Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

W pielgrzymce do myśliborskiego Źródła Miłosierdzia

Od wielu lat wzrasta w duchowości wiernych kult Bożego Miłosierdzia. Służył temu niedawno obchodzony Jubileuszowy Rok Miłosierdzia, który w skali Kościoła powszechnego przyniósł wiele ważnych uroczystości, wydarzeń i inicjatyw, wśród których Piesza Pielgrzymka ze Szczecina do Myśliborza ma należne miejsce

Niedziela szczecińsko-kamieńska 36/2019, str. 1-2

[ TEMATY ]

pielgrzymka

materiały prasowe organizatora

Radość pielgrzymowania

Pod hasłem: „Jezu ufam Tobie” w jubileuszowej 25. pieszej pielgrzymce wyruszyło do Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Myśliborzu ponad 350 pątników, a także kapłanów, sióstr zakonnych oraz kleryków Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Szczecinie. Pielgrzymowano przez 3 dni. Tym razem pątnicy szli w trzech grupach: św. Faustyny (biała) i bł. Michała Sopoćki (czerwona) oraz w Grupie Medytacyjnej św. Marii Magdaleny.

„Pątniczy szlak jest znakiem szczególnym, ponieważ jest ikoną drogi, którą każda osoba przemierza w czasie swojej egzystencji. Życie jest pielgrzymką, a istota ludzka to viator, pielgrzym, który przemierza drogę aż do osiągnięcia celu – miłosierdzia – który wymaga zaangażowania i poświęcenia tak jak pątniczy szlak” – tak pisali organizatorzy zapraszając na wędrowanie.

Centralnym punktem każdego dnia była Msza św. wspólna dla pielgrzymów i mieszkańców miejscowości, do której przybywano. W czasie drogi głoszono konferencje autorstwa ks. kan. Janusza Szczepaniaka – ojca duchownego AWSD Szczecin. Rozważania oparte były szczególnie na Dzienniczku św. Faustyny oraz nauczaniu bł. Michała Sopoćki. Odmawiano Koronkę do Miłosierdzia Bożego, dzielono się refleksjami nad tym, czym dla współczesnego człowieka jest kwestia miłosierdzia. Odprawiano Apel Jasnogórski, który również treścią nawiązywał do przesłania pątniczej wędrówki. Cała atmosfera drogi do Myśliborza miała wyjątkowy charakter ascetyczno-pokutny. Wiele osób podjęło wyrzeczenia i umartwienia, które ofiarowane zostały zgodnie z treścią Koronki: „na przebłaganie za grzechy nasze i świata całego”.

Reklama

Wśród wędrujących było bardzo dużo młodych. Wzruszającym akcentem była również obecność licznej grupy osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach. Owocem czasu „rekolekcji w drodze” było wiele udzielonych spowiedzi, także w czasie wędrowania, co jest niewątpliwie pięknym promieniowaniem Roku Miłosierdzia.

Kustosz Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Myśliborzu ks. kan. Janusz Zachęcki wytrwale witał u bram sanktuarium także pozostałych pielgrzymów: z Trzcińska-Zdroju, ze Słubic, z Rokitna, ze Stargardu oraz pielgrzymkę rowerową ze Szczecina. Ponad 500-osobowa grupa pielgrzymów przechodziła przez pozostawioną po Roku Miłosierdzia Bramę Miłosierdzia a w samo południe wzięła udział w uroczystej Mszy św., której przewodniczył bp Edward Dajczak, ordynariusz koszalińsko-kołobrzeski. Modlitewny wymiar Eucharystii skupiał się wokół istotnych treści obecnego roku, zwłaszcza refleksji nad miłosierdziem. Pielgrzymi uczestniczyli w Koronce do Bożego Miłosierdzia oraz oddali hołd relikwiom św. Faustyny oraz bł. Michała Sopoćki, a także spotkali się z siostrami ze Zgromadzenia Jezusa Miłosiernego. Mieszkańcy Myśliborza wraz z ks. kustoszem Januszem Zachęckim z wielką otwartością serca ugościli wszystkich pielgrzymów. Nie sposób również przejść obojętnie wobec wspaniałych postaw mieszkańców mijanych na trasie miejscowości. Były praktycznym potwierdzeniem wcielania w życie cnoty miłosierdzia.

Organizatorzy i pielgrzymi pragną wyrazić serdeczne Bóg zapłać mieszkańcom miejscowości: Myślibórz, Binowo, Gardno, Chwarstnica, Borzym, Rożnowo, Banie, Piaseczno, Kierzków, Golenice, Rów. Szczere podziękowanie składają zarówno księżom jak i osobom, które z ogromną życzliwością gościły ich u siebie. Ich dobroć serca urzekała i budowała pięknym świadectwem wiary.

Reklama

„Jezu ufam Tobie” – te święte słowa, co chwilę wypowiadane przez pielgrzymów, niech wzmacniają dusze i serca!

2019-09-03 13:09

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przed 20 laty papież Jan Paweł II pielgrzymował do Ziemi Świętej

2020-03-26 16:46

[ TEMATY ]

pielgrzymka

Ziemia Święta

Izrael

Jordania

św. Jan Paweł II

Wojtek Laski/East News

Przed 20 laty papież Jan Paweł II pielgrzymował do Ziemi Świętej. Była to najtrudniejsza i najbardziej skomplikowana podróż papieża Jana Pawła II. Od początku pontyfikatu w 1978 r. odwiedzał Kościoły lokalne całego świata, jedynie Ziemia Święta była dla niego zamknięta. Dopiero w 22. roku pontyfikatu i w ramach 91. podróży zagranicznej mógł odwiedzić rodzinne ziemie Jezusa.

Wizyta w dniach 20-26 marca 2000 r. w Jordanii, Izraelu i Autonomii Palestyńskiej stała się ogromnym sukcesem: dla obciążonych stosunków chrześcijańsko-żydowskich, dla problematycznych kontaktów z islamem, dla skomplikowanych stosunków ekumenicznych oraz kurczącej się wspólnoty chrześcijańskiej, wspomina w okolicznościowym materiale niemiecka agencja katolicka KNA. Zauważa jednocześnie, że „oczywiście nie obyło się bez dysonansów”.

W tym gorącym regionie zarówno pod względem politycznym jak i religijnym, a także ze względu na nieuregulowaną sytuację z punktu widzenia prawa międzynarodowego, nie była możliwa dla papieża w tamtych czasach ani podróż duszpasterska, ani wizyta państwowa. Planujący wizytę widzieli jako szansę Rok Święty 2000, w którym papież mógł podejmować „wyłącznie pielgrzymki religijne śladami Biblii”. Watykan przez lata tłumaczył, że nie planował podroży papieża do Jerozolimy, gdyż papieska wizyta mogłaby stać się powodem niezgody między mieszkańcami kraju, mogła też powodować, że któraś ze stron uznałaby ją za „swoją”.

Tak więc papież modlił się i medytował w tradycyjnych miejscach świętych: na mojżeszowej Górze Nebo i w miejscu chrztu Jezusa w Jordanii, w bazylice Narodzenia w palestyńskim Betlejem, w Nazarecie, gdzie mieszkał Jezus oraz w miejscach Jego działania nad jeziorem Genezaret w obecnym Izraelu, a w Jerozolimie – w sali Wieczernika oraz w bazylice Grobu Świętego. Jan Paweł II sprawował liturgię w małych wspólnotach katolików i zapewniał ich o solidarności Kościoła powszechnego. Jednak w całym programie zbyt mało miejsca znalazło się dla lokalnych chrześcijan. Brakowało też mas ludzkich wzdłuż trasy, którą przemierzał papieski konwój.

Po raz pierwszy papież odwiedził Instytut Pamięci Holokaustu Jad Waszem. Jan Paweł II ostrzegł przed zapomnieniem „okrutnej tragedii Szoah” i jej minimalizowaniem oraz powtórzył skruchę Kościoła za antysemickie działania chrześcijan. W czasie tej poruszającej ceremonii spotkał się z dawnymi przyjaciółmi i znajomymi. Później udał się do Ściany Płaczu, włożył w szczelinę starego muru Świątyni karteczkę z prośbą o wybaczenie i rozmawiał z rabinami.

KNA zwraca uwagę na jerozolimskie spotkanie zwierzchników trzech religii: żyda, chrześcijanina i muzułmanina. Wprawdzie po raz pierwszy papież zdołał nakłonić naczelnego rabina i wysokiego zwierzchnika muzułmanów do wspólnego publicznego wystąpienia i uściśnięcia rąk, jednak doszło do kontrowersji wokół statusu Jerozolimy. Ton tego spotkania był szorstki, nastrój agresywny, szejk wyszedł z sali przed czasem. Był to wyraźny obraz realiów żydowsko-chrześcijańsko-muzułmańskich w Świętym Mieście. Bardziej harmonijnie przebiegały późniejsza wizyta na Wzgórzu Świątynnym z Kopułą na Skale i meczetem Al-Aksa oraz spotkanie z wielkim muftim.

Ta podróż Jana Pawła II stanowiła też ważny krok dla ekumenizmu. Spotkanie z patriarchą Jerozolimy Diodorem było przyjazne, ale nie sensacyjne, tak jak pierwsze spotkanie na szczycie Kościołów Wschodu i Zachodu w 1964 r., gdy Paweł VI spotkał się tutaj z ekumenicznym patriarchą Atenagorasem. Nie było też tej serdeczności, jaka widoczna była w 2014 r. podczas spotkania Franciszka z patriarchą Bartłomiejem w bazylice Grobu Świętego.

Wizycie Jana Pawła II towarzyszyły daleko idące środki bezpieczeństwa. Przyczyną tego były skomplikowane realia izraelsko-palestyńskie i niewyjaśniony status Jerozolimy. Po nieskomplikowanej z protokolarnego punktu widzenia wizycie w Jordanii, gdzie król Abdullah niezwykle serdecznie przyjął gościa z Watykanu, papież przyleciał na izraelskie lotnisko w Tel Awiwie, a następnie helikopterem do odleglej o 50 km Jerozolimy.

W Jerozolimie papież odwiedził zachodnią część miasta, a następnie udał się do Galilei i pojechał do palestyńskiego Betlejem. Dopiero na koniec udał się na jerozolimskie Stare Miasto: Wzgórze Świątynne, pod Ścianę Płaczu i do bazyliki Grobu Świętego.

Papieska pielgrzymka śladami postaci Pisma Świętego miała prowadzić jeszcze dalej. Papież miał odwiedzić miejsca związane z biblijnym Abrahamem, który do Ziemi Obiecanej przybył z Ur Chaldejskiego w obecnym Iraku. Plany podróży do Iraku, która miała się odbyć pod koniec 1999 r., nie zostały zrealizowane ze względów bezpieczeństwa. Udało się natomiast odwiedzić miejsca związane z Mojżeszem: górę Synaj, gdzie otrzymał on od Boga tablice Dziesięciu Przykazań oraz miejsce jego śmierci - górę Nebo.

W 2001 r. Jan Paweł II kontynuował swoją pielgrzymkę, tym razem śladami apostoła Pawła. Kolejnymi jej etapami były: Ateny, gdzie Paweł głosił kazania na Areopagu, Damaszek, gdzie przeżył swoje nawrócenie, oraz Malta, gdzie Apostoł Narodów spędził kilka miesięcy po tym, jak jego statek się rozbił. Później, jako więzień, został przewieziony do Rzymu.

CZYTAJ DALEJ

Aby przesłanie z Fatimy poznał świat

2020-04-01 14:12

[ TEMATY ]

Fatima

Męski Różaniec Warszawa

Łukasz Krzysztofka/Niedziela

Od dwóch lat inicjatywa Męski Różaniec Warszawa rozwija nabożeństwa realizowane w przestrzeni miejskiej, na ulicach i placach przez mężczyzn. Ze względu na pandemię i związane z nią ograniczenia w najbliższą pierwszą sobotę organizatorzy zapraszają do zjednoczenia Męskich Różańców w Polsce i na świecie na wspólnym nabożeństwie i pokucie podczas transmisji z Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Zakopanem.

Męski Różaniec odprawiany są w blisko 30 miastach w Polsce i za granicą, w tym w Wilnie, Londynie, Manchesterze, Chicago. Organizatorzy zapoczątkowali w kwietniu szczególną inicjatywę skierowaną do mężczyzn. Zapraszają do 3 dni postu o chlebie i wodzie oraz łączności w modlitwie z kapłanami w intencji wynagradzania za grzechy świata i błagania do Matki Bożej Łaskawej, Strażniczki Polski o zatrzymanie pandemii na świecie.

Od 1 do 3 kwietnia mężczyźni, którzy chcą podjąć post w tych intencjach zachęcani są także do odmawiania następujących modlitw: Anioł Pański, Koronka do Bożego Miłosierdzia, Różaniec św. w łączności z kapłanami, Apel Jasnogórski oraz uczestnictwo w Godzinie Świętej w czwartek 3 kwietnia.

Pierwsze dni kwietnia mają szczególną symbolikę:

1 kwietnia - pierwsza środa miesiąca. Dzień poświęcony Przeczystemu Sercu św. Józefa, a także rocznica Ślubów Lwowskich króla Jana II Kazimierza, uczynionych przed obrazem Matki Bożej Łaskawej w 1656 w Katedrze Lwowskiej.

2 kwietnia - pierwszy czwartek miesiąca. Dzień modlitw w intencji kapłanów i osób konsekrowanych. Rocznica narodzin dla Nieba św. Jana Pawła II.

3 kwietnia - pierwszy piątek miesiąca. Wynagradzamy Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.

4 kwietnia - pierwsza sobota miesiąca. Jednoczymy się on-line ze wszystkimi Męskimi Różańcami na świecie podczas Nabożeństwa Wynagradzającego Niepokalanemu Sercu Maryi w Sanktuarium Narodowym Matki Bożej Fatimskiej w Zakopanym na Krzeptówkach o godzinie 18.10. Modlitwie przewodniczyć będzie ks. Krzysztof Czapla SAC, dyrektor Sekretariatu Fatimskiego.

Link do strony z transmisją:

https://smbf.pl/parafia/sanktuarium-na-zywo/.

Warto śledzić FB Męski Różaniec Warszawa - https://www.facebook.com/meskirozaniecwawa oraz stronę internetową - https://meskirozaniec.pl/

„Zachęcamy do udziału całymi rodzinami, aby Maryja była bardziej znana i miłowana, aby Jej Orędzie z Fatimy poznał i wypełnił świat” – podkreślają organizatorzy.

Pan Jezus powiedział: „Ten zaś rodzaj złych duchów wyrzuca się tylko modlitwą i postem.” (Mt 17,21). Zaś Anioł w Fatimie wskazywał na Ziemię krzycząc: „Pokuty!!! Pokuty!!! Pokuty!!!”

Z kolei w XV w. Joannie a Costumis ukazała się Matka Boża Łaskawa w złotej sukni i błękitnym płaszczu, która w uniesionych dłoniach trzymała złamane strzały gniewu Bożego. Matka Boża żądała powszechnego postu i trzydniowych procesji pokutnych, które biskup Sylwester de Casa zarządził w Faenzy. Niedługo po tym zaraza ustała.

CZYTAJ DALEJ

USA: Alicia Keys o tym, jak omal nie zabiła swego nienarodzonego syna

2020-04-02 11:49

[ TEMATY ]

świadectwo

pl.wikipedia.org

Alicia Keys

Znana amerykańska piosenkarka Alicia Keys niedawno opowiedziała o swoim dzieciństwie i przyznała, że jej matka omal nie dokonała aborcji, gdy była z nią w ciąży. Jako dorosła osoba Keys znalazła się w niemal identycznej sytuacji co jej matka. W mającej się niedługo ukazać książce „More Myself: A Journey” (Więcej siebie: podróż) artystka opowiada o własnej decyzji, przed jaką stanęła, gdy odkryła, że jest w nieplanowanej ciąży.

Zdobywczyni Nagrody Grammy przyznała, że rozważała aborcję, gdy dowiedziała się, że jest w ciąży z drugim dzieckiem. Keys jest żoną producenta i rapera Swizza Beatza. W 2010 r. urodził się im syn Egypt. W 2014 roku, gdy Keys intensywnie pracowała nad swoim szóstym albumem, zdała sobie sprawę – ku jej przerażeniu – że jest w czwartym miesiącu ciąży. Wspomina, że czuła się wtedy rozdarta, bo, jak się jej wtedy zdawało, był to najgorszy z możliwych momentów na urodzenie dziecka – praca nad nowym albumem pochłaniała ją w całości, mąż dostał się na prestiżową uczelnię. W dodatku, w tym czasie piosenkarka nadużywała alkoholu.

Keys, choć dotąd nie kryła swych proaborcyjnych poglądów, ostatecznie postanowiła urodzić swego syna. Pomogła jej w tym piosenka. Pewnego wieczoru w studiu nagraniowym zaczęła słuchać „More Than We Know” – utworu napisanego wspólnie z mężem. „Tekst jest o tym, że potrafimy dokonywać rzeczy znacznie większych, niż możemy sobie nawet wyobrazić. Napłynęły mi do oczu łzy. Jak mogłabym zniszczyć potencjał tego pięknego dziecka, tego światła, które mogłoby dotknąć innych w sposób, o którym nawet nie marzyłam? Dla mnie ta piosenka była potężnym przesłaniem, że powinnam zachować ciążę” – wspomina. Jej syn Genesis urodził się w grudniu 2014 roku.

Obrońcy życia zwracają uwagę, że historia Keys dowodzi, jak łatwo kobieta w nieplanowanej ciąży może poczuć się tak, jakby jedynym jej wyborem była aborcja, zwłaszcza, gdy sytuacja rodzinna i materialna jest niepewna, gdy przyszła matka nie ma wsparcia najbliższych. „Historia Keys pokazuje, że kobiety niekoniecznie wybierają aborcję, ponieważ niefrasobliwie jej chcą; często wybierają aborcję, ponieważ są w beznadziejnym położeniu, bezbronne i myślą, że nie mają innego wyboru” – zauważają amerykańscy obrońcy życia z Live Action.

CZYTAJ DALEJ
E-wydanie
Czytaj Niedzielę z domu

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję