Panie przebywające w Domu Samotnej Matki w Przemyślu często znajdują się na tak zwanym „zakręcie życiowym” i trafiły tu nie z własnej winy. Kościół tworzy wspólnoty, w których opiekunowie domu starają się zapewnić im jak najlepsze warunki, dając dobry przykład oraz pomoc w każdym dniu, nie tylko w Wigilię i święta Bożego Narodzenia.

Historia Domu

Z bogatych kart historii tej placówki warto wspomnieć, że dom (początkowo pod nazwą Dom Samotnej Matki) został otwarty w 1984 r. w Soninie k. Łańcuta i funkcjonował tam do roku 1999. Z racji na coraz większe potrzeby społeczne, zaszła konieczność powołania do istnienia drugiego, większego obiektu, który zorganizowano w Przemyślu. Z biegiem czasu jednak zdecydowano, że w diecezji będzie jeden tego typu dom i od 1 września 1999 r. znajduje się on w stolicy archidiecezji (Przemyśl, ul. Prądzyńskiego 8). Na przestrzeni lat dyrektorami placówki byli: ks. Marian Kaszowski (1998-2002), ks. Marek Kruk (2002-2008), ks. Roman Wawro (2008-2018). We wrześniu 2018 r. Dom Matki i Dziecka przeszedł bezpośrednio pod zarząd Dyrektora Caritas Archidiecezji Przemyskiej. Obecnie duchowym opiekunem jest wicedyrektor Caritas, ks. Andrzej Dec. Natomiast całe funkcjonowanie placówki koordynuje siostra kierownik. Od 29 czerwca 2001 r. posługę w domu podejmują Siostry Michalitki, a kierownikiem placówki (od 2011 r.) jest s. Hiacynta Popiel.

Ochrona dzieci

Podstawowym celem posługi świadczonej w Domu Matki i Dziecka jest ochrona życia dzieci poczętych. Dokonuje się ona przez niesienie pomocy kobietom, które znalazły się w trudnej sytuacji osobistej, rodzinnej, materialnej i spodziewają się narodzin dziecka, jak również takim, które na skutek przemocy w rodzinie nie mogą przebywać we własnym domu. Dom Matki i Dziecka w Przemyślu jest niepubliczną placówką podlegającą pod Caritas Archidiecezji Przemyskiej. Dom posiada 20 miejsc dla matek i ich dzieci. Placówka adresowana jest dla matek nieletnich, kobiet w stanie błogosławionym oraz dla kobiet z dziećmi do lat 18 w ramach interwencji kryzysowej. Z funkcjonowania placówki może skorzystać każda matka przeżywająca trudności związane z mieszkaniem oraz z utrzymaniem się, na czas uregulowania spraw urzędowych w ośrodkach pomocy społecznej, sądzie itp. Dom przeznaczony jest dla matek w okresie ciąży, po porodzie (według Statutu do 6 miesięcy po porodzie), dla matek z dziećmi starszymi (do 6 lat) oraz matek w sytuacji kryzysowej z dziećmi do 18 lat (pobyt na 3 miesiące). Obecnie w placówce przebywa 6 matek oraz 9 dzieci. Od stycznia 2019 roku w domu przebywało 9 matek i 13 dzieci.

Opiekunowie

Dom otwarty jest 7 dni w tygodniu i funkcjonuje całodobowo. Posługę na rzecz kobiet i ich dzieci podejmuje kadra pracowników: kierownik – odpowiedzialny za całość funkcjonowania placówki pod względem duchowym i materialnym, za koordynowanie zadań pracowników, opiekunowie – pedagodzy, psycholodzy podejmujący działania wychowawcze, socjalizacyjne, opiekuńcze nad dziećmi, pracownicy administracyjni i gastronomiczni. Placówka utrzymuje się z ofiar ludzi dobrej woli. Środki te przekazywane są zarówno bezpośrednio na konto placówki, jak i przez Fundusz Ochrony Życia. Na bieżące potrzeby placówka otrzymuje połowę składki zbieranej w kościołach na tacę podczas Eucharystii tzw. „Pasterki”. Działalność domu wspiera też corocznie Podkarpacki Urząd Wojewódzki, a otrzymana kwota dofinansowania przeznaczana jest na bieżące opłaty, remonty oraz zakup koniecznych sprzętów. Wsparcia udzielają także ośrodki pomocy społecznej, z terenów których pochodzą podopieczne i ich dzieci.

Codzienność

Harmonogram pracy Domu Matki i Dziecka wpisany jest w rok liturgiczny. Jak w każdym domu, przygotowywane są święta i inne uroczystości. W rodzinnej atmosferze obchodzone są Boże Narodzenie i Wielkanoc. Dla wielu matek to powrót do praktyk religijnych tak często zaniedbanych przez wiele lat. Przeważnie raz w miesiącu matki z racji pierwszego piątku przystępują do spowiedzi, by móc w pełni uczestniczyć w Eucharystii. Każdego dnia mieszkańcy domu odmawiają rano pacierz, a wieczorem jedną część Różańca. Szczególnym wydarzeniem w domu jest włączenie nowo narodzonego dziecka do wspólnoty Kościoła przez udzielenie mu sakramentu chrztu świętego. Sama ceremonia odbywa się w domowej kaplicy. W plan codziennego życia domu wpisane są także urodziny, imieniny, ważne wydarzenia osobiste i wspólne podopiecznych. Niektóre z matek uczęszczają także do szkoły, podnoszą kwalifikacje, podejmują aktywność zawodową, ucząc się pracy i życia w społeczeństwie. Inne uczęszczają na terapię, szukają wsparcia i pomocy w usamodzielnieniu. W ramach prowadzonej cotygodniowej „szkoły życia”, w placówce przekazuje się matkom bogate informacje dotyczące wychowania, pielęgnacji dzieci, uczy się je obowiązkowości, odpowiedzialności za powierzone zadania, wdraża w codzienne prace porządkowe, kuchenne, uczy kreatywnego spędzania czasu wolnego. Pracownicy Domu Matki i Dziecka organizują także podopiecznym systematyczne korzystanie z dóbr kultury (wyjścia do kina, zwiedzanie obiektów, lektura prasy i książek, itp.).

Jak podkreśla Kierownik placówki: – Dom ten jest szczególny. Kryje w sobie prawdziwe tajemnice ludzkiego cierpienia i oczekiwanej nadziei. Jest to miejsce, gdzie powoli osuszają się ludzkie łzy, wylane na wieść o ciąży, o wyrzuceniu z domu, po bólu od ciosu zadanego ręką męża lub konkubenta, po odtrąceniu i samotności, wreszcie po braku perspektyw na przyszłość. Tutaj czasem krzyczy nienawiść i rodzi się przebaczenie, myśl o aborcji zamienia się na pierwszy krzyk narodzonego dziecka i uśmiechu maleństwa, którego nie da się do niczego porównać. Miejsce to zapewnia bezpieczeństwo i pozwala na nowo wyznaczać wyższe wartości i cele życiowe.

Przeżywając tajemnicę Wcielenia Syna Bożego i dar macierzyństwa Maryi, pragniemy złożyć Wszystkim Czytelnikom, Podopiecznym Caritas, Ofiarodawcom i ludziom dobrej woli najserdeczniejsze życzenia. Niech przychodzący Chrystus ubogaca wszelkimi darami w codziennym życiu, obdarza zdrowiem i błogosławi w podejmowanych inicjatywach.