Kościół katolicki w Polsce wciąż cieszy się ogromnym zaufaniem społecznym i należy do najbardziej wiarygodnych instytucji. W jego stronę kierują swój wzrok wszyscy Ci, dla których istotną kwestią jest zachowanie prawdziwej tożsamości narodowej oraz poczucie wspólnoty. Dlaczego tak się dzieje?
Otóż Kościół katolicki swym świadectwem oraz swą postawą w ciągu wieków uwiarygodnił siebie na tyle, iż ugruntował sobie trwałą pozycję nie tylko wśród katolików w naszej ojczyźnie. Związek Kościoła z narodem był zawsze silny, trwały i głęboki. Najlepszym świadectwem tego jest historia - czasy rozbiorów, okupacji hitlerowskiej czy też nasza najnowsza, powojenna historia. Polscy biskupi nieśli od zawsze i niosą w dalszym ciągu tę odpowiedzialność Kościoła (na czele którego stoją) za naród i każdego człowieka z osobna. 4 września 1982 r. Prymas Polski, otwierając „Dni Modlitw Odrodzenia” na Jasnej Górze, powiedział: „Nie czynimy niczego, co by miało nie służyć narodowi, i nie uczynimy niczego, co by miało Kościół albo naród narazić”. Dlatego większość Polaków obdarza Episkopat zaufaniem, oczekując od niego także wskazania prawdziwej drogi. Trudna rzeczywistość naszych czasów stawia kłopotliwe pytania. Odpowiedzi na nie oczekują Polacy właśnie od Episkopatu. Kard. Józef Glemp z okazji trzeciej rocznicy powołania go na stolicę prymasowską zwrócił się do narodu tymi słowami: „Patrzę na okres tych trzech lat w szerszej perspektywie, w ciągłości poprzedzających je wydarzeń. Sięgam do czasów kard. A. Hlonda, do służby Kościołowi, jaką świadczył kard. Stefan Wyszyński. I na tym tle staram się zrozumieć moje powołanie. Śledzę znaki czasu i wnikam w nurty rozwoju historii, zwłaszcza historii Kościoła żyjącego w narodzie...”. Zmieniająca się w szybkim tempie rzeczywistość (otwierające się granice między narodami, nie tylko w znaczeniu fizycznym, ale także w rozumieniu duchowych potrzeb człowieka) powoduje także zmiany w samym Episkopacie, który przygotowuje się na nowe wyzwania związane z odnalezieniem swego miejsca w strukturach Unii Europejskiej. Nowym przewodniczącym polskiego Episkopatu został abp Józef Michalik, który mówi, iż „o przyszłości Europy zdecyduje to, czy Bóg będzie miał w niej prawo obywatelstwa i czy u podstaw relacji między narodami i ludźmi stanie sumienie, uznające prawo do życia i godności osoby ludzkiej, stworzonej przecież na obraz Boży. Braterstwo ludzi bez uznania Boga za wspólnego Ojca jest pozbawione najmocniejszego fundamentu”.
Kościół rzymskokatolicki w Polsce tworzą: wierni oraz biskupi (120), księża diecezjalni i zakonni (28331 - w tym zakonni 5209), alumni diecezjalni i zakonni (6656 - w tym zakonni 2002), bracia zakonni (1374), siostry zakonne (23609). Pracują oni w 42 diecezjach całego kraju.