Uzyskuje się go przez wyciśnięcie surowego lub kiszonego czerwonego buraka.
Charakteryzuje się ziemistym smakiem, ale można go zneutralizować przez dodanie soku z selera, jabłka, marchewki, pomarańczy lub imbiru. Do soku z buraka można dodać: sól, pieprz, koperek i natkę pietruszki.
Zawarte w korzeniach i w soku z czerwonych buraków sole magnezu i potasu są niezbędne do normalnego funkcjonowania mięśnia serca. Zapobiegają tworzeniu się zakrzepów i odkładaniu płytek cholesterolu w naczyniach krwionośnych, a także przyczyniają się do wzmocnienia ścianek drobnych naczyń krwionośnych. Sok z buraka, ze względu na swój skład, wspomaga także procesy krwiotwórcze w organizmie.
Sok ten charakteryzuje się również wysoką zawartością kwasu foliowego. Jest dobrym źródłem witamin A, B, C, jodu, wapnia, fosforu, miedzi i cynku. Poza tym w burakach i soku z nich można znaleźć: molibden, mangan, bor, fluor, wanad, cez, rubid oraz kobalt. Burak zawiera sporo żelaza, niestety, w formie słabo przyswajalnej przez organizm człowieka.
Prawidłowo przechowywane czerwone buraki długo zachowują wszystkie składniki odżywcze, nawet po obróbce cieplnej.
Buraki zdrowotnie mogą zdziałać cuda, dodają energii – działają jak naturalny doping.
Burak jest jednym z bardziej popularnych warzyw w naszej kuchni. Ma on szerokie właściwości zdrowotne oraz walory smakowe w zależności od tego, czy zrobimy z niego sok, botwinkę, chłodnik, surówkę lub chipsy. Sok z czerwonych buraków, podobnie jak czerwone wino, chroni nas przed infekcjami oraz działa profilaktycznie w przypadku chorób nowotworowych (w celu profilaktycznym wystarczy wypić lampkę wina do obiadu). Sok z buraków ma również właściwości przyspieszające regenerację skóry, sprawia, że wolniej się ona starzeje. Dodaje nam energii i działa jak naturalny doping. Poza tym obniża ciśnienie krwi oraz stymuluje pracę układu krwionośnego. Jedzenie buraków zalecane jest osobom, które borykają się z anemią lub chorują na niedokrwistość. Swój kolor zawdzięczają barwnikowi zwanemu betaniną, która sprawnie przechodzi z układu pokarmowego do krwi, dzięki czemu jest silnym antyoksydantem i walczy w wolnymi rodnikami.
W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu zawsze jest czytana Ewangelia, która mówi o czterdziestu dniach przebywania Chrystusa na pustyni i o kuszeniu, które nastąpiło zaraz potem. Pytamy więc, dlaczego słyszymy o tym od razu na początku?
Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy pościł już czterdzieści dni i czterdzieści nocy, poczuł w końcu głód. Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem». Lecz On mu odparł: «Napisane jest: „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych”». Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na szczycie narożnika świątyni i rzekł Mu: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, napisane jest bowiem: „Aniołom swoim da rozkaz co do ciebie, a na rękach nosić cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień”». Odrzekł mu Jezus: «Ale napisane jest także: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego”». Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: «Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon». Na to odrzekł mu Jezus: «Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”». Wtedy opuścił Go diabeł, a oto przystąpili aniołowie i usługiwali Mu.
Z potrzeby serca, wdzięczności i pragnienia, by pamięć trwała, tak narodził się utwór poświęcony śp. ks. Romanowi Patykowi. O kapłanie, który „szedł razem z ludem”, oraz o piosence będącej osobistym hołdem opowiada w rozmowie parafianin Mariusz Szlachta.
Śmierć kapłana, który przez 12 lat prowadził wspólnotę parafialną, pozostawia w sercach wiernych nie tylko smutek, ale i wdzięczność. W parafii pw. św. Marcina w Zadrożu, której proboszczem był śp. ks. Roman Patyk, pamięć o nim wciąż jest żywa. Jednym z jej wyrazów stał się utwór muzyczny stworzony przez parafianina – Mariusza Szlachtę. To osobiste świadectwo wiary, przywiązania i szacunku wobec kapłana, który jak mówią wierni „miał serce Boga”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
