Reklama

Watykan

Sztuka rosyjska w Watykanie

Niedziela Ogólnopolska 1/2019, str. 16-17

[ TEMATY ]

wystawa

Włodzimierz Rędzioch

Zelfira Tregulowa – dyrektor Galerii Tretiakowskiej

W latach 2016-17 w Galerii Tretiakowskiej w Moskwie gościła wystawa „Roma Aeterna” (Wieczny Rzym) zorganizowana przez Muzea Watykańskie. Rosjanom pokazano wówczas 42 najwspanialsze arcydzieła ze stałej kolekcji Pinakoteki Watykańskiej wraz z obrazami, których nigdy nie wystawiano poza Watykanem. Wystawa okazała się bezprecedensowym sukcesem, gdyż dla Rosjan była to jedyna okazja, by zobaczyć na miejscu dzieła takich malarzy, jak Giovanni Bellini, Raffaello, Guido Reni, Guercino czy Caravaggio.

Dwa lata po tym wydarzeniu artystycznym, w ramach wymiany, przywieziono do Watykanu dzieła sztuki rosyjskiej, które pochodzą głównie z Galerii Tretiakowskiej, ale także z innych muzeów. Wystawa, która nosi angielski tytuł: „Pilgrimage of Russian Art. From Dionysius to Malevich” (Pielgrzymka sztuki rosyjskiej. Od Dionizego po Malewicza), składa się z 54 arcydzieł, które ukazują sześć wieków malarstwa rosyjskiego. Kuratorzy wystawy – Arkadiy Ippolitov, Tatiana Udenkowa i Tatiana Samojlowa postawili sobie ambitny cel przybliżenia dziedzictwa kulturowego i duchowego sztuki rosyjskiej w samym sercu zachodniego chrześcijaństwa. A jak podkreśla dyrektor Muzeów Watykańskich Barbara Jatta, „piękno tworzy mosty, zbliża różne kultury i czyni nas braćmi”. Organizatorami wystawy, obok Muzeów Watykańskich i Galerii Tretiakowskiej, są Ministerstwo Kultury Federacji Rosyjskiej oraz Fundacja Sztuki, Nauki i Sportu Aliszera Usmanowa.

Rosyjskie arcydzieła wystawione są w monumentalnym korytarzu łączącym kolumnadę Berniniego z Bazyliką św. Piotra, tzw. Braccio di Carlo Magno (dosłownie „Ramię Karola Wielkiego”). Są to przede wszystkim ikony z różnych okresów, obok których umieszczono obrazy z XIX i początku XX wieku. Dyrektor Galerii Tretiakowskiej Zelfira Tregulowa wyjaśniła: – Położyliśmy akcent na głęboką więź łączącą malarstwo ikon i rosyjski realizm XIX wieku. Pokazując sztukę rosyjską od Dionizego aż po Malewicza, zamiast stosować „nudne” kryterium chronologiczne, woleliśmy skonfrontować ze sobą dzieła na bazie niespodziewanych, ale oczywistych analogii.

Reklama

Na wystawie ikony niejako „rozmawiają” z realistycznymi obrazami ostatnich wieków, dlatego np. obok ikony „Sąd Ostateczny” z XVI wieku wisi słynny „Czarny kwadrat” Malewicza, przy ikonie „Św. Grzegorz ze smokiem” z XVI wieku umieszczono „Kąpiel czerwonego konia” Kuźmy Pietrowa-Wodkina, a obok olbrzymiego obrazu Aleksandra Iwanowa „Ukazanie się Chrystusa ludowi” wiszą ikony „Chrzest” i „Przemienienie Pańskie”.

Dyr. Tregulowa podkreśliła, że ikony są wcieleniem rosyjskiej duszy. Nawet w XIX i XX wieku były nieodłączną częścią rosyjskiej rzeczywistości i wywierały wpływ na życie duchowe. – Rosjanin zawsze chce dostrzec w ikonach ich wymiar metafizyczny, coś poza granicami tego, co jest widoczne, dlatego nasza sztuka nie uważała techniki za cel sam w sobie. W rosyjskiej tradycji kanon jest ważniejszy niż technika. Dlatego technika i jakość, chociaż są nieodzownymi elementami, schodzą na drugi plan, bo na pierwszym planie jest wartość duchowa dzieła.

Wśród eksponowanych dzieł należy wymienić: ikonę „Ukrzyżowanie” napisaną przez Dionizego w 1500 r., „Trójcę Świętą” wykonaną przez mnicha Paisija w latach 1484-85, „Sąd Ostateczny” – XVI-wieczną ikonę z Nowogrodu oraz kopię z XVI wieku ikony Matki Bożej Włodzimierskiej. Wśród dzieł z XIX i XX wieku przywiezionych z Rosji są tak znane obrazy, jak: „Nie oczekiwali”, „Procesja w guberni kurskiej” i „Przed spowiedzią” Ilji Repina, „Trojka”, „Utopiona” i słynny portret Dostojewskiego Wasilija Perowa, „Quid est veritas? Chrystus i Piłat” oraz „Kalwaria” Mikołaja Ge, a także „Demon siedzący” Michaiła Wrubela, „Chrystus na pustyni” Iwana Kramskoja i „Plac Czerwony” Wasilija Kandinskiego.

Reklama

Wystawę „Pielgrzymka sztuki rosyjskiej. Od Dionizego po Malewicza” otwarto 19 listopada 2018 r. w obecności dyrektorów Galerii Tretiakowskiej i Muzeów Watykańskich: Zelfiry Tregulowej i Barbary Jatty, kuratorów wystawy, pracowników obu muzeów zaangażowanych w jej przygotowanie oraz dziennikarzy akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej. Wstęp na tę unikalną wystawę, która będzie otwarta do 16 lutego 2019 r., jest wolny.

2019-01-02 11:07

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Otwarcie wystawy PKWP „Pomagamy w każdym czasie”

Pierwsza wystawa plenerowa w Polsce pokazująca działalność Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie i przybliżająca sytuację chrześcijan we współczesnym świecie została wczoraj otwarta w Krakowie. Odzwierciedla ona projekty pomocy humanitarnej, które od ponad 70 lat są realizowane na całym świecie.

– Głównym hasłem Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie jest pojednanie i solidarność. Po II wojnie światowej nasz założyciel, ojciec Werenfried van Straaten, wykazał się determinacją niesienia pomocy egzystencjalnej. W okresie PRL-u Stowarzyszenie pomagało Polakom. Dzisiaj to Polacy pomagają na wschodzie – mówi Sebastian Banasiewicz z Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie.

Wystawę „Pomagamy w każdym czasie” można zobaczyć na krakowskich Plantach wzdłuż Franciszkańskiej 3, idąc w stronę ul. Wiślnej. Będzie dostępna przez miesiąc od 3 sierpnia do 3 września. Wystawa przedstawia kampanie pomocowe prowadzone przez PKWP m.in.: „S.O.S. dla Ziemi Świętej”, „Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym”, „Maseczkę dla misjonarza”, czy „Chleb dla Syrii”.

PKWP

– Jesteśmy wdzięczni za wsparcie i objęcie wystawy patronatem honorowym przez krakowskiego metropolitę abpa Marka Jędraszewskiego oraz prof. Jacka Majchrowskiego, Prezydenta Miasta Krakowa. Razem z Fundacja Grupy PKP chcemy zaprezentować naszą działalność, kampanie i infografiki o aktualnej sytuacji prześladowanych chrześcijan na świecie – mówi Sebastian Banasiewicz. Otwarcie wystawy odbyło się w poniedziałek 3 sierpnia o godz. 11:00. Później mieszkańcy Krakowa zostali zaproszeni do regionalnego biura PKWP – „Pól Dialogu” przy ul. Stradomskiej 6.

PKWP w obliczu coraz większych trudności, przed jakimi stanęły wszystkie wspólnoty na świecie, pomaga prześladowanym oraz misjonarzom, którzy stracili podstawowe środki do życia. PKWP pomaga księżom w podstawowej posłudze: sprawowaniu sakramentów, nauczaniu wiary, opiece nad chorymi i starszymi, pomocy ubogim i odwiedzaniu więźniów. Wsparcie finansowe PKWP obejmuje szeroki zakres działań w krajach Bliskiego Wschodu, Europy Środkowej i Wschodniej, Ameryki Łacińskiej, Azji i Afryki. W odpowiedzi na epidemię koronawirusa PKWP przeznaczyło 5 mln euro na wsparcie dla księży i sióstr zakonnych, służących najbardziej narażonym na niebezpieczeństwo społecznościom.

– PKWP jest również źródłem informacji o aktualnej sytuacji chrześcijan na świecie. W Libanie lokalna waluta straciła już 80 proc. wartości. W Bejrucie już ponad milion ludzi nie stać na artykuły pierwszej potrzeby. Apelujemy już dzisiaj do wspólnoty międzynarodowej o wsparcie, bo inaczej pod koniec roku libańskie dzieci będą umierać z głodu na ulicy – twierdzi Sebastian Banasiewicz z PKWP.

Wydarzenie na Facebooku o wystawie „Pomagamy w każdym czasie”:

Zobacz

CZYTAJ DALEJ

8 sierpnia Kościół czci św. Dominika

[ TEMATY ]

św. Dominik Guzman

Giovanni Bellini/The National Gallery/pl.wikipedia.org

8 sierpnia Kościół czci św. Dominika, założyciela Zakonu Kaznodziejskiego, zwanego dominikańskim. Dominik Guzman urodził się ok. 1170 r. w Hiszpanii. Pochodził ze znakomitego rodu szlacheckiego. Po skończeniu studiów teologicznych w 1196 r. przyjął święcenia kapłańskie i został kanonikiem w katedrze w Osmie. W czasie podróży do Danii, kiedy przejeżdżał przez Francję i Niemcy, zetknął się z ruchami katarów i albigensów, które niepokoiły i destabilizowały życie Kościoła.

Po otrzymaniu od Stolicy Apostolskiej misji nawracania albigensów na terenie Francji, Dominik pieszo przemierzał kraj, nauczając słowem i przykładem surowego życia. Bł świadom, że jedynie ubodzy ewangelizatorzy dotrą do odbiorców. Przyłączyło się do niego wówczas wielu entuzjastów takiego sposobu życia, z którymi Dominik utworzył Zakon Kaznodziejski. Papież Honoriusz III w 1216 r. potwierdził powstanie zakonu, którego celem było głoszenie słowa Bożego. Szczególnie duży nacisk kładziono w nim na ubóstwo oraz zdobycie gruntownego wykształcenia, aby móc odpierać zarzuty przeciwko wierze i przekazywać jej nieskażoną wykładnię.

Dominik odbywał liczne podróże, wszędzie głosząc Ewangelię. Jego ostatnie słowa, przekazane braciom, brzmiały: "Miejcie miłość, strzeżcie pokory i nie odstępujcie od ubóstwa". Zmarł 6 sierpnia 1221 r. w klasztorze Bolonii.

Papież Grzegorz IX, który kanonizował św. Dominika w 1234 r., powiedział o nim: "Spotkałem w nim człowieka, który w pełni realizował regułę życia apostołów, i nie wątpię, że połączył się z nimi w ich chwale w niebie".

Św. Dominik Guzman i św. Franciszek z Asyżu, zakładając w XIII wieku dwa zakony żebracze, nieodwracalnie zmienili oblicze Kościoła. Jak podają źródła historyczne - w tym m.in. XIII-wieczny pisarz franciszkański br. Tomasz z Celano - św. Dominik spotykał się ze św. Franciszkiem z Asyżu, łączyła ich przyjaźń. Obaj święci żyli niemal w tym samym czasie: Franciszek w latach 1181-1226, a Dominik w latach 1170-1221. Po raz pierwszy spotkali się oni w czasie IV Soboru Laterańskiego w 1215 r. w Rzymie.

Włoski poeta Dante Alighieri w "Boskiej komedii" przedstawia tych świętych jako dwa koła jednego rydwanu. Przykładem duchowego oddziaływania tych dwu wielkich charyzmatyków, jest wspólnota dominikanów świeckich, od kilku lat istniejąca przy klasztorze franciszkanów w Sanoku. Patronami tej fraterni są święci ojcowie: Dominik i Franciszek.

CZYTAJ DALEJ

Oświęcim: konkurs na koncepcję wystawy polskiej w Muzeum

2020-08-08 10:52

[ TEMATY ]

Auschwitz

Mazur/episkopat.pl

Auschwitz-Birkenau

Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu ogłosiło konkurs na koncepcję plastyczną oraz architektoniczno-budowlaną wystawy, pt. „Polacy w KL Auschwitz. Mieszkańcy ziemi oświęcimskiej w czasie II wojny światowej”.

Dyrektor Muzeum dr Piotr M. A. Cywiński, wyjaśnił, że przyszła wystawa polska w bloku 15 będzie „istotnym rozszerzeniem przygotowywanej aktualnie nowej wystawy głównej”. „W KL Auschwitz było uwięzionych ponad 140.000 polskich więźniów. W ramach Zagłady Niemcy skierowali do obozu ok. 300.000 polskich Żydów. Wielu Romów, których tu zamordowano także pochodziło z przedwojennych terenów Rzeczypospolitej” – przypomniał dyrektor.

Łukasz Lipiński z biura prasowego Muzeum poinformował, że dotychczasowa wystawa stała prezentowana w bloku 15 byłego obozu Auschwitz I od 1985 roku, pt. „Walka i martyrologia narodu polskiego w latach 1939-1945”, jest obecnie jedną z najstarszych wystaw prezentowanych na terenie Miejsca Pamięci Auschwitz.

„Ekspozycja, która powstanie w ciągu najbliższych trzech lat, zajmie dwa piętra historycznego bloku 15 w byłym obozie Auschwitz I. Zostanie ona sfinansowana ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego” – dodał.

Lipiński zaznaczył też, że wystawa ma prezentować losy Polaków w niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym i zagłady Auschwitz-Birkenau, „traktując o początkach wojny i okupacji niemieckiej w Polsce, obrazując skalę prześladowań, planowość dokonywanych przez niemiecką policję aresztowań oraz towarzyszące im bezładne okrucieństwo”.

„Przedstawiać będzie historię pierwszych więźniów obozu – Polaków – w tym polskich Żydów, pełniąc funkcje wprowadzenia do narracji edukatorów Miejsca Pamięci o genezie KL Auschwitz oraz stanowiąc prolog do historii Zagłady” – dodał.

Więcej: http://www.auschwitz.org/muzeum/aktualnosci/muzeum-oglasza-konkurs-na-koncepcje-nowej-wystawy-polskiej,2153.html

W obozie Auschwitz-Birkenau hitlerowcy niemieccy więzili ponad 1,3 mln osób. Życie tu straciło ponad 1,1 mln ludzi – w zdecydowanej większości polskich i europejskich Żydów, a także Polaków, Romów i jeńców radzieckich.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję