznie wypowiadał się o przebiegu tego konkretnego postępowania. Natura spraw o nieważność małżeństwa dotyczy bardzo często delikatnych i intymnych spraw, których nie powinno się ujawniać na forum publicznym.

CZYTAJ DALEJ

Pielgrzymi gnieźnieńscy już na Jasnej Górze

2020-08-06 17:38

[ TEMATY ]

Jasna Góra

pielgrzymka

Gniezno

Bożena Sztajner/Niedziela

Przedstawiciele trzech kolumn: promienistej, kolorowej i rowerowej w ramach Pieszej Pielgrzymki Archidiecezji Gnieźnieńskiej w jednej grupie dotarli na Jasną Górę. Przyszło zaledwie kilkadziesiąt osób, ale kolejne przemierzyły duchową drogę trwając w modlitewnej łączności i rozważając słowa: „Zostań z nami Panie”.

W ramach 38. Pieszej Pielgrzymki Arch. Gnieźnieńskiej część pielgrzymów wyruszyła w niewielkich grupach, w różnych terminach i z różnych parafii archidiecezji, idąc promieniście do częstochowskiego sanktuarium. Główny trzon pielgrzymki miał natomiast charakter sztafety. Pielgrzymka sztafetowa wyruszyła z Gniezna 29 lipca trasą grup kolorowych.

Szczęściarze, którym dane było znaleźć się na trasie, jak pani Stanisławie, zapewniają, że na Jasną Górę nieśli wszystkie intencje złożone do ich serc i plecaków. - Pamiętaliśmy o was, otaczaliśmy naszą modlitwą, oplataliśmy różańcem do Matki Bożej, byliśmy z wami, można powiedzieć i w dzień i w nocy - podkreślała pątniczka.

W grupie promienistej ze Strzelna przyszło zaledwie 7 osób. Jak podkreśla przewodnik ks. Daniel Leszczyński pątnicy starli się dochować wszelkich wymogów sanitarnych. - Ze względu na obostrzenia nie mogliśmy korzystać z gościny, tak jak to było w latach wcześniejszych, musieliśmy korzystać z noclegów komercyjnych, jeżeli chodzi o jedzenie to też każdy indywidualnie, jednorazowe sztućce itd., każdy sam sobie, trochę to była pielgrzymka w duchu de camino czyli postawione na indywidualność, że każdy sam o siebie w tych kwestiach newralgicznych musi się o siebie zatroszczyć - mówił przewodnik.

Choć tegoroczne pielgrzymowanie różni się od minionych, to dla gnieźnieńskich pątników niezmienne pozostało wielkie wołanie za Ojczyznę, o jedność Narodu i Kościoła, czego symbolem jest wspólne składanie na placu jasnogórskim przyniesionych od grobu św. Wojciecha elementów krzyża.

Po złożeniu pielgrzymkowego krzyża pątnicy udali się na Mszę św. do kaplicy Matki Bożej. W Eucharystii pod przewodnictwem bpa Bogdana Wojtusia, uczestniczyli reprezentanci wszystkich grup pielgrzymki gnieźnieńskiej oraz inni wierni, którzy przybyli własnymi środkami transportu.

Pielgrzymów witał o. Samuel Pacholski, przeor Jasnej Góry. - Dziękuję wam wszystkim za to, że w tak specyficznych i niełatwych warunkach podjęliście się trudu pielgrzymowania. Życzę wam, dobrego pobytu, niech Maryja wynagrodzi wasz trud. Zabierzcie Jej miłość, Jej czułość, ze sobą do domu, pewni tego, że Ona zawsze jest z wami - mówił jasnogórski przeor.

Bp senior Bogdan Wojtuś przypomniał w kazaniu, że pielgrzymka gnieźnieńska wychodzi z „polskiego gniazda, gdzie wszystko się zaczęło, gdzie rozbrzmiewa Bogurodzica i skąd zmierzamy do Maryi, by Jej się zawierzyć i prosić Ją o wsparcie”.

Podkreślał, że dotarcie na Jasną Górę nie jest końcem a jedynie pewnym etapem na naszej drodze do nieba. - Maryja wskazuje na Jezusa. Jego śmierć nie końcem, bo jest zmartwychwstanie. I my mamy pielgrzymować dalej z tym Jezusem, którego przyjmujemy w komunii. Mamy poddać się przemianie i mamy iść, by innym pomóc, by i w ich życiu dokonała się przemiana - mówił bp Wojtuś i dodawał „idźcie i przemieniajcie ten świat i niech nam pomoże Matka Boża”.

Wczoraj, 5 sierpnia, pod Szczyt jasnogórski docierali pielgrzymi 'promieniści'. Wśród nich pielgrzymi rowerowi - 30 osób, 7-osobowa grupa pieszych pielgrzymów ze Strzelna, a także ok. 20-osobowa grupa kleryków z Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego.

- Z jednej strony cieszymy się, że ta pielgrzymka w ogóle wyszła, ale z drugiej strony był to smutny obraz, takiej małej grupy, delegacji zaledwie, która mogła w tym roku wyjść – powiedział ks. Andrzej Nowicki, ojciec duchowny w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym. Jak podkreślił nieśli „wszystkie intencje archidiecezji, polecając księdza prymasa, biskupów, kapłanów, ale szczególnie, jako grupa kleryków, w tym roku prosimy o nowe powołania, bo wiemy, że jest to trudne”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję