W czerwcu nasza archidiecezja przeżywać będzie podniosłe uroczystości związane z 900-leciem Misji Ewangelizacyjnej św. Ottona z Bambergu, patrona naszej archidiecezji. Jednym z centralnych miejsc związanych z posługą Apostoła Pomorza są Pyrzyce. Powracamy więc do rozmowy z ks. dr kan. Grzegorzem Harasimiakiem, który przybliżył nam niedawno postać samego świętego oraz uwarunkowania społeczno – kulturowe, które doprowadziły w 1124 r. szczególnie do chrztu Pyrzyczan.
Reklama
– Wracając na chwilę do historii koniecznym jest uświadomienie, że w chwili lokowania miasta istnieje już drewniany kościół Ottonowy, a na płaskowyżu tworzy się aglomeracja miejska i budowany jest kolejny kościół, ale nie obecny romański tylko kościół farny. Jest to tzw. stara część Pyrzyc, gdzie nieco później przybywają siostry augustianki i następuje lokowanie klasztoru tak, że pod koniec XIII wieku mają one swój kościół i klasztor. Przełomową chwilą na początku XVI wieku było karne przybycie prawej ręki Lutra, co przyniosło po pewnym czasie efekt w postaci rozwoju myśli luterańskiej i przejściu Pyrzyc na protestantyzm. Przynosi to niestety w konsekwencji zakończenie misji augustianek i zniszczenie klasztoru, który później staje się własnością protestantów. Najważniejszym jest to, że nie jest zniszczone baptysterium, a co więcej, nadal przybywają tutaj pielgrzymki i jest to miejsce uznawane za święte źródło. W 1824 r. powstaje założenie parkowe z baptysterium wzorowanym na baptysterium Konstantyna Wielkiego.
Mówimy od bardzo dawna o miejscu chrztu Pyrzyczan, jako o „Studzience Ottonowej”, jednak bardziej poprawnie brzmi określenie „Baptysterium ze Studnią św. Ottona”. Do tego należy dodać również cały zespół parkowy, który otacza to święte miejsce. Jest to realizacja projektu z 2018 r., związanego z rewitalizacją miejsca chrztu oraz stworzeniem miejsca dla obchodów 900-lecia, jak również umożliwienia przybywania tutaj większym grupom pielgrzymów wraz z możliwością celebracji różnorodnych nabożeństw nawiązujących do sakramentu chrztu św. Tak jak już mówiłem na 700-lecie stworzono baptysterium, a na 800-lecie odbyły się ogromne obchody ekumeniczne. W niecałe dwa miesiące później w Pyrzycach została erygowana parafia katolicka, gdyż mieszkało tutaj wielu Polaków, którzy pragnęli spotykać się na Mszy św. i tworzyć wspólnotę katolicką.
W tym roku oprócz uroczystości związanych ze św. Ottonem będziemy także celebrowali stulecie funkcjonowania parafii katolickiej, obecnie prowadzonej przez księży chrystusowców. Należy mocno podkreślać to, że ani protestantyzm ani czasy komunistyczne nie dokonały procesu zniszczenia baptysterium. Dopiero w 1994 r. miejsce to przejął Kościół katolicki i rozpoczął się okres powracania do pierwotnej świetności tego miejsca. W 1998 r. ks. kan. Waldemar Gasztkowski dokonał generalnego remontu baptysterium i studni. Ponowna rewitalizacja nastąpiła dwa lata temu wg wspomnianego projektu z 2018 r. przyczyniając się do odrestaurowania studzienki, baptysterium razem z tzw. basenem pielgrzymim.
Obecnie kończy się odnowienie założenia parkowego z dołożeniem nowych elementów, które mają świadczyć o słowiańskości tych terenów czyli o związku między św. Ottonem, a państwem polskim, a więc protektorem Bolesławem Krzywoustym oraz otwartością Warcisława jako namiestnika, który po ukorzeniu się, stał się lennikiem państwa polskiego. To tłumaczy nam obecność trzech figur przy baptysterium jako upamiętnienie tych podstaw chrześcijaństwa i państwowości – kończy ks. Harasimiak.
W parafii św. Ottona jubileusz swojego 15-lecia obchodził parafialny oddział Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży.
Świętowanie rozpoczęło się wieczorną Mszą św. niedzielną, której przewodniczył ks. Piotr Kurzaj chrystusowiec, proboszcz parafii, a homilię wygłosił ks. Marek Nikiel chrystusowiec. W czasie Mszy św. dziękowano za ponad stu pięćdziesięciu młodych ludzi, którzy przeżywali i przeżywają formację duchową w tej wspólnocie oraz za tych duszpasterzy, którzy przez ten czas z ramienia Kościoła asystowali młodym w drodze do Boga.
W drogę z nami wyrusz, Panie, nam nie wolno w miejscu stać”. Słowa te – pewnie znane wielu oazowiczom czy uczestniczącym w pieszych pielgrzymkach – przypominają prawdę powtarzaną przez stulecia o potrzebie wyruszenia w drogę. Papież Franciszek mówił o zejściu z kanapy, rozumianej oczywiście dużo szerzej niż tylko domowy mebel. Jest w nas pokusa ułożenia sobie życia, spokojnego, wygodnego, bezpiecznego – po prostu po naszemu. Okazuje się, że tego rodzaju postawa ma się nijak do tego, czego oczekuje od nas Pan Bóg. Cisną mi się do głowy w tym momencie także słowa Pana Jezusa skierowane do św. Piotra: „Wypłyń na głębię”. Wyrusz w nieznane, po ludzku nie do zrealizowania. Ważnym elementem naszego kroczenia za Chrystusem jest nie tylko wiara, ale też zaufanie. Piotr – długo po wezwaniu Abrama – uwierzył i zaufał, i opuścił łódź, ale znając historię Starego Testamentu, wiedział, że tak trzeba. Również bohater dzisiejszego pierwszego czytania – Abram musiał się zmierzyć z wolą Bożą i propozycją „wyruszenia w nieznane”. Trwanie w swoim ułożonym świecie, choć na pozór spokojnym i uporządkowanym, może się okazać miejscem, gdzie Bóg pozbawia cię swojego błogosławieństwa. Przejawia się to czasem w stwierdzeniu, że wszystko idzie mi pod górkę. Błogosławieństwo zaś jest przypisane do wędrówki, do pielgrzymowania, do podążania za wolą Bożą. Ty sam stajesz się błogosławieństwem dla innych wtedy, kiedy idziesz za Chrystusem. Człowiek kroczący za Jezusem jest błogosławieństwem dla tych wszystkich, których spotka na drodze swej życiowej wędrówki. Jest to ważne, zwłaszcza dziś, kiedy już trwamy w okresie Wielkiego Postu. Jakim jestem znakiem dla innych? Czy pójście za Jezusem jest łatwe? Oczywiście, że nie. Trudy i przeciwności w głoszeniu Ewangelii są chlebem powszednim. Zapewne wie to każdy, kto podejmuje się tego zadania. Nasza decyzja o pójściu za Chrystusem jest Bożym wezwaniem i powołaniem jednocześnie. Nie wszyscy wyruszają w drogę, nie wszyscy wstają z kanapy swego wygodnego życia, nie wszyscy biorą udział w głoszeniu Dobrej Nowiny. I nie dlatego, że brakuje im daru łaski, która została dana wszystkim, ale po prostu są zwykłymi leniami, różnie tłumaczącymi swój brak zaangażowania. Jezus wyraźnie ukazuje nam drogę ku wieczności, rzuca światło na nasze życie i nieśmiertelność, bo to ona nadaje impuls naszemu zaangażowaniu. Twardo kroczę naprzód, stąpając po ziemi, oczy zaś mam skierowane ku niebu.
W nabożeństwie uczestniczyło ok 30 kapłanow pracujący w instytucjach diecezjalnych i parafiach, przedstawiciele Wyższego Seminarium Duchownego wraz z Rektorem, przełożonymi i klerykami, a także osoby życia konsekrowanego – siostry i bracia zakonni. Obecni byli również przedstawiciele władz państwowych i samorządowych oraz służb mundurowych – m.in. 21. Brygady Strzelców Podhalańskich, Wojsk Obrony Terytorialnej, policji, straży pożarnej, straży miejskiej, strzelców i harcerzy. Nie zabrakło także przedstawicieli służby zdrowia: lekarzy, pielęgniarek, ratowników medycznych, i wolontariuszy. W modlitwie wzięli udział przedstawiciele uczelni i środowisk akademickich, szkół wszystkich szczebli, w tym Szkoły Sióstr Prezentek i Liceum Ogólnokształcącego Sióstr Pijarek, a także reprezentanci „Solidarności”, bractw, stowarzyszeń, ruchów i grup duszpasterskich.
Zgromadzonych przywitał ks. dr Rafał Flak, Dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Kurii Diecezjalnej w Rzeszowie. Następnie zebrani przeszli od krzyża – pomnika Ofiar Komunizmu na placu Śreniawitów przez ul. F. Szopena, al. Lubomirskich, ul. 3 Maja, ul. Sokoła do Bazyliki Ojców Bernardynów. Krzyż od pierwszej stacji nieśli przedstawiciele różnych zawodów, bractw, organizacji, ruchów i stowarzyszeń. Tegoroczne rozważania Drogi Krzyżowej przygotował ks. Jakub Oczkowicz, wicedyrektor Radia Via. W czasie tegorocznych rozważań Drogi Krzyżowej poszczególnym stacjom towarzyszyły wybrane fragmenty z Dziejów Apostolskich. Inspiracją stały się słowa o Szawle, który udał się do Damaszku, aby mógł uwięzić „zwolenników tej drogi” (por. Dz 9,2). To właśnie określenie pierwszych chrześcijan stało się kluczem do modlitwy i refleksji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
