Reklama

Niedziela w Warszawie

Bóg reżyserem Bibliodramy

O pomocy ludziom w zrozumieniu siebie przez nietypowe poznawanie Pisma Świętego z ks. prof. Romualdem Jaworskim rozmawia Katarzyna Kasjanowicz.

Niedziela warszawska 31/2021, str. I

[ TEMATY ]

wywiad

Archiwum RJ

Ks. Romuald Jaworski

Ks. Romuald Jaworski

Katarzyna Kasjanowicz: Jak to jest, gdy z odbiorcy sceny biblijnej stajemy się jej odtwórcą?

Ksiądz prof. Romuald Jaworski: Tak jak w życiu. Możemy być obserwatorami lub słuchaczami, a możemy być zaangażowani i istnieć w środku procesu, który się dokonuje. Ponieważ Bibliodrama niesie w sobie czynnik zaangażowania cielesności, ruchu, pamięci kinestetycznej – zaczynamy przeżywać inaczej poszczególne historie przez to, że identyfikujemy się z nimi. Znajdujemy się w tej sytuacji, w której był św. Piotr czy Adam w raju i podejmujemy z nimi decyzje. Przyjęte zostaje założenie, że Biblia zawiera nie tylko historie postaci patriarchów, proroków, apostołów, ale jest w niej także zapisana historia każdego z nas, przeżywana w osobisty sposób. Mam możliwość zagrania ról Marii i Marty i sprawdzenia, jak się w nich realizuję, do której z tych postaci jest mi bliżej, a do której dalej. Czy posłuchać Jezusa i zostawić obowiązki, czy ich dopilnować i skarżyć się, że czuję się pokrzywdzoną? Te sytuacje i doświadczenia przeżywam zupełnie inaczej, kiedy jestem w środku historii.

Można porównać Bibliodramę do teatru?

Bibliodrama to nie tylko zagranie roli w scenie biblijnej, w sposób charakterystyczny dla mnie, ale także omówienie swoich przeżyć, wsłuchanie się w to, jak inni przeżywają, porównanie swojego sposobu percepcji postaci niejednokrotnie trudnych, jak np. postać Judasza czy synowie Jakuba, którzy sprzedają swojego brata Józefa. Ta scena stawia pytanie o stosunek do naszego rodzeństwa, do mojej pozycji w społeczeństwie, porusza też wiele aspektów psychospołecznych, ale i duchowych. Osobiście kładę nacisk na to, że Bibliodrama stanowi spotkanie z Bogiem – to Bóg jest reżyserem, a ja jako prowadzący grupę jestem tylko Jego asystentem. Odkrywamy takie wartości jak dobro, prawda, ale dotykamy też pojęcia grzechu. Pamiętam realizowaną w grupie Bibliodramę do Księgi Jonasza. Czym innym jest przeczytanie historii o sztormie, a czym innym znalezienie się na morzu wewnątrz burzy. W takich okolicznościach trzeba podjąć decyzję, kto zgrzeszył i kogo trzeba wyrzucić za burtę.

Reklama

Takie utożsamienie się z postacią biblijną w trudnej sytuacji, faktycznie może rozwiązać czyjś problem w teraźniejszości?

Oczywiście. Przytoczę dwa przykłady spośród wielu. Pierwsza osoba to uczestniczka grupy szkoleniowej Psychologów Chrześcijańskich. Odgrywaliśmy sąd nad Jezusem, ale w realiach aktualnych. Byli świadkowie, prokurator, obrońca z urzędu i sędzia. Kiedy sędzia zapytał: – Czy ktoś ma jeszcze jakieś uwagi? , ta osoba powiedziała: – Mam do Jezusa pretensje, bo oszukiwał. Powiedział, że uzdrowi, a nie uzdrawiał. Zorientowaliśmy się wtedy, że ona opowiada o swoim doświadczeniu. To były jej autentyczne przeżycia. Uczestnik odgrywający rolę Jezusa długi czas milczał, a w końcu powiedział: – Nie mogłem cię uzdrowić, bo żebym kogoś uzdrowił, ta osoba musi mieć wiarę. Ty jej nie miałaś. To nią wstrząsnęło. Powiedziała mi później wprost, że te słowa pomogły jej zmienić życie.

A druga sytuacja?

Wydarzyła się w Niemczech podczas spotkania, które prowadziłem w ramach Kongresu Pastoralnego. Zgłosiło się bardzo dużo osób, więc podjąłem decyzję o inscenizacji sceny Dobrego Pasterza, którzy szuka zagubionej owcy. Odgrywający owce rozeszli się po ośrodku, gdzie odbywały się warsztaty i rozważali o swoim pogubionym życiu, o trudzie, walce o wiarę. Bardzo długo trwało nim Dobry Pasterz znalazł wreszcie i przyprowadził wszystkich. Długo też omawialiśmy tę scenę. Jakiś czas później otrzymałem list od uczestniczki tamtego wydarzenia. Napisała mi, że kiedy trwała w swym zagubieniu, dokonywało się w niej przepracowanie bolesnych doświadczeń molestowania w dzieciństwie przez ojca. Odkryła, że, będąc blisko Jezusa, nie spotka jej już nic złego. To było przełomowe doświadczenie.

Czy uczestnikami mogą być wyłącznie wierzący?

Jeżeli człowiek jest niewierzący, podchodzi zupełnie inaczej do danej sceny i postaci. Z pewnością wiara jest tutaj czynnikiem, który ułatwia przeżywanie.

Reklama

W jakim wieku są osoby, z którymi Ksiądz pracuje?

To są dorośli ludzie. Choć miałem kiedyś taką sytuację, że zgłosiła się do mnie rodzina z trójką dzieci, aby w ich rodzinie przeprowadzić Bibliodramę. Córka tych państwa, dziewczynka w wieku przedszkolnym, bardzo ciekawie interpretowała pewne fakty. Oczywiście dorosły ze względu na bogactwo własnego doświadczenia ma więcej do powiedzenia niż dziecko, ale dziecko niejednokrotnie ma intuicję. Ja jednak generalnie pracuję z osobami dorosłymi.

Komu Ksiądz chciałby polecić uczestnictwo w takim doświadczeniu?

Każdemu, kto po pierwsze chce wejrzeć głębiej w siebie, po drugie, pragnie spotkać się z Biblią, a także tym, którzy mają trudne relacje interpersonalne. Raczej nie polecałbym osobom będącym w procesie wzmożonej fazy psychotycznej, ponieważ takie doświadczenia i przeżycia mogą wyzwolić dodatkowe trudności. A nie każdy trener prowadzący Bibliodramę ma przygotowanie psychologiczne lub psychoterapeutyczne, żeby mógł odpowiednio zareagować w takich sytuacjach. Tutaj trzeba bardzo uważnie przyglądać się poziomowi zaangażowania emocjonalnego. Dodatkowo mamy jeszcze aspekt poznawczy, społeczny, a przede wszystkim – duchowy. Żywa relacja z Bogiem jest niezwykle ważna.

A osoby niepełnosprawne i seniorzy?

Jak najbardziej. Niejednokrotnie w takich grupach spotykają się studenci i emeryci.

Niedawno prowadził Ksiądz Bibliodramę w Dobrym Miejscu na Bielanach, czy planuje Ksiądz kontynuację warsztatów?

Jeśli Pan Bóg pozwoli mi żyć i pracować nadal, to chciałbym zrobić kolejne spotkanie.

Ks. Romuald Jaworski teolog, psycholog, certyfikowany psychoterapeuta, superwizor SPCH, profesor UKSW. Prowadzi warsztaty: Wreszcie żyć – 12 kroków ku pełni życia, Bibliodrama, Analiza transakcyjna pomocą w przezwyciężaniu konfliktów. Autor książki Bibliodrama jako spotkanie.

2021-07-27 12:14

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Abp Jędraszewski: Kościół wobec epoki post-prawdy

[ TEMATY ]

wywiad

abp Marek Jędraszewski

rozmowa

Ks. Paweł Kłys

- Choć nurt nazywany post-prawdą jest dziś dominujący, mam nadzieję, że - tak jak bywało w dziejach - tendencja ta minie i powróci epoka rozsądku - mówi KAI abp Marek Jędraszewski, Metropolita Krakowski. "Tymczasem musimy być świadkami Chrystusa gotowymi na wszystko, tak jak apostołowie!" - dodaje.

KAI: Podczas swojego wystąpienia w Barcelonie, na sympozjum CCEE o towarzyszeniu młodym, przedstawił Ksiądz Arcybiskup analizę kryzysu dotyczącego „samych fundamentów Europy". Podobnie jak ongiś prof. Leszek Kołakowski ostrzegał przed tymi nurtami współczesnej filozofii, które dążą do przekreślenia humanistycznej spuścizny Europy. Czy więc możemy mówić o końcu kultury europejskiej w jej obecnej postaci?

CZYTAJ DALEJ

Matka Boża Płacząca. Mija 175 lat od objawień w La Salette

2021-09-18 22:50

[ TEMATY ]

La Salette

Monika Książek

Jest rok 1846. Francja przechodzi poważny kryzys, epokę fermentu i zmian społecznych. Kraj przeżywa najpierw rewolucję, czasy napoleońskie, wreszcie lata nędzy. Rodzi się moda na racjonalizm i krytykę Kościoła. W wielu miejscach z wolna zanika wiara.

Nawet najzdrowsze zdawałoby się środowiska – wsie – tracą swą tożsamość i wyrzekają się swoich tradycji. W Corps ludzie żyją tak, jakby Boga nie było. Tam właśnie mieszkała Melania Calvat (lub Mathieu). W 1846 r. miała czternaście lat. Tam żył też jedenastoletni Maksymin Giraud. Choć oboje mieszkali w tej samej parafii, La Salette, pierwszy raz spotkali się dopiero na dwa dni przed objawieniem się Matki Najświętszej. Nic dziwnego, byli tak różni, że nawet gdyby się gdzieś zobaczyli, nie zauważyliby swojej obecności.

CZYTAJ DALEJ

”Cieszę się, że jest tutaj miejsce, gdzie mieszka Bóg” - "Sacramentum dedicationis" w Pruszowicach

2021-09-19 20:42

ks. Łukasz Romańczuk

Obrzęd namaszczenia ołtarzem krzyżmem świętym

Obrzęd namaszczenia ołtarzem krzyżmem świętym

Uroczystościom dedykacji kościoła filialnego pw. św. Jana Pawła II przewodniczył ks. abp Józef Kupny, metropolita wrocławski. Świątynia była budowana kilkanaście lat, a nad budową czuwał proboszcz parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa we Wrocławiu - Pawłowicach - ks.kan. Michał Machał.

Zanim rozpoczęła się Eucharystia, wierni przywitali metropolitę wrocławskiego w swojej świątyni, a przedstawicielka parafii przedstawiła historię powstania świątyni.- Uczestniczymy w uroczystości, która pierwotnie miała się odbyć 6 czerwca, a następnie  20 października 2020 roku, a przesunięta ze względu na pandemię COVID -19 - na 18 września 2021. Przygotowani duchowo przez parafialne misje święte oraz dni skupienia i rekolekcje przed odpustem naszej parafii przystępujemy do wielkiej uroczystości w naszym kościele.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję