17 października 2006 r. o godz. 16.45, po długich cierpieniach spowodowanych nieuleczalną chorobą, odszedł do Pana wybitny teolog moralista, wspaniały kapłan, ks. prof. dr hab. Janusz Nagórny.
„Doświadczenie cierpienia jest na stałe związane z ludzką egzystencją”. Ks. Janusz Nagórny
Ksiądz Profesor urodził się 1 stycznia 1950 r. w Korczowie. Uczęszczał do LO w Tomaszowie Lubelskim, W 1967 r. wstąpił do WSD w Lublinie i rozpoczął studia na Wydziale Teologii KUL.
21 maja 1973 r. otrzymał tytuł magistra. Święcenia kapłańskie przyjął 12 czerwca 1973 r. Po święceniach pracował jako wikariusz w parafii Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza Apostoła w Zamościu. Od 1976 r. rozpoczął studia specjalistyczne w zakresie teologii moralnej na Wydziale Teologii KUL, które ukończył w 1979 r., otrzymując stopień doktora. W latach 1979-80 był zatrudniony na Wydziale Teologii KUL.
13 października 1989 r. miało miejsce Jego kolokwium habilitacyjne na podstawie dorobku i rozprawy habilitacyjnej. Od 1992 r. był dyrektorem Instytutu Teologii Moralnej, w latach 1990-2004 - kierownikiem Katedry Teologii Moralnej Szczegółowej, a od 1 października 2004 r. - kierownikiem Katedry Teologii Moralnej Ogólnej.
Od 1996 r. był przewodniczącym Polskich Teologów Moralistów, w latach 2002-04 - członkiem Państwowej Komisji Akredytacyjnej pierwszej kadencji, ponadto był członkiem Centralnej Komisji ds. Tytułu i Stopni Naukowych. Ksiądz Profesor był promotorem 23 doktoratów oraz ponad 200 magisteriów.
Do ostatnich chwil swojego życia pracował. Jego utrudzony głos dodawał otuchy słuchaczom Radia Maryja. Jego dom był otwarty dla przyjaciół, kapłanów, znajomych i studentów. 12 października, nie chcąc tracić wykładu, zaprosił studentów do swojego mieszkania. Pełen nadziei mówił: „Tylko podreperuję sobie trochę zdrowie i zaraz do was wrócę, bo tak wiele jest do zrobienia...”.
Niestety, już nie wrócisz, Profesorze. Wierzymy jednak, że będziesz kontynuował swoje dzieło z tamtej strony życia, ku chwale Boga, któremu służyłeś całym sobą.
Październik to dla wielu osób czas powrotu do różańca. W kościołach po raz kolejny rozbrzmiewa „Zdrowaś Maryjo”, a wśród wiernych pojawiają się postanowienia, by tej modlitwie poświęcać więcej czasu. Tyle że z czasem bywa różnie. Praca, dom, dzieci, zakupy, nauka, spotkania i dziesiątki drobnych spraw sprawiają, że wieczorem najczęściej marzymy już tylko o chwili odpoczynku. Czy w takim rytmie dnia jest jeszcze miejsce na różaniec?
Podczas objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie w 1877 roku pojawiło się wezwanie do modlitwy różańcowej. Dla wielu osób różaniec stał się odtąd jedną z najważniejszych codziennych modlitw. Tyle że regularność nie zawsze przychodzi łatwo. Nie każdy ma możliwość, by wieczorem spokojnie usiąść i przez kilkadziesiąt minut modlić się bez przerwy. Czasem wystarczy jednak zacząć od jednej tajemnicy.
- Śmierć tego kapłana niech zaowocuje naszą serdeczną modlitwą o nowe powołania. Tak bardzo nam potrzeba ofiarnych, pełnych poświęcenia i gotowych na ofiarę księży - mówił bp Marek Mendyk podczas pogrzebu ks. kan. Wojciecha Draba. Uroczystości odbyły się 1 października w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kątach Wrocławskich. Po Mszy św. ciało kapłana zostało odprowadzone na miejscowy cmentarz.
Mszy św. pogrzebowej przewodniczył biskup świdnicki Marek Mendyk. Ks. Wojciecha Draba, który 21 września zginął w wypadku motocyklowym, żegnały tłumy duchownych i wiernych.
W Kościele św. Augustyna w Paryżu powstała Kaplica Nawrócenia św. Karola de Foucauld. Stworzono ją wokół konfesjonału ks. Henri’ego Huvelina, u którego spowiadał się przyszły święty i odkrył na nowo wiarę katolicką w październiku 1886 roku. Gdy został księdzem, kilkakrotnie odprawiał Msze św. w kościele swego nawrócenia.
Kaplicę zainaugurowano w niedzielę 27 września. Na zachowanym oryginalnym konfesjonale ks. Huvelina znajduje się tabliczka z napisem: „Ici Charles de Foucauld s’est converti en se confessant à l’abbé Huvelin en octobre 1886” (Tutaj Karol de Foucauld nawrócił się, spowiadając się u ks. Huvelina w październiku 1886 roku). Naprzeciwko stoi brązowy posąg św. Karola de Foucauld, dłuta Daphné du Barry. Pomiędzy nimi na ścianie umieszczono relikwię świętego. Można tam również zostawiać intencje modlitewne, szczególnie za osoby, które odeszły od wiary, i prosić dla nich o łaskę nawrócenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
