Reklama

Myśl na tydzień - abp Grzegorz Ryś

23.03.2020 – 30.03.2020
Niech dom będzie dla nas przestrzenią tak twórczą, jak twórczą dla nas jest przestrzeń pracy. Największą twórczością w życiu człowieka jest wychowanie drugiego. Wychowanie potomstwa.

16.03.2020 – 22.03.2020
Modlitwa otwiera ci oczy na to, co jest naprawdę ważne.

09.03.2020 – 15.03.2020
Wspólnota w Kościele jest nam zadana, my jej nie tworzymy, my musimy do niej dorastać.

02.03.2020 – 08.03.2020
Jezus mówi o wierze jako rzeczywistej, naszej relacji z Ojcem. Kiedy człowiek jest w tej relacji, to wtedy doświadcza wiary jako nieustającego obdarowywania.

24.02.2020 – 01.03.2020
W Kościele nie ma człowieka, który ewangelizuje sam. Nawet papież nie może ewangelizować sam. Franciszek nie ewangelizuje sam.

17.02.2020 – 23.02.2020
Mam doświadczenie kilku swoich spowiedzi, takich wyjątkowych, po których miałem poczucie, że się na nowo rodzę.

10.02.2020 – 16.02.2020
Oczy Jezusa nie są oczami chłodnego widza. Jezus widzi w taki sposób, że Go to dogłębnie dotyka, że Go to porusza, że to budzi w Nim miłosierdzie.

03.02.2020 – 09.02.2020
Ubóstwo nie sprowadza się do tego, ile kto ma, ale do tego, ile kto potrafi dać. Nie chodzi o stan posiadania, ale o umiejętność dawania. Ubóstwo jest na usługach miłości.

27.01.2020 – 02.02.2020
My nie wychodzimy do świata, żeby mu powiedzieć, że jest podły. Wychodzimy do świata, żeby mu powiedzieć: Bóg cię kocha, i żeby mu pokazać, że Bóg kocha cię przeze mnie.

20.01.2020 – 26.01.2020
Parafi a jest, jak to papież Franciszek prezentuje w „Ewangelii gaudium”, aktualizacją Kościoła powszechnego. Najbardziej lokalną, najbardziej dotykalną dla chrześcijanina. To jest pierwsze doświadczenie Kościoła. Kościoła powszechnego.

13.01.2020 – 19.01.2020
Pragnieniem Jezusa, wyrażonym na Ostatniej Wieczerzy w ostatniej modlitwie, którą wypowiedział, jest pragnienie jedności Jego uczniów. Nie wiem, jak można byłoby bagatelizować taką testamentalną modlitwę Pana Jezusa.

07.01.2020 – 12.01.2020
Przyjrzyjcie się sercu i temu, co z nim robi słowo Boże. Na ile ono dokonuje wewnątrz nas takich operacji, które pomagają podejmować rzeczywiste decyzje wyboru w miłości? Jest duże niebezpieczeństwo, że bez poddania się takiej misji słowa Bożego to, co zewnętrzne, jest tylko dekoracją, albo – jak mówi Papież Franciszek – pustym słowem.

31.12.2019 – 06.01.2020
To nie my tworzymy Kościół, to Chrystus go tworzy! Pociąga każdego z nas do siebie i zadaje nam siebie nawzajem.

17.12.2019 – 24.12.2019 Wiele jest w naszym życiu doświadczeń, o których myślimy, że to już się nie ma prawa zdarzyć, że to już się nie wyprostuje, tego się nie da zrobić. Boże Narodzenie pokazuje, że dla Boga wszystko jest możliwe.

10.12.2019 – 17.12.2019
Duszpasterstwo albo jest ewangelizacyjne, albo go nie ma. Celem życia Kościoła jest ewangelizacja. Cokolwiek Kościół robi, gdzieś na horyzoncie powinien mieć zawsze cel ewangelizacyjny.

04.12.2019 – 10.12.2019
Wiara to jest spotkanie z­ Jezusem. To jest relacja. To jest zazyłosc. To jest komunia.

27.11.2019 – 03.12.2019
Władza Chrystusa sięga serca, ale właśnie dlatego, że widzimy Go na krzyżu. Jezus Chrystus ukazuje się jako władca przez to, że staje między ubogimi, miedzy ukrzyżowanymi, miedzy odrzuconymi, między tymi, którzy w zamian nic dać Mu nie mogą, staje się jednym z nich.

19.11.2019 – 26.11.2019
Możesz wszystko mieć, a być biedakiem, bo nie masz duszy! Niczego, co jest duchowe. Wszystko w sobie wyeliminowałeś, zagłuszyłeś, sprzedałeś.

12.11.2019 – 19.11.2019
Nie można budować Kościoła inaczej niż w przestrzeni wiary, jest on bowiem pomysłem Boga, a nie nikogo z ludzi.

05.11.2019 – 12.11.2019
Nie zna Boga ktoś, kto nie widzi Boskiego życia w człowieku, który jest oznaczany N.N. To jest miara nieznania Boga! Jak nam się wydaje, że w życiu takich ludzi Boga nie ma, to znaczy, że nie mamy o Bogu bladego pojęcia.

29.10.2019 - 05.11.2019
Kościół nie musi stawiać murów. Jeżeli dla kogoś świat jest aż tak zły, że potrzebuje się od niego grodzić, ten działa poza misją Kościoła.

22.10.2019 - 29.10.2019
Chrześcijaństwo nie zna innego radykalizmu jak radykalizm miłości.

15.10.2019 - 22.10.2019
Wiara nie jest procesem świętego spokoju i stabilizacji. Wiara ma w sobie dynamikę. Wiara jest podporządkowaniem słowu, które cię wytrąca.

07.10.2019 - 14.10.2019
To, co uważasz za absolutnie niemożliwe, może ci się stać rzeczywistością. Zrozumieć to – to znaczy zrozumieć, o co chodzi w wierze. Słowo od Boga stawia nas przed rzeczywistością, która nam się wydaje niemożliwa. Ale ona jest możliwa, bo jest nam obiecana. Nie wymagana. Obiecana. Może ci się stać. Chcesz?

01.10.2019 - 07.10.2019
Tytuł bazyliki nie tylko odznacza, ale i wyznacza! Odznacza piotrkowski Kościół za wszystko, czego dokonał w przeszłości, i WYZNACZA mu jego miejsce i zadania na przyszłość.

24.09.2019 – 01.10.2019 Dziękuję Bogu za wszystko, co możemy zrobić tu, w Łodzi, żeby pomóc wam w Syrii. To, co dla was robimy, to spłata starego długu, ponieważ nasza wiara narodziła się z waszej wiary i z waszego Kościoła.

Abp Grzegorz Ryś

17.09.2019 – 24.09.2019 Dopiero zaczynam się modlić wtedy, kiedy mam ochotę dać Jezusowi czas i nie mam poczucia straty. Możesz czytać najwspanialsze teksty duchowe i to nie jest modlitwa. Jeśli cię stać na ten dar z czasu – tracisz z Nim czas i jest ci z tym fajnie – to znaczy, że się zacząłeś modlić.

09.09.2019 – 17.09.2019 Co jest ważne w przeżywaniu wiary? Co jest ważne w przeżywaniu religii? Odpowiedź jest ciągle ta sama – Osoba. Bóg osobowy i osoba człowieka.

02.09.2019 – 09.09.2019 Uczniów najlepiej czynią uczniowie. Ten jest dobrym nauczycielem, kto pozostał uczniem i ma świadomość, że Prawdę ma przed sobą, a nie za sobą. Uczniów najlepiej czynią uczniowie. Ten jest dobrym nauczycielem, kto pozostał uczniem i ma świadomość, że Prawdę ma przed sobą, a nie za sobą.

26.08.2019 – 02.09.2019 Duch Święty obecny jest w szkole na katechezie, która nie może być tylko kształtowaniem rozumu, ale przede wszystkim kształtowaniem serca.

19.08.2019 – 26.08.2019 Maryja mówi nam, że życie nie jest banalne, ale będzie miało konsekwencje wieczne.

12.08.2019 – 19.08.2019 Kiedy my przychodzimy do Jezusa ze swoimi grzechami, to On najpierw widzi każdego i każdą z nas jako tych, których stworzył, jako tych, których zna, dopiero potem widzi nasze grzechy!

05.08.2019 – 12.08.2019 Warto przez kilka dni znaleźć się jak Apostołowie z Jezusem w drodze – stać się grupą Jego uczniów w „szkole”, która się przemieszcza. I doświadczyć tego, o czym mówi Papież: Jak zmienia się nasz „wzrok wiary” – jak dalece poszerza się mój horyzont widzenia świata; jak pogłębia się sposób widzenia swych bliźnich i samego siebie.

29.07.2019 – 05.08.20169 Św. Urszula jest jedną z matek naszej niepodległości. To kobieta, która oddała życie, serce, czas, umiejętności, zdolności – wszystko, jak Jezus.

22.07.2019 – 29.07.2019 Kościół uczy się od Maryi tego, kim ma być, i tego, co ma czynić. To od Maryi Kościół się uczy skupienia na Jezusie, miłości do Jezusa, przyjęcia Jezusa, rodzenia Go dla innych

15.07.2019 – 22.07.2019 Chrześcijaństwo nie zna innego radykalizmu, jak radykalizm miłości. Nie kocha się połową siebie. W miłości człowiek idzie na całość.

08.07.2019 – 15.07.2019 Wszystkie takie momenty, kiedy człowiek odpoczywa, z punktu widzenia wiary są takim czasem nie tyle nicnierobienia, co zatrzymania się, żeby pozwolić Panu Bogu w naszym życiu trochę więcej zadziałać.

01.07.2019 – 08.07.2019 Warto przez kilka dni znaleźć się jak Apostołowie z Jezusem w drodze – stać się grupą Jego uczniów w „szkole”, która się przemieszcza. I doświadczyć tego, o czym mówi papież – jak zmienia się nasz „wzrok wiary”; jak dalece poszerza się mój horyzont widzenia świata; jak pogłębia się sposób widzenia swych bliźnich i samego siebie.

24.06.2019 – 01.07.2019 Jeśli – poprzez chrzest – ubrany jesteś w szatę, którą jest Chrystus, to każdy, kto patrzy na ciebie, powinien widzieć Chrystusa, bo masz Go na sobie. Co widzą ludzie, którzy nas widzą na ulicy, w pracy, w domu, na wakacjach? Co ludzie, którzy na nas patrzą, mogą powiedzieć o Jezusie Chrystusie? Cokolwiek mogą powiedzieć? Popatrz na niego i zobaczysz, jak wyglądał Jezus. Ktoś się zgłasza do tej roli?

17.06.2019 – 24.06.2019 Bóg jest waszym Ojcem, a Kościół jest waszą matką. Kościół jest wam matką o tyle, o ile patrzy na Maryję i się od Niej wszystkiego uczy. Jeżeli Kościół patrzy na Maryję i się od Niej uczy macierzyństwa, to wtedy jest rzeczywiście matką dla swoich dzieci.

10.06.2019 – 17.06.2019 Kiedy przestajemy kochać, stajemy się wyschniętymi kośćmi, ale Duch Święty jest Tym, który nas uruchamia do miłości, bo On jest Miłością. Kiedy wszystko przestało być miłością – On jest Miłością. Kiedy nie mam ochoty kochać – On jest Miłością.

03.05.2019 – 10.06.2019 Nie wystarczy prawdy poznać, ale trzeba jeszcze prawdę unieść. Jest taka prawda, którą bardzo ciężko unieść. A Jezus mówi, że nie da jej się unieść bez Ducha Świętego. Dopiero jak Duch Święty zstępuje na człowieka i działa w jego życiu, to człowiek może dopiero taką prawdę unieść.

27.05.2019 – 03.06.2019 Życzę wam takiej wiary, że przyjedzie taki moment, gdy cała ta droga się rozjaśni, bo Duch na końcu pokaże, dlaczego było tak, a nie inaczej. Niekiedy Boga rozpoznaje się po czasie.

20.05.2019 – 27.05.2019 Człowiek grzeszny może mieć poczucie, że jest kochany przez Maryję. Tego możemy się spodziewać po Kościele – że nas zrozumie w naszej słabości; nie oznacza to, że godzi się z ludzkim grzechem; właśnie się nie godzi – w imię miłości do człowieka.

13.05.2019 – 20.05.2019 Uczniostwo się nigdy nie kończy. W dniu, w którym przestalibyście być uczniami, przestaniecie się nadawać na nauczycieli. Jezus mówił: idźcie, czyńcie uczniów. Uczniów czynią tylko uczniowie.

06.05.2019 – 13.05.2019 Władza na sposób Chrystusowy to władza, która nie szuka dla siebie najwyższego krzesła, tylko szuka ludzi, których trzeba dźwignąć.

29.04.2019 – 06.05.2019 Maryja patrzy na Jezusa i mówi: To jest nowy Józef! To jest ten, który was uratuje od głodu, ale nie inaczej jak z samego środka swego przebaczenia. Jezus ratuje od głodu swoje siostry i braci, którzy Go sprzedali, którzy Go zniszczyli, którzy Go poniżyli do niewolnictwa, którzy Go zabili!

23.04.2019 – 29.04.2019 Miłosierdzie jest skandalem. Chociaż sami byśmy go oczekiwali, nie dajemy do niego prawa innym ludziom. Dlaczego Bóg jest miłosierny wobec kogoś, kto sobie na to nie zasłużył? Nikt nie jest stracony. Miłość Boga jest silniejsza niż ludzki grzech. Bóg nie rozdaje cukierków grzecznym dzieciom, ale podnosi w górę tych, którzy dotknęli dna.

08.04.2019 – 15.04.2019 Jako Kościół uczymy się od Matki Bożej wszystkich sensownych w Kościele postaw. Kościół patrzy w Maryję jako w obraz samego siebie.

25.03.2019 – 01.04.2019 Krzyż jest porażającym znakiem miłości. Ma w sobie taka rangę świadectwa, ze każdemu zamyka usta.

18.03.2019 – 25.03.2019 Bóg kocha każdego człowieka i daje każdemu czas. Czas do zmiany, do nawrócenia. Ten czas nie jest tylko pustym oczekiwaniem przez Boga, ale w tym czasie Bóg kocha człowieka, obdarza także tego, który odwraca się do Niego plecami. Bóg jest ciągle wychylony do niego swoją miłością.

11.03.2019 – 18.03.2019 Miejsce święte jeszcze cię nie zabezpiecza przed pokusą. Zabezpiecza cię słowo Boga!

04.03.2019 – 11.03.2019 Jeśli nie dajemy ludziom doświadczenia wolności, bezinteresownej miłości – takiej władzy, która jest władzą ojca na dzieckiem, a nie satrapy nad niewolnikiem, przetrącamy człowiekowi możliwość wejścia do królestwa Bożego.

25.02.2019 – 04.03.2019 Temat rodziny jest tematem kluczowym, bo Bóg cierpi, jak widzi rozproszonych ludzi. Bóg cierpi, jak widzi rozbite małżeństwa. Bóg cierpi, jak widzi rozwalone rodziny, jak widzi dzieci w domach dziecka. Bóg cierpi, jak widzi rozbity Kościół, który jest rodzina: siostrami i braćmi, którzy są pozamykani w swoich wyznaniowych kółkach.

18.02.2019 – 25.02.2019 Pan Bóg działa przez najprostsze gesty, najprostsze działania, jak szklanka wody podana komuś, kto jest w łóżku, podanie reki, 10 minut spędzone przy chorym. To są rzeczy, które niosła ze sobą niesłychana moc Boga.

21.01.2019 – 28.01.2019 Ekumenizm jest wymiana duchowych darów. Chce zaczerpnąć, co Duch Święty dał moim braciom w innym Kościele. Jeśli tak, to staje w postawie ucznia! Nie ma tego, nie ma wiarygodnej misji!

08.01.2019 – 15.01.2019 W opiece hospicyjnej liczy się osoba, spotkanie osoby z osoba, w tym jest życie i to nie byle jakie, bo życie wieczne. Rzeczy są potrzebne, ale jak je zaczynamy traktować tak jak osobę, to one nas zabijają i zabijają to, co w relacjach międzyludzkich jest kluczowe.

08.01.2019 – 15.01.2019 Przyszedł Jezus do Betlejem w prostocie, ubóstwie, miłości radykalnej, otwartości na człowieka, że już się bardziej nie da, przyszedł taki – pokazuje: bądźcie tacy! A my myślimy – to jest niebezpieczne! To nam zagraża! Możemy o tym czytać i się nigdy nie ruszyć w tamtą stronę i będziemy takim Kościołem, który potrafi o Bogu wiele gadać, ale jak przychodzi się ku Niemu ruszyć, to wysyłamy innych. Sami zostaniemy w swoim bezpiecznym świecie, a wówczas wszystkie Boże obietnice przejdą nam koło nosa.

31.12.2018 – 07.01.2019 Królestwo Księcia Pokoju nigdy się nie skończy. Jest w ludziach, którzy się z Niego zrodzili. Bóg jest pełen niespodzianek. Działa zupełnie inaczej niż my. Ta noc jest po to, aby zafascynować się Bogiem, który nawet proroctwa wypełnia na swój własny sposób, nieprzewidywalny.

17.12.2018 – 31.12.2018 Święta są niesamowicie radosne, a ta radość ma bardzo głębokie uzasadnienie, bo Chrystus dotyka naszego problemu u samego korzenia: tam gdzie my jesteśmy grzesznikami, gdzie mielibyśmy poczucie, że tam Boga nawet wpuścić nie wypada, to On tam chce być i ten nasz świat, ten nasz żłób przemienia w miejsce swojej obecności, w świątynię. Bardzo wam tego życzę: to jest najlepsza Dobra Nowina świąt Bożego Narodzenia!

10.12.2018 – 17.12.2018 Miłość to nie jest naciąganie kogoś do swoich pragnień, do swoich oczekiwań. Miłość to jest przyjęcie osoby takiej, jaka jest. Jak kochasz kogoś naprawdę, to on w tym rośnie! Nie musisz mu mówić, że jest głupi, niedouczony, grzeszny itd. Kochaj taka osobę – taką, jaka ona jest, a nie swoje o niej marzenia.

03.12.2018 – 10.12.2018 Posługa w Kościele jest przekazem życia, jest rodzeniem ludzi do wiary, ale rodzeniem potomstwa Chrystusowego – nie twojego. Kto chce wejść w ewangelizacje i chce to zrobić po Bożemu, nie robi żadnego interesu, nic z tego nie ma. To są wszystko dzieci Chrystusowe.

26.11.2018 – 03.12.2018
Chcecie wiedzieć, czy Chrystus króluje na świecie, to nie patrzcie dookoła. Nie patrzcie na świat, ile w nim jest władzy Chrystusa, ale popatrzcie w siebie, czy jesteście z prawdy. Wtedy będziecie wiedzieć, czy w was jest królestwo Boże. To jest to, co Jezus mówi: Królestwo Boże nie jest tu, ani tam, Ono nie przychodzi dostrzegalnie. Ono jest w was, jeśli jesteście z prawdy.

19.11.2018 – 26.11.2018
Pomyślmy chwile o tych wszystkich relacjach w życiu, które straciliśmy, które sami zaprzepaściliśmy. Pomyślmy o wszystkich ludziach, których wyrzucaliśmy za drzwi. Pomyślmy o tych, którzy nas wyrzucili za drzwi. Pomyślcie, że Jezus jest w stanie zebrać nas z powrotem i mówi: Już stoję w drzwiach. Czy powiecie Mu: Wejdź?

05.11.2018 – 12.11.2018
Diecezja to są ludzie. To są ludzie, którzy nie tylko chodzą po naszych ulicach, i których spotykamy w naszych kościołach, ale to są także ci ludzie, którzy są już po drugiej stronie.

29.10.2018 – 05.11.2018
Młodym ludziom, którzy poważnie traktują swoje marzenie o miłości, małżeństwie i rodzinie, i niekoniecznie mają takie podejście, że chcą sobie załatwić kurs przedmałżeński w jeden weekend, można zaproponować – tak jak chce papież Franciszek – „katechumenat rodzinny”.

22.10.2018 – 29.10.2018 By Kościół był dla tych młodych, których nie ma w nim, jakimś znakiem zapytania, to musi być autentyczny, musi być ewangeliczny, musi się zmierzyć z takimi wymiarami samego siebie, w których jest antyświadectwem. Bez tego nie będzie spotkania.

15.10.2018 – 22.10.2018 Kościół Chrystusa to taki, który zna autorytet płynący z ubóstwa, a nie z układów. Taki, który zużywa się w miłosierdziu, a nie zabezpiecza się ciasno i doraźnie skrojoną sprawiedliwością.

08.10.2018 – 15.10.2018 Nigdy nie zrozumiemy Twojego Miłosierdzia Panie, nigdy go nie ogarniemy! Ale błogosławimy Cię Panie, za to Słowo, błogosławimy Cię za te godzinę. Błogosławimy Cię, za to, że potrafisz w taki sposób mówić o naszych grzechach w Godzinie Miłosierdzia. Że potrafisz mówić prawdziwie, szczerze, ale i z taką niesamowitą miłością. To jest nam tak bardzo potrzebne!

01.10.2018 – 08.10.2018 Kiedy można poznać po człowieku, że w nim jest godność Boża? Że on jest synem Najwyższego, że on może być nazwany bogiem – po czym to można poznać? Po tym, że się ujmuje za sierotą, za słabym; że ratuje ubogiego, nędzarza; że uwalnia biedaka, uciśnionego. Po miłosierdziu.

24.09.2018 – 01.10.2018 Choć przez swoją posługę kardynalską należysz do kleru rzymskiego, to wiedz, że ta katedra jest nadal twoim domem. To jest dom twojego powołania. Wracaj do tego domu, odkrywaj swoje powołanie, żyj nim, wypełnij je i osiągnij świętość (do kard. Krajewskiego).

17.09.2018 – 24.09.2018 Ważne, by w Łodzi nie mówić O dziedzictwie czterech kultur tylko w kategoriach historycznych – bo łatwo jest dziś powiedzieć, że przed wojna Łódź była wyjątkowym miastem. Ta historia musi wchodzić nam w pamięć przez dzień dzisiejszy.

10.09.2018 – 17.09.2018 Nie wystarczy przygotowywać do Pierwszej Komunii św. czy bierzmowania w szkole. Młody człowiek musi mieć doświadczenie spotkania z Bogiem. Musi klęknąć przed tabernakulum, musi wziąć do ręki słowo. Musi zobaczyć się we wspólnocie ludzi wierzących. Musi być doświadczenie wiary takie, które stawia go przed decyzją całkowitej nowości, a nie przyjmowania tylko wiedzy.

20.08.2018 - 27.08.2018
Miejsca maryjne są kluczowe, bo to od Niej uczymy się, co jest ważne w Kościele: życia z Bogiem blisko, zwyczajnie, prosto, a jednocześnie doświadczania Jego mocy.

13.08.2018 - 20.08.2018
Zdobądźcie się na trud rozeznania, co powinienem w moim Kościele podjąć, w jaki sposób mogę go współtworzyć? Nie tylko do kościoła chodzić, ale go w konkretny sposób budować, wziąć odpowiedzialność.

06.08.2018 - 13.08.2018
Nie ma świętych bezgrzesznych – każdy z tych ludzi stawał się świętym. Święty to jest ktoś, kto odkrywa, ze wiara to jest droga do Boga.

30.07.2018 - 06.08.2018
W spotkaniu z Bogiem, podobnie jak św. Paweł odzyskujemy siebie i odzyskujemy poczucie władzy nad sobą. Poczucie, ze trzymamy swoje życie w swoich rekach. To poczucie, to dar od Boga – to wolność.

16.07.2018 - 23.07.2018
Wypoczynek pokazuje nam, kim jest Jezus w naszym życiu. Wtedy, gdy pracujemy od rana do nocy, tłumaczymy się, że nie mamy czasu. Wakacje są po to, by hojnie dać ten czas Jezusowi – dać go sobie w spotkaniu z Nim. Wakacje mogą nam wiele powiedzieć o naszej wierze.

09.07.2018 - 16.07.2018
Pielgrzymka jest bardzo pięknym doświadczeniem Kościoła. Tego, czym Kościół jest. Kościół jest w drodze. Kościół na pielgrzymce jest bliżej siebie samego. Bliżej tego, że jest wspólnotą sióstr i braci, gdzie podstawowa godność wszystkich jest równa.

02.07.2018 - 09.07.2018
To zawsze Bóg zaczyna rozmowę z człowiekiem. I charakterystyczne jest to, że niemal zawsze stawia pytanie. Nie dlatego, że czegoś nie wie, ale dlatego, że jest ciekaw, jaka będzie odpowiedź człowieka. I to jest moment istotny. W dialogu chodzi o relację.

18.06.2018 - 25.06.2018
Nikt na świecie nie znalazł się niechcący. Każdy, kto jest na świecie, znalazł się na nim z pragnienia, z przewidzenia, z postanowienia Bożego. Nikt nie jest przypadkowy. Bóg chce każdego.

11.06.2018 - 18.06.2018
Wiara nie jest ideologią, nie jest światopoglądem, jest spotkaniem z osobowym Bogiem. To nie jest aktorstwo, wiary nie da się odegrać.

04.06.2018 - 11.06.2018
Jezus dziś mówi: Przestańcie być niewolnikami! Podejdźcie do tej Eucharystii! Wypijcie te Krew! Nie bądźcie niewolnikami, bądźcie wolni! Bądźcie królami!

28.05.2018 - 04.06.2018
Nam się wydaje, że Bóg przebacza nam nasze grzechy, dzięki temu, co my dobrego zrobimy. Natomiast Bóg wybacza nam grzechy, bo patrzy na krzyż swojego Syna.

21.05.2018 - 28.05.2018
Uczniem się jest w stosunku do nauczyciela, ale w języku Ewangelii uczniem się jest w stosunku do Mistrza. Można mieć w życiu wielu nauczycieli, ale Mistrza ma się tylko jednego. Mistrz to jest ktoś, z kim cię łączy jakaś szczególna emocja. Relacja, która jest nieprzekazywalna.

14.05.2018 - 21.05.2018
Kocham, więc jestem. Nie kocham, nie jestem – nie ma mnie. Niezależnie od tego, co inni na ten temat myślą. Jeśli odpadłeś od pierwszej miłości, to odpadłeś od pierwszego doświadczenia tego, że jesteś kochany!

07.05.2018 - 14.05.2018
Dzisiejszy człowiek poszukuje Boga w nadzwyczajnościach i to w nich chce odnaleźć Boże działanie. Maryja jest ta, która pokazuje, że można Go znaleźć, żyjąc z Nim pod jednym dachem 30 lat. Żyjąc z Nim dzień w dzień, noc w noc, w takiej zwyczajności, takiej szarości, takiej powszedniości.

30.04.2018 - 07.05.2018
Kościół ma – jak Maryja – przyjmować życie, które pochodzi od Boga i przekazywać je tym, którym przekazuje wiarę; a przekazywać wiarę znaczy przekazywać życie. To jest najważniejsze.

16.04.2018 - 23.04.2018
Istota wiary polega na tym, by poddać się działaniu Boga! Nie tylko zachwycić się, nie tylko się zdumieć, tylko poddać się Jego działaniu w tym, co najprostsze, co zwyczajne, co bliskie, co znajome, co juz słyszane, co juz widziane, co juz przeżyte.

09.04.2018 - 16.04.2018
Miłość objawiona w Jezusie Chrystusie nie tylko nie cieszy się z niesprawiedliwości, a współweseli się z prawdą. Ona się WSPÓŁWESELI Z MIŁOSIERDZIEM.

03.04.2018 - 10.04.2018
To niezwykłe działanie Ducha Świętego, który tak przemienił ludzkie serca, że te, które dotąd nie miały nawet pomysłu, by zwrócić się do Kościoła, teraz pytają o przesłanie skierowane do nich. Miłosierdzie jest pierwszym krokiem do ewangelizacji.

26.03.2018 - 02.04.2018
Post jest droga do Triduum Paschalnego, a wiec do przeżycia przez nas wydarzenia Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa, ale także do odnowienia własnych przyrzeczeń chrzcielnych, które są zanurzeniem w tajemnicę paschalną. To jest główny cel postu. Gdybyśmy nie byli gotowi w Wigilie Paschalna na to, by potwierdzić swój chrzest i złożyć wpisane w ten chrzest z naszej strony przyrzeczenia, gdyby nas ta liturgia zaskoczyła, to niezależnie od tego, ile byśmy po drodze się modlili czy pościli, znaczyłoby to, że nie przeżyliśmy tego postu do końca po Bożemu i sensownie.

19.03.2018 - 26.03.2018
Jezus bierze na siebie grzech Barabasza. Po co? Żeby Barabasz wziął na siebie Jego godność Syna Bożego, żeby rzeczywiście był Jezusem, synem Ojca. I to jest to, co się dokonuje w dziele zbawienia: Jezus bierze na siebie wszystkie nasze grzechy, Jezus staje się każdym z naszych grzechów. Po co? Byśmy się stali dziećmi Bożymi.

12.03.2018 - 19.03.2018
Kiedy Jezus bierze moje grzechy na siebie i kiedy umiera, to mój grzech umiera razem z nim. To, co mnie zabija: moja pycha, moja chciwość, moja głupia ambicja, moja nieczystość, moje kłamstwo to jest najbardziej szokująca dobra nowina. Mogę widzieć mój grzech na Nim, wzięty przez Niego na siebie i widzę, jak umiera na krzyżu i mój grzech umiera razem z nim. Jeśli patrzę z wiarą.

05.03.2018 - 12.03.2018
Atlas Arena może stać się w czasie kilku godzin miejscem spotkania z Chrystusem żyjącym w swoim słowie, w Eucharystii i w sakramencie pokuty. Myślę, że to będzie jakieś zmaganie. Jestem absolutnie pewien, że podobnie jak w zapasach z Księgi Rodzaju (pomiędzy Bogiem i Jakubem) każdy z nas może wejść w te wydarzenia i okazać się zwycięzcą razem z Panem Bogiem.

26.02.2018 - 05.03.2018
Nie zrozumiemy siebie, jeśli odetniemy się od korzeni naszej wiary.

19.02.2018 - 26.02.2018
Nie daj sobie wmówić, że Bóg nie jest miłością, że Chrystus cię nie kocha. Nie daj się okraść z tego doświadczenia, że cię kocha. W taki sposób cię kocha, do zwariowania cię kocha, do swojej śmierci cię kocha!

12.02.2018 - 19.02.2018
Wiara rodzi się z tego, co się słyszy. A tym, co się słyszy jest słowo Boga. Nie ma wiec ewangelizacji, gdy nie ma osobistej wiary, osobistego spotkania z Bogiem w słowie Bożym.

05.02.2018 - 12.02.2018
Kim jesteś? Jaka jest najgłębsza prawda o tobie? Najgłębszą prawdą o tobie i o mnie jest to, że noszę w sobie obraz jedynego Syna Bożego. Muszę Go wnieść w moje życie. W to życie, w które On dawno wszedł w zamyśle stwórczym.

29.01.2018 - 05.02.2018
O jakiej rodzinie chcecie mówić? Tylko o tej cudownej, wzorowej, fantastycznej, sakramentalnej, nienagannej?! Pójdziemy za ludźmi, którzy żyją w rodzinie jak w pogaństwie? Pójdziemy do ludzi, którzy żyją w związkach cywilnych? Pójdziemy do ludzi, którzy żyją bez żadnych związków? Pójdziecie tam bez lęku?! Nie pójdziecie ze strachem, że nam się Kościół rozsypie?! Nie rozsypie. To jego misja.

22.01.2018 - 29.01.2018
Jezus przepowiada Królestwo Boga I tworzy Kościół – jako wspólnotę, w której Królestwo Boga jest juz obecne!

15.01.2018 - 22.01.2018
By pomagać jak św. Albert, potrzeba dwóch rzeczy. Po pierwsze, potrzeba nie mieć nic. Brat Albert pomagał z ubóstwa, a nie z bogactwa. Nie liczy się, ile masz, ale to, kim jesteś. Trzeba mieć tez wyczucie prostych rzeczy. Gdy brat Albert szedł do biskupa lub prezydenta Krakowa, to niósł ze sobą chleb. Bo dając chleb, dajesz obietnice, ze dasz drugiemu cos więcej.

08.01.2018 - 15.01.2018
Podstawowym elementem dialogu jest rozumienie własnej tożsamości. Bez tego nie będziemy widzieli odrębności. Różnice między nami i biorą się z podejścia do tego, czym jest ewangelizacja. Wszystko, czego człowiek doświadcza w życiu, a co wiąże się z Kościołem, ma wymiar ewangelizacyjny. Różnimy się w punkcie wyjścia, ale to nie jest przeszkoda do tego, żeby razem przepowiadać kerygmat, bo on jest wspólny we wszystkich Kościołach.

01.01.2018 - 08.01.2018
Ewangelia pokazuje, ze po pasterzach i mędrcach trzecia grupa, jaka Pan Jezus bardzo chciał widzieć, i która się na Nim poznała, byli ludzie starsi i chorzy. To był Symeon i prorokini Anna. To byli ludzie, którzy się na Panu Jezusie naprawdę poznali rozpoznali w Nim Mesjasza!

25.12.2017 - 01.01.2018
Życzę, byśmy uczyli się słuchać – zwłaszcza wtedy, kiedy zadajemy pytania. Byśmy nie udawali, ze słuchamy. Byśmy byli prawdziwi w tej rozmowie. Byśmy od Pana Boga zarazili się ta determinacja, by spotykać się z innymi. Byśmy byli pierwsi, którzy wychodzą do takiej rozmowy – tak jak Bóg. Byśmy nie przedłużali ludziom cichych dni. Byśmy mieli dość pokory, by w sytuacji, gdy ta druga strona jest winna, wyjść pierwsi ze słowem: Witaj, dobrze, ze jesteś, kocham cię!

11.12.2017 - 18.12.2017
Wszystko, co ludzi integruje w dobrym doświadczeniu miłości jest istotne. Panu Bogu zależy, byśmy byli jedno i ciągle nam daje szanse zebrania się do wspólnoty – wokół jakiegoś dobra, wokół pomocy dzieciom, ale przede wszystkim wokół Jego przyjścia na świat. Po to, by tych świąt Bożego Narodzenia nie wypruć z tego, co jest ich przekazem religijnym.

04.12.2017 - 11.12.2017
W chrześcijaństwie jest tylko jedno powołanie: do miłości. Wszystko inne to są drogi.

27.11.2017 - 04.12.2017
Wtedy, kiedy dotykam Jezusa, tak naprawdę przekazuje Mu cała swoja śmierć i cały swój grzech, i całe swoje dziadostwo, cały swój upływ krwi. Ja Jemu to przekazuje. I On to wszystko na siebie bierze.

20.11.2017 - 27.11.2017
Pan udziela nam „Oliwy miłosierdzia” – i udziela jej hojnie: nie na godzinę, i nie na jeden dzień w roku! Każdy, kto choć raz stał się jej szafarzem, musiał zobaczyć, jak jej przybywa, gdy ja rozdajemy! Jest niewyczerpalna – byle tylko człowiek zdecydował się nią dzielić!

13.11.2017 - 20.11.2017
Najważniejsze zwycięstwa Boga dokonują się w człowieku. Nawet gdy dookoła dzieją się rzeczy złe, gorszące, przedziwne, to w człowieku Bóg może wygrywać. Bo On ma siłę i moc objawić się w osobie, w każdym miejscu.

30.10.2017 - 06.11.2017
Tak mówił kiedyś św. Grzegorz Wielki, że dokąd nie pokochałem prawdy, to jej nie znam. Przetrwa to w nas, co kochamy. Przetrwa tylko to z tego miasta, z tego Kościoła, tak pięknego, tak dawnego, tak prawdziwego, tak świętego, przetrwa w nas tylko to, co kochamy.

2017-10-27 13:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Myśl na tydzień - bp Adam Dyczkowski

[ TEMATY ]

Myśl na tydzień

bp Adam Dyczkowski

Archiwum Aspektów

Bp Adam Dyczkowski

09.03.2020 – 15.03.2020
Tylko Bóg mocą swojego Ducha daje chrześcijanom siłę i odwagę do mężnego składania świadectwa swojej wierze w życiu. Bóg też umacniał swoją mocą naszych świętych Patronów.

10.02.2020 – 16.02.2020
Nie wystarczy ocenić człowieka według jego urody, osiągnięć życiowych czy zdolności intelektualnych. Człowiek ma jeszcze większą godność, jej wyrazem jest wylana za niego krew samego Boga.

CZYTAJ DALEJ

Niedziela Palmowa w tradycji Kościoła

Szósta niedziela Wielkiego Postu nazywana jest Niedzielą Palmową, inaczej Niedzielą Męki Pańskiej. Rozpoczyna ona najważniejszy i najbardziej uroczysty okres w roku liturgicznym - Wielki Tydzień.

Początki obchodów

Liturgia Kościoła wspomina tego dnia uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, o którym mówią wszyscy czterej Ewangeliści. Uroczyste Msze św. rozpoczynają się od obrzędu poświęcenia palm i procesji do kościoła. Zwyczaj święcenia palm pojawił się ok. VII w. na terenach dzisiejszej Francji. Z kolei procesja wzięła swój początek z Ziemi Świętej. To właśnie Kościół w Jerozolimie starał się bardzo dokładnie powtarzać wydarzenia z życia Pana Jezusa. W IV w. istniała już procesja z Betanii do Jerozolimy, co poświadcza Egeria (chrześcijańska pątniczka pochodzenia galijskiego lub hiszpańskiego). Autorka tekstu znanego jako Itinerarium Egeriae lub Peregrinatio Aetheriae ad loca sancta. Według jej wspomnień w Niedzielę Palmową patriarcha otoczony tłumem ludzi wsiadał na osiołka i wjeżdżał na nim do Świętego Miasta, zaś zgromadzeni wierni, witając go z radością, ścielili przed nim swoje płaszcze i palmy. Następnie wszyscy udawali się do bazyliki Zmartwychwstania (Anastasis), gdzie sprawowano uroczystą liturgię. Procesja ta rozpowszechniła się w całym Kościele. W Rzymie szósta niedziela Przygotowania Paschalnego początkowo była obchodzona wyłącznie jako Niedziela Męki Pańskiej, podczas której uroczyście śpiewano Pasję. Dopiero w IX w. do liturgii rzymskiej wszedł jerozolimski zwyczaj urządzenia procesji upamiętniającej wjazd Pana Jezusa do Jeruzalem. Z czasem jednak obie te tradycje połączyły się, dając liturgii Niedzieli Palmowej podwójny charakter (wjazd i pasja). Jednak w różnych Kościołach lokalnych procesje te przybierały rozmaite formy, np. biskup szedł pieszo lub jechał na oślęciu, niesiono ozdobiony palmami krzyż, księgę Ewangelii, a nawet i Najświętszy Sakrament. Pierwszą udokumentowaną wzmiankę o procesji w Niedzielę Palmową przekazuje nam Teodulf z Orleanu (+ 821). Niektóre przekazy podają też, że tego dnia biskupom przysługiwało prawo uwalniania więźniów.

Polskie zwyczaje

Dzisiaj odnowiona liturgia zaleca, aby wierni w Niedzielę Męki Pańskiej zgromadzili się przed kościołem, gdzie powinno odbyć się poświęcenie palm, odczytanie perykopy ewangelicznej o wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy i uroczysta procesja do kościoła. Podczas każdej Mszy św., zgodnie z wielowiekową tradycją, czyta się opis Męki Pańskiej (według relacji Mateusza, Marka lub Łukasza - Ewangelię św. Jana odczytuje się w Wielki Piątek). Obecnie kapłan w Niedzielę Palmową nie przywdziewa szat pokutnych, fioletowych, jak to było w zwyczaju dawniej, ale czerwone. Procesja zaś ma charakter triumfalny. Chrystus wkracza do świętego miasta jako Król i Pan. W Polsce istniał kiedyś zwyczaj, iż kapłan idący na czele procesji wychodził przed kościół i trzykrotnie pukał do zamkniętych drzwi kościoła, wtedy drzwi się otwierały i kapłan z wiernymi wchodził do wnętrza kościoła, aby odprawić uroczystą liturgię. Miało to symbolizować, iż Męka Zbawiciela na krzyżu otwarła nam bramy nieba. Inne źródła przekazują, że celebrans uderzał poświęconą palmą leżący na ziemi w kościele krzyż, po czym unosił go do góry i śpiewał: „Witaj, krzyżu, nadziejo nasza!”.

W polskiej tradycji ludowej Niedzielę Palmową nazywano również Kwietną bądź Wierzbną. W tym dniu święcono palmy, które w tradycji chrześcijańskiej symbolizują odradzające się życie. Wykonywanie palm wielkanocnych ma bogatą tradycję. Tradycyjne palmy wielkanocne przygotowuje się z gałązek wierzby, która w symbolice Kościoła jest znakiem zmartwychwstania i nieśmiertelności duszy. Obok wierzby używano także gałązek malin i porzeczek. Ścinano je w Środę Popielcową i przechowywano w naczyniu z wodą, aby puściły pąki na Niedzielę Palmową. W trzpień palmy wplatano również bukszpan, barwinek, borówkę i cis. Tradycja wykonywania palm szczególnie zachowała się na Kurpiach oraz na Podkarpaciu, gdzie corocznie odbywają się konkursy na najdłuższą i najpiękniejszą palmę.

W zależności od regionu, palmy różnią się wyglądem i techniką wykonania. Palma góralska wykonana jest z pęku witek wierzbowych, wiklinowych lub leszczynowych. Zakończona jest czubem z bazi, jedliny, bibułkowych kolorowych kwiatów i wstążek. Palma kurpiowska powstaje z pnia ściętego drzewka (jodły lub świerka) oplecionego widłakiem, wrzosem, borówką, zdobionego kwiatami z bibuły i wstążkami. Czub drzewa pozostawia się zielony. Palemka wileńska jest obecnie najczęściej świeconą palmą wielkanocną. Jest niewielkich rozmiarów, upleciona z suszonych kwiatów, mchów i traw.

Z palmami wielkanocnymi wiąże się wiele ludowych zwyczajów i wierzeń: poświęcona palma chroni ludzi, zwierzęta, domy. Od dawna istniał także zwyczaj połykania bazi, które to zapobiegają bólom gardła i głowy. Wierzono, że sproszkowane kotki dodawane do naparów z ziół mają moc uzdrawiającą, bazie z poświęconej palmy zmieszane z ziarnem siewnym podłożone pod pierwszą zaoraną skibę zapewnią urodzaj, krzyżyki z palmowych gałązek zatknięte w ziemię bronią pola przed gradobiciem i burzami, poświęcone palmy wystawiane podczas burzy w oknie chronią dom przed piorunem. Poświęconą palmą należy pokropić rodzinę, co zabezpieczy ją przed chorobami i głodem, uderzenie dzieci witką z palmy zapewnia zdrowie, wysoka palma przyniesie jej twórcy długie i szczęśliwe życie, piękna palma sprawi, że dzieci będą dorodne. Poświęconą palmę zatykano za świętymi obrazami, gdzie pozostawała do następnego roku. Palmy wielkanocnej nie można było wyrzucić. Najczęściej była ona palona, popiół zaś z tych palm wykorzystywano w następnym roku w obrzędzie Środy Popielcowej. Znany też był zwyczaj „palmowania”, który polegał na uderzaniu się palmami. Tu jednak tradycja była różna w różnych częściach Polski. W niektórych regionach zwyczaj ten jest związany dopiero z poniedziałkiem wielkanocnym. W większości regionów jest to jednak zwyczaj Niedzieli Palmowej, gdzie „palmowaniu” towarzyszyły słowa: Palma bije nie zabije - wielki dzień za tydzień, malowane jajko zjem, za sześć noc - Wielkanoc.

Dzisiaj, choć wiele dawnych obyczajów odeszło już w zapomnienie - tworzą się nowe. W wielu kościołach można nadal podziwiać kilkumetrowe plamy. Dzieci w szkołach, schole i grupy parafialne prześcigają się w przygotowaniu najładniejszych palm. Często pracom tym towarzyszą konkursy lub konkretne intencje.

CZYTAJ DALEJ

Przewodniczący Episkopatu podziękował bp. Decowi za wieloletnią posługę pasterską

2020-03-31 21:00

[ TEMATY ]

Świdnica

bp Ignacy Dec

diecezja świdnicka

abp Stanisław Gądecki

Ks. Daniel Marcinkiewicz

W imieniu Konferencji Episkopatu Polski chciałbym serdecznie podziękować Księdzu Biskupowi za wieloletni trud związany z pasterską posługą pierwszego biskupa Diecezji Świdnickiej – napisał przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki w podziękowaniach skierowanych do bp. Ignacego Deca, dotychczasowego biskupa świdnickiego.

Przewodniczący Episkopatu przypomniał w podziękowaniach, że bp Dec tworzył struktury diecezjalne, erygował świdnicką kurię, powołał diecezjalną Caritas, ustanowił radę kapłańską, kolegium konsultorów, radę duszpasterską oraz inne instytucje. W 2004 roku erygował Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej, stwarzając równocześnie możliwość studiów teologicznych dla osób świeckich, w ramach punktu dydaktycznego w Świdnicy Papieskiego Wydział Teologicznego we Wrocławiu.

Abp Gądecki zauważył również, że obecnie Diecezja Świdnicka liczy 680 tys. wiernych, 338 kapłanów diecezjalnych i 71 kapłanów zakonnych, blisko 500 sióstr zakonnych z 23 zgromadzeń oraz 100 księży, ojców i braci zakonnych. Ponadto na terenie diecezji prężnie działa 14 katolickich placówek oświatowych.

Publikujemy pełną treść podziękowań:

Warszawa, dnia 31 marca 2020 roku

Ekscelencjo,

Najdostojniejszy Księże Biskupie,

W dzisiejszym Komunikacie Nuncjatury Apostolskiej w Polsce ksiądz arcybiskup Salvatore Pennacchio poinformował o decyzji Jego Świątobliwości Papieża Franciszka, który – w związku z osiągnieciem przez Księdza Biskupa wieku emerytalnego – przyjął rezygnację Waszej Ekscelencji z posługi biskupa świdnickiego.

W imieniu Konferencji Episkopatu Polski chciałbym serdecznie podziękować Księdzu Biskupowi za wieloletni trud związany z pasterską posługą pierwszego biskupa Diecezji Świdnickiej.

Kiedy Jan Paweł II bullą Totus Tuus Poloniae Populus z dnia 24 lutego 2004 roku ustanowił nowa diecezję w Polsce, oczywistym było, że pierwszym jej biskupem będzie musiał zostać człowiek o nieprzeciętnej osobowości, głębokiej wiary, światłego umysłu, żarliwego serca, niespożytych siłach i duszpasterskiej wizji, dzięki którym uda się stworzyć z różnych parafii Dolnego Śląska scaloną i zintegrowaną wspólnotę nowej diecezji. Ojciec Święty zdecydował wtedy o powierzeniu tej niełatwej misji ówczesnemu rektorowi Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu księdzu profesorowi Ignacemu Decowi.

Rozpoczął ksiądz Biskup tworzenie struktur diecezjalnych, erygował świdnicką kurię powołał diecezjalną Caritas, ustanowił także radę kapłańską, kolegium konsultorów, radę duszpasterską oraz inne instytucje. Dnia 8 maja 2004 erygował Ksiądz Biskup Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej, stwarzając równocześnie możliwość studiów teologicznych dla osób świeckich, w ramach punktu dydaktycznego w Świdnicy Papieskiego Wydział Teologicznego we Wrocławiu.

Dzisiaj Diecezja Świdnicka to 680.000 wiernych, zamieszkujących 24 dekanaty i 190 parafie, 338 kapłanów diecezjalnych i 71 kapłanów zakonnych, blisko 500 sióstr zakonnych z 23 zgromadzeń oraz 100 księży, ojców i braci zakonnych.

Na terenie diecezji prężnie działa 14 katolickich placówek oświatowych: m. in. Prywatne Liceum Ogólnokształcące Sióstr Niepokalanek w Wałbrzychu, Niepubliczna Szkoła Podstawowa Sióstr Salezjanek w Dzierżoniowie, Katolicka Szkoła Podstawowa Caritas Diecezji Świdnickiej w Świdnicy. Istnieje ponadto 14 szkół noszących imię Jana Pawła II. Obecnie na terenie diecezji katechizuje 491 katechetów, w tym 286 osób świeckich, 42 siostry zakonne i 163 kapłanów.

Nie sposób wyliczyć innych dzieł i dokonań, które w czasie swojej pasterskiej posługi podejmował Ksiądz Biskup w diecezji. Ufam, że nowy pasterz Kościoła świdnickiego będzie mógł polegać na wiedzy, doświadczeniu i radzie Księdza Biskupa oraz na Jego modlitwie w swoich intencjach i w intencjach umiłowanego Ludu Bożego Diecezji Świdnickiej.

Życie Księdza Biskup powierzam Jasnogórskiej Królowej Polski, a na wypełnianie nowych zadań zleconych przez Ducha Świętego z serca błogosławię,

+ Stanisław Gądecki
Arcybiskup Metropolita Poznański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

CZYTAJ DALEJ
E-wydanie
Czytaj Niedzielę z domu

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję