Z szacunków utworzonej w ub.r. Krajowej Komisji Opieki Paliatywnej (CNCP) wynika, że na terenie Portugalii tego typu opieką, skierowaną głównie na pacjentów cierpiących na nieuleczalne nowotwory, otoczonych jest około 80 tys. osób. Mogą one liczyć na pomoc zaledwie 55 lekarzy wyspecjalizowanych w opiece paliatywnej.

W lipcu br. podczas zorganizowanej na uniwersytecie w Aveiro konferencji przedstawiciele oddziałów onkologicznych w portugalskich szpitalach skrytykowali stan opieki nad chorymi w fazie terminalnej. Wskazali, że pacjenci u schyłku swojego życia “są praktycznie pozostawieni sami sobie”. Jak powiedział uczestniczący w debacie Nuno Miranda, lekarz Portugalskiego Instytutu Onkologicznego w Lizbonie (IPO), portugalskie szpitale “nie są dobrym miejscem do umierania”. Zaznaczył on, że problemem jest brak towarzyszenia osobie umierającej przez personel szpitalny, a także zła komunikacja na linii pacjent-lekarz.

Krytyczne opinie środowiska medycznego zaprezentowane w Aveiro to kolejny głos lekarzy Portugalii wobec planów wprowadzenia eutanazji w tym kraju. Pod koniec czerwca br. przewodniczący Izby Lekarskiej Portugalii Miguel Guimarães zaapelował do władz tego kraju o rozpisanie referendum w sprawie legalizacji eutanazji.

Środowisko medyczne w Portugalii od kilku miesięcy głośno deklaruje swoją dezaprobatę wobec trzech projektów ustaw legalizujących eutanazję, które zostały złożone do parlamentu przez lewackie ugrupowania na przełomie 2016 i 2017 r.