Jan Paweł Biskup
Sługa Sług Bożych

Umiłowanemu Synowi Andrzejowi Dziubie, wywodzącemu się z kleru archidiecezji gnieźnieńskiej i dotychczas profesorowi teologii moralnej na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, wybranemu Biskupem Łowickim, pozdrowienie i Błogosławieństwo Apostolskie.
Chrystusa Zbawcę, który przez śmierć i zmartwychwstanie swoje nas odkupił, w tym czasie Wielkiego Postu usilnie błagamy, aby raczył przyjść z pomocą wszystkim wiernym w każdej poszczególnej diecezji i otoczyć ich swoją opieką. Teraz zaś kierujemy wzrok ku owczarni łowickiej, dla której, po ustąpieniu naszego Czcigodnego Brata Alojzego Orszulika, należy powołać nowego Biskupa. Wiemy zaś, że Ty, jako syn przesławnej archidiecezji gnieźnieńskiej, nauczając na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, dowiodłeś niezwykłych zalet jako człowiek, jak również wykazałeś gruntowną znajomość zagadnień moralnych.
Z tej racji wydajesz się nam zdolnym do pełnienia zadań również większej wagi. A przeto Naszą władzą Apostolską ustanawiamy Ciebie Biskupem Łowickim udzielając należnych praw i nakładając stosowne obowiązki.
Chętnie pozwalamy, abyś przy zachowaniu przepisów liturgicznych przyjął święcenia biskupie od jakiegokolwiek Biskupa katolickiego poza miastem Rzymem. Twoją wszakże powinnością będzie, stosownie do norm Prawa Kanonicznego, złożyć pierwej wyznanie wiary oraz przysięgę wierności względem Nas i Naszych Następców. Chcemy zaś, abyś o tym Naszym dekrecie powiadomił kler i wiernych łowickiej owczarni, ich zaś wszystkich zachęcamy, aby Ciebie, zwiastuna zbawczej prawdy, chętnie przyjęli. Miej, umiłowany Synu, wzgląd w Twojej pasterskiej gorliwości na wszystkich wiernych łowickich, abyście, połączywszy starania, w sprawiedliwości i pokoju mogli budować wspólnotę miłości.
Dane w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia dwudziestego siódmego miesiąca Marca, roku Pańskiego dwutysięcznego czwartego, Pontyfikatu Naszego dwudziestego szóstego.