Reklama

Niedziela Wrocławska

Pielgrzymka zaufania

Co roku do katedry w Santiago de Compostela dociera kilkadziesiąt tysięcy pątników, idących szlakiem św. Jakuba. Jednym z nich jest Ksawery Dominiak, 28-latek zamieszkały we Wrocławiu, który podejmował „pielgrzymkę zaufania” dwa razy

Niedziela wrocławska 43/2019, str. 6-7

[ TEMATY ]

pielgrzymka

Archiwum prywatne pielgrzyma

Ksawery Dominiak przed katedrą w Santiago de Compostela

Pod koniec lipca 2015 r., 47-litrowy plecak wypełniony po brzegi czekał w Chojnowie gotowy do drogi. – Nie wiedziałem czego mam się spodziewać, więc miałem przy sobie wszystko, w związku z czym plecak ważył całe 13 kg – wspomina Ksawery. Choć pragnął przejść całość szlaku na raz, to w Szwajcarii, po 40 dniach i 1500 km pielgrzymowania, pod ciężarem noszonym na plecach oraz w efekcie nocowania na zewnątrz, kolana dały o sobie znać...

Ksawery musiał wrócić do Polski. I chociaż od tej pory jego dorosłe już życie zaczęło toczyć się swoim rytmem, Pan Bóg ciągle pobudzał serce, by wróciło na szlak. – Było pragnienie, ale nie było decyzji. Przełomowy moment nastąpił wtedy, gdy w kwietniu tego roku pojechałem na rekolekcje ignacjańskie do Bliznego. Tam rozeznałem, że jeżeli chcę wybrać Boga, muszę wrócić na szlak, wyjść z miejsca, w którym się zakorzeniłem. Muszę zostawić Wrocław, stałą pracę, znajomych, muszę ruszyć się z miejsca, w którym jest mi dobrze – dzieli się pielgrzym. Kto z nas wyobraża sobie dzisiaj wziąć 3-miesięczny urlop od świata, żeby... iść? Możemy sobie tylko wyobrazić reakcję otoczenia na taką decyzję 28-letniego mężczyzny, którego priorytetem powinno być przecież szukanie żony i stała praca. – Początkowo rodzice byli przeciwni. Powiedziałem, że szanuję ich zdanie, ale to moje życie i chcę to zrobić. Oswoili się z tą myślą po ok. 2 tygodniach i zaczęli mnie bardzo wspierać w drodze – mówi Ksawery. Pierwszy etap jego pielgrzymki zakończył się w Lozannie, a więc to właśnie stamtąd startował przy drugiej próbie, która rozpoczęła się 30 czerwca.

Czy było inaczej?

Ksawery zaznaczył, że drugie wyruszenie na szlak znacznie różniło się od tego pierwszego. – Za drugim razem wiedziałem już, na co się piszę i mogłem bazować na swoim doświadczeniu. Tym razem kupiłem 33-litrowy plecak i ograniczyłem się wyłącznie do podstawowych rzeczy, takich jak lżejszy śpiwór, karimata, dwie pary spodni, dwie pary skarpetek, dwie pary majtek i dwie koszulki. Już miałem świadomość, że to wszystko waży i wszystko muszę nosić na plecach, a z kolanami nie było za dobrze, więc nie chciałem powtórki... – opowiada pątnik. Ta pielgrzymka zdecydowanie nie różniła się od poprzedniej tylko wyposażeniem plecaka. – Patrząc z perspektywy czasu wiem, że wtedy szukałem siebie, prowadziłem bloga, żeby inni widzieli, że idę, skupiałem się na sobie. Miałem ze sobą smartfona, dzięki któremu słuchałem muzyki, konferencji i rozwijałem się intelektualnie. W pewnym momencie zacząłem odmawiać Nowennę Pompejańską i po mniej więcej 20 dniach zauważyłem, że nie wyrabiam się z modlitwą. To mnie zastanowiło – jak to możliwe, że tylko idę i nie mam czasu na modlitwę? – mówi mężczyzna. Tym razem smartfon ustąpił miejsca staremu, dobremu telefonowi bez androida, który posłużył, by raz na jakiś czas dać znak życia rodzicom. Internetowe mapy zastąpiły ich papierowe wersje i kompas. W plecaku znalazło się też Pismo Święte oraz książka Tomasza a Kempisa „O naśladowaniu Chrystusa”.

Reklama

Samodyscyplina i zaufanie

Na Camino de Santiago można ruszyć pieszo lub rowerem. Są także tacy, którzy wybierają pokonanie szlaku konno. Niezależnie od środka transportu nie da się ukryć, że ten rodzaj pielgrzymowania wymaga przede wszystkim samodyscypliny, a także odwagi i zaradności. Pielgrzym sam decyduje, ile kilometrów pokona danego dnia i o której godzinie wstanie. Musi również dobrze rozplanować swoje wydatki, zatroszczyć się o nocleg i jedzenie, a także zadecydować o formie modlitwy oraz odpowiednim czasie na nią.

Ksawery pokonywał średnio 35 km dziennie, uwzględniając zasadę „Lazy Sunday” – w niedzielę robił zazwyczaj ok. 25 km, by zawsze zatrzymać się na Mszy św. i chwilę odpocząć. Trzeba pamiętać, że na tym szlaku nie ma księży przewodników, busów bagażowych, a pątnicy nie poruszają się w kolumnie pielgrzymkowej, co wcale nie oznacza, że są zdani sami na siebie. I o to w tym wszystkim chodzi – całkowicie zdają się na Pana Boga i Jego plan! Ksawery zdecydował się tym razem nie rezerwować miejsc noclegowych. Ufał, że Pan Bóg się o niego zatroszczy i tak faktycznie było. – W pewnej miejscowości we Francji okazało się, że w żadnym schronisku nie ma już wolnych miejsc. Była godz. 19.00, na zewnątrz chłodno, a do następnej miejscowości kolejne 8 km. Zanim dotarłem, zapadł zmrok. Byłem bezradny i wołałem do Boga, żeby działał, bo ja nie miałem już wpływu na nic – opowiada Ksawery. Wtedy dostrzegł przystanek autobusowy, a niedaleko niego cmentarz. Wiedział, że znajdzie tam pitną wodę. W drodze powrotnej na przystanek zatrzymał się przy kościele. Usłyszał, że coś dzieje się w środku, a o godz. 21.45 we Francji nic nie miało prawa się tam dziać. – Wewnątrz odbywał się koncert muzyki klasycznej, a ja nie słuchałem muzyki od miesiąca. To było niesamowite! W środku było ok. 12 osób. Kiedy koncert dobiegł końca, podeszło do mnie starsze małżeństwo, które zaproponowało mi nocleg – wspomina pielgrzym. Pan Bóg jest wielki. Kiedy Ksaweremu wydawało się, że znów zmarznie pod gołym niebem, w Bożych planach czekał na niego nocleg w ciepłym domu z basenem i własnym pokojem!

Mimo wszystko

Mimo dyskomfortu fizycznego, niepełnowartościowych posiłków, noclegów na cmentarzach i przystankach, często mimo strachu i permanentnego zmęczenia niezależnie od przespanych godzin, dla Ksawerego była to prawdziwa pielgrzymka zaufania. – Co się zmieniło? Jeszcze potrzebuję czasu, żeby to nazwać, ale to był dla mnie na pewno czas, żeby w końcu przestać próbować po swojemu, a pozwolić Bogu działać w moim życiu – dzieli się 28-latek, który łącznie szedł do Santiago de Compostela ponad 4 miesiące.

Reklama

* * *

Wiele lat temu jeden z pracowników ekipy budowlanej, remontujący łazienkę w rodzinnym domu Ksawerego, zapytał go, jako małego chłopca, czy czytał „Pielgrzyma” autorstwa Paulo Coelho. – Nie – odpowiedział kilkulatek. Mężczyzna zdradził mu wtedy swoje marzenie – pójść pieszo do Santiago de Compostela. – Zobaczysz, kiedyś to zrobię – zarzekał się. Nie wiemy, czy mu się udało, ale od tego czasu to samo pragnienie zaczęło kiełkować w sercu dorastającego chłopaka, który po studiach postanowił ruszyć w drogę i szukać Boga na szlaku św. Jakuba.

2019-10-22 13:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Oto wielka Tajemnica wiary

Z metropolitą przemyskim abp. Adamem Szalem o 40. Pieszej Pielgrzymce z Przemyśla na Jasną Górę rozmawia ks. Zbigniew Suchy.

Ks. Zbigniew Suchy: Księże Arcybiskupie, już nie tygodnie a dni dzielą nas od jubileuszowej pielgrzymki na Jasną Górę. Proszę przypomnieć, pod jakim hasłem i dlaczego takie hasło zostało wybrane?

Abp Adam Szal: Przygotowanie pielgrzymki praktycznie trwa przez cały rok. Polega ono na tym, że spotykamy się jako księża organizatorzy w różnych miejscach, głównie w gościnnej parafii Błażowa czy w Ostrowie koło Radymna po to, aby dokonać pewnych ustaleń czy decyzji dotyczących organizacji każdej pielgrzymki. I tak było przez 40 lat. W ostatnim czasie mieliśmy wszystko poustalane, gdy chodzi o zasady, o program, ale okazało się, że dopuścił Pan Bóg na nas ten czas epidemii i wszystko się trochę zmieniło. Hasło jest bardzo proste, bo związane z bieżącym rokiem duszpasterskim dotyczącym Eucharystii, jest to aklamacja, którą wypowiada kapłan – szafarz Eucharystii podczas Mszy św.: „Oto wielka tajemnica wiary”. Wokół tego tematu toczyć się będzie tegoroczne pielgrzymowanie.

CZYTAJ DALEJ

Bp Grzegorz Suchodolski: Pierwsze kroki kieruję na Jasną Górę

2020-06-05 07:08

[ TEMATY ]

bp Grzegorz Suchodolski

Biuro Prasowe Jasnej Góry

Z modlitwą wdzięczności i zawierzenia przyjechał na Jasną Górę bp Grzegorz Suchodolski, przeżywając tu swoje „biskupie prymicje”. - Chcę zawierzyć Matce Bożej wszystkich, z którymi do tej pory szedłem i tych, którzy będą mi powierzeni - podkreślił biskup pomocniczy diecezji siedleckiej. Bp Suchodolski święcenia biskupie otrzymał trzy dni temu i jak zaznaczył, na Jasnej Górze pragnie zawierzyć Maryi nowe zadania.

Duchowny był dotychczas proboszczem parafii katedralnej, a wcześniej wieloletnim dyrektorem Krajowego Biura Światowych Dni Młodzieży i sekretarzem generalnym Komitetu Organizacyjnego ŚDM Kraków2016. Organizował udział polskiej młodzieży i polskich biskupów w siedmiu edycjach ŚDM, a ósme organizował jako sekretarz generalny KO ŚDM 2016 w Krakowie.

Bp Suchodolski przypomniał, że Jasna Góra przed każdym takim spotkaniem, w ciągu 21 lat jego pracy, była miejscem rozesłania dla organizatorów grup, koordynatorów diecezjalnych ŚDM, duszpasterzy młodzieży i wyjeżdżających pielgrzymów. Zwrócił też uwagę, że już wcześniej, bo w 1991r., polskie sanktuarium i doświadczenie jasnogórskie, były niezwykle ważne w historii spotkań papieża z młodymi, ponieważ właśnie tutaj po raz pierwszy zostało ono w pełni otwarte na wymiar międzynarodowy. – To jest Dom Matki, więc ona nauczyła nas w jaki sposób przygotować się na przyjęcie Jezusa, w Eucharystii, w znaku krzyża – zauważył.

Bp Suchodolski wyraził nadzieję na budowanie żywego Kościoła z młodymi dla dobra kolejnych pokoleń, korzystając też z doświadczeń Światowych Dni Młodych i z doświadczeń ludzi, którzy te wydarzenia współtworzyli. – Nie ucieknę od młodych, chociaż zadań będzie więcej także w innych obszarach, ale młodzież jest zawsze głęboko w moim sercu – zapewniał siedlecki biskup pomocniczy.

W miejscu, w którym hasłem Światowych Dni Młodzieży było: „Otrzymaliście ducha przybrania za synów” proszę o młodość ducha – mówił w rozmowie z KAI bp Suchodolski.

Bp Grzegorz Suchodolski jako hasło swojego posługiwania wybrał słowa „Głosić Jezusa Chrystusaˮ. Nawiązują one do napisu, jaki widnieje na Krzyżu Światowych Dni Młodzieży. Również herb biskupi zawiera znaki ŚDM. Znajdują się w nim krzyż Światowych Dni Młodzieży i wyobrażenie Matki Bożej z Dzieciątkiem, pochodzące z ikony „Salus Populi Romani” („Ocalenie Ludu Rzymskiego”).

CZYTAJ DALEJ

Mija 10 lat od beatyfikacji ks. Jerzego Popiełuszki

2020-06-06 00:57

[ TEMATY ]

beatyfikacja

bł. ks. Jerzy Popiełuszko

Łukasz Krzysztofka

6 czerwca 2010 roku wysłannik papieża Benedykta XVI abp Angelo Amato na pl. Piłsudskiego w Warszawie odczytał uroczystą formułę beatyfikacyjną, wynosząc męczennika komunizmu księdza Jerzego Popiełuszkę do grona błogosławionych. W uroczystości uczestniczyło ponad 250 tys. wiernych, w tym matka księdza Jerzego Marianna, jego przyjaciele oraz liczni przedstawiciele polskiego świata pracy. Fakt ten rozpoczął oficjalny kult kapelana Solidarności.

W ciągu dziesięciu lat kult błogosławionego intensywnie się rozwijał przekraczając granice Polski. W tym czasie o relikwie kapłana poprosiło 990 rodzimych kościołów, sanktuariów czy domów rekolekcyjnych. 448 relikwii znalazło się w 61 krajach, w tym w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, w Hongkongu, Korei Południowej, na Filipinach w Izraelu czy na Watykanie. Imieniem męczennika nazwano 219 ulic i placów w tym pięć poza granicami Polski, w Nowym Yorku czy Budapeszcie.

Kult błogosławionego wiąże się również z licznymi świadectwami łask uzyskanych za jego wstawiennictwem. Do Ośrodka Dokumentacji Życia i Kultu księdza Jerzego Popiełuszki wpłynęło ich 570. Dwadzieścia z przysłanych po 2010 roku zaopatrzonych jest w dokumentację medyczną.

Z okazji 10 rocznicy beatyfikacji księdza Jerzego Popiełuszki w jego Sanktuarium w kościele świętego Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu w specjalnej kaplicy wystawione zostaną dla wiernych kolejne relikwie związane z męczeńską śmiercią kapłana. 19 października ubiegłego roku w rocznicę jego śmierci w specjalnej gablocie udostępniono sutannę w której zginął, 6 czerwca zaś w 10 rocznicę jego beatyfikacji wierni będą mogli zobaczyć przedmioty jakie miał przy sobie ostatniej podróży, krzyżyk, różaniec, znaczek solidarności, wezwanie na przesłuchanie sądowe czy słynny znaczek z orzełkiem.

Konserwacja przedmiotów współfinansowana była ze środków Ministerstwa Kultury i Edukacji Narodowej oraz ze środków Polskiej Fundacji Narodowej. Zakup specjalistycznych gablot sfinansowany został przez Polską Fundację Narodową oraz przez wiernych. Kaplica z relikwiami będzie otwarta dla wiernych w sobotę 6 czerwca między godziną 10:00 a 16:00.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję