Takie hasło towarzyszyło festynowi integracyjnemu Caritas kieleckiej, z przewodnim motywem pomocy dla uchodźców z Ukrainy i przeprowadzoną akcją krwiodawstwa.
Wydarzenie odbyło się i nawiązywało do Światowego Dnia Uchodźcy, ustanowionego przez ONZ w 2000 r. celem zaznaczenia siły i odwagi ludzi, zmuszonych do opuszczenia swojego kraju.
Akcja „Kropla Dobra” łączyła się z ustawieniem Krwiobusa, czyli mobilnego punktu poboru krwi, na placu przed WDK, gdzie odbywał się festyn. Ponadto były stoiska, m.in. Caritas Kieleckiej, ZDZ, WDK, Kieleckiego Banku Żywności, Wodociągów Kieleckich, na scenie trwały występy.
– Hasło „Radość dzielenia się” ma wiele znaczeń – mówi „Niedzieli” ks. Krzysztof Banasik, wicedyrektor Caritas diecezjalnej. – Młodzi artyści dzielą się talentami, dzielimy się także krwią – najcenniejszym darem, który szczególnie przekazują uchodźcy z Ukrainy. Z kolei organizacje współpracujące z nami także dzielą się swoimi zasobami i umiejętnościami– tłumaczy. Ks. Banasik w kontekście obchodzonego Światowego Dnia Uchodźcy zwraca uwagę na potrzebę stałej pomocy dla Ukrainy. – Gdy wybuchła wojna stanęliśmy na wysokości zadania, dzieląc się wszystkim, nawet naszymi domami. Teraz uchodźcy potrzebują opieki bardziej długofalowej, systemowej i tak się dzieje, choć wydarzenia akcyjne nadal są potrzebne – uważa kapłan. – Ponadto chcemy aktywnie wesprzeć Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, które szczególnie w sezonie letnim bardzo potrzebuje krwi dla ratowania życia i zdrowia – dodaje.
Reklama
Społeczność uchodźców z Ukrainy skupiona wokół Centrum Pomocy Migrantom i Uchodźcom przy ul. Wiśniowej w Kielcach, prowadzonego przez kielecką Caritas, w duchu wdzięczności za udzielną pomoc oddawała krew, ale i przygotowała stoiska. Na festynie język polski przeplatał się z ukraińskim. Na stoisku Caritas kieleckiej pyszniła się sztuka ludowa, ale i współczesna z Ukrainy: oryginalna biżuteria z maleńkich koralików, drewniane przybory kuchenne malowane w ludowe wzory, obrazy, obrazki, barwione woskowe świece. Julia Kułyk z Równego na Ukrainie przybyła do Kielc dwa lata temu. – Jechałam w nieznane, a przyjechałam do domu – mówi, prezentując oryginalną biżuterię z koralików. Stoisko to efekt warsztatów, w których uczestniczą uchodźcy, od najmłodszych po seniorów.
Stoisko współprowadzącego Punkt na Wiśniowej, Kieleckiego Banku Żywności, obfitowało w różne odmiany napojów i lemoniad.
– Temperatury dzisiaj są rekordowe, więc my dosłownie lejemy wodę – mówi Anna Mazur ze KBŻ, rozdzielając (gratisowo) między chętnych napój z cząstkami pomarańczy. Okazał się bezcenny dla kilku starszych osób, doświadczonych upałem.
W programie imprezy znalazły się także występy artystyczne, gry edukacyjne dla dzieci i młodzieży, pokazy sprzętu strażackiego i policyjnego, warsztaty kulinarne, wata cukrowa, możliwość skosztowania potraw kuchni ukraińskiej i wiele innych atrakcji dla dzieci i starszych. Na scenie przed WDK trwały występy, m.in. Zespołu Pieśni i Tańca „Kielce” oraz Małgorzaty Główki z zespołu CamaSutra.
W Niedzielę Miłosierdzia Bożego swoje święto patronalne obchodzi Caritas, katolicka organizacja charytatywna. W tym dniu, a także podczas rozpoczynającego się 23 kwietnia Tygodnia Miłosierdzia, świętuje również Caritas Archidiecezji Lubelskiej
Początki organizacji dobroczynnej sięgają 1945 r., kiedy to biskup lubelski Marian Fulman powołał do istnienia Diecezjalny Związek Towarzystw Miłosierdzia Chrześcijańskiego Caritas. Nowa organizacja powstała na bazie działającego w okresie międzywojennym Towarzystwa Miłosierdzia Chrześcijańskiego. Zadaniem diecezjalnej Caritas było m.in. szerzenie i pogłębianie ducha czynnej miłości bliźniego oraz kształcenie działaczy i pracowników organizacji charytatywnych. Konkretna pomoc bliźniemu realizowana była na wielu płaszczyznach, m.in. przez prowadzenie kuchni dla ubogich, zakładanie ochronek dla dzieci, wspieranie chorych i niepełnosprawnych, a także ubogich studentów lubelskich uczelni. Niestety, decyzją władz państwowych rozwijające się na poziomie diecezjalnym i parafialnym dzieło zostało zlikwidowane. Dopiero po 1989 r. otworzyła się możliwość reaktywacji Caritas jako instytucji dobroczynnej Kościoła Katolickiego. Decyzją bp. Bolesława Pylaka w 1991 r. w Lublinie powstał diecezjalny oddział tej organizacji.
Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
W tym roku XIX Święto Dziękczynienia w Świątyni Opatrzności Bożej przebiega pod hasłem „Dziękujemy za świadectwo wiary”. Do kościoła zostały wprowadzone relikwie bł. Bolesławy Lament – patronki jedności w 35. rocznicę jej beatyfikacji i bł. ks. Józefa Stanka – pallotyna, męczennika II wojny światowej, zamordowanego podczas powstania warszawskiego.
Centralnym punktem obchodów była msza św. z udziałem biskupów w Świątyni Opatrzności Bożej. Liturgii przewodniczył abp Tadeusz Wojda, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
