Reklama

Felietony

Trudna sztuka osądzania

Nasze życie publiczne nadal trawi ciężka choroba korupcji, nieformalnego zaangażowania dawnych funkcjonariuszy służb specjalnych oraz wysokich urzędników państwowych.

Awantura o prezesa Najwyższej Izby Kontroli może wielu Czytelników wprowadzić w konfuzję. Oto bowiem wewnątrz „dobrej zmiany” dochodzi do sporej nerwowości, której sensu nie sposób pojąć bez wgłębienia się w materię wydarzeń z ostatnich tygodni. Pierwsze wrażenia – na podstawie informacji kolportowanych przez media – były jednoznaczne: oto Marian Banaś jest człowiekiem, który popełnił poważne przestępstwa, nieomal prowadzi dom uciech i nie ma honoru, i w takiej sytuacji miałby się podać do dymisji z funkcji prezesa NIK. W pewnym momencie prawie wszystkie media – i te z patriotycznej strony, i te lewicowe – wydały na niego wyrok. Pewne zastanowienie budził jedynie fakt: Dlaczego, wiedząc o tym, rządzący obóz polityczny sprawił, że Banaś najpierw piastował funkcję ministra finansów, a potem głosami sejmowej większości został wybrany na stanowisko prezesa NIK?

Tu nie padały żadne konkretne i wytrzymujące próbę racjonalnego osądu argumenty. Marian Banaś, człowiek od lat związany z antykomunistycznym podziemiem, więzień z okresu PRL, naraz stał się tak niebezpiecznym przestępcą, że należy natychmiast zniszczyć go publicznie i odwołać ze wszelkich możliwych stanowisk. Oczywiście, ludzie się zmieniają, władza kusi i zaślepia – ale czy aż w tak wielkim stopniu?

Coś nie dawało mi spokoju. Przeprowadziłem dziesiątki rozmów z osobami zaangażowanymi w działalność Ministerstwa Finansów i Krajowej Administracji Skarbowej. Z większości z nich wyłania się obraz Banasia, który, owszem, może być lekkomyślny czy nawet porywczy, popełniał wiele błędów, ale nikt nie może mu odmówić dwóch cech: osobistej uczciwości oraz ideowości. Zwracano uwagę, że funkcje państwowe pełnił już w czasie rządu Jana Olszewskiego, potem był zastępcą śp. min. Zyty Gilowskiej. W tym czasie krążyły o nim dobre opinie. W czasie pierwszej kadencji rządów „dobrej zmiany” przez 4 lata pełnił funkcje wiceministra i szefa KAS. Czy wtedy nie było w stosunku do niego żadnych zastrzeżeń? Pojawiły się dopiero w końcówce sierpnia tego roku, po emisji napastliwego filmu w telewizji TVN. (Autor tego materiału właśnie otrzymał nagrodę Grand Press, którą śmiało można dziś nazwać „nagrodą za najbardziej antypisowski materiał dziennikarski”). Co udało mi się – bez wątpliwości – potwierdzić: obecny prezes NIK przez 4 lata składał złe oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Z roku na rok powielał ten sam błąd, który polegał na niedopisaniu do zasobów posiadanej gotówki kwoty ponad 200 tys. zł. Z roku na rok była to jednak niemal ta sama kwota, co sugeruje, że niechlujnie wypełniał oświadczenia majątkowe, a służby, które powinny pilnować działań najwyższych urzędników w państwie, nawet nie zwróciły na to uwagi. Drugi zarzut dotyczy zakupu i sprzedaży – po tej samej cenie – cennej rzeźby.

Reklama

Miał ją sprzedać ministrowi człowiek, który później został oskarżony o udział w tzw. piramidzie finansowej. Ostatni z poważnych zarzutów mówi o tym, że po sprzedaży feralnej kamienicy w Krakowie (gdzie, według materiału Bertolda Kittela, miał się mieścić tzw. hotel na godziny) przekazał darowiznę – ok. 1,8 mln zł. – swojemu synowi Jakubowi i znów nie wpisał tych ruchów do oświadczenia majątkowego, przy czym syn poinformował o tej sprawie odpowiednie służby skarbowe, więc nikt nie ukrył tej sumy ani nie wytransferował jej do podatkowego raju. To właściwie są najpoważniejsze zarzuty. Dodam jeszcze, że dogrzebałem się do sprawy Arkadiusza B. – przez długi czas bliskiego współpracownika Banasia w KAS. Ten były wojskowy wkradł się w łaski wiceministra i grał rolę człowieka, który ma do niego pełny dostęp. Został nawet dyrektorem Krajowej Szkoły Administracji Skarbowej. W pewnym momencie jednak Centralne Biuro Śledcze Policji trafiło na ślad zorganizowanej grupy wyłudzającej pieniądze, której powiązania sięgały wysokiego szczebla Ministerstwa Finansów – aresztowani zostali prawnik Krzysztof B. i właśnie Arkadiusz B. Dwa miesiące wcześniej Banaś otrzymał informacje o podejrzanych działaniach tego drugiego i natychmiast zwolnił go z pracy. Współpracownicy relacjonowali mi, że Banaś był wtedy zszokowany działaniami Arkadiusza B. i cała sprawa – wtedy jeszcze niemająca kryminalnych poszlak – bardzo go przygnębiła.

Reklama

To jest cała moja wiedza dotycząca zarzutów wobec obecnego prezesa NIK. Czy są one aż tak dyskredytujące, aby skazywać go na publiczną śmierć? Niech Państwo sami rozsądzą.

Trudno mi zrozumieć postawę służb specjalnych i wysokich urzędników państwowych, którzy tak ochoczo potępili człowieka, a przecież jego działania jeszcze niedawno zarówno premier Mateusz Morawiecki, jak i większość polityków PiS podawali za przykład skuteczności obecnych władz w walce z mafią finansową wyłudzającą podatek VAT. Dzięki działaniom zorganizowanej przez Banasia KAS budżet państwa zyskał ponad 100 mld zł.

Poprzednik Mariana Banasia na stanowisku prezesa NIK – Krzysztof Kwiatkowski był obarczony kryminalnymi zarzutami i nikt tak pryncypialnie nie domagał się jego dymisji, nie stosowano też wobec niego tak bezwzględnych form nacisku i zniesławiania.

Oczywiście, moralnie cała ta awantura wydaje się bardzo niesmaczna i chciałoby się pozbawić państwowych funkcji wszystkich jej głównych aktorów. Może jednak tak poobijany, ale przecież uczciwy i nastawiony patriotycznie Banaś właśnie teraz daje rękojmię tego, że kierowany przez niego urząd stanie się jedną z najważniejszych instytucji dbających o legalność działania urzędników i uczciwość pracy zarówno polityków, jak i instytucji powołanych do ochrony interesu obywateli? Oczywiście, co do tego nie ma żadnej pewności, jednak pojawiła się nadzieja, że NIK z lekceważonego od lat urzędu stanie się pierwszoplanowym czyścicielem obyczajów naszej politycznej klasy.

Reklama

Pierwsze działania podjęte przez Banasia jako nowego prezesa natychmiast znalazły się w centrum zainteresowania mediów. Na podstawie ustaleń NIK podjął on decyzję o skierowaniu do prokuratury aż 16 zarzutów wobec działania tzw. Funduszu Sprawiedliwości zawiadywanego przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Wybuchła burza, ale czy właśnie takiej burzy nam teraz nie potrzeba? Banaś może walczyć o oczyszczenie swojego dobrego imienia i jeśli nie podda się wzrastającej presji, może doprowadzić do cyklicznego przedstawiania raportów z kontroli, które będą dotyczyć najważniejszych dziedzin działania państwa.

Przeprowadziłem sporo ustaleń – wynika z nich, że przebywający obecnie w areszcie Arkadiusz B. swoją osobą łączy kilka największych afer: jego nazwisko przewija się bowiem zarówno w kręgu ludzi związanych z aferą SKOK Wołomin, jak i w tzw. aferze paliwowej oraz w aferze związanej z hazardem. Obraz, który wyłania się z wielu rozmów, lektury dokumentów oraz prześledzenia powiązań w Krajowym Rejestrze Sądowym, jest przygnębiający. Pokazuje bowiem, że nasze życie publiczne nadal trawi ciężka choroba korupcji, nieformalnego zaangażowania dawnych funkcjonariuszy służb specjalnych oraz wysokich urzędników państwowych. Czy właśnie dzięki Marianowi Banasiowi uda się wiele z takich spraw wyjaśnić? Warto poczekać na efekty jego działań w NIK.

Witold Gadowski
Dziennikarz, autor „Wyspy prawdziwej wolności” na gadowskiwitold.pl

2019-12-19 09:41

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Białoruski sąsiad w potrzebie

Niedziela szczecińsko-kamieńska 24/2021, str. VIII

[ TEMATY ]

Białoruś

felieton

Gościnność wobec represjonowanych Białorusinów w Polsce – może to najbardziej czytelny znak solidarności?

Białoruski dyktator jest z pewnością postacią groteskową (to jego prezentowanie się z małym synkiem w wojskowym mundurku, to wymachiwanie „kałachem” w czasie wielkich demonstracji po ewidentnie sfałszowanych wyborach! ), ale nie zmienia to faktu, że jest postacią groźną. Wszystko wskazuje na to, że wychowany w czasach stalinowskich w pełni aprobuje stalinowskie metody sprawowania władzy. W związku z tym w głowie mu się nie mieści, że któryś z jego poddanych (trudno mi w tym kontekście użyć słowa „obywatel”) może umknąć jego „sprawiedliwości”. Od dawna terroryzuje mieszkańców kraju, którym rządzi. Ostatnio posunął się do działań, które trudno nazwać inaczej niż terroryzmem państwowym o skali międzynarodowej. Wykorzystał aparat państwowy do złamania prawa międzynarodowego i przymusowo ściągnął na ziemię przelatujący nad Białorusią samolot pasażerski tylko po to, by aresztować lecącego nim znienawidzonego przez siebie opozycjonistę, Romana Protasiewicza. Groźna jest przy tym świadomość, że nie mógł wykonać tego zbójeckiego porwania bez cichej aprobaty Rosji. Nie wygląda to ani dobrze, ani bezpiecznie na przyszłość.

CZYTAJ DALEJ

Proroctwo św. Andrzeja Boboli. Czy wypełniły się słowa Patrona Polski?

2022-11-30 06:54

[ TEMATY ]

św. Andrzej Bobola

Episkoapt News

Święty Andrzej Bobola nie pozwolił o sobie zapomnieć – sam zaczął upominać się o swój kult. Po śmierci ukazał się w Pińsku, Wilnie aż wreszcie w Strachocinie. Joanna i Włodzimierz Operaczowie w swojej najnowszej książce – biografii św. Andrzeja Boboli „ Boży Wojownik” poszukują odpowiedzi dotyczących specjalnej misji świętego oraz opisują proroctwo, które wyjawił o. Alozjemu Korzeniewskiemu.

Dominikanin o. Alojzy Korzeniewski należał do ludzi twardo stąpających po ziemi. Był wcześniej nauczycielem fizyki w gimnazjum w Grodnie i przełożył na język polski holenderski podręcznik do tego przedmiotu. Interesował się między innymi nowatorską ideą lotów balonem. Gdy w Grodnie zamieszkał wywieziony przez Rosjan ostatni król Polski Stanisław August Poniatowski, odwiedzał o. Korzeniewskiego w jego laboratorium i rozmawiał z nim o balonach. Po wojnach napoleońskich dominikanin trafił do Wilna. Jako płomienny kaznodzieja często poruszający tematy patriotyczne naraził się władzom carskim, które zmusiły jego przełożonych do zakazania mu głoszenia kazań i słuchania spowiedzi.

CZYTAJ DALEJ

Zbyt krótkie życie. Śp. ks. Marcin Modrzejewski

2022-12-01 10:04

Grzegorz Jacek Pelica

Zmarł ks. Marcin - wieść, którą powtarzało wielu młodych, którym w większości nie jest „po drodze” rozpamiętywać czyjeś odejście, odnotowywać zgony czy rejestrować informacje o pogrzebach. - Dobrze spowiadał! Trafiał w sedno i nie zanudzał, a wcześniej słuchał i z wielką delikatnością naprowadzał. Nie należę do tej parafii, ale to był mój spowiednik. Jak tylko przyszedł do Łęcznej. Co ja teraz zrobię? - mówi pewien dwudziestolatek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję