Łatwo jest o miłości pisać lub mówić, trudniej śpiewać, ale najtrudniej kochać. Świat dzisiejszy drapieżny i hałaśliwy zamyka człowieka na odkrycie piękna i nadprzyrodzoności, czyniąc go egoistycznym. Im ktoś bardziej zapatrzy się w ponęty doczesności i zmieniające się jak w kalejdoskopie kolorowe obrazki telewizora, czy wpadnie w głód rzeczy materialnych lub pieniędzy, tym bardziej ubożeje i stygnie duchowo.
Bogactwem człowieka jest jego dusza, sięgająca swoją niematerialną substancją nieba i Boga, od którego wyszliśmy i idąc przez "małe szczęścia" powinniśmy do niego wrócić ubogaceni w szkole życia. Jak trudno utrzymać kierunek czyli busolę rozeznania skierowaną na Pana Boga i wieczność. W świecie filmu, gwiezdnych wojen, fantazji i techniki, które w sposób sztuczny stwarzają nierealny świat, gdzie wszystko jest możliwe, oczarowując człowieka, ale na krótki czas zostawiają pustkę. Wielu z nas ulegnie tej ponęcie. Dobrze, gdy ktoś odkryje niedosyt ducha w porę. Gorzej, gdy utonie, pozostając zamknięty w bryle materii. Jak bardzo ważne jest czytanie dobrych książek. Mądre słuchanie i patrzenie na świat, logiczne i wnikliwe.
Bóg zostawił nam bogactwo myśli w Biblii i historii, która jest nauczycielką życia w pięknie świata, a nade wszystko w Miłości zakorzenionej w wierze i nadziei. Najdoskonalej ukazał swą Miłość Chrystus, idąc przez życie, czynił dobrze z Miłości do człowieka...
Troska o drugiego jest Miłością. Myślenie o innych i dawanie dobra jest szczytem spełnionej misji życia. Cała nauka Jezusa i Jego działalność ziemska i siła wypływająca ze zranionego bólem serca chce nas umocnić i nauczyć Miłości, tej prawdziwej, objawiającej się w pięknej miłości narzeczeńskiej, w dojrzewającej z latami miłości małżeńskiej, trudnej często miłości rodzinnej, sąsiedzkiej czy narodowej.
W pięknym czerwcu Miłość jest jak pełnia lata - gorąca, wytrwała, pokorna i cierpliwa. Takiej nas uczy Boskie Serce Jezusa pełne miłości miłosiernej.