Duszpasterstwo akademickie służy społeczności akademickiej w blisko 20 ośrodkach łódzkich oraz w Pabianicach, Zgierzu, Rogowie i Piotrkowie Trybynalskiem. Dwa ośrodki
w Łodzi prowadzą zajęcia codziennie: DA „5”, ul. ks. I. Skorupki 5, oraz DA „Węzeł” przy salezjańskiej parafii św. Teresy - ul. Kopcińskiego 1/3. W pozostałych
ośrodkach studenci spotykają się raz lub dwa razy w tygodniu.
Duszpasterstwo akademickie podejmuje różnorodne działania służące formacji duchowej i światopoglądowej. Oprócz wykładów, konwersatoriów, są organizowane koncerty, spotkania towarzyskie
i wspólne wyjazdy. Studenci mogą uczestniczyć w akademickich Mszach św. i wspólnych nabożeństwach. Niedzielne Msze św. dla studentów sprawowane są w bazylice
archikatedralnej o godz. 19.00. W DA „Węzeł” w każdą niedzielę odmawiana jest wspólnie Jutrznia o godz. 9.20 w kaplicy DA, a Msze
św. dla studentów odprawiane są o godz. 10.00 i 19.00.
Młodzież uczestnicząca w spotkaniach duszpasterskich podejmuje wiele zadań na rzecz innych środowisk: prowadzi świetlice dla dzieci, współpracuje z Caritas w Wigilijnym
Dziele Pomocy Dzieciom, oraz z Duszpasterstwem niepełnosprawnych. Proponuje pomoc wzajemną w nauce, w znalezieniu kwatery lub pracy; wydaje miesięcznik studencki Sternik,
śpiewnik turystyczny Odpowie ci wiatr, prowadzi Klub Sportowy, Dyskusyjny Klub Filmowy a nawet kawiarenki: „Kwadrans Akademicki” (DA „5”), „U Pana Boga za piecem”
(„Węzeł”).
Latem i w czasie ferii studenci z duszpasterstwa uczestniczą wspólnie w rekolekcjach, obozach, pielgrzymkach, a także pracują jako wolontariusze
na koloniach i obozach dla dzieci. W ośrodkach duszpasterskich działają zespoły muzyczne i schole.
Na najbliższy rok akademicki ośrodki duszpasterstwa akademickiego zapowiadają wiele ciekawych imprez i inicjatyw formacyjnych. Warto zainteresować nimi studentów, nie tylko tych, którzy
dopiero zaczynają studia, ale także tych, którzy ciągle poszukują wartości i swojego miejsca w życiu.
Ojciec Melchior Królik od 66 lat służy Maryi jako kapłan w Zakonie Paulinów. 24 stycznia obchodził swoją rocznicę święceń prezbiteratu, które otrzymał z rąk bp. Karola Wojtyły. Był m.in. definitorem i sekretarzem generalnym zakonu. Przez lata prowadził kronikę jasnogórskiego klasztoru i paulińskiego zakonu. Jest odpowiedzialny za stan zachowania Cudownego Obrazu Matki Bożej, zbiera także materiały dokumentacyjne dotyczące cudów i łask otrzymywanych za wstawiennictwem Maryi. Od prawie 60 lat jest związany z Warszawską Pielgrzymką Pieszą.
– Zawsze Matka Boża była przy mnie, przez całe moje życie. Jako kilkuletni chłopiec zostałem ocalony od hitlerowskich kul i często mówię, że cud życia zawdzięczam Maryi. Gdy obchodziłem 50. rocznicę święceń kapłańskich, napisałem na obrazku:
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
Zbiory Biblioteki Watykańskiej powiększyły się o cenny manuskrypt - kodeks, zawierający żywoty pięciu świętych oraz „Historię Longobardów” autorstwa Pawła Diakona. To autograf, który od połowy XVII w. znajdował się w watykańskich kolekcjach, ale w roku 1798 został uznany za zaginiony.
Cymelia, stanowiące część przechowywanego w Bibliotece Watykańskiej zbioru Palatini latini, zostały zakupione w wiedeńskim antykwariacie Inlibris Huga Wetschereka. Składa się na nie papierowy rękopis liczący 115 kart i dwie karty ochronne, zawierający zapis żywotów pięciu świętych: Cyriaka, Galla, opata Maura, Goara oraz Burkarda, biskupa Wormacji, a także „Historię Longobardów”, najważniejsze dzieło benedyktyńskiego mnicha Pawła Diakona, powstałe pod koniec VIII w.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.