Reklama

Kościół

Oświadczenie Nuncjatury Apostolskiej w Polsce po spotkaniu z wiernymi archidiecezji gdańskiej

Nuncjatura Apostolska w Warszawie potwierdza, iż w dniu 2 marca 2020 doszło do spotkania Nuncjusza Apostolskiego w Polsce, ks. abpa Salvatore Pennacchio wraz z współpracownikami, z grupą wiernych archidiecezji gdańskiej – czytamy w oświadczeniu Nuncjatury wydanym 3 marca po spotkaniu związanym z sytuacją w gdańskim Kościele.

Publikujemy pełny tekst oświadczenia:

Oświadczenie Nuncjatury Apostolskiej

w Polsce

Nuncjatura Apostolska w Warszawie potwierdza, iż w dniu 2 marca 2020 doszło do spotkania Nuncjusza Apostolskiego w Polsce, ks. abpa Salvatore Pennacchio wraz z współpracownikami, z grupą wiernych archidiecezji gdańskiej.

Reklama

Spotkanie, które rozpoczęło się i zakończyło wspólną modlitwą, odbyło się w dobrej atmosferze, a dotyczyło sytuacji w gdańskim Kościele związanej z publicznymi zarzutami skierowanymi przeciwko metropolicie gdańskiemu arcybiskupowi Sławojowi Leszkowi Głódziowi. Nuncjatura wskazuje, iż nuncjusz jest przede wszystkim przedstawicielem dyplomatycznym oraz łącznikiem Kościoła w Polsce ze Stolicą Apostolską, rolą nuncjusza nie jest jednak osądzanie spraw, które za jego pośrednictwem przekazywane są do odpowiednich organów Kurii Rzymskiej. Stanowisko to jest konsekwencją obowiązujących norm prawa międzynarodowego oraz prawa kanonicznego.

Podczas spotkania zwrócono m.in. uwagę na konieczność przestrzegania procedur zarówno świeckich, jak również kościelnych, stanowiących gwarancję sprawnego i skutecznego wyjaśnienia sprawy. Należy wyraźnie podkreślić, że żadne nieformalne działania, w tym także doniesienia medialne, same w sobie nie mogą stanowić podstawy do wyciągania konsekwencji prawnych. Wina każdego człowieka, niezależnie od jego roli społecznej, musi być stwierdzona wyrokiem właściwego sądu. Dotyczy to zarówno czynów ściganych przez świeckie prawo karne, deliktów cywilnych, ale także naruszeń norm wynikających z prawa kanonicznego.

Nuncjusz Apostolski w Polsce, który podczas dzisiejszego spotkania wykazał pełną gotowość udzielenia odpowiedzi na wszelkie zadane pytania, z wielkim szacunkiem odnosi się do wszystkich osób, które wykazują troskę o wspólnotę Kościoła. Ze swojej strony, jak zawsze deklaruje niezwłoczne i sprawne wykonanie wszystkich obowiązków wynikających z jego funkcji.

Reklama

O dzisiejszym spotkaniu zostanie poinformowana Stolica Apostolska.

Warszawa, dnia 2 marca 2020 roku

2020-03-02 20:39

Ocena: +6 -4

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Spotkanie z różnorodnością uczy pokory

2020-06-10 12:19

Niedziela kielecka 24/2020, str. IV

[ TEMATY ]

wywiad

Nuncjusz Apostolski

Ghana

Archiwum ks. Henryka Jagodzińskiego

W Monte Carlo. Z abp Luigi Pezzuto, nuncjuszem apostolskim w Bośni, Hercegowinie i Czarnogórze

Księdz prałat doktor Henryk Jagodziński, 51-letni kapłan z diecezji kieleckiej 3 maja został mianowany przez Ojca Świętego Franciszka nuncjuszem apostolskim w Ghanie i arcybiskupem.

Agnieszka Dziarmaga: Bogatą i ciekawą drogę kapłańską ma już Ksiądz Arcybiskup za sobą. Chodzi mi o doświadczenie blisko dwudziestu lat pracy w różnych miejscach na świecie.

Abp Henryk Jagodziński: Mogę powiedzieć, że to doświadczenie różnorodności świata rozpoczęło się jeszcze podczas mojej formacji seminaryjnej. Po dwuletnim kursie filozofii, zostałem wysłany na dwuletni pobyt do Polskiego Seminarium Duchownego w Paryżu, gdzie oprócz zajęć w tymże Seminarium, uczęszczałem także na zajęcia na Paryskim Instytucie Katolickim. Do Paryża wyjechałem w roku 1990; dopiero co upadł w Polsce komunizm, jeszcze w paszporcie miałem napisane „Polska Rzeczpospolita Ludowa”, a granice dla polskich obywateli dopiero się otwierały. W moim pierwszym paszporcie zachowały się wizy z tego okresu.

Potem były studia w Rzymie i praca w dyplomacji...

Tak, wcześniej prowadziłem rekolekcje fatimskie w parafii Kopciówka na Białorusi, gdzie proboszczem był ks. prałat Leszek Domagała z naszej diecezji. W trakcie studiów miesiąc spędziłem w stolicy Republiki Demokratycznej Kongo, w Kinszasie, zdążyłem być miesiąc na parafii w Hiszpanii oraz w USA. Gdy rozpocząłem przygotowanie do służby dyplomatycznej w Papieskiej Akademii Kościelnej, dwumiesięczną praktykę odbyłem w Nuncjaturze Apostolskiej w Dakarze, w Stolicy Senegalu. Po ukończeniu Akademii cztery lata byłem na Białorusi, potem trzy lata w Chorwacji, siedem lat w Sekretariacie Stanu, następnie trzy lata w Indiach i Nepalu, a ostatnie, prawie dwa lata – w Bośni i Hercegowinie, Czarnogórze, a także jeden rok w Księstwie Monako.

Jak ten bagaż wpłynie na nowy etap posługi, na nowe pole pracy duszpasterskiej?

Po tych doświadczeniach mogę powiedzieć, że świat jest naprawdę różnorodny i przez to jest piękny. Spotkanie z różnymi kulturami i obyczajami uczy pokory i pewnego dystansu również do samego siebie i własnych opinii, w tym sensie, że ciągle trzeba się uczyć, a mówiąc językiem filozoficznym – oddzielać istotę od przypadłości. Mówiąc po prostu i potocznie – odróżniać rzeczy bardzo ważne, mniej ważne od tych całkowicie nieważnych. Przekonałem się także, że świat opisywany w mediach często różni się znacznie od tego, jak wygląda w rzeczywistości. Albo inaczej, od tego, jak my go odbieramy. Nie znaczy to, że tamte opisy nie są prawdziwe, ale są pewną interpretacją, w zależności od tego, na co autor zwraca uwagę, i jak to przedstawia. Doświadczenie z lat pracy w różnych krajach uczy, aby w dialogu z innymi starać się zrozumieć ich sposób myślenia i wartościowania. Nie zakładać z góry, że inni muszą tak samo myśleć, jak my. Ale oprócz różnic, jest bardzo wiele wspólnych wartości dla wszystkich ludzi, niezależnie od tego gdzie żyją.

A jak w tym kontekście wygląda doświadczenie związane z posługą w diecezji kieleckiej, z formacją w kieleckim Seminarium, z dzieciństwem w Małogoszczu?

Z perspektywy lat przeżytych, a jest to już ponad pół wieku, muszę bardzo Panu Bogu podziękować za to wszystko, czym mnie w życiu obdarzył. Za dar życia, powołania, wspaniałych rodziców i rodzeństwo, za szczęśliwe dzieciństwie, za czas spędzony w Seminarium, które jak sama nazwa wskazuje, jest czasem i miejscem wzrostu oraz dojrzewania w powołaniu. Pierwsze dwa lata filozofii odbyłem w filii Seminarium Kieleckiego, znajdującej się wtedy w malowniczej wiosce Skorzeszyce, położonej u stóp Gór Świętokrzyskich.

Czy to dobre wspomnienia? Jak to wszystko procentuje?

Po święceniach pracowałem w parafii św. Brata Alberta w Busku-Zdroju. Było to bardzo ciekawe doświadczenie pracy i życia we wspólnocie kapłańskiej. Oprócz księdza proboszcza było nas trzech wikariuszy. Parafia ta była nazywana Zdrojową, ponieważ na jej terenie znajdowały się niemal wszystkie uzdrowiska miasta. W tamtym czasie katechizowałem w zespole szkół „Na Górce”, gdzie kształciła się młodzież niepełnosprawna ruchowo, pochodząca praktycznie z całej Polski. Uczyłem także w znajdującym się obok szkoły szpitalu dziecięcym. Spotkania z chorymi, a zwłaszcza z cierpiącymi dziećmi – to zostawia ślad na całe życie. Wtedy człowiek dopiero przekonuje się, jak bardzo jest kruchą istotą i jak bardzo potrzebuje Pana Boga. Dzięki wspaniałym ludziom, których spotkałem podczas mojej pracy w Busku-Zdroju, mam na myśli braci w kapłaństwie, siostry zakonne, nauczycieli, personel medyczny szpitala, uczniów, parafian i kuracjuszy, doświadczyłem, jak wielkich rzeczy Pan Bóg dokonuje swoją łaską. Jak nawet życie naznaczone ciepieniem może być piękne, i ile potrafi odkryć w człowieku dobra, o którym często i sam zainteresowany nie wie.

Choć Afryka nie jest Księdzu Arcybiskupowi obca, to posługa w Ghanie będzie nowym doświadczeniem. Jak się do niej Ksiądz przygotowuje?

Ze zrozumiałych względów sam jestem bardzo ciekawy kraju, do którego posyła mnie Ojciec Święty Franciszek, dlatego też w wolnych chwilach staram się czytać na ten temat. Przygotowanie do tej nowej misji zbiega się u mnie z przygotowaniem do święceń biskupich. Oprócz przygotowań praktycznych jest to przede wszystkim przygotowanie duchowe. Będzie to kolejna misja, ale jednak inna od poprzednich, ponieważ będę tam pracował jako przedstawiciel Ojca Świętego, jako nuncjusz apostolski. Ale powierzam się Miłosierdziu Bożemu i Bożej łasce, ufając że uda mi się zrealizować te zadania, przed którymi postawiła mnie Boża Opatrzność.

Jest Ksiądz Arcybiskup autorem książek ilustrujących pewne obszary kapłaństwa w wielu krajach. Czy jest jeszcze czas na pisanie, czy możemy oczekiwać nowej publikacji?

Wszystko zależy od tego, jak człowiek zorganizuje sobie rytm własnego życia. Dobrze pracować, według mnie, to nie znaczy pracować 24 godziny na dobę. Dla dobrego funkcjonowania organizmu i owocnej pracy, potrzebny jest także odpoczynek i świeże spojrzenie, które można uzyskać w pewnych okolicznościach, dopiero z pewnego dystansu. Kiedyś pewien kolega ze służby dyplomatycznej powiedział mi, że czymś ważnym w naszej służbie jest posiadanie jakiegoś hobby, które pozwoli na zachowanie tegoż świeżego spojrzenia na własną pracę. On akurat pasjonował się pilotowaniem małych samolotów. Dla mnie takim hobby jest właśnie pisanie książek. Jest to w pewny sensie spojrzenie na mają pracę z innej perspektywy. Na chwilę obecną w przygotowaniu znajduje się zbiór moich opowiadań o europejskich peryferiach.

Diecezja kielecka z niecierpliwością czeka na święcenia biskupie, które zapewne odbędą się w kieleckiej bazylice. Można wstępnie oczekiwać, kiedy to nastąpi?

Pomimo zamieszania, jakie w życiu wielu ludzi wywołał koronawirus, udało się jednak ustalić datę święceń, które odbędą się 18 lipca, o godzinie 11, w naszej bazylice katedralnej, przez posługę abp. Jana Romeo Pawłowskiego – delegata ds. nuncjatur w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej, abp. Salvatore Pennacchio – nuncjusza apostolskiego w Polsce oraz biskupa kieleckiego Jana Piotrowskiego.

CZYTAJ DALEJ

Śpiew podczas ślubu musi mieć charakter sakralny

2020-07-03 14:12

[ TEMATY ]

muzyka

ślub

muzyka sakralna

Adobe Stock

W diecezji płockiej zorganizowany zostanie kurs dla osób, które wykonują śpiewy podczas Mszy św. z sakramentem małżeństwa. Ma to zapobiec sytuacjom, w których w repertuarze znajdują się utwory świeckie, nie oddające religijnego charakteru uroczystości.

Od przyszłego roku osoby i zespoły muzyczne biorące udział w ceremonii ślubu będą zobowiązane do posiadania zaświadczenia o ukończeniu takiego kursu.

Osoby zawierające ślub w kościele oraz ci, którzy w trakcie takiej Mszy św. wykonują śpiewy powinny mieć świadomość, że jest to sakrament, czyli spotkanie z Jezusem Chrystusem w liturgii. W związku z tym śpiewy muszą mieć charakter religijny, a nie świecki. W diecezji płockiej sprawy te reguluje instrukcja Biskupa Płockiego o przygotowaniu i sprawowaniu sakramentu małżeństwa, odnosząca się m. in. do kwestii muzyki i śpiewu w czasie Mszy św. z udzielaniem ślubu.

Ks. Marcin Sadowski, diecezjalny referent ds. muzyki kościelnej i dyrektor Diecezjalnego Instytutu Muzyki Kościelnej „Musicum” im. Ks. Eugeniusza Gruberskiego w Płocku stwierdza, że osoby wykonujące śpiewy podczas Mszy św. z sakramentem małżeństwa miewają problem z doborem repertuaru, niekiedy wybierają utwory zaczerpnięte ze świeckiej muzyki rozrywkowej.

„Często wynika to z niewiedzy czy braku przygotowania do tego, aby poprawnie dobierać śpiewy na taką liturgię. Z tego powodu będziemy organizować kurs liturgiczny dla takich osób: żeby zrozumiały czym jest liturgia, jak ona przebiega, jakie śpiewy mogą być podczas niej wykonywane” – informuje ks. Marcin Sadowski.

Dyrektor „Musicum” dodaje też, że często mówi się, że na ślub przygotowuje się „oprawę muzyczną”, tymczasem nie jest to najlepsze określenie: „Muzyka jest integralną częścią liturgii, podczas której udzielany jest sakrament małżeństwa. Ona musi był w pełni włączona w liturgię eucharystyczną, będącą pamiątką męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, dlatego też śpiewy nie mogą być wtedy świeckie, ale dostosowane do tego, co dzieje się w czasie liturgii” – akcentuje diecezjalny referent ds. muzyki kościelnej.

Kurs dla osób zainteresowanych zaplanowano 17 października i 7 listopada w Płocku. W ramach kursu będą prowadzone zajęcia wyjaśniające sens liturgii, przebieg i znaczenie liturgii sakramentu małżeństwa, zasady poprawnego doboru repertuaru na Mszę św. połączoną z udzieleniem sakramentu małżeństwa. Uczestnicy zapoznają się też z prawodawstwem liturgicznym oraz zaleceniami Biskupa Płockiego i Diecezjalnej Komisji Muzyki Kościelnej.

Od przyszłego roku osoby i zespoły muzyczne biorące udział w ceremonii ślubu będą zobowiązane do posiadania zaświadczenia o ukończeniu takiego kursu.

Informacje i zapisy: www.musicum.pl

Diecezjalny Instytut Muzyki Kościelnej „Musicum” im. Ks. Eugeniusza Gruberskiego w Płocku został powołany przez biskupa płockiego Piotra Liberę. Celem działalności instytutu jest troska o kształcenie oraz formację duchową i liturgiczną wszystkich muzyków kościelnych: organistów, dyrygentów chórów parafialnych, animatorów scholi dziecięcych i zespołów młodzieżowych, kantorów, psałterzystów, a także członków scholi, zespołów młodzieżowych, chórów oraz zespołów instrumentalnych, które posługują w kościołach diecezji podczas liturgii.

Instytut realizuje te cele poprzez organizowanie kształcenia muzyków kościelnych, na pierwszym miejscu prowadząc studium organistowskie, ale także różnego rodzaju kursy, szkolenia i warsztaty dla wymienionych osób lub grup. Zadaniem instytutu „Musicum” jest także prowadzenie formacji muzyków kościelnych, a więc organizowanie rekolekcji i dni skupienia dla organistów, scholi, zespołów, chórów itd. Instytut włącza się także działalność artystyczną, organizując lub pomagając w organizacji koncertów muzyki religijnej, zarówno dawnej, jak i współczesnej. Dyrektorem „Musicum” jest ks. mgr Marcin Sadowski.

CZYTAJ DALEJ

Kard. Ravasi: Morricone miał żywą wiarę, dlatego zależało mu na muzyce religijnej

2020-07-06 14:31

[ TEMATY ]

muzyka

muzyka chrześcijańska

morricone

Włodzimierz Rędzioch/Niedziela

Ennio Moricone

Wymiar duchowy stanowił istotny aspekt twórczości Ennia Morricone – przypomina kard. Gianfranco Ravasi, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Kultury. Włoski kompozytor zmarł w Rzymie w 91. roku życia.

Znany jest przede wszystkim z muzyki filmowej. Stworzył muzykę do ponad 500 filmów, między innymi do „Misji”, „Nietykalnych” czy „Dawno temu w Ameryce”. W swym dorobku ma też liczne utwory sakralne. Za pontyfikatu Benedykta XVI usilnie zabiegał o powrót chorału gregoriańskiego.

W rozmowie z Radiem Watykańskim kard. Ravasi wspomina ubiegłoroczne z nim spotkanie, kiedy to za swą twórczość Morricone otrzymał od papieża Franciszka złoty medal pontyfikatu. Włoski kompozytor przyjmował też zaproszenia na sesje Papieskiej Rady ds. Kultury. „Kiedy przygotowywał oratorium dedykowane Janowi Pawłowi II, udał się wraz ze mną na kilka dni do Polski. Wszystko to świadczyło o jego wierze, a on otwarcie się do niej przyznawał” – mówi kard. Ravasi.

„Bez wątpienia bardzo mu zależało na komponowaniu również muzyki sakralnej, religijnej. Mówił mi o tym wielokrotnie. Bo wymiar duchowy, wiara, były w nim bardzo żywe – powiedział purpurat. – Z drugiej strony przejawem tego wymiaru duchowego była również muzyka sama w sobie, tak jak on ją wyraził, w ogromnej różnorodności stylów, wręcz niewyobrażalnej, jeśli pomyślimy o takich filmach jak «Za garść dolarów» Sergia Leone, potem «Bitwę o Algier», «Ptaki i ptaszyska» Pasoliniego, «Dawno temu w Ameryce», filmy Felliniego, a nawet Hitchcocka. A zatem ogromna panorama filmów, wielka różnorodność twórczości, ale jemu zawsze chodziło o wielką muzykę. Bo wierzył, że wielka muzyka jest sama w sobie, zgodnie z jej wielką tradycją, językiem transcendencji. Jest to język, w którym przejawia się tajemnica, również wtedy, gdy jest to muzyka świecka. Piękno muzyki prowadzi nas stopniowo do wieczności i nieskończoności”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję