Reklama

Edukacja

Szkoła się uda, jeśli nauczyciele i uczniowie będą otwarci na prawdę

Szkoła ma prawo się udać nie wtedy, gdy ma najlepszych nauczycieli, ale gdy ci, dla których ona jest – dzieci, młodzież ich rodzice – będą otwarci na Prawdę. Na taką Prawdę która was czyni wolnymi ludźmi – powiedział abp Grzegorz Ryś podczas inauguracji nowego roku szkolnego, która odbyła się 1 września w Tomaszowie Mazowieckim. Metropolita łódzki dokonał poświęcenia Archidiecezjalnej Katolickiej Szkoły Podstawowej, która od dziś rozpoczyna swoją działalność na terenie miasta.

[ TEMATY ]

szkoła

abp Grzegorz Ryś

edukacja

BP KEP

Podczas Mszy św. w sanktuarium św. Antoniego z Padwy, której przewodniczył abp Ryś, obecne były delegacje ze wszystkich szkół Tomaszowa Mazowieckiego i powiatu tomaszowskiego.

W homilii arcybiskup mówił o nauczycielu, którym jest Jezus. Słuchacze Jezusa dziwili się, skąd u Niego taki talent? Skąd u Niego taka zdolność? To są słowa łaski, czyli odkrycia w Jezusie nauczyciela, który jest nie tylko mądry, ale Jego słowa cię poruszają - podkreślił.

- Który z dyrektorów szkół nie chciałby mieć takiego nauczyciela i pewnie wszystkim by się wydawało, że jak takiego będziecie mieli, to wam się szkoła uda. A tymczasem nie udało się. Najlepszy nauczyciel, kompetentny, niesłychanie mądry i kochający tych, którzy go słuchają, przynoszący im łaskę, został wyrzucony za drzwi i o mało nie zabity. Dlaczego? Bo najtrudniej przyjmują pouczenia Boże ci, którzy powinni być najlepszymi uczniami. Jak się okazuje, łatwiej słuchają Boga ci, którzy są od niego daleko – zauważył arcybiskup.

Reklama

Pod koniec liturgii łódzki metropolita dokonał poświęcił krzyże, które zostaną zawieszone w klasach szkolnych.

Pomysł powstania Archidiecezjalnej Katolickiej Szkoły Podstawowej w Tomaszowie Mazowieckim zrodził się w 2016 r. z inicjatywy Kurii Archidiecezji Łódzkiej i Starostwa Powiatowego. Po odkupieniu przez łódzką kurię od miasta budynku dawnego domu dziecka, rozpoczęły się remonty przystosowujące go do użytku szkolnego. Ukoronowaniem czteroletnich działań jest dzisiejsze poświęcenie i oddanie do użytku nowego kompleksu szkolnego.

- Wybraliśmy tę szkołę, ponieważ bardzo cenimy sobie wartości chrześcijańskie – tłumaczy Anna Jałtusińska, mama jednego z uczniów. - Niezwykle ważny jest dla nas spokój oraz to, że szkoła będzie miała charakter bardzo kameralny. Oczekuję, że w tej szkole zostaną przekazane mojemu dziecku wartości religijne a atmosfera pomoże mu w lepszym rozwoju intelektualnym – dodała.

2019-09-02 16:35

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Abp Ryś: teraz jest czas łaski - Rekolekcje dla Łodzi 2020 #3

2020-04-08 08:18

[ TEMATY ]

abp Grzegorz Ryś

ks. Paweł Kłys

- Kochajcie Kościół taki, jaki jest. Kochajcie Kościół taki, jaki jest w swoim grzechu, jaki jest w swojej słabości. Siebie samych nazywajcie Kościołem. Utożsamiajcie się z Nim. Wtedy Pan was pośle do świata. – mówił abp Ryś w trzecim dniu Rekolekcji dla Łodzi, które w tym roku są transmitowane on-line na stronie Archidiecezji Łódzkiej.

W homilii podczas Eucharystii, odnosząc się do II pieśni cierpiącego Sługi Jahwe z pierwszego czytania, abp Ryś zauważył, że Bóg chce nas pocieszyć, a my wszyscy oczekujemy tej pociechy od Boga. – Pociecha, pokrzepienie, bierze się w naszym życiu z tego, że nie jestem sam, że staje przy mnie ktoś, kto jest mocny, kto może brać mnie w obronę, na kim mogę się oprzeć. – podkreślił łódzki pasterz.

Zwrócił również uwagę na to, że Bóg nadając imię Słudze Jahwe, nadał Mu imię Izrael – Lud Boga. - Macie tak na imię? Macie na imię Kościół? Jestem Kościołem, to nie znaczy, że chodzę do Kościoła, ale to oznacza, że jestem Nim, tworzę Go, buduję Go, biorę za Niego odpowiedzialność, identyfikuję się z Nim do samego końca. Twoje imię jest Izrael. Twoje imię jest Kościół. Kiedy utożsamię się z Kościołem, wówczas mogę zostać posłany do świata. – zaznaczył kaznodzieja.

Po zakończeniu Eucharystii abp Ryś wygłosił konferencję w ramach Rekolekcji dla Łodzi. Tym razem rozważanie oparte zostało o 2 List do Koryntian (2 Kor. 5. 17- 6.2.) i podzielone zostało na dwie części ukazujące dwa dary Boga.

- Bóg w Chrystusie pojednał nas ze sobą. – Zostaliśmy pojednani przez Chrystusa, kiedy byliśmy Jego nieprzyjaciółmi. Bóg kocha swoich nieprzyjaciół – Bóg kocha mnie. A kiedy jestem Jego nieprzyjacielem, otrzymuję od Boga ofertę już dokonanego pojednania. Bóg wybacza, kiedy ja jeszcze nie mam ochoty na żal, kiedy nie mam najmniejszej ochoty na nawrócenie, to On mnie jedna ze sobą przez krew swojego Syna. To jest miłość bezwarunkowa, to jest oferta dla mnie! – podkreślił.

- Bóg zlecił nam posługę jednania. - Posługa jednania jest zlecona całej wspólnocie wierzących- napisał Jan Paweł II. We wspólnocie wierzących - w szczególny sposób – posługa jednania jest zlecona apostołom – Jezusowym wysłannikom. Żeby było jasne, to co mówię nie jest przeciwko sakramentalnej spowiedzi i posłudze księży w Kościele, ale też nie jest tak, że całe dzieło jednania, jakie dokonuje Bóg i ofiaruje człowiekowi w Jezusie Chrystusie, jest wyłącznie zebrane w tym kanale łaski jakim jest życie sakramentalne w Kościele. Czy my wypełniamy posługę jednania jako Kościół, jako cała wspólnota wierzących? – pytał łódzki pasterz.

Przed zakończeniem – łódzki pasterz zachęcił wszystkich uczestniczących w rekolekcjach, aby – nie mogąc uczestniczyć fizycznie w sakramencie pokuty przed świętami – przez medytację nad swoimi grzechami i modlitwę wzbudzili w sobie doskonały żal za grzechy oraz przyjęli łaskę odpustu zupełnego, którego Ojciec Święty Franciszek udzielił wszystkim na czas trwania pandemii.

Dziś czwarty i ostatni dzień tegorocznych wielkopostnych Rekolekcji dla Łodzi. Msza święta transmitowana on-line na kanale YouTube Archidiecezja Łódzka oraz stronie www.archidiecezja.lodz.pl już o godz. 18:30, a po jej zakończeniu ostatnia nauka rekolekcyjna.

CZYTAJ DALEJ

Niedziela Palmowa w tradycji Kościoła

Szósta niedziela Wielkiego Postu nazywana jest Niedzielą Palmową, inaczej Niedzielą Męki Pańskiej. Rozpoczyna ona najważniejszy i najbardziej uroczysty okres w roku liturgicznym - Wielki Tydzień.

Początki obchodów

Liturgia Kościoła wspomina tego dnia uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, o którym mówią wszyscy czterej Ewangeliści. Uroczyste Msze św. rozpoczynają się od obrzędu poświęcenia palm i procesji do kościoła. Zwyczaj święcenia palm pojawił się ok. VII w. na terenach dzisiejszej Francji. Z kolei procesja wzięła swój początek z Ziemi Świętej. To właśnie Kościół w Jerozolimie starał się bardzo dokładnie powtarzać wydarzenia z życia Pana Jezusa. W IV w. istniała już procesja z Betanii do Jerozolimy, co poświadcza Egeria (chrześcijańska pątniczka pochodzenia galijskiego lub hiszpańskiego). Autorka tekstu znanego jako Itinerarium Egeriae lub Peregrinatio Aetheriae ad loca sancta. Według jej wspomnień w Niedzielę Palmową patriarcha otoczony tłumem ludzi wsiadał na osiołka i wjeżdżał na nim do Świętego Miasta, zaś zgromadzeni wierni, witając go z radością, ścielili przed nim swoje płaszcze i palmy. Następnie wszyscy udawali się do bazyliki Zmartwychwstania (Anastasis), gdzie sprawowano uroczystą liturgię. Procesja ta rozpowszechniła się w całym Kościele. W Rzymie szósta niedziela Przygotowania Paschalnego początkowo była obchodzona wyłącznie jako Niedziela Męki Pańskiej, podczas której uroczyście śpiewano Pasję. Dopiero w IX w. do liturgii rzymskiej wszedł jerozolimski zwyczaj urządzenia procesji upamiętniającej wjazd Pana Jezusa do Jeruzalem. Z czasem jednak obie te tradycje połączyły się, dając liturgii Niedzieli Palmowej podwójny charakter (wjazd i pasja). Jednak w różnych Kościołach lokalnych procesje te przybierały rozmaite formy, np. biskup szedł pieszo lub jechał na oślęciu, niesiono ozdobiony palmami krzyż, księgę Ewangelii, a nawet i Najświętszy Sakrament. Pierwszą udokumentowaną wzmiankę o procesji w Niedzielę Palmową przekazuje nam Teodulf z Orleanu (+ 821). Niektóre przekazy podają też, że tego dnia biskupom przysługiwało prawo uwalniania więźniów.

Polskie zwyczaje

Dzisiaj odnowiona liturgia zaleca, aby wierni w Niedzielę Męki Pańskiej zgromadzili się przed kościołem, gdzie powinno odbyć się poświęcenie palm, odczytanie perykopy ewangelicznej o wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy i uroczysta procesja do kościoła. Podczas każdej Mszy św., zgodnie z wielowiekową tradycją, czyta się opis Męki Pańskiej (według relacji Mateusza, Marka lub Łukasza - Ewangelię św. Jana odczytuje się w Wielki Piątek). Obecnie kapłan w Niedzielę Palmową nie przywdziewa szat pokutnych, fioletowych, jak to było w zwyczaju dawniej, ale czerwone. Procesja zaś ma charakter triumfalny. Chrystus wkracza do świętego miasta jako Król i Pan. W Polsce istniał kiedyś zwyczaj, iż kapłan idący na czele procesji wychodził przed kościół i trzykrotnie pukał do zamkniętych drzwi kościoła, wtedy drzwi się otwierały i kapłan z wiernymi wchodził do wnętrza kościoła, aby odprawić uroczystą liturgię. Miało to symbolizować, iż Męka Zbawiciela na krzyżu otwarła nam bramy nieba. Inne źródła przekazują, że celebrans uderzał poświęconą palmą leżący na ziemi w kościele krzyż, po czym unosił go do góry i śpiewał: „Witaj, krzyżu, nadziejo nasza!”.

W polskiej tradycji ludowej Niedzielę Palmową nazywano również Kwietną bądź Wierzbną. W tym dniu święcono palmy, które w tradycji chrześcijańskiej symbolizują odradzające się życie. Wykonywanie palm wielkanocnych ma bogatą tradycję. Tradycyjne palmy wielkanocne przygotowuje się z gałązek wierzby, która w symbolice Kościoła jest znakiem zmartwychwstania i nieśmiertelności duszy. Obok wierzby używano także gałązek malin i porzeczek. Ścinano je w Środę Popielcową i przechowywano w naczyniu z wodą, aby puściły pąki na Niedzielę Palmową. W trzpień palmy wplatano również bukszpan, barwinek, borówkę i cis. Tradycja wykonywania palm szczególnie zachowała się na Kurpiach oraz na Podkarpaciu, gdzie corocznie odbywają się konkursy na najdłuższą i najpiękniejszą palmę.

W zależności od regionu, palmy różnią się wyglądem i techniką wykonania. Palma góralska wykonana jest z pęku witek wierzbowych, wiklinowych lub leszczynowych. Zakończona jest czubem z bazi, jedliny, bibułkowych kolorowych kwiatów i wstążek. Palma kurpiowska powstaje z pnia ściętego drzewka (jodły lub świerka) oplecionego widłakiem, wrzosem, borówką, zdobionego kwiatami z bibuły i wstążkami. Czub drzewa pozostawia się zielony. Palemka wileńska jest obecnie najczęściej świeconą palmą wielkanocną. Jest niewielkich rozmiarów, upleciona z suszonych kwiatów, mchów i traw.

Z palmami wielkanocnymi wiąże się wiele ludowych zwyczajów i wierzeń: poświęcona palma chroni ludzi, zwierzęta, domy. Od dawna istniał także zwyczaj połykania bazi, które to zapobiegają bólom gardła i głowy. Wierzono, że sproszkowane kotki dodawane do naparów z ziół mają moc uzdrawiającą, bazie z poświęconej palmy zmieszane z ziarnem siewnym podłożone pod pierwszą zaoraną skibę zapewnią urodzaj, krzyżyki z palmowych gałązek zatknięte w ziemię bronią pola przed gradobiciem i burzami, poświęcone palmy wystawiane podczas burzy w oknie chronią dom przed piorunem. Poświęconą palmą należy pokropić rodzinę, co zabezpieczy ją przed chorobami i głodem, uderzenie dzieci witką z palmy zapewnia zdrowie, wysoka palma przyniesie jej twórcy długie i szczęśliwe życie, piękna palma sprawi, że dzieci będą dorodne. Poświęconą palmę zatykano za świętymi obrazami, gdzie pozostawała do następnego roku. Palmy wielkanocnej nie można było wyrzucić. Najczęściej była ona palona, popiół zaś z tych palm wykorzystywano w następnym roku w obrzędzie Środy Popielcowej. Znany też był zwyczaj „palmowania”, który polegał na uderzaniu się palmami. Tu jednak tradycja była różna w różnych częściach Polski. W niektórych regionach zwyczaj ten jest związany dopiero z poniedziałkiem wielkanocnym. W większości regionów jest to jednak zwyczaj Niedzieli Palmowej, gdzie „palmowaniu” towarzyszyły słowa: Palma bije nie zabije - wielki dzień za tydzień, malowane jajko zjem, za sześć noc - Wielkanoc.

Dzisiaj, choć wiele dawnych obyczajów odeszło już w zapomnienie - tworzą się nowe. W wielu kościołach można nadal podziwiać kilkumetrowe plamy. Dzieci w szkołach, schole i grupy parafialne prześcigają się w przygotowaniu najładniejszych palm. Często pracom tym towarzyszą konkursy lub konkretne intencje.

CZYTAJ DALEJ

Pakistan: działacz muzułmański uratował od głodu dyskryminowanych chrześcijan

2020-04-08 20:28

[ TEMATY ]

pomoc

muzułmanie

Pakistan

dyskryminacja

chrześcijanie

koronawirus

Vatican News / AFP

Muzułmański obrońca praw człowieka Shakeel Ahmed uratował od niechybnej śmierci głodowej 120 rodzin chrześcijańskich z dystryktu Kasur w pakistańskiej prowincji Pendżab. Widząc ludzi zamkniętych w swych domach z powodu szerzącej się pandemii koronawirusa, a zarazem odmowę miejscowych przełożonych islamskich udzielenia im pomocy, skontaktował się z kilkoma organizacjami katolickimi, które pospieszyły im ze wsparciem materialnym.

W Pakistanie stwierdzono dotychczas ponad 4 tys. przypadki zachorowań na Covid-19, w tym 54 zgony, przy czym w ostatnich dniach tempo zakażeń znacznie wzrosło. W tej sytuacji, po trzech tygodniach blokady wielu chrześcijan doświadcza dyskryminacji przy rozdzielaniu pomocy. Postąpiła tak np. jedna z organizacji pozarządowych w Karaczi, odmawiając pomagania ubogim wyznawcom hinduizmu i chrześcijanom w rejonie miasta Koraghi w prowincji Sindh, po czym wyznawcom Chrystusa nie udzielono pomocy w miasteczku Sanda Kalan w dystrykcie Kasur.

"Żywność dostarcza się tylko muzułmanom" – powiedział Ahmed włoskiej agencji misyjnej AsiaNews. Zwrócił uwagę, że mieszkający w tym rejonie chrześcijanie są niemal wyłącznie robotnikami zarobkowymi, którzy wskutek kwarantanny stracili pracę. Są oni bezradni i bez wsparcia z zewnątrz grozi im głód. Jeden z nich powiedział mu, że już od dwóch tygodni nie zarobił ani rupii, a teraz jest zamknięty w domu z żoną i dziećmi bez jedzenia i lekarstw.

4 marca w miejscowym meczecie wśród biednych rozdzielano pomoc żywnościową, pochodzącą ze zbiórki zarządzonej przez tamtejszego szejka Abdula Rahima Hamida. Gdy zgłosili się po nią wygłodniali chrześcijanie, odepchnięto ich, a całą pomoc przekazano wyłącznie 500 mieszkającym tam muzułmanom.

Widząc to Shakeel Ahmed postanowił wesprzeć poszkodowanych. Nawiązał kontakt z organizacjami chrześcijańskimi, które dostarczyły żywność swym współwyznawcom z Sanda Kalan. Przy rozdziale pomocy współpracowali miejscowi działacze. Nadal jednak istnieje paląca potrzeba dalszego pomagania tym ludziom.

Dla Ahmeda takie traktowanie chrześcijan, jakie okazują im jego współwyznawcy, jest nieludzkie i sprzeczne z nauczaniem islamu. Jego zdaniem należy pomagać wszystkim, niezależnie od ich wiary. W tej sprawie interweniował u władz kraju też arcybiskup Islamabadu i Rawalpindi – Joseph Arshad, żądając ochrony i opieki nad każdą osobą.

CZYTAJ DALEJ
E-wydanie
Czytaj Niedzielę z domu

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję