Jak co roku jest to podsumowanie wszystkich uroczystości dożynkowych jakie odbywały się na terenie diecezji zamojsko-lubaczowskiej. W tym roku dożynki przyczyniły się do podsumowania nie tylko tegorocznych zbiorów, ale także owoców całego naszego życia.

Do stóp Matki Bożej Krasnobrodzkiej zostały przyniesione wieńce dożynkowe z całej diecezji. Kilkadziesiąt pięknie uplecionych wieńców zostało wniesionych przez rolników i przedstawicieli Kół Gospodyń Wiejskich. Choć co roku dożynki odbywają się w podobny sposób, to można odnieść wrażenie, że tegoroczne obchody przyczyniły się do głębszej refleksji nie tylko nad lokalnym światem, ale nad całym światem, jaki staje się naszym udziałem.

Obecność Pana

Już pierwsze słowa przywitania, które padły z ust kustosza sanktuarium, były nie tylko ukłonem w stronę przybywających wiernych, ale także modlitwą i dostrzeżeniem obecności Najwyższego.

– Jest z nami Pan, który jest Panem nieba i ziemi. Jemu chcemy dziękować za wszelkie dobro, którego doświadczamy. Przybywamy do Matczynego Serca naszej diecezji, do Pani Krasnobrodzkiej, by z jednej strony dziękować Bogu za owoce ziemi i pracy rąk ludzkich tego roku, ale i za tych wszystkich, którzy na tej ziemi pracują i ubogacają ojczyznę w różnoraki sposób. Z drugiej strony chcemy uczyć się od Pani Krasnobrodzkiej miłości do Boga i służby ojczyźnie, a w niej służby drugiemu człowiekowi. Chcemy także prosić o błogosławieństwo na rok przyszły – podkreślił ks. prał. Eugeniusz Derdziuk.

To, co najpiękniejsze

Kilkadziesiąt wieńców dożynkowych w uroczystym pochodzie przeszło od Kaplicy na wodzie do Sanktuarium. Wcześniej uczestnicy uroczystości zostali powitani przez zespół Wójtowianie, który każdego roku, dzięki swojej twórczości i wierności tradycji ukazuje piękno polskiej ludowej muzyki. Choć często muzyka ta bywa współcześnie ignorowana przez młodsze pokolenia, to jednak przez wielu z nas przywraca pamięć o sielskiej wsi, w której żyło się spokojnie i radośnie, a każdy miał czas na spotkanie się z drugim człowiekiem. Coraz częściej też wracamy do kultury folkowej, która w polskich dzieciach zapisana jest w słowiańskich genach.

Piękno wsi i kultury polskiej dzięki uroczystościom dożynkowym przywołuje na myśl to, co najpiękniejsze. Podkreślił to także podczas homilii ks. dr hab. Marian Pokrywka.

– Przystroiła się dzisiaj roztoczańska ziemia pokazując swe owoce w wieńcach. Przystroili się ludzie w bogatą tradycję wdzięczności za owoce ziemi darowane przez dobrego Boga Stworzyciela. Jesteśmy pełni radości, że Bóg pobłogosławił trud ciężkiej pracy na roli. I pewnie jesteśmy wzruszeni, bo choć na trochę przywracamy, jak się wydaje, utracony świat, za którym tęsknimy jak tylko posłuchamy serca – zauważył podczas homilii ks. dr hab. Marian Pokrywka.

Przywiązanie do ziemi

Nawiązując do słów bp. Józefa Zawitkowskiego ukazał piękno znanego nam kiedyś świata pełnego polnych kwiatów, drewnianych podłóg umytych przez matkę, bocianich gniazd i modlitw jaskółek. Ukazał w ten sposób, że zmieniający się świat często niszczy to, co piękne i naturalne. Zaznaczył jednak, że na Roztoczu wciąż domy pachną wypiekanym chlebem. Według kaznodziei niezmienne powinno pozostać przywiązanie do ziemi i szacunek do chleba. Wartość ziemi, jak zaznaczył, związana jest z jej Stwórcą i nieustannie podtrzymuje ją w istnieniu. Związana z Bogiem poprzez Kościół polska ziemia staje się ojczyzną czyli Bożą Ojcowizną. Oznacza zatem, że jest Domem Boga. Ks. dr hab. Marian Pokrywka podkreślił, że dziś trzeba bronić chrześcijańskich wartości na polskiej ziemi, narodowej tradycji, małżeństwa i rodziny.

– Tylko wtedy, gdy Bóg będzie na pierwszym miejscu, będzie należycie chroniona ziemia i człowiek jako korona stworzenia – zaznaczył ksiądz profesor podczas homilii.

Przypominając homilię Jana Pawła II w Zamościu zauważył, że nie można mówić o ochronie przyrody, gdy niszczy się człowieka i jego życie. W centrum bowiem integralnej ekologii stoi człowiek od poczęcia do naturalnej śmierci, który ma prawo walczyć o wartości chrześcijańskie.

– Kto kupuje człowieka za pieniądze, ten również za pieniądze go sprzeda. Kto zaś broni wartości, w tym wartości życia od poczęcia do naturalnej śmierci, ten prawdziwie służy człowiekowi i ojczyźnie – podkreślił ks. Marian Pokrywka nawiązując także do rodziny Ulmów, którzy nie uratowali Żydów, ale człowieczeństwo.

Po Eucharystii i poświęceniu wieńców dożynkowych wierni udali się na posiłek, a także wspólne biesiadowanie.

Na ludową nutę

W radosnym czasie dziękowania za plony uczestnicy dożynek zatopili się w pięknie ludowych pieśni, które wielokrotnie można usłyszeć także w Katolickim Radiu Zamość.

– „Gdzie słyszysz śpiew, tam idź, tam dobre serca mają. Źli ludzie, uwierz mi, ci nigdy nie śpiewają” – te słowa powiedział kiedyś Goethe. Ja chciałbym w tym miejscu podziękować wszystkim zespołom ludowym za to, że dzięki ich śpiewom, w każdy sobotni wieczór mogłem wstępować do studia Katolickiego Radia Zamość, by prowadzić kolejne notowania Roztoczańskiej Listy przebojów Ludowych. W Roztoczańskiej Liście Przebojów Ludowych udział biorą zespoły śpiewacze, które ubogacają życie lokalnych społeczności i które przekazują bogactwo tradycji kolejnym pokoleniom. Są to zespoły z terenu naszej diecezji. Ich repertuar jest bogaty, bo często występują na uroczystościach religijnych, patriotycznych czy przy innych okazjach, jak np. dożynki. Ponadto te zespoły dzielą się swoim talentem ze słuchaczami naszego radia. Słuchacze nagradzają ten talent poprzez oddawanie głosów na poszczególne utwory. Audycji można posłuchać w Katolickim Radiu Zamość w każdą sobotę o godz. 20. Zapraszam nie tylko słuchaczy Katolickiego Radia Zamość ale także czytelników Niedzieli Zamojsko-Lubaczowskiej do wędrówki szlakiem muzyki ludowej i pięknej tradycji. Zapraszam także wszystkie chętne zespoły do zgłaszania się i przesyłania nam nowych utworów. Ósma edycja rusza już od października – powiedział ks. Krzysztof Hawro, prowadzący Roztoczańską Listę Przebojów Ludowych.

Dożynkowe przeżycia

Czym są dożynki dla jej uczestników? – Dla mnie to pewnego rodzaju ukojenie i wzruszenie. Widzę piękne wieńce i wraca we mnie wiara w ludzi. Upewniam się, że są wciąż tacy, którzy kochają ziemię, drugiego człowieka i nade wszystko Boga – podkreśliła pani Helena.

Jaka będzie nasza ziemia? Jaka będzie nasza przyszłość? – zapytał w homilii ks. Marian Pokrywka. Odpowiedź kryje się w sercu każdego z nas.