Kościół zmienia nauczanie na temat kary śmierci

W Watykanie opublikowano 2 sierpnia br. opracowane przez Kongregację Nauki Wiary i zaaprobowane przez Ojca Świętego Franciszka nowe brzmienie n. 2267 Katechizmu Kościoła Katolickiego na temat kary śmierci. Oto zmieniony tekst n. 2267 KKK: „Przez długi okres uważano, że zastosowanie kary śmierci przez prawowitą władzę, po uczciwym procesie, jest adekwatną reakcją na powagę niektórych przestępstw i środkiem możliwym do przyjęcia, choć drastycznym, dla ochrony dobra wspólnego.

Dzisiaj coraz żywsza jest świadomość, iż godność osoby nie zostaje utracona nawet wówczas, gdy popełniła ona niezwykle poważne zbrodnie. Ponadto rozpowszechniło się nowe zrozumienie znaczenia sankcji karnych stosowanych przez państwo. Wreszcie opracowano bardziej skuteczne systemy ograniczenia wolności, zapewniające niezbędną obronę obywateli, ale nieodbierające skazanemu w sposób definitywny możliwości odkupienia swych win.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Zatem Kościół w świetle Ewangelii naucza, że «kara śmierci jest niedopuszczalna, ponieważ wymierzona jest w nietykalność i godność osoby ludzkiej» [1], i postanawia stanowczo działać na rzecz jej zniesienia na całym świecie”.

W 40. rocznicę śmierci

Franciszek przypomniał Pawła VI

Podczas modlitwy „Anioł Pański” na Placu św. Piotra w Watykanie w niedzielę 5 sierpnia br. papież Franciszek przypomniał postać swego poprzednika – bł. Pawła VI w 40. rocznicę śmierci. Paweł VI zmarł 6 sierpnia 1978 r. w Castel Gandolfo.

Reklama

– Przed czterdziestu laty błogosławiony papież Paweł VI przeżywał swoje ostatnie godziny na tej ziemi. Zmarł bowiem wieczorem 6 sierpnia 1978 r. Wspominamy go z wielką czcią i wdzięcznością, oczekując na jego kanonizację, 14 października. Niech z nieba wstawia się za Kościołem, który tak ukochał, i za sprawą pokoju na świecie. Pozdrówmy tego wielkiego papieża współczesności wielkim aplauzem, wszyscy – powiedział Franciszek.

O. Hieronim Fokciński SJ nie żyje

Pożegnanie zasłużonego rektora Papieskiego Instytutu Studiów Kościelnych w Rzymie

O.Hieronim Fokciński SJ, przez wiele lat rektor Papieskiego Instytutu Studiów Kościelnych w Rzymie, zmarł 30 lipca 2018 r. w swej rzymskiej rezydencji przy Piazza Cairoli.

Był postacią bardzo znaną i cenioną w Wiecznym Mieście.

O. Fokciński urodził się 30 września 1937 r. w Mirowicach k. Bydgoszczy. W 1954 r. wstąpił do Towarzystwa Jezusowego, nowicjat odbył w Kaliszu, uzupełniające studia – w Poznaniu, następnie studiował na uniwersytetach w Krakowie (filozofia) i w Warszawie (teologia). Święcenia kapłańskie przyjął w 1964 r. w Kaliszu, po czym powrócił do Poznania na studia z zakresu historii. W 1970 r. wyjechał do Włoch, gdzie miał kontynuować studia z historii Kościoła na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. W maju 1971 r. objął kierownictwo Papieskiego Instytutu Studiów Kościelnych w Rzymie, w którym są gromadzone i opracowywane w formie kartotek materiały archiwalne dotyczące Polski i regionów będących pod wpływem polskiej kultury. Materiały te, głównie w formie mikrofilmów, były udostępniane naukowcom w Rzymie i w punkcie konsultacyjnym w Warszawie, który o. Hieronimowi udało się otworzyć pomimo problemów z ówczesnymi władzami PRL.

Reklama

Głównymi tematami jego badań naukowych były: historia Kościoła, dyplomacja papieska, historia Kurii Rzymskiej, polonica we Włoszech. Dla polskich historyków przybywających do Rzymu w celu prowadzenia badań o. Fokciński był kompetentnym doradcą i przewodnikiem.

Następny etap pracy o. Fokcińskiego rozpoczął się w 1991 r., kiedy to został on mianowany konsultorem, a rok później – relatorem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych (1992 – 2010). Wykładał równocześnie na Uniwersytecie Gregoriańskim. Był członkiem wielu towarzystw naukowych polskich i obcych, m.in. Associazione Archivistica Ecclesiastica, Commissione Internazionale per la Bibliografia dell’Archivio Segreto Vaticano, Stałej Konferencji Muzeów, Archiwów i Bibliotek Polskich na Zachodzie, Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. W 2013 r. otrzymał doktorat honoris causa na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie. Jest autorem ponad 300 publikacji. Odznaczono go m.in.: Medalem honorowym „Polonia Semper Fidelis”, Krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Msza św. pogrzebowa została odprawiona 3 sierpnia w Rzymie, w kaplicy Kurii Generalnej Jezuitów przy ulicy Borgo Santo Spirito, pod przewodnictwem kard. Zenona Grocholewskiego, przyjaciela śp. o. Fokcińskiego. Koncelebrowało ponad 30 kapłanów, w tym kard. Konrad Krajewski oraz współbracia jezuici. W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyło wielu przyjaciół i współpracowników zmarłego. Przybyła również jego rodzina z Polski. Na zakończenie liturgii pogrzebowej zabrali głos: prowincjał jezuitów Prowincji Wielkopolsko-Mazowieckiej, przedstawiciel Ministra Kultury RP oraz ambasador Polski przy Stolicy Apostolskiej. Trumna z ciałem o. Hieronima Fokcińskiego została złożona do grobowca zakonu jezuitów na historycznym cmentarzu Rzymu – Campo Verano.

Włodzimierz Rędzioch

Z Twittera papieża Franciszka

Miłosierdzie jest najskuteczniejszym świadectwem, ponieważ ukazuje ludziom Bożą miłość.

2018-08-08 10:15

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jezus pozostaje posłany od Ojca, namaszczony Duchem i dany światu jako Zbawiciel

2026-01-09 19:14

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Fragment należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza powiązanej z końcem niewoli babilońskiej i z rodzącą się odbudową. Słowo „sługa” (’ebed) opisuje kogoś należącego do Boga i posłanego dla innych. Sługa słyszy: „Tyś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”. Ciężar spoczywa na chwale Boga. Przymioty posłańca pozostają w tle. Nazwa „Izrael” nadaje postaci rys reprezentanta. Przez niego Pan odsłania sens istnienia swojego ludu. Powołanie „od łona matki” mówi o wyborze, który poprzedza ludzkie plany. Bóg „uformował”, „powołał” i „przywraca” (hebr. qārā’, yāṣar). Pierwsze zadanie dotyczy Jakuba i Izraela. Naród po wygnaniu potrzebuje zebrania, uzdrowienia pamięci i powrotu do przymierza. Potem rozlega się zdanie o poszerzeniu misji: „Ustanowię cię światłością dla pogan”. Brzmi też mocne „to za mało”. To zdanie odsłania miarę Bożej hojności. Widać porządek drogi: odnowa własnego domu i otwarcie na innych. „Poganie” to (goyim), narody żyjące poza Torą. Światłość (’ôr) w Biblii łączy się ze stworzeniem i z prowadzeniem w ciemności. Ona budzi życie, uczy drogi i daje odwagę. Proroctwo prowadzi aż „do krańców ziemi”, więc zbawienie otrzymuje wymiar powszechny. Zwrot „krańce ziemi” pojawia się w Psalmach jako obraz zasięgu panowania Boga. Sługa staje się miejscem, w którym Bóg bywa rozpoznany. Wybranie nabiera kształtu służby. W hebrajskim „zbawienie” (yeshu‘ah) nosi brzmienie bliskie imieniu Jeszua (Yēšûa‘). Tekst pokazuje Boga, który gromadzi swój lud i otwiera go na wszystkie narody, bez przemocy i bez triumfalizmu.

CZYTAJ DALEJ

Być dla kogoś światłem

2026-01-13 14:30

Niedziela Ogólnopolska 3/2026, str. 20

O. Waldemar Pastusiak, paulin

[ TEMATY ]

homilia

Adobe Stock

Liturgia Słowa uwrażliwia nas na posłannictwo nie tylko samego Chrystusa, ale również każdego z nas. Jeszcze brzmią w naszych sercach kolędy obwieszczające Narodzenie Jezusa, my jednak nie możemy zatrzymać się przy żłóbku, musimy zmierzać ku Ogrodowi Oliwnemu i Kalwarii, gdyż tam jest cel i misja naszego pielgrzymowania. I choć mamy obrany cel, to ważna pozostaje również wędrówka, nazwana pielgrzymowaniem, co było tak bardzo podkreślane w Roku Jubileuszowym 2025. Pielgrzymowanie stało się nie tylko znakiem nadziei, ale nade wszystko znakiem wiary oraz miłości do Chrystusa, wyrażonej także w miłości do drugiego człowieka. Jesteśmy zatem tymi, którzy niosą Chrystusa – przez nas Bóg ma być rozsławiany. Po raz kolejny słowo Boga mobilizuje nas do bycia apostołem. Skoro przyjąłeś Jezusa za swojego Mistrza i Zbawiciela, musisz być Jego świadkiem. Bóg, który obdarza cię swoim błogosławieństwem, napełnia cię swoim Duchem, który daje ci siłę do tego, by żyć w całej pełni, ustanawia cię światłem dla tych, którzy pobłądzili we współczesnym świecie. I choć mogłoby się wydawać, że się nie nadajesz lub że nie jesteś godny czy odpowiedni, to On nazywa cię nie sługą, ale światłością dla innych – dla tych, którzy może stali się poganami albo są nimi od dawna. Musisz być tym, który podźwignie, podniesie, który wskaże właściwy sens i cel ziemskiego życia. Może będziemy jedynymi na drodze drugiego człowieka, którego uratujemy i wyrwiemy z obłędu, spirali ciemności grzechu i bezsensu życia.

CZYTAJ DALEJ

Mozaika Leona XIV - artyzm i tradycja watykańskich mistrzów

2026-01-18 09:32

Vatican Media

[ TEMATY ]

mozaika

Vatican Media

Umieszczenie mozaiki z wizerunkiem Leona XIV obok wizerunków kolejnych papieży w Bazylice św. Pawła za Murami zaświadcza o wielkiej tradycji Kościoła, o ciągłości od czasów św. Piotra. „Dobrze, że mamy te portrety, to daje wierzącym - i niewierzącym - przekonanie, że my do tej tradycji też należymy, że my tę tradycję też kontynuujemy” – mówi ks. Waldemar Turek z Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej.

Mozaikę z portretem Leona XIV, wykonaną na planie okręgu o średnicy 137 centymetrów – tzw. tondo - przedstawiono 14 stycznia Papieżowi. A już 15 stycznia została ona umieszczona obok portretu papieża Franciszka i w szeregu tond mozaikowych wcześniejszych papieży w Bazylice św. Pawła za Murami.

CZYTAJ DALEJ

Reklama