Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Obudzony dzwon

Mamy wokół siebie mnóstwo dźwięków, nawet towarzyszy nam trochę hałasu i w takim świecie tym bardziej potrzeba dźwięku tego dzwonu – powiedział w słowie Bożym abp Wiesław Śmigiel.

Niedziela szczecińsko-kamieńska 5/2025, str. IV

[ TEMATY ]

Stargard

Jolanta Grzegółka

Abp Wiesław Śmigiel święci dzwon „Jan Maria”

Abp Wiesław Śmigiel święci dzwon „Jan Maria”

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dziedzictwo sztuki sakralnej obejmuje wiele ważnych wątków skupiających się nad całokształtem historycznej wartości czy to samych świątyń, czy ich wyposażenia. Do tego nurtu należą także kościelne dzwony. W niedzielę 5 stycznia br. po ponad 30 latach wyciszenia swoje piękno ukazał centralny dzwon znajdujący się na wieży kościoła św. Jana Chrzciciela w Stargardzie.

Stuletni dźwięk

Dzwon zwany „Jan Maria” znajdujący się na wieży kościoła św. Jana Chrzciciela w Stargardzie – mówi ks. Krzysztof Wąchała chrystusowiec, proboszcz parafii – powstał w 1464 r. Przez stulecia jego dźwięk wskazywał pory dnia, informował o uroczystościach, ostrzegał przed niebezpieczeństwami. Przez ostatnie dziesięciolecia dzwon niestety milczał. Remont zespołu dzwonów został zainicjowany przez prezydenta Stargardu Rafała Zająca, przy współpracy dyrektora Muzeum Marcina Majewskiego. Urząd Miasta Stargardu skutecznie aplikował o środki (w kwocie 400 tys. zł) z Rządowego Programu Ochrony Zabytków Polski Ład. Prace renowacyjne trwały pół roku. Konieczne było oczyszczenie wszystkich elementów dzwonów, uzupełnienie ubytków, konserwacja.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wielki dzwon będzie odzywał się od tzw. „wielkiego dzwonu”. Będzie używany w niedzielę w południe, na Anioł Pański i przy większych uroczystościach kościelnych, państwowych i ważnych wydarzeń dla naszego miasta – podkreśla ks. Krzysztof Wąchała.

Wybudzenie

Reklama

Na uroczystość tzw. „wybudzenia dzwonów” przybyli znamienici goście z abp. Wiesławem Śmiglem, ks. Krzysztofem Olejnikiem chrystusowcem – generałem chrystusowców, Rafałem Zającem – prezydentem Stargardu, starostą stargardzkim Iwoną Wiśniewską, władzami samorządowymi, kapłanami i dużą rzeszą wiernych. Po powitaniu przez gospodarza ks. Krzysztofa Wąchałę i wyrażeniu wdzięczności wszystkim, którzy przyczynili się do ponownego uruchomienia dzwonów, zgromadzeni wysłuchali niezwykle wzruszającego rysu historycznego przedstawionego przez dr. hab. Marcina Majewskiego, dyrektora Muzeum Archeologiczno--Historycznego w Stargardzie: „Przez kilkadziesiąt lat był nieużytkowany z powodów technicznych i na nowo trzeba było go przywrócić do ruchu, aby można było go rozkołysać, rozdzwonić, sprawdzić, jak zamocowane jest serce, jak zamocowane jest jarzmo. Dzwon o dolnej średnicy 178 cm i wadze 3.876 kg jest największym średniowiecznym zachowanym dzwonem na Pomorzu Zachodnim i jest to trzeci instrument tej klasy w Polsce, obok dzwonu Zygmunta w Krakowie i dzwonu Tuba Dei w Toruniu – podkreślił dyr. M. Majewski.

Został wykonany przez czterech grapengiserów, czyli rzemieślników, którzy wytwarzali trójnożne kociołki z brązu. Dzwon jest jedynym przedmiotem, który traktowany jest we wnętrzu świątyni podobnie jak człowiek, ponieważ jest chrzczony i nadaje mu się imię. Ma jeszcze jedną ważną cechę, a mianowicie serce. Odlanie „Jana Marii” zbiegło się z zakończeniem wojny między Szczecinem a Stargardem o prymat w handlu morskim, nazywanej wojną pszenną.

Błogosławieństwo

Obok dzwonu nazwanego „Jan Maria” na wieży kościoła św. Jana w Stargardzie znajdują się dwa mniejsze dzwony, również z XV wieku. Jeden pochodzi z nieistniejącego kościoła w Rogowie k. Stargardu i oprócz inskrypcji jest na nim kopia plakiety pielgrzymiej z przedstawieniem św. Otylii z Hohenburga, otoczonej kultem w Alzacji.

Największy stargardzki dzwon był znany historykom i ludwisarzom, a pierwsza wzmianka pojawiła się w XVII wieku w Wielkiej Kronice Kościoła Pomorskiego autorstwa Daniela Cramera. Ale w pod koniec XX wieku dzwon został jakby zapomniany. Odezwał się tylko w 1993 r. podczas inscenizacji z okazji 750-lecia nadania praw miejskich Stargardowi”.

Głos zabrał również Grzegorz Klyszcz, prezes firmy „RDUCH BELLS&CLOCKS” remontującej dzwony. Następnie uroczystego błogosławieństwa dzwonów dokonał metropolita szczecińsko-kamieński, a uwieńczeniem było uruchomienie dzwonów, które wszyscy obejrzeli dzięki transmisji obrazu i dźwięku z wieży kościelnej. W wygłoszonym słowie Bożym abp Wiesław Śmigiel podkreślając znaczenie obecności dzwonów w przestrzeni sakralnej uświadomił: – Dźwięk dzwonu buduje też pewną lokalną tożsamość naszej ziemi. Dlatego jestem bardzo wdzięczny, że na początku mojej posługi mogę uczestniczyć w takiej uroczystości. Mamy wokół siebie mnóstwo dźwięków, nawet towarzyszy nam trochę hałasu i w takim świecie tym bardziej potrzeba tego dzwonu.

Podczas liturgii śpiew prowadził parafialny chór młodzieżowy „Wieczernik” wraz z orkiestrą dyrygentki Kingi Trypuć. Na zakończenie wystąpił także prezydent Stargardu Rafał Zając, który wyraził radość z historycznego dla miasta momentu i podziękował wszystkim ludziom dobrego serca za okazane wymierne wsparcie. Po wyjściu ze świątyni uczestnicy uroczystości po raz drugi wysłuchali brzmienia odrestaurowanych dzwonów.

2025-01-28 13:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nasze miasto

Niedziela szczecińsko-kamieńska 8/2025, str. III

[ TEMATY ]

Stargard

Archiwum parafii

Kościół parafialny św. Jana Chrzciciela

Kościół parafialny św. Jana Chrzciciela

W Jubileusz 900-lecia Misji Chrystianizacyjnej św. Ottona z Bambergu, a także Jubileuszowy Rok Odkupienia wplata się 80. rocznica zakończenia II wojny światowej, a przez to powrót Kościoła katolickiego na prastare ziemie słowiańskie.

Protoplastami powrotu katolickości i nowego patriotycznego oblicza naszej ziemi była posługa kapłanów z Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej. Pierwsi chrystusowcy ks. Tadeusz Długopolski i ks. Edmund Gagajek przybyli do miasta 17 maja 1945 r., a trzy dni później odprawili pierwszą Mszę św. w powojennym Stargardzie, rozpoczynając tym samym trwającą do dzisiaj posługę duszpasterską braci i księży z Towarzystwa Chrystusowego.
CZYTAJ DALEJ

Post dobrze łączy się z jałmużną i z modlitwą

2026-01-22 11:25

[ TEMATY ]

rozważania

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Iz 58 należy do części księgi związanej z czasem po powrocie z wygnania. Trwa post i modlitwa, a równocześnie trwa krzywda ubogich. Prorok dostaje polecenie: „Wołaj na całe gardło”. To mowa publiczna, w tonie upomnienia. Lud pości i pyta, czemu Bóg „nie widzi”. Odpowiedź dotyka dnia pracy. W dzień postu załatwia się interesy i „uciska” robotników. Pojawia się spór i przemoc. Zewnętrzne znaki żałoby zostają nazwane: skłanianie głowy „jak sitowie” i leżenie w worze z popiołem. Hebrajskie określenie sitowia oznacza trzcinę bagienną, łatwo uginającą się pod palcami. Prorok pokazuje więc gest, który można wykonać bez przemiany życia. „Post, który wybieram” zostaje opisany czasownikami wyzwolenia. Należy rozwiązać więzy nieprawości, zerwać jarzmo, wypuścić uciśnionych. Potem idą czyny bardzo konkretne. Należy dzielić chleb z głodnym, wprowadzić pod dach biednych tułaczy, okryć nagiego, nie odwracać się od człowieka „z własnego ciała”. Hebrajskie bāśār oznacza także krewnego, więc odpowiedzialność zaczyna się najbliżej. Wers 8 używa obrazu świtu. Światło wschodzi, a „chwała Pana” idzie z tyłu jako osłona. W 9a pada obietnica: „Oto jestem” (hinneni). To słowo pojawia się w Biblii jako odpowiedź gotowości, na przykład u Samuela w noc powołania. Prorok ukazuje post, który otwiera drogę do wysłuchanej modlitwy i do uzdrowienia relacji społecznych. W wersecie 1 pojawia się obraz trąby. Hebrajskie skojarzenie prowadzi do szofaru, rogu używanego do ogłaszania świąt i alarmu. Ten sam dźwięk ma obudzić sumienie wspólnoty. W tle stoją także posty pamięci po katastrofie, o których mówi Za 7-8.
CZYTAJ DALEJ

Zmarł kard. Polycarp Pengo z Tanzanii

2026-02-20 14:30

[ TEMATY ]

Tanzania

kard. Polycarp Pengo

Adobe Stock

19 lutego 2026 roku zmarł w wieku 82 lat kard. Polycarp Pengo, arcybiskup senior archidiecezji Dar es Salaam w Tanzanii. Informację o śmierci kardynała przekazał obecny abp. Dar es Salaam Jude Thaddaeus Ruwa'ichi, OFM.Cap.

Kard. Polycarp Pengo urodził się 5 sierpnia 1944 w mieście Mwazye w regionie Rukwa w południowo-zachodniej Tanzanii (wówczas była to Tanganika) w wielodzietnej rodzinie (miał czterech braci i cztery siostry). W latach 1957-59 uczęszczał do przygotowawczego seminarium duchownego w mieście Karema, a następnie, do 1964, do seminarium niższego w Kaengesa, po czym w latach 1965-71 kształcił się w wyższym seminarium duchownym w mieście Kipalapala. 20 czerwca 1971 przyjął święcenia prezbiteratu jako kapłan swej rodzimej diecezji Sumbawanga.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję