Warto spojrzeć na tych, którzy widzieli Boga w potrzebujących. W ubiegłym roku, w przededniu Jubileuszu Ubogich, do tego grona dołączyła kolejna postać ks. Carmelo De Palma.

Niestrudzony w posłudze

Ksiądz Carmelo De Palma urodził się w Bari 27 stycznia 1876 r. Pochodził z niezamożnej rodziny. Gdy miał 5 lat zmarli jego rodzice. Już w wieku 10 lat wstąpił do seminarium św. Mikołaja, a następnie studiował teologię w Neapolu. Święcenia kapłańskie przyjął w Neapolu w 1898 r. Szczególnym zainteresowaniem ks. Carmelo była duchowość benedyktyńska. Miał pragnienie zostania mnichem, jednak nie było to jego powołaniem. Postanowił pozostać w kapitule Bazyliki św. Mikołaja, której następnie został rektorem. Kiedy na polecenie Stolicy Apostolskiej Bazylika św. Mikołaja została powierzona ojcom dominikanom, ks. Carmelo, który był bardzo przywiązany do duchowości benedyktyńskiej, został mianowany kierownikiem duchowym sióstr benedyktynek św. Scholastyki w Bari, a także oblatów i oblatek św. Benedykta. Poświęcił się również duszpasterstwu członków Akcji Katolickiej, kierownictwu duchowemu wiernych, zwłaszcza kapłanów i seminarzystów. Był niestrudzony w posłudze spowiedzi. Zmarł w Bari 24 sierpnia 1961 r. z powodu niewydolności serca. Heroicznie żył cnotą miłosierdzia. Hojnie pomagał osobom ubogim. Całą swoją energię poświęcał posłudze spowiednika i kierownika duchowego.

Uroczystości beatyfikacyjne

W katedrze w Bari przewodniczył im kard. Marcello Semeraro, prefekt Dykasterii ds. Kanonizacyjnych. Na modlitwie zgromadzili się liczni kapłani, siostry zakonne, mieszkańcy Bari oraz pielgrzymi również z naszej archidiecezji z parafii św. Mikołaja w Wolinie.

Homilię wygłosił przewodniczący liturgii. Podkreślił, że ks. Carmelo charakteryzują dwa obszary. Po pierwsze braterstwo kapłańskie: – Chodzi o intymne braterstwo sakramentalne: braterstwo, które istnieje nawet wtedy, gdy niestety między kapłanami pojawiają się nieporozumienia, niechęć... Podstawa sakramentalna pozostaje jednak niezmienna i zawsze wymaga, aby w razie potrzeby została przywrócona, a także przeżywana i pogłębiana. Drugim obszarem charakteryzującym nowego błogosławionego to wychodzenie naprzeciw wiernym świeckim: – Sprawując sakrament pokuty, nasz błogosławiony był dla niezliczonych wiernych szafarzem pojednania i przebaczenia, ale był również jasnym i wyważonym przewodnikiem dla wielu, którzy zwracali się do niego o pomoc w rozeznaniu woli Bożej dotyczącej ich życia. Na zakończenie homilii kard. Semeraro powiedział: – Wiara, którą za chwilę wyznamy w Credo, niech więc będzie w każdym z nas ogniem, który rozpala innych, a ogień boskiej obecności we wszystkich niech stanie się dla każdego siłą na teraźniejszość i przyszłość.

Na zakończenie Eucharystii słowo powiedział gospodarz miejsca abp Józef Satriano. Podkreślając cnoty ks. Carmelo zakończył swoje przemówienie modlitwą, która niech będzie także dla nas wołaniem o wstawiennictwo nowego błogosławionego: „Błogosławiony Carmelo De Palma, dobry pasterzu i zakochany w Panu, cierpliwy sługo miłosierdzia, który umiałeś przyjąć tych, którzy szukali nadziei, spójrz na nasz Kościół, który kroczy przez historię. Ty, który kontemplujesz chwałę Boga, wstawiaj się za nami: uczyń serca podatnymi na działanie Ducha Świętego, aby były uważne w rozeznawaniu i wypełnianiu woli Ojca. Przykładu życia ewangelicznego, otwórz nasze oczy na potrzeby najbiedniejszych, obdarz pasterzy wytrwałością w strzeżeniu powierzonej im posługi i wszystkich zachwytem z poczucia bycia kochanym i przebaczonym. Czuwaj nad Kościołem Bari-Bitonto, aby wspólnoty były znakiem pojednania, braterskiej wspólnoty, proroctwem nadziei. Tobie powierzamy nasze życie i nasze potrzeby … Wszyscy błagamy o miłosierdzie i pokój. Amen”.