7 listopada br. w parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego Parafialny Zespół Caritas zorganizował akcję oddawania krwi - bezcennego daru, ratującego zdrowie i życie.
Na tę niedzielną akcję na wrocławskim Gądowie zgłosiło się ponad 40 osób. Przychodzili często całymi rodzinami, zaraz po Mszach św., podczas których księża w ogłoszeniach informowali o niej. Tylko kilku
wolontariuszy ze względu na stan zdrowia nie mogło oddać krwi. 35 osób oddało krew, ratując tym ok. 90 chorych, jak wyjaśnił nam dr Zdzisław Grzelak, pracownik Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa.
- Każda z osób oddaje po 450 ml krwi, a z jednej takiej porcji wykonywane są trzy preparaty: osocze, preparat płytkowy i to, co potocznie nazywamy krwią - czyli krwinki czerwone. Z jednej
takiej porcji otrzymujemy więc preparaty dla trzech potencjalnych biorców. Zatem z dzisiejszej akcji powinno skorzystać 90 biorców - mówi dr Grzelak.
Takie akcje są niezbędne, by uzupełnić braki i poczynić zapasy w Banku krwi. Potrzeby są o wiele większe niż udaje się zgromadzić, pobierając krew od dawców, którzy przychodzą do stacji krwiodawstwa.
To nie wystarcza. Ciągle są braki. Krwi potrzebują ludzie chorujący na białaczkę, w tym wiele dzieci, osoby poszkodowane w wypadkach, chorzy na hemofilię, itd. Dlatego takie akcje Centrum przeprowadza
w różnych miejscach i przy różnych okazjach.
- Bardzo sobie cenimy szczególnie te akcje zorganizowanie w parafiach, przy kościołach, jak w tutejszej parafii. Dlaczego? Bo przychodzą tutaj ludzie bardzo świadomi tych potrzeb, przychodzą
z dobrej woli, chcąc pomóc. Wówczas taka akcja przebiega bardzo sprawnie, ułatwiając nam pracę. Jestem z tego bardzo zadowolony - stwierdza dr Grzelak.
Ojciec Święty mianował abp. Mirosława Adamczyka nuncjuszem apostolskim w Albanii. Polak od 33 lat pełni służbę w dyplomacji watykańskiej. Do tej pory był papieskim przedstawicielem w Argentynie, a wcześniej m.in. w Panamie - informuje Vatican News.
Abp Mirosław Adamczyk ma 63 lata. Pochodzi z Gdańska. Pracę w dyplomacji watykańskiej rozpoczął w 1993 r., pracując kolejno na Madagaskarze, w Indiach, na Węgrzech, w Belgii, RPA i Wenezueli, a także w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej. Od 2020 r. był nuncjuszem apostolskim w Argentynie, wcześniej – w latach 2017 – 2020 – w Panamie, a jeszcze wcześniej: w Liberii, Gambii i Sierra Leone.
Abp Adrian Galbas ustanowił nowego wizytatora nauczania religii oraz koordynatora ds. katechezy osób ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi. Metropolita warszawski wręczył dekrety podczas spotkania opłatkowego dla katechetów.
Ks. Grzegorz Czernek, wikariusz parafii św. Franciszka z Asyżu w Izabelinie, został mianowany wizytatorem nauczania religii w rejonie centralnym w Kurii Metropolitalnej Warszawskiej.
Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.