Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Poświęcenie kopii obrazu „Hołd Stanów” z Gryfina

Nasza archidiecezja z niezwykłym mozołem i duchem modlitwy odbudowuje duchowość i pobożność maryjną, która utracona została przez długie lata dominacji protestantyzmu

Niedziela szczecińsko-kamieńska 19/2018, str. IV

[ TEMATY ]

obraz

Matka Boża

obraz

ks. Robert Gołębiowski

Ucałowanie przez abp. Andrzeja Dzięgę kopii obrazu Matki Bożej Królowej Polski – „Hołd Stanów” z Gryfina

Promieniujące już wieloma łaskami sanktuaria maryjne nad Odrą i Bałtykiem, rozwijający się kult licznych obrazów Bogurodzicy, jak i figur Matki Najświętszej to widoczne dowody oddziaływania Maryi na nasz skrawek Kościoła powszechnego. W ciągu minionych lat dokonały się również koronacje obrazów, chociażby w Trzebiatowie czy Siekierkach, a najbliższe lata przyniosą niezwykle ważne kolejne uwielbienia miejsc, gdzie Matka Syna Bożego doznaje chwały. Jednym z nich jest Gryfino, gdzie już od ponad 70 lat udziela swych łask obraz Matki Bożej Królowej Polski – „Hołd Stanów”, który przybył tutaj z Kałusza.

Podczas południowej modlitwy „Regina Caeli, laetare”, która w siedzibie Kurii Metropolitalnej codziennie gromadzi grono urzędników wraz z księżmi biskupami, w środę 18 kwietnia uroczyście poświęcona została kopia gryfińskiego obrazu, która została 28 kwietnia ofiarowana wspólnocie parafii w Zbąszynku, gdzie pochowany jest ks. prał. Jan Palica, który wraz z parafinami z Kałusza tuż po wojnie przybył do Gryfina. Obraz powstał około 1931 r. i jest dziełem pędzla lwowskiego malarza Stanisława Kaczora-Batowskiego. 3 maja 1932 r. został poświęcony w kościele w Kałuszu k. Lwowa i umieszczony w ołtarzu głównym kościoła pw. Najświętszej Maryi Panny. Obraz przedstawia hołd czterech przedstawicieli stanów polskich składany Matce Bożej Królowej Polski. Przywieziony został do Gryfina 26 sierpnia 1945 r. przez ks. Jana Palicę i repatriantów z Kałusza, a 2 września 1945 r. odprawiono przed nim pierwszą polską Mszę katolicką w Gryfinie.

Warto krótko naszkicować wymowę obrazu, którą w swojej monografii opisał gryfinianin ks. kan. Jan Zalewski: „W inwentarzu parafii w Kałuszu napisanym przez księdza Jana Palicę w roku 1938 obraz wymieniany jest jako «Matka Boska Królowa Polski». Artysta na obrazie łączy wymiar teologiczny z przesłaniem historycznym (szczególne śluby króla Jana Kazimierza i czas potopu) oraz współczesnym dla twórcy i zawiera wiele alegorii i wieloznacznej symboliki. Obraz jest skomponowany na osi, dzieląc całość na pół: z lewej strony (oglądając obraz) Dzieciątko, duchowny, husarz oraz tarcza. Z prawej – Maryja z koroną i z całym obliczem, rolnik i górnik. W układzie horyzontalnym także na pół: część górna Dzieciątko i Maryja oraz część dolna 4 osoby. Obraz podzielony jest na pół: niebo i ziemia, czyli w sensie oddania sfery niebiańskiej (Maryja i Dzieciątko) i rzeczywistości ziemskiej (4 osoby modlące się). Trójca Święta jest przedstawiona poprzez trzy kręgi: 1. Bóg Ojciec – nimb i aureola za głową Maryi. 2. Syn Boży – drugi krąg i Dzieciątko. 3. Duch Święty – krąg niewidoczny – modlący się wierni, czyli Kościół. Postać Maryi jest tak umiejscowiona, jakby wyrastała z kręgu ziemskiego, idąc ku niebu. Maryja odbiera hołd i zawierzenie stanów polskich, jednak już patrzy nie tylko na zgromadzone osoby ujęte w konkretny miniony i współczesny malarzowi kontekst historyczny, ale spogląda daleko, na następne polskie zawierzenia i zawierzenia całego świata”.

Reklama

Kopię obrazu wykonał znany i ceniony artysta malarz Edward Rogalski – profesor Liceum Plastycznego w Szczecinie. Wielki hołd wdzięczności za kultywowanie pamięci o obrazie, jak i o Kałuszanach oddać należy Wspólnocie Polskiej w Gryfinie z jej przewodniczącym Zdzisławem Szczepkowskim, Stowarzyszeniu Kolejarzy Polskich, Sybirakom, repatriantom i władzom samorządowym Gminy Gryfino.

Poświęcenie gryfińskiego obrazu wpisuje się w ważny ciąg zbliżających się koronacji w wymiarze naszej archidiecezji. W październiku przeżyjemy bowiem koronację obrazu Matki Bożej Zwycięskiej Królowej Polski w bazylice św. Jana Chrzciciela w Szczecinie, za rok koronację obrazu Matki Bożej Niepokalanej Dziewicy w sanktuarium w Resku, w 2020 r. obrazu Matki Bożej Królowej Polski w kościele Narodzenia NMP w Gryfinie i wreszcie koronację figurki Matki Bożej Brzeskiej w tamtejszym sanktuarium. Ukoronowaniem zaś tych wszystkich podniosłych uroczystości będą obchody 900. rocznicy misji reewangelizacyjnej św. Ottona z Bambergu – patrona naszej archidiecezji. Czekają nas więc głębokie w swojej treści maryjne uroczystości, do których pełnego przeżywania zachęca abp Andrzej Dzięga, wskazując na to, aby w ten sposób wzrastała cześć dla Matki Najświętszej, która jest Patronką archidiecezji w Jej tytule Matki Kościoła, a zarazem, by to Ona prowadziła nas przez najbliższe lata do chrzcielnego źródła św. Ottona.

2018-05-09 10:54

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Matka Boża Lipińska Królowa

2020-08-05 07:21

Niedziela rzeszowska 32/2020, str. I

[ TEMATY ]

Matka Boża

figura

Figura Matki bożej

Długa była droga do tego wezwania. Pani mgr Barbara Brach napisała w ułożonej przez siebie pieśni: „Wiek czternasty odkrył twarz”.

Chodzi o Matkę Bożą w znaku figury, która wtedy powstała, a nieco dalej lokalizuje Matkę Bożą: „Tu w Lipinkach masz swój tron”.

CZYTAJ DALEJ

Braciszku, byłeś mi wzorem, pogrzeb śp. Jana Deca

2020-08-07 14:39

[ TEMATY ]

pogrzeb

bp Ignacy Dec

Leżajsk

Ks. Grzegorz Umiński

Ostatnie pożegnanie Jana Deca

Biskup Ignacy Dec w piątkowe południe 7 sierpnia, pożegnał swojego starszego brata Jana.

Podczas Mszy św. pogrzebowej w kaplicy cmentarza komunalnego w Leżajsku bp Ignacy wygłosił homilię, w której mówił o doświadczeniu śmierci, o życiu zmarłego brata i o nadziei jaka towarzyszy ludziom wierzącym.

- Doświadczenie śmierci jest doświadczeniem, które zabieramy ze sobą do wieczności. Nikt, kto naprawdę zmarł nie może nam opowiedzieć, jak umierał, o czym myślał przed śmiercią, co go spotkało po zgaśnięciu jego ziemskiego życia. To my mamy doświadczenie śmierci, ale nie swojej, tylko naszych bliskich, o których potem opowiadamy - wyjaśniał bp Dec.

ks. Grzegorz Umiński

Msza św. pogrzebowa zgromadziła wielu kapłanów.

Za przykład przemijania homileta podał słowa, które widnieją na zegarze kościelnym w Wadowicach: “Czas ucieka, wieczność czeka”. Nawiązując do słów z listu św. Pawła do Rzymian: “Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie”, biskup powiedział: - Wierzymy w te słowa i wyznajemy, że nasze życie pochodzi od Boga. Bóg je nam dał przez naszych rodziców. On nam wybrał czas i miejsce życia na ziemi. On nam wybrał rodziców, którzy nas urodzili i wychowali. Żyjemy zatem z daru Pana Boga i dla niego także umieramy. Przechodzimy z domu ziemskiego do domu wiecznego. On także wybierze dzień i godzinę odejścia z tego świata. Niektórzy przyjmują, że jest to godzina dla nas najlepsza – dodał.

ks. Grzegorz Umiński

Procesja do grobu.

 

Pierwszy Biskup Świdnicki podkreślił, że nie trzeba się bać przyjścia Jezusa, bo On nie przychodzi po nas żeby nas unicestwić, ale by nas przeprowadzić do nowego życia.

Następnie bp Ignacy przedstawił zarys drogi życiowej śp. Jana Deca, który urodził w 1942 roku się Hucisku koło Leżajska. Mówiąc m.in., że  wraz z żoną Marią przyjęli do swojej rodziny trójkę dzieci i uznali je za własne: Małgorzatę, Marzenę i Mateusza.

ks. Grzegorz Umiński

Najbliższa rodzina zmarłego Jana Deca.

ks. Grzegorz Umiński

W pogrzebie uczestniczyła najbliższa rodzina.

W słowie końcowym bp Ignacy wypowiedział następujące słowa: - Drogi bracie Jasiu przychodzi chwila, aby pożegnać cię w tej kaplicy. Odchodzisz z grona naszego rodzeństwa jako drugi po odejściu naszej siostry Marysi we wrześniu 2017 roku. Dołączyłeś w wieczności do naszych rodziców do twojej żony i do twoich teściów, a także do wielu innych twoich przyjaciół, którzy wcześniej odeszli.

Ks. Grzegorz Umiński

Wyprowadzenie ciała z kaplicy cmentarnej

Jako twój brat w imieniu rodzeństwa pragnę ci wyrazić naszą wdzięczność za to kim byłeś dla nas jako starszy brat. A byłeś mi wzorem w wielu pracach i w zachowaniu. Razem w rodzinnym domu spędzaliśmy z rodzicami i rodzeństwem największe święta. (…) Żegnamy cię w postawie dziękczynienia. Dziękujemy Bogu za wszelkie dobro, które przez twoją posługę tu na ziemi przekazał ludziom. Spoczywaj w pokoju i światłości wiekuistej. Do zobaczenia w wieczności w domu Ojca – zakończył bp Dec.

ks. Grzegorz Umiński

bp Ignacy Dec w kondukcie żałobnym.

CZYTAJ DALEJ

Kard. Czerny: Amazonia to raj palony i pustynniejący

2020-08-08 08:18

[ TEMATY ]

Querida Amazonia

vaticannews.va

Amazonia jest miejscem zagrożonym, a jego mieszkańcy żyją bezradni „w raju, który jest palony i pustynnieje” – uważa kard. Michael Czerny, podsekretarz Sekcji Migrantów i Uchodźców w Dykasterii ds.Integralnego Rozwojowi Człowieka.

Postsynodalna adhortacja apostolska Franciszka „Querida Amazonia” stała się prawdziwym i właściwym „listem miłości dla tego zranionego raju, dla jego synów i córek, którzy tak bardzo cierpią i są narażeni na zagrożenia” – stwierdził kardynał. Dodał, że dokument ten jest głosem Kościoła, który „walczy, zachowuje i strzeże” oraz „ucieleśnia się w Amazonii”. Zwrócił uwagę, że rozpoczęte na Synodzie „wspólne wędrowanie” nadal trwa, a Dykasteria, w której pracuje, jest bezpośrednio zaangażowana w działania na rzecz wcielania w życie wytycznych synodalnych.

Zdaniem amerykańskiego purpurata kurialnego „w Amazonii jest wielu migrantów z zewnątrz, uchodźców wewnętrznych, ofiar handlu ludźmi”. Do najważniejszych tematów, dotyczących tego regionu, należy też zaliczyć tradycyjne przemieszczanie się miejscowych grup wzdłuż szlaków rzecznych i leśnych (niekiedy przerwanych), jak również opuszczanie wiosek, chaotyczną urbanizację i wykorzystywanie tych miejsc jako korytarzy migracyjnych.

„Ponad pięćdziesiąt lat byłem jezuitą, a moją misją było służenie wierze i krzewienie sprawiedliwości” – wspomniał dalej podsekretarz Dykasterii. Zaznaczył, że obecnie, gdy został kardynałem, ta jego misja jeszcze bardziej się wzmogła, aby służyć Kościołowi, jeszcze ściślej współpracując z papieżem. „Mógłbym chyba powiedzieć, że czuję się powołany do jeszcze większego otwarcia ramion, to znaczy do jeszcze szerszego angażowania się na rzecz tych, którzy są głodni i spragnieni sprawiedliwości” – oświadczył purpurat kurialny.

Jako sekretarz specjalny tamtego zgromadzenia Synodu spotykał i wysłuchiwał wtedy wielu spośród tych „spragnionych”, dodając, że były to dni pełne słuchania, modlitwy i rozeznawania, niemal dosłownie dotykania „bogactwa różnorodności w naszym Kościele”, który wychodzi „ku ludom tubylczym, przeżywa z nimi cierpienia, nadzieje i niesie ich w swym sercu”.

Kardynał wskazał, że Dokument Końcowy Synodu Biskupów jest właśnie wynikiem tego długiego procesu wzajemnego przyglądania się sobie, rozpoczętego na etapie przygotowawczym przez Panamazońską Sieć Kościelną (REPAM). Na tym etapie wysłuchano ponad 87 tys. osób. I z tego Dokumentu wypływa „Querida Amazonia”, przy czym obu tych tekstów nie można uważać za materiały oddzielne. Dokument Końcowy jest wynikiem „rozeznania dokonanego przez zgromadzenie plenarne i jest zasadniczo propozycją lub programem duszpasterskim”, podczas gdy adhortacja jako nauczanie papieskie „dostarcza wytycznych, inspiruje, oświeca i rzutuje te uwagi na cały Kościół” – wyjaśnił kard. Czerny.

Podkreślił, że jest to skarb, który ma być dowartościowany w najszerszych wymiarach, a zarazem w konkretach swych propozycji. Hierarcha przypomniał, że Dokument Końcowy zawiera prawie 200 konkretnych propozycji, których ogromną większość stanowią nowe podejścia lub odnowienie tych, które już istniały. Adhortacja posynodalna natomiast jest wezwaniem do „integralnego nawrócenia” osób ku realizacji tego, czego pragnie, szczególnie w odniesieniu do regionu panamazońskiego, papieska encyklika „Laudato si'”.

Mówi ona o „czterech marzeniach”: przede wszystkim „społecznym”, a więc włączeniu do tego procesu wszystkich ludów Amazonii, wypływającym z refleksji nad sprawiedliwością, pokojem i całością stworzenia; winno się to przejawiać w „projektach, przestrzeniach i sojuszach na rzecz obrony najbardziej bezradnych, ludów, ich życia, godności i praw”. Drugie to „marzenie kulturalne”, częściowo już urzeczywistniane w konkretnych doświadczeniach wielu zgromadzeń zakonnych, które zyskuje tu nowe bodźce w postaci działalności misyjnej „w perspektywie interkulturacji, w której bogactwo i piękno różnych kultur, ich postrzeganie świata ujawniają się i jaśnieją w duchu spotkania, dialogu i towarzyszenia”, nie tracąc przy tym z pola widzenia tożsamości Kościoła.

Kolejne marzenie – „ekologiczne” – gromadzi wszystkie sugestie encykliki i prowadzi do konieczności rozpoznawania, „jakie działania, programy i procesy formacyjne mogą być realizowane zarówno na płaszczyźnie oświatowej, duchowej lub społecznej, jak i w działaniach na rzecz obrony [środowiska]”. I wreszcie „marzenie kościelne” jest najbardziej związane „z naszą rzeczywistością Kościoła i życia religijnego”. Pójście za tym marzeniem oznacza „nadanie nowych twarzy Kościołowi, zwłaszcza oblicza amazońskiego” i tym samym „wzbogacenie Kościoła powszechnego” – podkreślił rozmówca kwartalnika.

Na zakończenie wskazał, że chodzi tu o odwagę wychodzenia na nowe szlaki, o docieranie do „najodleglejszych wspólnot, poznawanie języków indiańskich i szanowanie kultur” z jedynym i dokładnie określonym zamiarem „dotarcia do serc ludów z Dobrą Nowiną Jezusa”. I „w tych czasach wielkiej rozpaczy” należy spoglądać na kryzys w Amazonii jako na „wezwanie do nadziei chrześcijańskiej”, budując „przestrzenie spotkania i ucząc się przyjmowania nadziei, którą Pan wlewa w nasze serca w dialogu” i w ten sposób należy odpowiedzieć na „wezwanie do dalszego marzenia” – zakończył swą wypowiedź kard. Czerny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję