Trwają prace nad przekształceniem Papieskiego Wydziału Teologicznego w akademię. O planach i podjętych krokach, na święcie PWT opowiadał rektor uczelni ks. prof. Sławomir Stasiak.
Już zostały opracowane projekty statutu akademickiego oraz statutów poszczególnych wydziałów. Trwają negocjacje z Dykasterią ds. Kultury i Nauki, Państwową Komisją Akredytacyjną oraz Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Trwają też prace nad utworzeniem nowych kierunków studiów podyplomowych w dziedzinie prawa i opieki nad osobami starszymi – mówił rektor.
Podczas uroczystości wręczone zostały medale PWT. Złotym medalem został uhonorowany ks. prałat Stanisław Paszkowski, natomiast brązowymi mgr inż. Jolanta Kanafa oraz ks. Stanisław Nowak. Wręczona została także nominacja na kierownika katedry eklezjologii i sakramentologii, którą odebrał ks. dr hab. Jacek Froniewski.
Była to także okazja do wręczenia dyplomów doktorskich, które otrzymali: Elżbieta Olczak, Anna Szemplińska, Ewa Maria Sołtys, ks. Mateusz Hajder, ks. Andrzej Leon Hładki, ks. Jarosław Górecki, Wojciech Jokiel.
Święto PWT we Wrocławiu związane jest z liturgicznym wspomnieniem św. Tomasza z Akwinu, patrona uczelni, które przypada na 28 stycznia.
7 kwietnia swoje drzwi otworzył dla zwiedzających Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu. Setka chętnych odwiedziła niedostępne na co dzień pomieszczenia i nadodrzańskie ogrody. Przy okazji odwiedzono także Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne. Zwiedzających oprowadzał JM Rektor ks. prof. dr hab. Włodzimierz Wołyniec oraz pracownicy PWT, którzy przygotowali liczne niespodzianki.
Sobotnie spotkanie rozpoczęło się w auli PWT, gdzie Rektor uczelni przybliżył zebranym jej historię i opowiedział o tym, czym dokładnie uczelnia się zajmuje. Następnie zwiedzających podzielono na trzy grupy. Pierwsza udała się do budynku administracyjnego przy ul. Katedralnej 9, gdzie można było zobaczyć jeden ze wspaniałych nadodrzańskich ogrodów oraz Salę Senatu. Druga grupa udała się do gmachu Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego, po którym zwiedzających oprowadził ks. Łukasz Piłat, prefekt seminarium. Ostatnia z grup została zaproszona do wrocławskiej katedry, gdzie o jej historii i architekturze opowiadał proboszcz, ks. Paweł Cembrowicz. Po półgodzinnym zwiedzaniu grupy wymieniły się tak, by każda z nich miała możliwość zwiedzenia każdego z obiektów.
Fragment należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza powiązanej z końcem niewoli babilońskiej i z rodzącą się odbudową. Słowo „sługa” (’ebed) opisuje kogoś należącego do Boga i posłanego dla innych. Sługa słyszy: „Tyś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”. Ciężar spoczywa na chwale Boga. Przymioty posłańca pozostają w tle. Nazwa „Izrael” nadaje postaci rys reprezentanta. Przez niego Pan odsłania sens istnienia swojego ludu. Powołanie „od łona matki” mówi o wyborze, który poprzedza ludzkie plany. Bóg „uformował”, „powołał” i „przywraca” (hebr. qārā’, yāṣar). Pierwsze zadanie dotyczy Jakuba i Izraela. Naród po wygnaniu potrzebuje zebrania, uzdrowienia pamięci i powrotu do przymierza. Potem rozlega się zdanie o poszerzeniu misji: „Ustanowię cię światłością dla pogan”. Brzmi też mocne „to za mało”. To zdanie odsłania miarę Bożej hojności. Widać porządek drogi: odnowa własnego domu i otwarcie na innych. „Poganie” to (goyim), narody żyjące poza Torą. Światłość (’ôr) w Biblii łączy się ze stworzeniem i z prowadzeniem w ciemności. Ona budzi życie, uczy drogi i daje odwagę. Proroctwo prowadzi aż „do krańców ziemi”, więc zbawienie otrzymuje wymiar powszechny. Zwrot „krańce ziemi” pojawia się w Psalmach jako obraz zasięgu panowania Boga. Sługa staje się miejscem, w którym Bóg bywa rozpoznany. Wybranie nabiera kształtu służby. W hebrajskim „zbawienie” (yeshu‘ah) nosi brzmienie bliskie imieniu Jeszua (Yēšûa‘). Tekst pokazuje Boga, który gromadzi swój lud i otwiera go na wszystkie narody, bez przemocy i bez triumfalizmu.
18 stycznia 2026 r przypada 20. rocznica śmierci księdza Jana Twardowskiego. Poeta, serdeczny, ujmujący człowiek był wybitnym kaznodzieją, na którego kazania do kościoła wizytek w Warszawie przychodziły tłumy. - W życiu - mówił ks. Twardowski - najważniejsze jest samo życie. A zaraz potem miłość.
„Udało się, jakoś wyskoczyło mi z głowy to zdanie” - mówił ks. Jan i zagadkowo się uśmiechając dodawał: „Spotykam je w nekrologach. Często bez mojego nazwiska, ale i tak się cieszę, bo najważniejsze jest to, co napisałem, a nie, że to ja napisałem. Trzeba się pospieszyć z kochaniem innych nie tylko dlatego, że grozi nam rozstanie z kimś bliskim z powodu śmierci, lecz dlatego, że ludzie odchodzą od siebie, gdy życie jest w pełnym biegu. Zmieniają partnerów, opuszczają rodziny, skazują bliskich na samotność. Być może dochodzi do tych rozstań, bo właśnie spóźniliśmy się z okazaniem uczuć, nie dość kochaliśmy, nie daliśmy odczuć bliskiej osobie, że jest wyjątkowa”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
