Reklama

Polska

Na szczęście są media głoszące prawdę

Z abp. Józefem Michalikiem rozmawia ks. Zbigniew Suchy

Niedziela Ogólnopolska 14/2017, str. 29

[ TEMATY ]

media

abp Józef Michalik

Episkopat.pl

Abp Józef Michalik

KS. ZBIGNIEW SUCHY: – Księże Arcybiskupie, docierają do nas liczne pytania w związku z tym, co się dzieje w naszym kraju po wypadku Pani Premier. Pojawiło się wiele wypowiedzi pełnych nienawiści i pogardy, zupełnie ignorujących cierpienie, wyśmiewających ten dramat. To wszystko widzą i słyszą młodzi ludzie. Gdzie jest człowieczeństwo tych, którzy są przecież odpowiedzialni za przyszłość Polski? Czy możemy oczekiwać, że młode pokolenie, do którego zewsząd docierają tak oburzające treści i zachowania, będzie później szanować cierpienie rodziców, dziadków, a tym bardziej Ojczyzny?

ABP JÓZEF MICHALIK: – Liczba wypadków z osobami rządowymi w każdym zdrowo myślącym człowieku musi budzić wątpliwości. Pamiętajmy, że i dzisiaj stosuje się metody, którymi posługiwali się komuniści, metody, w których sumienie się nie liczy. Mogą to być, oczywiście, przypadkowe sprawy, ale trzeba się mieć na baczności i solidnie to sprawdzić.
Każdy natomiast kolejny wypadek pokazuje, że nie możemy patrzeć obojętnie na społeczną reakcję wobec wydarzenia, że powinniśmy opowiadać się za dobrem i demaskować zło. Jeśli są ludzie, którzy nawet słowami lekceważą podstawowe prawa dobrego wychowania, które cywilizacja europejska wypracowała przez tysiące lat, to trzeba się mieć na baczności. Jasno widzimy, że wypowiedzi niektórych „notabli” przekreślają wszelkie zasady kultury i współżycia społecznego. To jest nie do zaakceptowania. Trzeba mieć świadomość, że te niegodne komentarze to nie są reakcje zwykłych ludzi. Wystarczy przecież opłacić kilku hejterów, którzy za pieniądze będą pluć na najświętsze wartości. To właśnie teraz obserwujemy. Zwielokrotnione zostały stare, wypróbowane metody, które miały kiedyś służyć wprowadzaniu marksizmu czy leninizmu przez eliminację nadprzyrodzoności, a dziś walczą z Bogiem przez promocję grzechu, opierają się na rozkładaniu moralności, atakowaniu prawdy. Nagłaśnianie nienawistnego atakowania wrogów politycznych może być też obliczone na obudzenie psychopatycznych osobowości. Pamiętamy mord polityczny w Łodzi. Tego faktu nie wolno zapomnieć, przecież to był efekt prowadzonej w niegodny sposób międzypartyjnej walki.

– Zmarły niedawno polityk Tomasz Kalita niedługo przed śmiercią opowiadał o tym, jak bardzo choroba zmieniła jego spojrzenie na życie, na ludzi. Te jego słowa czytało się z wielką empatią. Stawaliśmy przed cierpieniem tego człowieka i jego bliskich, wobec których naturalną reakcją jest współczucie. Teraz zaś cierpienie zostaje wystawione na widok publiczny i wyśmiane. Trudno zrozumieć, jak można być tak wulgarnym w obliczu cierpienia, tak przecież nobilitowanego w kulturze łacińskiej.

– Jesteśmy świadkami zaniku kultury u ludzi, którzy wstąpili na drogę egoizmu, prywaty lub jeszcze groźniejszej nienawiści, bo ta bardzo zaślepia. Okupacja sejmu mogła być jeszcze przyjęta jako manewr polityczny, ale w powiązaniu z manipulacją brudnym językiem i grzebaniem w cudzych rzeczach stała się dowodem złego wychowania tej grupy ludzi. Nie ma najmniejszej wątpliwości, że tego rodzaju ekstremalne ataki są zorganizowane. To na szczęście nie jest obraz odczuć całego społeczeństwa, natomiast trzeba pytać o ostateczny cel tych działań, który odbije się w rodzinach, w sumieniach dzieci, a będą nim brutalność i podeptana zdolność do współodczuwania i dostrzegania godności każdego człowieka.
Ludzie odsunięci od władzy i stanowisk ujawniają, kim są naprawdę, i powinni zdać egzamin z najgłębszych zasad swego człowieczeństwa (i swej formacji ideowej), zachowując się godnie, nie zmieniając zupełnie swoich dotychczasowych poglądów na życie społeczne. To bardzo ważne momenty i zjawiska, ponieważ stają się wzorcem zachowań szczególnie dla ludzi młodych, przyszłych działaczy społecznych i polityków. Co gorsza, obserwujemy dzisiaj, że pewne tzw. otwarte środowiska kulturotwórcze, które, zdawałoby się, powinny być wolne od tego rodzaju wpływów, są najbardziej upolitycznione i produkują nawet nieprawdziwe zarzuty, zmieniają swoich bohaterów jak rękawiczki, lansują coraz to nowe postaci pozbawione nawet zwyczajnej przyzwoitości. Potrzebujemy dzisiaj, bardziej niż kiedykolwiek, ludzi, którzy będą mieli odwagę mówić prawdę i naprawiać naszą polską rzeczywistość. Bez tego posypie się wkrótce cały porządek cywilizacyjny. Na szczęście są pisma katolickie (szczególnie tygodniki!) oraz niezależne, są rozgłośnie radiowe, są sieci telewizyjne godne zaufania. Warto z nich korzystać. Pamiętajmy, że cywilizacja rzymska upadła nie z powodu ataków zewnętrznych, ale ze względu na eliminację moralności z życia publicznego, która stanowi podstawę kultury i decyduje o sile narodów. Kiedy subiektywizuje się moralność, rację zyskuje silniejszy lub bogatszy, a racja ma stać po stronie prawdy. Potrzebujemy pilnie opozycji, która będzie się promowała przez fachowość, troskę o naród (o najsłabszych), wierność zasadom moralnym i kulturalne, konsekwentne dochodzenie swych racji. To jest zawsze godne poparcia.

– Aby odpocząć nieco od tych trudnych tematów, dobrze jest oddać się lekturze ku pokrzepieniu serc, jak to czyni Ksiądz Arcybiskup.

– Z radością przyjąłem promocję tegorocznych bohaterów literackich. W zeszłym roku Narodowe Czytanie było poświęcone lekturze Sienkiewicza. Rok 2017 został ogłoszony Rokiem Josepha Conrada, czyli Józefa Korzeniowskiego. Warto przypomnieć sobie pokrzepiające narodowe lektury. „Potop” i „Quo vadis” to jest oddech pięknem języka, oddech historią. Nie można więc zapomnieć Sienkiewicza, ale też Mickiewicza, Słowackiego czy Norwida. To ludzie, którzy cierpieli, żeby Polska mogła wrócić na mapę Europy, którzy przywracali wewnętrzne poczucie godności. Potrafili zauważyć i uwypuklić bogactwo i dobro człowieka, potrafili je promować na kartach swoich książek. Odkrywam też na nowo „Lorda Jima”, „Tajfun” i... Conrada-Korzeniowskiego, „polskiego” pisarza, który po polsku nie napisał żadnej książki, ale zasłynął anglojęzycznym kunsztem.

2017-03-29 10:06

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Papież: media katolickie powinny budować mosty

2020-07-01 10:58

[ TEMATY ]

media

Franciszek

Grzegorz Gałązka

Rozpoczęła się wirtualna Konferencja Mediów Katolickich organizowana przez włoskie Stowarzyszenie Prasy Katolickiej. W przesłaniu skierowanym do jej uczestników Papież Franciszek zaapelował o budowanie mostów i burzenie murów pomiędzy ludźmi, a dziennikarzy poprosił o bycie świadkami prawdy wskazującymi jak odróżnić dobro od zła. Spotkanie potrwa do 2 lipca.

Ojciec Święty podziękował wszystkim dziennikarzom, którzy pomimo zagrożenia koronawirusem, pracowali na rzecz swoich braci i sióstr w potrzebie. Podkreślił, że poczucie wspólnoty pomiędzy ludźmi wyłoniło się paradoksalnie z doświadczenia społecznego dystansu narzuconego przez pandemię. „Doświadczenie ostatnich miesięcy pokazało, jak istotna jest misja mediów w zbliżaniu ludzi, skracaniu dystansu, dostarczaniu niezbędnych informacji oraz otwieraniu umysłów i serc na prawdę.” – napisał Franciszek.

Jego zdaniem misją współczesnego dziennikarza jest budowanie jedności we współczesnym świecie naznaczonym konfliktami i polaryzacją, na co nie są odporni również katolicy.

„Potrzebujemy mediów zdolnych budować mosty, burzyć mury, widzialne i niewidzialne, które uniemożliwiają szczery dialog i prawdziwą komunikację między jednostkami i wspólnotami. Potrzebujemy mediów, które mogą pomóc ludziom, zwłaszcza młodym, odróżnić dobro od zła, wypracować zdrowy osąd oparty na jasnym i bezstronnym przedstawieniu faktów oraz zrozumieć znaczenie pracy na rzecz sprawiedliwości, zgody społecznej i szacunku dla naszego wspólnego domu – czytamy w przesłaniu.

Papież zaznaczył, że dziennikarstwo nie jest jedynie sumą kompetencji zawodowych. „Dobry dziennikarz poświęca się całkowicie dla dobra innych, na każdym poziomie, zaczynając od życia jednostki, aż po dobro całej rodziny ludzkiej. Nie możemy prawdziwie komunikować się, jeśli nie zaangażujemy się osobiście, jeśli nie będziemy mogli własnym życiem potwierdzić prawdziwości przekazywanego przez nas przesłania” – napisał Franciszek.

Na zakończenie Ojciec Święty zaapelował o rzetelność opinii i przekazywanie faktów. „Tam, gdzie nasz świat zbyt chętnie mówi przymiotnikami, niech chrześcijańscy dziennikarze raczej wybierają rzeczowniki, które są sprzymierzeńcami prawdy i promują godność człowieka” – napisał Franciszek.

CZYTAJ DALEJ

Kościelny dress code, czyli w co się ubrać do kościoła

Przy temperaturach dochodzących do 30 stopni Celsjusza to zupełnie naturalne, że zakładamy coraz lżejsze ubrania i zaczynamy wyglądać jak plażowicze, nawet w miejscach, w których taki ubiór jest niestosowny. A to już stanowi problem. Dlatego warto przypomnieć zasady, które pomogą nam dostosować strój do miejsca i okoliczności, w których się znajdziemy

Szczególnym miejscem, w którym należy nie tylko godnie się zachować, ale i być stosownie ubranym, jest kościół. Potrzebny jest nam zatem kościelny dress code. Opiera się on na tych samych założeniach i pełni podobne funkcje co dress code biznesowy. Przede wszystkim chodzi o szacunek do miejsca i spotkanej w nim osoby – w tym przypadku do Pana Boga – oraz o niezwracanie na siebie uwagi. Savoir-vivre jednoznacznie określa wymogi, a ich naczelna zasada brzmi: elegancko i odświętnie.

Dla pań

Kobiecy ubiór do kościoła to opcja „skromnie” – ubrania nie są ani obcisłe, ani prześwitujące i nie wystaje spod nich bielizna. Właściwy strój to taki, który u nikogo nie wywołuje negatywnych reakcji i nie rozprasza uwagi. Należy więc unikać: sukienek oraz bluzek z odkrytymi ramionami i plecami, zbyt głęboko wyciętego dekoltu, spódniczek i sukienek mini, krótkich spodenek, bluzek, które nie zakrywają brzucha, oraz legginsów.

Dla panów

Idący do kościoła panowie także powinni być eleganccy i odświętni, dlatego strój roboczy czy też sportowy tym razem powinni zostawić w szafie. W świetle etykiety, która jest w tym przypadku bezwzględna, elegancki mężczyzna wybierając się na Mszę św. powinien włożyć garnitur, do tego koszulę (najlepiej białą), krawat oraz półbuty. Dopuszczalne są też koszule, spodnie z materiału lub jeansy, ale bez przetarć. Koszulka typu T-shirt, jak mówią specjaliści, to strój dobry na rower lub jogging. Niedopuszczalne są natomiast krótkie spodenki. Gdy chodzi o buty, to u pań i u panów jest podobnie. Według zasad savoir-vivre’u, klapkom plażowym i japonkom mówimy stanowcze – nie.

Godnie, nie swobodnie

Latem na drzwiach kościołów pojawiają się plakaty, które przypominają, by na czas wizyty w świątyni przywdziać strój godny, a nie swobodny. Bernardyn z sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej – o. Tarsycjusz Bukowski mówi: – Przy wszystkich wejściach do sanktuarium mamy tablice informacyjne ze znakami graficznymi o stosownym ubiorze do kościoła. Również podczas ogłoszeń prosimy o właściwe ubieranie się. Czasem jednak się zdarza, że rzeczywiście ktoś nie jest stosownie ubrany. Z czego to wynika? Być może z niewiedzy, że świątynia jest miejscem świętym i wymaga odpowiedniego stroju.

Paulini na Jasnej Górze również wykorzystują tablice informacyjne i ogłoszenia duszpasterskie. Włączyli się ponadto w ogólnopolską akcję: „W progi Boże w godnym ubiorze”. – Niektórzy uważają, że wysoka temperatura zwalnia z odpowiedzialności. Czasami nasza straż jasnogórska czy straż maryjna zwracają komuś uwagę, ale niestety, spotyka się to często z niezrozumieniem, a nieraz i gniewem – mówi o. Waldemar Pastusiak, kustosz Jasnej Góry. Zakonnik uważa, że ludzie zatracili poczucie sacrum, i podkreśla: – Potrzeba edukacji i przywrócenia wrażliwości na to, że święte miejsce wymaga odpowiedniego ubioru.

Warto sobie uświadomić, że w krajach takich jak Chorwacja, Włochy czy Malta niewłaściwy ubiór uniemożliwia wejście do świątyni. Coraz więcej ludzi jest zdania, że te reguły powinny zacząć obowiązywać także u nas.

Zdaniem specjalisty
Tatiana Szczęch – stylistka, doradca wizerunkowy z wieloletnim doświadczeniem. Prowadzi wykłady i szkoli w zakresie autoprezentacji, psychologii kolorów i zasad kodu ubioru (dress code). Ekspert HR Polska ds. wizerunku. Współzałożycielka portalu Spell Your Shape.
– Co Pani sądzi o strojach, które mają na sobie latem osoby wchodzące do kościoła?
– Coraz więcej w nas swobody. To dobrze, bo kiedy ubranie staje się naszą drugą skórą, sami czujemy się lepiej i pewniej. Jest jednak pewna granica, której nie wypada przekroczyć – granica dobrego smaku. Mam na myśli, oczywiście, bycie zbyt wyzywającym, bo lato sprzyja odkrywaniu ciała. Problem w tym, że u każdego z nas ta granica przebiega w różnych miejscach. To kwestia wychowania i edukacji – tak, także edukacji. Zasady ubioru są częścią etykiety i powinny być nam znane tak dobrze, jak zasady zachowania przy stole. Bywa jednak różnie.
– Czy coraz częściej zauważane na ulicach, a nieraz także w kościołach, „skąpe” stroje to już norma?
– Owszem, w stylu miejskim zaczynamy stosować modę plażową. Nie, nie jest to norma i nie sądzę, by kiedykolwiek się to zmieniło. Po prostu taki ubiór nie jest w dobrym tonie.
Rozmawiała Magda Nowak

CZYTAJ DALEJ

77. rocznica Zbrodni Wołyńskiej. Na pytania dotyczące Wołynia nie szukajmy odpowiedzi tylko na ziemi

2020-07-11 21:51

Marzena Cyfert

Przed Pomnikiem Mauzoleum przy bulwarze Xawerego Dunikowskiego

Uroczysty apel z okazji Narodowego Dnia Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na obywatelach II RP odbył się 11 lipca pod Pomnikiem Mauzoleum przy bulwarze Xawerego Dunikowskiego.

W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele władz, z premierem Mateuszem Morawieckim, a także duchowni różnych wyznań chrześcijańskich, którzy poprowadzili modlitwę. Udział zaznaczyła wojskowa asysta honorowa.


W kryptach Pomnika Mauzoleum znajduje się ziemia z mogił z 2000 miejscowości, w których w latach 1939-47 popełniono masowe mordy na ludności polskiej.

Honorowy prezes Stowarzyszenia Upamiętniania Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów Szczepan Siekierka przypomniał, że stowarzyszenie zostało założone w 1989 r., z misją „pojednania i pokuty” i spełniło swoją rolę. Udało się bowiem zebrać ponad 20 tys. relacji świadków, którzy przeżyli rzeź na Kresach i wydać kilka tomów zbiorowej dokumentacji, której większość jest potwierdzona przez Komisję Ścigania Zbrodni przeciw Narodowi Polskiemu. Zwracając się do premiera Mateusza Morawieckiego, prezes powiedział: – Bardzo się cieszę, że jest wśród nas Pan Premier, którego pamiętam jako młodego chłopca, bo pracowałem z jego ojcem. Spotykaliśmy się i zastanawialiśmy się wspólnie, jak doczekać czasów prawdziwej Polski, takiej, która będzie dbać o ludność polską, o naród polski, o tych, którzy zostali pozbawieni kawałka chleba. O takiej Polsce marzyłem.

Wicewojewoda dolnośląski Bogusław Szpytma opowiedział o dramatycznych wydarzeniach, jakich doświadczyła jego rodzina na Wschodzie we wsi Wierzbowiec. – Przez kilkadziesiąt lat słyszeliśmy w domu opowieści, które mroziły krew w żyłach. W tej wsi pozostało już na zawsze 75 osób. Później nastąpił trudny czas milczenia, gdy z powodów politycznych nie można było mówić o tej zbrodni, nie można było ujawniać prawdy, podobnie jak o Katyniu. Po 60 latach razem z mamą odwiedziliśmy to miejsce, nocowaliśmy w domu, który prowadziła Ukrainka p. Oksana. Próbowaliśmy rozmawiać, ale to była bardzo trudna rozmowa. Padło jedno ważne dla mnie zdanie: „Czy Wy chcecie tutaj wrócić?”. Myślę, że ten lęk przed naszym powrotem staje się podstawą takich zachowań – mówił wicewojewoda.

– Dzisiaj przy trudnej historii Ukrainy i trudnej historii Polski coraz więcej nas łączy. Słyszymy wiele osób mówiących po ukraińsku, które tutaj pracują, rozwijają się. Ale gdzieś ciągle jest cień milczenia, cień tego, czego nie zdołaliśmy wyjaśnić. Jesteśmy tu dziś po to, żeby zaświadczyć, że już nigdy nie zapomnimy o tych ofiarach, że będziemy się domagali prawdy. Te dwa wielkie narody w Europie muszą budować swoje relacje na prawdzie – mówił wicewojewoda dolnośląski.

–Spotykamy się dziś we Wrocławiu w innych czasach, by upamiętnić ofiary tamtego ludobójstwa, jak i Ukraińców, którzy broniąc swoich sąsiadów, również stracili życie – mówił Marcin Krzyżanowski, wicemarszałek województwa dolnośląskiego.

Po uroczystościach przy Mauzoleum miała miejsce Eucharystia w intencji ofiar zbrodni sprzed 77 lat w kościele Najświętszej Maryi Panny na Piasku. Przewodniczył jej bp Jacek Kiciński. – Tamten trudny czas byłby jeszcze trudniejszy, gdyby nie wiara naszych przodków – mówił ksiądz biskup i zapewniał, że Bóg nigdy nie męczy się człowiekiem, dlatego nigdy nie rezygnuje z człowieka. Bóg pragnie naszego szczęścia.

Tłumaczył, że dar wolności dany ludziom oznacza możliwość wyboru dobra lub zła. Grzech, odrzucenie Boga i Jego przykazań zawsze powodują cierpienie. – Każde odrzucenie Boga kończy się dramatem człowieka i wielu pokoleń. Tak stało się na Wołyniu. Od 1943 r. do lutego 1945 r. odrzucenie Boga i Jego przykazań doprowadziło do kulminacji zła i nienawiści. A skutkiem tego była śmierć męczeńska 50-60 tys. Polaków. Te liczby to nie statystyki, ale konkretne osoby, ich praca, ich cierpienia. To ludzie, którzy mieli swoje marzenia, którzy pragnęli żyć, kochać, troszczyć się o swoje rodziny – mówił bp Kiciński.

Zauważył, że przychodząc na świat otrzymujemy korzenie i skrzydła. Korzenie to zwyczaje, tradycja, kultura, wartości, jakimi się kierujemy w życiu. Dzięki korzeniom człowiek wie, kim jest i zna swoją tożsamość. Skrzydła natomiast sprawiają, że człowiek staje się otwarty na świat, na innych. Tymi skrzydłami jest życiowe powołanie, pasja czynienia dobra. Dramat Wołynia sprawił, że dla wielu te korzenie zostały wyrwane, skrzydła podcięte, dla niektórych zaś bezlitośnie zniszczone.

– Dziś po 70 latach patrzymy na to nie bez emocji, stawiamy sobie pytanie, dlaczego tak się stało. Jezus nam mówi, byśmy na pytania dotyczące Wołynia nie szukali odpowiedzi tylko na ziemi… Jezus nam pokazuje, że naszym celem jest niebo a ten czas na ziemi to tylko pielgrzymka. Wierzymy, że męczennicy Wołynia otrzymali nagrodę życia wiecznego. Powinniśmy uczynić wszystko, by podobny dramat nigdy się nie powtórzył – dodał biskup Jacek i zachęcił do budowania, na wzór patrona dnia, św. Benedykta z Nursji, kultury miłości, prawdy, przebaczenia i pokoju.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję