Reklama

Aspekty

Dziecko apostołem w swoim domu

Z ks. Bartłomiejem Rybackim, diecezjalnym moderatorem Eucharystycznego Ruchu Młodych, rozmawia ks. Adrian Put

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 35/2018, str. VI

[ TEMATY ]

młodzi

Archiwum autora

Z ks. Bartłomiejem Rybackim, diecezjalnym moderatorem Eucharystycznego Ruchu Młodych, rozmawia ks. Adrian Put

Z ks. Bartłomiejem
Rybackim,
diecezjalnym
moderatorem
Eucharystycznego
Ruchu
Młodych,
rozmawia
ks. Adrian Put

Ks. Adrian Put: – Bp Tadeusz Lityński mianował Księdza diecezjalnym moderatorem Eucharystycznego Ruchu Młodych. Proszę nam przybliżyć hostorię tej wspólnoty. Gdzie i kiedy ruch powstał?

Ks. Bartłomiej Rybacki: – Korzenie Eucharystycznego Ruchu Młodych wywodzą się z Francji. W drugiej połowie XIX wieku powstało tam Apostolstwo Modlitwy – stowarzyszenie dla młodych seminarzystów, którzy zapragnęli żyć Eucharystią. W 1916 r. jezuita o. Bessier w ramach tego stowarzyszenia założył organizację dla dzieci nazywaną Krucjatą Eucharystyczną. Warto podkreślić, że w 1922 r. liczba „rycerzy eucharystycznych” dochodziła do 900 tys.
Do Polski dotarła dzięki św. Urszuli Ledóchowskiej. 1 stycznia 1925 r. powstało pierwsze koło w Pniewach k. Poznania. Druga wojna światowa trochę zahamowała jego rozwój. Jednak od 1960 r. Krucjata Eucharystyczna zaczyna działać w nowym stylu. Ruch ten odradza się i za radą Jana XXIII przybiera nazwę „Eucharystyczny Ruch Młodych”. Nasza diecezja wraz z archidiecezją poznańską są pierwszymi, gdzie reaktywowano ten ruch po 1985 r., jako przygotowanie do II Kongresu Eucharystycznego. Dużą rolę odegrało tutaj Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego.

– Nazwa ruchu wskazuje na ukierunkowanie na Eucharystię. Jakie zadania stawia sobie ERM?

– ERM adresowany jest do najmłodszych, zwłaszcza do dzieci, które przyjęły po raz pierwszy Komunię św. Często jest tak, że młody człowiek przygotowując się do Pierwszej Komunii św., z wielką ciekawością poznaje poszczególne części Mszy św., uczy się modlitwy i niesienia pomocy innym ludziom. Później jednak gubi te wartości. Rycerze Eucharystii są tymi, którzy przez modlitwę i ofiarną pomoc walczą ze złem obecnym w świecie. Starają się także aktywnie uczestniczyć we Mszy św. w swoich parafiach i różnych wydarzeniach diecezjalnych.

– Ruch posiada także swoją formację. Jak wyglądają jej poszczególne elementy?

– Formacja w ramach ERM podzielona jest na 6 grup wiekowych, aby zarówno namłodsze dzieci, jak i dojrzała młodzież odnaleźli w nim miejsce. Formację streszczają 4 zasady: żyj Mszą św., czytaj Ewangelię, kochaj bliźnich i bądź trzynastym apostołem. Ostatni element wydaje się być najtrudniejszy nie tylko dla młodszych, ale dla każdego. Wiemy, że nie jest łatwo przyznać się do wiary w Boga w XXI wieku. Dlatego warto rozpocząć formację w ERM jak najszybciej!

– Kiedy już ERM działa przy danej parafii, to czym się zjamuje? Co jest charakterystyczne dla ruchu?


– Jak już powiedziałem, najważniejszym priorytetem ERM jest pogłębienie relacji z Jezusem Eucharystycznym. Dlatego jego członkowie odkrywają znaczenie poszczególnych części Mszy św.
Biorą w niej aktywny udział przez oprawę liturgiczną: czytanie czytań, śpiew psalmu, procesję z darami lub prowadzenie śpiewu. Animują modlitwę podczas adoracji Najświętszego Sakramentu. Jednocześnie włączają się aktywnie we wszelkie dzieła charytatywne, jak choćby wspieranie akcji organizowanych przez Parafialne Zespoły Caritas. Można powiedzieć, że wychodzą naprzeciw potrzebom, jakie stają przed nimi w poszczególnych parafiach i oczywiście są na miarę ich możliwości. Jak każda wspólnota, tak i ERM stara się integrować swoich członków w czasie różnych wyjazdów. Cenne są chwile spędzone przy wspólnym ognisku, na boisku lub wyjeździe rowerowym, ale również w miejscu związanym z kultem Eucharystii, jak np. nasza polska Sokółka czy Legnica.

– ERM jest obecny w naszej diecezji od dłuższego czasu. Jak dotychczas wyglądały jego działania na naszym terenie?

– Członkowie ERM systematycznie uczestniczą w życiu swoich parafii. W skali diecezji natomiast są zawsze obecni przy wydarzeniach dotyczących dzieci i młodzieży, np. Diecezjalny Dzień Dziecka w Rokitnie, Pielgrzymka Ministrantów i Lektorów do Paradyża. W czasie minionych wakacji kilka rycerek pielgrzymowało również pieszo z Gorzowa na Jasną Górę. Zatem ERM jest wszędzie tam, gdzie jest żywy Kościół.

– Nowy moderator to zapewne także nowe wyzwania i plany. Czy może nam Ksiądz przybliżyć działania czekające ruch?

– Dziękuję bp. Tadeuszowi za to, że obdarzył mnie zaufaniem i powierzył mi opiekę nad ERM w naszej diecezji. Chicałbym najpierw zapoznać się ze wspólnotami już działającymi na ziemi głogowskiej i lubuskiej, by móc docierać do miejsc, w których jeszcze o ERM nie słyszano. Ważne jest poczucie wspólnoty i jedności, dlatego postaramy się o zorganizowanie takich dni w diecezji. Jednocześnie nadal chcemy podtrzymywać te działania, o których wspomniałem. Myślę, że 350-lecie obecności Matki Bożej Rokitniańskiej w naszej diecezji jest dobrą okazją, aby nie tylko dzieciom przybliżyć Jej znaczenie, ale także ich rodzicom. Pogłębianie liturgii w młodym wieku dla wielu było również okazją do odkrycia w sobie głosu powołania. Myślę, że nie tylko moim marzeniem, ale i wszystkich opiekunów ERM w parafiach jest to, aby spośród jego członków wychodzili nowi kapłani, siostry zakonne, a przede wszystkim święci małżonkowie.

– Jak można założyć wspólnotę ERM w parafii? Co trzeba zrobić i ile osób zebrać, by grupa mogła funkcjonować?

– Grupa nie ma sztywnych reguł co do ilości. Początek roku szkolnego to dobra okazja, by na nowo zachęcić dzieci po Pierwszej Komunii św. do cotygodniowych spotkań oraz do tego, by tak jak przed Pierwszą Komunią włączały się w przygotowanie coniedzielnej Eucharystii. Warto zadbać, aby spotkania przeplatane były modlitwą, formacją, ale i wspólną zabawą. Kościół to miejsce radosne, a nie tylko wiejące grozą powagi. Chrześcijanie natomiast to ludzie z uśmiechem wychodzący do innych. Kiedy już taka wspólnota się zawiąże, warto uczestniczyć w zjazdach, o których wcześniej wspominałem. Proszę także wszystkich zawiązujących nowe wspólnoty ERM – kapłanów i katechetów – o podanie informacji o powstałych grupach, abyśmy mogli informować ich o inicjatywach podejmowanych w naszej diecezji.

– Jak zachęcić młodych ludzi, by włączyli się w dzięło ERM?

– Katecheta przygotowujący dzieci do Pierwszej Komunii św., skupia zazwyczaj wokół siebie pewną grupę. To zwykle dzieci, które były zaangażowane w oprawę Mszy św. komunijnej. Warto uczynić ich prekursorami w parafialnej wspólnocie. Kiedy zobaczą, że czas poświęcony na spotkanie mija ciekawie, pewnie przyprowadzą swoich kolegów i koleżanki. Dzieci zazwyczaj przychodzą właśnie tam, gdzie jest ciekawie. Dlatego warto zaproponować im chwilę wspólnej zabawy, gry w piłkę lub śpiewu z gitarą, aby uatrakcyjnić ten czas.

– A czy ERM jest dzisiaj potrzebny? Czy jest ciekawą propozycją dla dzieci i młodzieży?


– Myślę, że ERM jest dobrą odpowiedzią Kościoła na problemy współczesnego świata. Przede wszystkim pomaga pogłębić dziecku swoją wiarę. To, co zaszczepimy w najmłodszych, zaowocuje w ich dorosłym życiu. Pomaga oderwać na chwilę wzrok od smartfona i telewizora, a spojrzeć na Pana Boga. Jednocześniej dzieci i młodzież często przyprowadzają do Chrystusa swoich rodziców. Sam niejednokrotnie byłem świadkiem, jak rodzice dzięki przygotowaniu do Pierwszej Komunii św. swojego dziecka na nowo odnawiali swoją relację z Bogiem i Kościołem. Byli nawet i tacy, którzy dzięki temu po latach życia tylko w cywilnym związku zdecydowali się na sakramentalny i dziś z radością przyjmują Komunię św.!
W dzisiejszych czasach to dziecko jest często apostołem w swoim domu rodzinnym i myślę, że ERM jest cennym narzędziem dla najmłodszcyh rycerzy.

2018-08-28 12:11

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Naczelny Rabin Polski i rektor KUL: potrzeba spotkań izraelskiej i polskiej młodzieży

2020-09-10 17:29

[ TEMATY ]

młodzi

KUL

rektor

rabin

Wikipedia

Naczelny rabin Polski Michael Schudrich

Naczelny rabin Polski Michael Schudrich

Potrzeba jeszcze więcej spotkań młodych ludzi z Polski i Izraela, tak by mogli wzajemnie poznawać kulturę swoich narodów i budować relacje – podkreślają naczelny rabin Polski Michael Schudrich i rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II ks. Mirosław Kalinowski.

Rabin i rektor KUL odbyli w czwartek rozmowę, podczas której wskazali na konieczność współpracy i wzajemnych kontaktów.

Ks. prof. Kalinowski poinformował o planach utworzenia na KUL studiów judaistyki i zaprosił rabina Schudricha do złożenia wizyty na uniwersytecie. Zaproponował również wzajemnej wizyty polskiej i izraelskiej młodzieży.

Rabin Schudrich podkreśla, że ważne jest, by młodzi ludzie, którzy przyjeżdżają do Polski z Izraela odwiedzać miejsca pamięci związane z Holokaustem, nawiązywali także relacje ze swoimi rówieśnikami. „Chodzi o budowanie wspólnej przyszłości” – dodał.

Naczelny Rabin Polski uznał, za bardzo dobrą inicjatywę, by młodzież, która przyjeżdża odwiedzać niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny na Majdanku, spotykała się również z młodymi Polkami w kampusie KUL. „Jestem bardzo wdzięczny rektorowi KUL za tę inicjatywę i w pełni ją popieram” – powiedział rabin Schudrich.

CZYTAJ DALEJ

5 pytań do … Pana Szymona Szynkowskiego vel Sęka

2020-09-26 08:01

[ TEMATY ]

wywiad

5 pytań do...

Archiwum prywatne

Szymon Szynkowski

Szymon Szynkowski

5 pytań do … Pana Szymona Szynkowskiego vel Sęka – sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, pełnomocnika rządu do spraw polskiego przewodnictwa w Grupie Wyszehradzkiej

Piotr Grzybowski:Panie Ministrze, zacznijmy od chyba najgorętszego dziś tematu: protestów społecznych po - w powszechnej ocenie uznanych za sfałszowane - wyborach prezydenckich na Białorusi. Czy dla naszych służb dyplomatycznych było to zaskoczeniem?

Szymon Szynkowski vel Sęk: Dla nas nie było to zaskoczenie. Wiedzieliśmy, że jest niestety duże prawdopodobieństwo, że wybory nie będą przeprowadzone w sposób przejrzysty i demokratyczny, i że napotka to na opór białoruskiego społeczeństwa. Natomiast – dla nas nie, ale dla niektórych naszych zachodnich partnerów z UE myślę, że skala i długotrwałość tych protestów była zaskoczeniem. Przecież wiadomo, że wcześniejsze wybory również budziły wątpliwości, choć skala fałszerstw nie była aż tak duża, jak w przypadku tych ostatnich, więc teraz zarówno skala manipulacji, jak i skala oporu wobec manipulacji jest bardzo duża. My przyglądamy się sytuacji na Białorusi od wielu lat, więc trudno, żebyśmy w tej kwestii byli czymś zaskoczeni.

PG: Czy w związku z tym MSZ ma wypracowane scenariusze, które Polska będzie realizować?

SSvS: Tak, oczywiście. My nie poruszamy się tylko w sferze ogólnych deklaracji politycznych, potępiających to, co wydarzyło się w trakcie wyborów na Białorusi, czy wspierających dialog ze społeczeństwem i domagających się tego dialogu i rezygnacji z użycia siły, czy represji. To byłoby zbyt mało. My proponujemy bardzo konkretny plan działań dla Białorusi, z konkretnym finansowaniem na poziomie na razie naszego planu krajowego - ok. 12 mln euro, czyli 50 mln zł. Natomiast będziemy też proponować wspólnie z Grupą Wyszehradzką, bo w tej chwili finalizowane są uzgodnienia w zakresie propozycji tzw. Planu Marshalla, czyli czegoś, co jest nazywane Planem Marshalla dla Białorusi, takiej wielopunktowej propozycji wsparcia, która mogłaby zostać zaoferowana w sytuacji, w której na Białorusi doszłoby do demokratycznych zmian. Mowa tutaj zarówno o liberalizacji wizowej, jak i ułatwieniach dla małych i średnich przedsiębiorstw i specjalnym funduszu wsparcia. To zostało już zaprezentowane przez Premiera Mateusza Morawieckiego szefowej Komisji Europejskiej i będzie prezentowane przez całą Grupę Wyszehradzką, której przewodzimy, na forum Rady Europejskiej w najbliższych dniach.

PG: Pytanie już do Pana jako pełnomocnika rządu do spraw polskiego przewodnictwa w Grupie Wyszehradzkiej: czy jest realne wypracowanie planu działania Grupy wobec sytuacji na Białorusi?

SSvS: Tak. Dzisiaj Grupa Wyszehradzka finalizuje prace nad tym bardzo konkretnym planem wsparcia ze strony UE dla Białorusi na poziomie gospodarczym. To jest jeden z elementów, który chcemy oferować Białorusi, ale – co ważne - w ramach współpracy Wyszehradzkiej, bo w ten sposób możemy łatwiej na poziom unijny przenieść naszą propozycję. Oczywiście na poziomie krajowym mamy 5-punktowy plan, który dzisiaj jest realizowany, zarówno w zakresie wsparcia NGO, jak i wspierania dostępności rynku pracy dla osób, które muszą wyjechać z Białorusi, chcą przyjechać do Polski. Propozycje na poziomie unijnym liberalizacji wizowej wynikają też z tego, że jest ok. 800 tys. wiz unijnych wydanych w ostatnich latach. 400 tys. tych wiz wydały polskie konsulaty, więc to Polska jest krajem, który najaktywniej wspiera Białoruś, także w zakresie wsparcia dla obywateli tego kraju, jak również możliwość ich przyjazdu do Unii Europejskiej, czy pracy w UE. Chcemy, żeby było to wsparcie systemowe, w które zaangażują się wszyscy nasi unijni partnerzy. Wokół tego udało się, co też jest sukcesem Polski, wybudować konsensus Grupy Wyszehradzkiej. Przecież wiemy, że mamy w Grupie Wyszehradzkiej przyjaciół, partnerów, ale bywają także różnice zdań. W tej sprawie nie ma różnicy zdań. Grupa Wyszehradzka będzie prezentowała to wsparcie za tydzień, na forum Rady UE.

PG: Końcem lipca powołano nową inicjatywę - Trójkąt Lubelski. W jakim celu?

SSvS: Jak się okazało, Trójkąt Lubelski powołany w drugiej połowie lipca, swoją zasadność funkcjonowania dowiódł już w pierwszych tygodniach, bo chwilę później rozpoczął się kryzys na Białorusi, związany właśnie z niedemokratycznymi wyborami i w tym formacie są również prowadzone dyskusje. Litwa, Polska i Ukraina to kraje sąsiedzkie Białorusi, w których interesie leży stabilność sytuacji w tym kraju. Litwa i Polska dyskutują o wyzwaniach w różnych innych formatach, np. „Bukaresztańskiej 9” w kontekście bezpieczeństwa, w ramach współpracy Polski z krajami bałtyckimi. Ukraina była z tych dyskusji do tej pory wyłączona, bo w tych formatach nie uczestniczy. W związku z tym uznaliśmy, że trzeba stworzyć format sąsiedzki, który będzie właśnie miejscem do włączania również Ukrainy w dyskusję na tematy bieżące. Takim najbardziej bieżącym tematem, siłą rzeczy niestety dla Trójkąta Lubelskiego oczywistym jest sytuacja na Białorusi, ale też szerzej dyskusje o polityce bezpieczeństwa w regionie, w gronie krajów, które mają podobne spojrzenie na zagrożenia, które płyną ze wschodu. Dzisiaj Trójkąt, który koordynuje pan wiceminister Marcin Przydacz jest doskonałym formatem do tego, żeby koordynować też działania z ważnym państwem nieunijnym, czyli Ukrainą.

PG: Wrócił Pan minister kilka dni temu z Wilna, gdzie podpisane zostało Strategiczne Partnerstwo Polsko-Litewskie. Czy to początek Unii Lubelskiej 2.0?

SSvS: Nie, choć nawiązań historycznych podczas tego spotkania było całkiem sporo, począwszy od tego, że na początku swojego wystąpienia Pan Premier Skvernelis wskazał, że to pierwsze takie spotkanie od 230 lat. Po drugie, w wystąpieniach premierów obecne były nawiązania do wspólnych tegorocznych obchodów rocznicy Bitwy pod Grunwaldem i planowanych przyszłorocznych obchodów Konstytucji 3 maja, jak to się mówi zaręczenia wzajemnego obu narodów. To będzie też taka historyczna okazja do podkreślania tego, co nas łączy. Natomiast to jest tylko fundament do budowania dzisiaj naszej bardzo bliskiej współpracy, która już ma swój dorobek. Współpracujemy znowu w wielu formatach międzynarodowych ważnych UE, NATO, ale także regionalnych: Trójmorze, współpraca Bałtycka, czy choćby ten najnowszy wspomniany wcześniej Trójkąt Lubelski. To jest oczywiście tylko narzędzie do osiągania konkretnych celów. Te cele dzisiaj Litwa i Polska potrafią definiować: to jest wspólne wspieranie Białorusi. Litwa też tu jest bardzo aktywnym aktorem, przypomnę, że przed chwilą Minister Spraw Zagranicznych Litwy Pan Linkieviczus był w Waszyngtonie, rozmawiał o tych sprawach, więc koordynujemy tutaj działania wspólne. Na forum Rady Europejskiej także Polska i Litwa mówią w tych sprawach wspólnym, bardzo mocnym głosem, ale też w ogóle koordynujemy współpracę gospodarczą.
Konsultacje międzyrządowe, co bardzo jest ważne, żeby podkreślić miały swój bardzo konkretny wymiar: podpisano dwie umowy z zakresu współpracy przy rozbudowie infrastruktury transportowej, kolejowej, podpisano deklarację o współpracy strategicznej przez Premierów, podpisano bardzo ważny harmonogram wdrażania zmian oświatowych, które sprawią, że Polacy mieszkający na Litwie będą mieli zwiększoną dostępność do nauczania języka polskiego, co jest problemem od lat niezałatwionym. Tutaj jest duża szansa na postęp. Wreszcie jest TVP Wilno i przy okazji już nie samych konsultacji, ale też w związku z wizytą w Wilnie Pana Premiera, mieliśmy okazję podpisać list intencyjny, który po roku funkcjonowania z dużymi sukcesami TVP Wilno da w przyszłości tej telewizji nową siedzibę, w Domu Polskim w Wilnie, rozbudowanym ze środków MSZ. Wejdzie tam telewizja, młody zespół dziennikarzy z Wileńszczyzny, który już dzisiaj mówi ciekawie o życiu na Wileńszczyźnie, ale też mówi dobrze o Polsce, o polskiej historii, kulturze, tradycji. Jak Pan widzi w czasie tej bardzo intensywnej wizyty wiele spraw zostało nie tylko poruszonych ale i załatwionych. Naprawdę byłem pod wrażeniem, jak skuteczna może być dyplomacja w kontekście konsultacji międzyrządowych. Pod wodzą Premiera kilkunastu ministrów, każdy z konkretną agendą spraw, które chce załatwić, jedzie tam, sprawy mają postęp i wracamy z konkretnym dorobkiem. To w dyplomacji nie jest reguła, bo czasami kończy się na jakiś ogólnych dyskusjach, tu zaś mamy solidny konkret.

CZYTAJ DALEJ

Pierwszy Polak, który został biskupem w Australii, zawierzył swoją posługę na Jasnej Górze

2020-09-26 19:47

[ TEMATY ]

Australia

Biuro Prasowe Jasnej Góry

Pierwszy od lewej - ks. Karol Kulczycki

Pierwszy od lewej - ks. Karol Kulczycki

Na Jasną Górę przybyli w sobotę nuncjusz apostolski w Australii abp Adolfo Tito Yllana oraz nowo mianowany biskup diecezji Port Pirie, salwatorianin ks. Karol Kulczycki. Modlili się zwłaszcza za chorych na koronawirusa w tym kraju i za młodych, by nie tracili wiary i potrafili oddawać swe życie Bogu. Ks. Kulczycki jest pierwszym Polakiem, który został biskupem w Australii.

„Pragnę dotrzeć zwłaszcza do tych, którzy się zagubili” - mówi biskup nominat Karol Kulczycki w rozmowie z KAI. - „Będąc na Jasnej Górze chciałbym zawierzyć siebie i dzieło, do którego zostałem powołany, Matce Najświętszej. W swoim herbie symbolicznie umieściłem literę ‘M’, żeby podkreślić, że jestem salwatorianinem, który głosi Chrystusa Zbawiciela, ale jestem też tym, który zawierza siebie i swoje dzieło Matce Najświętszej” - podkreśla ks. Karol Kulczycki.

Abp Adolfo Tito Yllana, nuncjusz apostolski w Australii, po raz pierwszy odwiedził Polskę i Jasną Górę, która jest mu szczególnie znana dzięki św. Janowi Pawłowi II: - „Jasna Góra miała wielkie znaczenie dla Jana Pawła II, i dlatego w tym miejscu chcę szczególnie prosić w modlitwie za ludzi, którzy są chorzy na epidemię koronawirusa w Australii, i za młodych ludzi, aby zawierzyli siebie Matce Najświętszej”.

Biskup nominat ks. Karol Kulczycki należy do Towarzystwa Boskiego Zbawiciela. Po święceniach kapłańskich pracował jako promotor powołań, a następnie wyjechał do Australii, gdzie m.in. pełnił funkcję prowincjała. Od kilku lat jest wikariuszem prowincjalnym salwatorianów w Polsce.

Ceremonia święceń biskupich ks. Karola Kulczyckiego odbędzie się w uroczystość Świętych Archaniołów, 29 września 2020r. w Bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa i Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Trzebini. Otrzyma święcenia biskupie z rąk abpa Adolfo Yllana, nuncjusza apostolskiego w Australii. Współkonsekratorami będą: abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski oraz bp Jacek Kiciński, biskup pomocniczy arch. wrocławskiej i przewodniczący Komisji KEP ds. Życia Konsekrowanego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję