Reklama

W imieniu organizacji

Musimy potrafić wznieść się ponad doraźne swary i różnice zdań. Tylko wtedy będziemy mogli skutecznie przeciwstawiać się zakusom na wywarcie na nas szkodliwego wpływu

Niedziela Ogólnopolska 44/2019, str. 38-39

Jesteśmy narodem dobrym, cierpliwym i prawdziwie tolerancyjnym. Polacy mają wiele energii, są pomysłowi i przedsiębiorczy. Mógłbym jeszcze długo wymieniać dobre cechy, które nas wyróżniają. Powstaje jednak pytanie: Skoro jesteśmy tak dobrzy... to dlaczego jest tak fatalnie?

Już wyjaśniam, o co chodzi. Proszę spojrzeć na polską diasporę w świecie. Jest nas w sumie ponad 60 mln. Tworzymy społeczność na pewno liczniejszą od żydowskiej. Dlaczego więc nie mamy nawet ułamka tych wpływów, które mają w świecie Żydzi?! Oczywiście, zaraz możemy uruchomić znaną nam „katarynkę” samousprawiedliwień: zawsze mieliśmy pod górę, wiatr wiał nam w oczy, byliśmy rozbijani przez obcych, mamy wielu wrogów. To wszystko prawda, ale czy Żydzi mieli i mają lżejsze życie? Przecież im także nie sprzyjały wiatry, oni także spotykali się ze zorganizowaną niechęcią innych. Istnieje tajemnica powodzenia pewnych zbiorowości i porażek innych, warto ją poznać, bo może to prowadzić do szybkiego postępu.

Reklama

Proszę spojrzeć na Kurdów – to, poza chińskimi wspólnotami etnicznymi, największy naród nieposiadający nawet własnego państwa. Kurdom nie brakuje ani odwagi, ani motywacji, ani długiej i bogatej historii... a właściwie nigdy nie stworzyli własnego państwa. Dziś są rozproszeni między Turcją, Irakiem, Iranem, Syrią i Azerbejdżanem. Olbrzymia kurdyjska emigracja zamieszkuje kraje na całym świecie i tworzy tam silne społeczności. Mają potężnych wrogów (Turcja), a właściwie żadnych solidnych sojuszników. Skąd się bierze taka niedola Kurdów? Bywałem właściwie we wszystkich ich wspólnotach, przyglądałem się ich wewnętrznym dyskusjom i cały czas poszukiwałem odpowiedzi na pytanie, które gnębi mnie w odniesieniu do Polaków. Pewnego dnia, gdy gościłem na południu Turcji, tuż przy granicy z Syrią, nagle zrozumiałem, zaczęło mi się to wszystko układać. Kurdowie w Suruć, kilka kilometrów od syryjskiego miasta Kobane, w większości są marksistami i sprzyjają Powszechnym Jednostkom Ochrony (YPG). Tworzą bardzo solidarne wspólnoty, pomagają sobie wzajemnie, są twardym orzechem do zgryzienia dla tureckiej administracji, a jednak nie stanowią siły, która mogłaby się przeciwstawić choćby planom tureckiego prezydenta Recepa Tayyipa Erdogana. To, czego im brakuje, to wyjście z fazy narodowości w kierunku wyższej wspólnoty, którą jest... naród. Na czym to polega? Rozwój kultury i wzajemnej komunikacji między ludźmi w pewnym momencie sprawia, że tworzą wspólną kulturę, jeden dominujący, literacki język i poczucie przynależenia do jednej historii i jednego świata wyobrażeń. Tymczasem Kurdowie są przeraźliwie podzieleni politycznie. Od czasów plemiennych nie przezwyciężyli swojej klanowości. To, oczywiście, sprawia, że potrafią tworzyć sprawne oddziały bojowników, jednak nie są w stanie stworzyć wspólnej armii. Rozbicie przywództwa, wielość „generałów” i wodzów, sprawia, że trudno im się wyrwać z momentu narodowościowego do punktu stworzenia jednego narodu. Przeszkadzają im w tym także rozbicie kultury, która rozpada się na kilka narzeczy, i wielość tradycji, które nie tworzą jednego wspólnego trzonu. Polakom ta sztuka udała się o wiele lepiej. Też jesteśmy podzieleni, ale mamy doświadczenie wspólnej historii, literatury, kultury i wreszcie genetyczne poczucie istnienia w jednym państwie. My tworzymy naród, Kurdowie – narodowość. Dzisiejsi – cierpiący na skutek zdrady wielkich mocarstw – Kurdowie są tak mocno podzieleni, że nie potrafią nawet wyłonić wspólnej reprezentacji, która mogłaby przemawiać siłą całej zjednoczonej diaspory. Inaczej mówią Kurdowie iraccy, którym przewodzą dwa największe klany Barzanich i Talabanich, inaczej skonfliktowani z nimi marksiści (powiązani z Partią Pracujących Kurdystanu) z północnej Syrii, zwanej przez nich Rojavą, inaczej reprezentowani są Kurdowie tureccy (tych jest najwięcej, ponad 23 mln), a jeszcze inną prezentację mają Kurdowie z Iranu i Azerbejdżanu. Łączy ich religia – w większości są bowiem muzułmanami odłamu sunnickiego, ona jednak nie stanowi dla nich czynnika najważniejszego. Mają inne tradycje, różnią się zwyczajami. W przeszłości, podobnie jak Kozacy w carskiej i sowieckiej Rosji, byli wykorzystywani przez imperium jako sprawni i bitni żołnierze, do masakrowania podbitych społeczności. Tak wykorzystywała ich Turcja, dlatego odegrali niechlubną rolę w czasach masakry Ormian. Dziś to właśnie Turcja jest ich największym wrogiem. To Ankara stoi za wszelkimi akcjami blokowania prób stworzenia kurdyjskiej państwowości.

Jak widać, Polacy mają dużo lepszą sytuację. Stworzyliśmy silny i świadomy swojej wartości naród, mamy własne państwo. To niewątpliwe osiągnięcia. Czy jednak są one nam dane raz na zawsze? Czy nic nie może zmieść polskiej państwowości z powierzchni ziemi, a nas cofnąć do fazy narodowościowej? Wszak nieustannie podejmowane są wewnętrzne próby dokonania tego. Ludzie związani z TVN i „Gazetą Wyborczą” nieustannie przekonują nas o niskiej wartości tego, co polskie, o konieczności porzucenia tradycji i własnej kultury na rzecz kopiowania zagranicznych – najczęściej niedorzecznie marksistowskich – wzorców. To są właśnie próby wtłoczenia nas w fazę rozwoju przednarodowego. Gdybyśmy im ulegli, czekałby nas – w niedalekiej przyszłości – los Kurdów Europy. Nikt przecież nie zagwarantował nam na wieki wieków, że będziemy mieć własne państwo. Jego istnienie jest jedynie efektem tego, że stanowimy silny naród o własnej, unikalnej kulturze.

W Polsce jednak jeszcze ważniejszym spoiwem jest wspólna tradycja religijna, która stymuluje wartościowy rozwój polskiej wspólnoty. To nas łączy i z tego musimy sobie zdawać sprawę, bo wtedy wyraźnie widzimy akcje tych, którzy chcą polskość zniszczyć, a ubierają to w piórka postępu, nowoczesności. Zdajemy sobie sprawę z faktu, jak ogromnym zagrożeniem był dla nas komunizm. Próbowano w Polsce wytworzyć tzw. człowieka sowieckiego – „homo sovieticus”. To się jednak nie powiodło dzięki wolnemu polskiemu Kościołowi katolickiemu, który bronił tradycji i wiary, a więc źrenic polskości. Teraz usiłuje się nas przekonać, że bardziej wartościowym sposobem istnienia Polaków będzie „homo europeicus” – człowiek europejski, my jednak przecież już to dobrze znamy, to nic innego, jak tylko mutacja starego projektu tworzenia sowieta, który będzie bezwolnie służył metropolii. W tym przypadku jest to nowa mutacja zabójczego dla Polaków marksizmu. To oczywiste i warto, aby tak rozszyfrowywać dzisiejsze starcia kulturowe i społeczne. Teraz jednak pora na dojście do sedna dzisiejszego rozważania.

Wiemy już, dlaczego jesteśmy w lepszej sytuacji niż Kurdowie, nie znamy jednak odpowiedzi na kwestie: Dlaczego mamy o wiele mniej siły niż Żydzi? W tej chwili jest to już paląca kwestia, czeka nas bowiem bolesna batalia z agresywnymi grupami żydowskiej diaspory, które domagają się od Polski nienależnych odszkodowań za tzw. mienie bezdziedziczne. Otóż od Żydów różni nas tzw. kultura organizacji. Mówiąc najprościej – nie potrafimy tworzyć ponadnarodowych lobbies, które mogłyby stawiać sprawę polską wyżej w krajach, w których decydują się strategiczne losy świata. Polska emigracja jest rozbita, osłabiona i nie tworzy silnych kół nacisku w polityce międzynarodowej. Brakuje nam właśnie organizacji. To jest najważniejszy cel, który powinniśmy przed sobą postawić. Potrzeba, aby energia tysięcy polskich środowisk zaczęła napędzać maszynę polskiego interesu w świecie. Organizacja to etap, który musimy przejść, aby zagwarantować sobie swobodę istnienia polskiego żywiołu i dobrą przyszłość polskiej państwowości. Musimy potrafić wznieść się ponad doraźne swary i różnice zdań. Tylko wtedy będziemy mogli się skutecznie przeciwstawiać zakusom na wywarcie na nas szkodliwego wpływu. Świat nie liczy się ze słabymi – pokazują to ostatnie tygodnie i los, który spotkał syryjskich Kurdów. Nie możemy czekać na uderzenia, musimy je wyprzedzać. Aby jednak tak się działo, konieczna jest dużo lepsza organizacja Polaków. Tylko tyle... Jest to jednak wezwanie do przekroczenia naszych tradycyjnych ograniczeń. Czy to może się powieść? Spójrzmy na dwa narody – użyte na potrzeby tego rozumowania – i wyciągnijmy praktyczne wnioski ze spotykających ich przypadków. Nie mamy tak źle jak Kurdowie, a jednocześnie nie borykamy się z takimi trudnościami, jakie przez wieki przeżywali Żydzi. Pora wyciągnąć z tego wnioski i wyprzedzić nadchodzące nad Polskę czasy.

2019-10-29 12:48

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Światło z Krzyża” - specjalny utwór z okazji 175. rocznicy objawień Matki Bożej w La Salette

2021-09-19 06:10

[ TEMATY ]

muzyka

muzyk

Utwór „Światło z Krzyża” jest zapowiedzią wydawnictwa „Zbliżmy się”, upamiętniającego 175 rocznicę zjawienia Matki Bożej w Alpach na La Salette. Cały projekt jest wyrazem wdzięczności Pięknej Pani za jej słowa skierowane do nas i dzisiejszą odpowiedzią na Jej nakaz „Moje dzieci, ogłoście to całemu memu ludowi”.

Maryja objawiająca się dwójce dzieci zapraszała do modlitwy i pojednania - o tym są powstałe do projektu teksty i piosenki. Niech każdy odpowie na to zaproszenie skierowane przed laty i bez lęku zbliży się do Boga. Niech słowa Matki Jezusa, które z gór przyniosło dwoje pastuszków będą, dla pielgrzymujących na ziemi umocnieniem.

CZYTAJ DALEJ

72 lata idą razem przez życie!

2021-09-13 18:30

Niedziela toruńska 38/2021, str. VII

[ TEMATY ]

małżeństwo

Krystyna Afeltowicz

Genowefa i Bernard Lindzińscy z Lidzbarka

Genowefa i Bernard Lindzińscy z Lidzbarka

Wielu mieszkańcom Lidzbarka z pewnością znane jest małżeństwo państwa Genowefy i Bernarda Lindzińskich. W tym roku obchodzili rocznicę 72-lecia pożycia małżeńskiego.

Oboje urodzili się w Lidzbarku i do dzisiaj tutaj mieszkają. Genowefa jest drugim dzieckiem z jedenaściorga rodzeństwa Genowefy i Alfonsa Rehmus. Najstarsza siostra wstąpiła do klasztoru i na Genowefie spoczął w tych bardzo trudnych czasach obowiązek pomocy w wychowywaniu młodszego rodzeństwa.

CZYTAJ DALEJ

Legnica: ingres bp. Andrzeja Siemieniewskiego do katedry legnickiej

2021-09-20 15:09

[ TEMATY ]

bp Andrzej Siemieniewski

Niedziela Legnicka

W Legnicy odbył się w poniedziałek ingres bp. Andrzeja Siemieniewskiego do tamtejszej katedry. - Abyśmy wszyscy stawali się świątynią Boga i mężnymi świadkami Jego miłości do ludzi – mówił w homilii nowy biskup legnicki, cytując słowa wypowiedziane 25 lat temu w Legnicy przez papieża Jana Pawła II. W uroczystości wzięli udział liczni biskupi, na czele z nuncjuszem apostolskim w Polsce abp. Salvatore Pennacchio.

W uroczystej liturgii obok abp. Salvatore Pennacchio wzięli udział liczni biskupi, m.in. abp Józef Kupny, metropolita wrocławski, bp Tadeusz Lityński, biskup diecezji zielonogórsko – gorzowskiej, bp Marek Mendyk, biskup diecezji świdnickiej, bp Wolfgang Ipolt, biskup diecezjalny Görlitz oraz bp Włodzimierz Juszczak, biskup eparchii wrocławsko – gdańskiej Kościoła greckokatolickiego. Liturgię koncelebrowali liczni duchowni głównie z terenu metropolii wrocławskiej. Wzięli w niej udział również duchowni Kościołów chrześcijańskich m.in. bp Waldemar Pytel, biskup diecezji wrocławskiej Kościoła Ewangelicko – Augsburskiego w RP a także przedstawiciele Kościoła Prawosławnego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję