O tej strasznej historii już prawie zapomnieliśmy. Śmierć prezydenta Rwandy Juvénala Habyarimany w 1994 r. w katastrofie lotniczej stała się pretekstem do masakry ludności Tutsi. Mordy przeprowadzali żołnierze i bojówkarze. W ciągu kilku miesięcy walk między plemionami Tutsi i Hutu zginęło kilkaset tysięcy ludzi, ponad 2 mln uciekło do sąsiednich państw. Świadkiem mordów była Anna, polska ornitolog, która prowadziła w Rwandzie badania nad spadkiem populacji sępów. Jest główną bohaterką kolejnego, choć ostatniego, wspólnego filmu Krzysztofa i Joanny Krauzów – „Ptaki śpiewają w Kigali”. Premiera obrazu odbyła się prawie 3 lata po śmierci Krzysztofa Krauzego. Rozpoczęte wspólnie prace nad filmem Joanna Kos-Krauze kontynuowała sama.
Anna (w tej roli Jowita Budnik) uratowała dziewczynę z plemienia Tutsi – Claudine: umożliwiła jej ucieczkę do Polski. Już na miejscu obie kobiety nie są w stanie się otrząsnąć z koszmarnych przeżyć. Claudine decyduje się na powrót do Rwandy, a Anna wyrusza razem z nią.
W Parlamencie Europejskim w Strasburgu nadano jednej z sal konferencyjnych imię świętego Benedykta. Poinformowała o tym grupa parlamentarna Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (EKR). Sala jest wykorzystywana głównie do ich spotkań. Nadanie jej nazwy postulowała grupa, w skład której wchodzą posłowie Prawa i Sprawiedliwości (PiS) oraz włoskiej organizacji Braci Włoskich (Fratelli d'Italia). Nazwiska wybitnych Europejczyków nosi wiele pomieszczeń w Parlamencie Europejskim.
Według EKR, nazwa ma przypominać Europie o jej chrześcijańskich korzeniach. „Benedykt jest duchowym ojcem Europy” - powiedział Nicola Procaccini, współprzewodniczący grupy EKR. Podkreślił, że nadanie imienia wpisuje się również w proces, który rodzina polityczna rozpoczęła w 2024 roku w Subiaco we Włoszech, jednym z miejsc działalności św. Benedykta.
To były lata 70-te, a dostęp do muzyki, nie wspominając o płytach, był utrudniony. Może dlatego kreatywność naszego pokolenia była nie do ogarnięcia.
Począwszy od jej hitu z 1977 r. "It's a Heartache" z pierwszej płyty byłem oczarowany brzmieniem jej głosu i dynamiką śpiewanych utworów. Nie wiedziałem wtedy, że miała to być jej pożegnalna piosenka po operacji usunięcia guzków na strunach głosowych. Wcześniej śpiewała czystym głosem kościelne hymny, a później bluesa w klubie walijskim Swansea, gdzie w 1970 poznała Roberta Sullivana. Wygrała nawet jakiś lokalny konkurs muzycznych talentów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
