Reklama

Niedziela na Podbeskidziu

Sportowe wychowanie do wartości

Na co dzień trenują, rozgrywają mecze, wygrywają, ale uczą się też przegrywać i przyjmować porażkę z pokorą. W tych sekcjach piłkarskich każdy zawodnik ma szansę się wykazać. 3 grudnia, tuż przed wspomnieniem św. Mikołaja, w sali Ludowego Klubu Sportowego Pogórze odbyło się spotkanie mikołajkowe dla Młodzieżowych Sekcji Piłki Nożnej LKS Pogórze. Gościł na nim olimpijczyk Janusz Rokicki

Trener Młodzieżowych Sekcji Piłki Nożnej w LKS Pogórze, Tomasz Dybczyński, wpadł na pomysł organizowania spotkań mikołajkowych 4 lata temu. – Spotkania mikołajkowe organizuje LKS Pogórze. Mają na celu integrację grupy, pokazanie, że dzieci nie tylko uczestniczą w rozgrywkach sportowych, ale spotykają się wraz z rodzicami w jednym miejscu, gdzie rozmawiamy, wspominamy, oglądamy prezentację multimedialną z sezonu. Ważne, żeby rodzice widzieli, że stale dzieje się coś wartościowego dla dzieci i że warto, by dzieci grały w naszych piłkarskich Sekcjach – mówi Tomasz Dybczyński. – Spotkania mają charakter ekumeniczny. Uczestniczą w nich zawodnicy z rodzicami oraz zaproszeni goście. Zapraszamy m.in. Proboszcza z Pogórza, który wspiera naszą działalność, oraz znaną osobę ze świata sportu, która mogłaby być dla dzieci wzorem do naśladowania w przyszłości i inspiracją do wartościowych działań. We wcześniejsze lata gościliśmy olimpijkę Paulinę Ligocką i piłkarza Ekstraklasy Łukasza Hanzela – dodaje trener.

W tym roku z młodymi zawodnikami spotkał się paraolimpijczyk Janusz Rokicki z Cieszyna, który opowiedział chłopcom o swoim życiu i drodze do sukcesów oraz pokazał medale olimpijskie. Pojawił się również wychowanek LKS-u Pogórze, a obecnie zawodnik Ruchu Chorzów Ekstraklasy – Łukasz Hanzel. Głos zabrali – prezes LKS Pogórze Stanisław Urbański, proboszcz parafii NMP Królowej Polski w Pogórzu ks. dziekan Ignacy Czader, skarbnik LKS Pogórze Piotr Hanzel oraz sołtys Pogórza Mariusz Rodenko. – Klub LKS Pogórze jest tym klubem, któremu mocno będę kibicował i którego karierę będę skrupulatnie obserwował – zapewnił ks. dziekan Ignacy Czader. – Gratuluję dzieciom i młodzieży zaangażowania w treningi, tego, że mają chęć przyjść na boisko, zamiast ciągle siedzieć przy tabletach i smartfonach. Życzę, aby w przyszłym roku wasze osiągnięcia były równie dobre, a nawet lepsze – życzył prezes Stanisław Urbański. Pod koniec spotkania chłopcy otrzymali prezenty i mogli poprosić sportowców o autograf. Rozprowadzano również okolicznościowe kalendarze.

Sportowy kapitał

LKS Pogórze powstał w 1950 r. i od początku skupiał młodzież. – Obecnie trenuję 61 zawodników z gminy Skoczów i Brenna, skupionych w 3 sekcjach młodzieżowych: Skrzaty, Żaki i Trampkarze. Najmłodsi to 2012 rocznik, a najstarsi – 2002 rocznik. Trenowałem też chłopców, którzy grali na Turnieju Piłki Nożnej Ministrantów „Bosko Cup”. Ministranci z Pogórza pod opieką ks. Roberta Kasprowskiego trzykrotnie zdobyli 2. miejsce w finałach „Bosko Cup” – wspomina Tomasz Dybczyński, zauważając że to, iż chłopcy grają w piłkę nożną, jeszcze nie oznacza, że piłka ma być dla nich nr 1 w życiu. – Zawodnicy grają też po to, żeby miło spędzić czas, dobrze się bawić z kolegami na boisku, ale i poza nim, np. na wspólnym ognisku czy wyjeździe do kina. Wszyscy chłopcy w LKS Pogórze są wspaniali. Żadnemu zawodnikowi nie mówię, że się nie nadaje do gry, że nie ma umiejętności, ale staram się w każdym dostrzec wartość, coś pozytywnego w jego grze. Dla mnie nie tyle jest ważny wynik sportowy, co dobra atmosfera podczas rozgrywek, gra fair-play, wychowywanie młodych ludzi do wartości i umiejętności również przegrywania. Tu chodzi też o pokorę w grze, a nie o szczycenie się, że jestem lepszym od innych zawodników – podkreśla trener.

Reklama

Młodych zawodników wspierają ich rodzice. – Jestem fanem sportu, zwłaszcza piłki nożnej. W latach swojej młodości trenowałem biegi sprinterskie w sekcji lekkoatletycznej w klubie Piast Cieszyn. A gdy mój syn zaczął trenować piłkę nożną, postanowiłem że będę go w tym wspierał, żeby on widział, że choć trenuje dla siebie, to ma akceptację rodziców. Z doświadczenia wiem, że sport wychowuje i uczy pokory, systematyczności, pracowitości, odporności na stres i niepowodzenia w dalszym życiu, uczy dążenia do celu, odpowiedzialności za drugiego zawodnika i drużynę. Młody zawodnik wie, po co gra, i widzi, że bez pracy nie ma kołaczy. Ale do tego potrzebne jest wsparcie i obecność najważniejszych wychowawców, czyli rodziców – mówi ojciec jednego z chłopców, Piotr Górecki, który w Młodzieżowych Sekcjach Piłki Nożnej prowadzi dokumentację fotograficzną meczów i spotkań. – Nasz trener, który jest podporą Sekcji Młodzieżowych, zainspirował mnie do tego, by mu pomagać w promocji zdrowej rywalizacji i wychowania młodych ludzi poprzez sport. Inni rodzice też się angażują i widzę, że traktują rozgrywki w naszych Sekcjach jako dobre wychowanie. Mnie buduje również to, gdy widzę, że chłopcy przez rozpoczęciem meczu robią znak krzyża. Myślę, że takie wychowywanie poprzez sport jest kapitałem, który będzie procentował w późniejszych latach życia naszych dzieci – dodaje Piotr Górecki.

Przez trudy do sukcesów

Obecność rodziców odegrała dużą rolę również w życiu goszczącego na spotkaniu w Pogórzu mistrza olimpijskiego Janusza Rokickiego. W 1992 r. 18-letni Rokicki wracał z pracy na budowie do swojego domu w Wiśle. W drodze został napadnięty i pozostawiony na torach kolejowych. Pociąg przejechał po jego nogach, wskutek czego musiały być amputowane. Choć spotkało go nieszczęście, to jak sam podkreśla, w tych najtrudniejszych momentach wielką pomocą było wsparcie jego rodziców, którzy otaczali go opieką i modlitwą. – Było mi ciężko, ale miałem wspaniałych mi ludzi obok siebie. Rodzice z rodzeństwem mnie wspierali, a Pan Bóg nad tym czuwał. Wiara w Boga umacniała mnie i dała mi nadzieję na to, że będzie lepiej. Zawsze jest łatwiej, kiedy możemy poprosić Pana Boga o pomoc w każdej dziedzinie swojego życia, nie tylko sportowej. Myślę, że człowiek powinien wierzyć nie tylko w Boga, ale wierzyć przede wszystkim Bogu, że jest zawsze z nami i pomaga nam we wszystkim – mówi olimpijczyk, podkreślając, że miał w sobie wewnętrzną wolę walki, by próbować wstać na nogach. – Widziałem, że jest szansa chodzić i żyć w społeczeństwie, a nie w izolacji. Dowiedziałem się o protezach. Potem zacząłem trenować pływanie. Później lekkoatletykę. Szkoliłem się u Zbigniewa Gryżbonia, będąc zawodnikiem w MOSiR w Cieszynie. Choć w życiu miałem wiele trudności, do wszystkiego dochodziłem ciężką pracą i wysiłkiem. To mnie zahartowało – podkreśla Janusz Rokicki.

O swoim życiu, walce i zwycięstwach opowiedział młodym zawodnikom na spotkaniu mikołajkowym w Pogórzu. Rokicki trzykrotnie został wicemistrzem paraolimpijskim w pchnięciu kulą. W zeszłym roku po raz pierwszy zdobył mistrzostwo świata w tej dziedzinie, a w tym roku – mistrzostwo Europy. Swoimi osiągnięciami oraz postawą wiary i wytrwałości potwierdza, że nawet będąc niepełnosprawnym, można osiągnąć wiele: – Moje przesłanie dla młodych ludzi jest takie, że w każdej dziedzinie życia, czy to sportowej, czy innej, człowiek, żeby do czegoś dojść, musi się poświęcić. Chociażby w sporcie – zawodnik nie może tylko trochę potrenować, bo z tego nic nie będzie. Jeżeli jest trening, wtedy nie ma innych spotkań, czy imprez. Tak do tego podchodziłem – trening był treningiem, a po nim dopiero znalazł się czas na spotkanie z kolegami czy zabawę. Podstawą jest systematyczność w tym, co się robi. Każdy sport to ciężka wytrwała praca, która kiedyś przyniesie dobre owoce – podkreślił Janusz Rokicki.

2016-12-15 10:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Legia Warszawa piłkarskim mistrzem Polski

2020-07-11 19:56

[ TEMATY ]

sport

Legia Warszawa

PAP/Leszek Szymański

Piłkarze Legii Warszawa wygrali u siebie z Cracovią 2:0 w 35. kolejce ekstraklasy i zapewnili sobie 14. w historii tytuł mistrza kraju. Obecnie mają 11 punktów przewagi nad Piastem Gliwice i Lechem Poznań, które mogę jeszcze zdobyć maksymalnie dziewięć.

Legionistom do odzyskania utraconego przed rokiem na rzecz Piasta Gliwice tytułu wystarczyłby remis, jednak od początku grali o zwycięstwo i osiągnęli sporą przewagę.

Mający sporo problemów kadrowych stołeczny zespół już do przerwy prowadził 1:0 po golu w 23. minucie Czecha Tomasa Pekharta. W drugiej połowie, w której na krótko sędzia przerwał grę z powodu zadymienia boiska wskutek odpalenia przez kibiców rac, na 2:0 podwyższył Gruzin Walerian Gwilia.

We wtorek obie drużyny spotkały się w Krakowie w meczu półfinałowym Pucharu Polski i to Cracovia była wówczas lepsza wygrywając 3:0.

To czwarty tytuł mistrza Polski Aleksandara Vukovica. Dwa - w latach 2002 i 2006 - zdobył jako zawodnik, w 2017 roku poprowadził zespół w jednym spotkaniu, a w tym sezonie był pierwszym trenerem od pierwszej kolejki.

Legia, która występuje na najwyższym szczeblu nieprzerwanie od 1948 roku, z 14 tytułami zrównała się w klasyfikacji najbardziej utytułowanych polskich klubów z Górnikiem Zabrze i Ruchem Chorzów. Stołeczna ekipa zdecydowanie góruje nad rywalami w liczbie triumfów w Pucharze Polski - ma ich 19.

Oficjalna koronacja nowych mistrzów kraju odbędzie się po ostatniej, 37. kolejce, zaplanowanej na 19 lipca.(PAP)

mar/ pp/

CZYTAJ DALEJ

Polityczny testament

Niedziela Ogólnopolska 20/2020, str. 18-19

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

100‑lecie

Wydawnictwo Biały Kruk/Adam Bujak

Zaangażowanie katolików w sprawy publiczne i polityczne to także część testamentu św. Jana Pawła II. Jaka więc powinna być polityka według papieża?

Ani oskarżenia o karierowiczostwo, o kult władzy, o egoizm i korupcję, które nierzadko są kierowane pod adresem ludzi wchodzących w skład rządu, parlamentu, klasy panującej czy partii politycznej, ani dość rozpowszechniony pogląd, że polityka musi być terenem moralnego zagrożenia, bynajmniej nie usprawiedliwiają sceptycyzmu i nieobecności chrześcijan w sprawach publicznych” – te słowa św. Jana Pawła II z adhortacji Christifideles laici (n. 42) są jednym z najmocniejszych apeli o zaangażowanie w sprawy publiczne świeckich katolików.

Wbrew obiegowemu myśleniu, że polityka jest brudna i szkodliwa dla chrześcijańskiego sumienia, nauczanie Kościoła zawsze wskazywało na potrzebę zaangażowania świeckich w sprawy publiczne. Jan Paweł II podkreślał, że polityka jest naszym obowiązkiem, że „bierność, która zawsze była postawą nie do przyjęcia, dziś bardziej jeszcze staje się winą. Nikomu nie godzi się trwać w bezczynności” (CL 3). Oczywiście, stopień tego zaangażowania politycznego za każdym razem ma być uzależniony od indywidualnych predyspozycji konkretnej osoby. Udział w głosowaniach i wyborach jest chrześcijańskim minimum.

Wojna cywilizacji

Nauczanie społeczne papieża Polaka w odniesieniu do polityki i władzy świeckiej jest kontynuacją i rozwinięciem nauczania II Soboru Watykańskiego, szczególnie konstytucji duszpasterskiej Gaudium et spes. W powstanie tego dokumentu soborowego Karol Wojtyła, jako biskup krakowski, był szczególnie mocno zaangażowany.

Wielu historyków uważa, że Jan Paweł II odegrał kluczową rolę w pokonaniu komunizmu w Europie. Jego siła opierała się jednak nie na działalności stricte politycznej, ale na autorytecie moralnym, wiedzy i nauczaniu. Tuż po tym, jak upadła żelazna kurtyna, papież rozprawił się z realnym komunizmem i marksizmem w encyklice Centesimus annus. Jednocześnie był daleki od gloryfikowania kapitalizmu i w tym samym dokumencie obnażył wiele grzechów zachodniego i bogatego świata, np. pogoń za zyskiem kosztem człowieka czy zjawisko konsumizmu. Wprowadził też pojęcie „ekologii ludzkiej”, w której pod ochroną władzy powinna się znajdować rodzina ze swoją otwartością na nowe życie. Jan Paweł II doskonale wiedział, że polityka jest bardzo ważną przestrzenią życia społecznego człowieka. Trwa w niej wojna dobra ze złem, którą określił jako dychotomię kultury albo cywilizację życia i cywilizację śmierci. „Trzeba odkryć na nowo, że rodzina jest sanktuarium życia. (...) Wbrew tzw. kulturze śmierci, rodzina stanowi ośrodek kultury życia” – podkreślił (CA 39).

Papież nawoływał, by wierzący angażowali się politycznie i stawali właśnie po stronie cywilizacji życia. „Przywódcy polityczni, zarządzający sprawami publicznymi, mogą przez swoje osobiste decyzje i programy działania prowadzić całe społeczeństwa ku życiu lub ku śmierci. Dlatego ludzie wierzący, a w szczególności wierni Kościoła katolickiego, mają obowiązek uczestniczyć aktywnie w życiu społeczeństw, których są członkami” – powiedział podczas noworocznego spotkania z korpusem dyplomatycznym 10 stycznia 2000 r.

Polski Dekalog

Tuż po transformacji ustrojowej w Polsce papież przyjechał do swojej ojczyzny, by dać lekcję wolności. W 1991 r. tłumaczył, jak interpretować Dziesięć przykazań w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Przestrzegał rodaków oraz elity polityczne przed absolutyzacją pojęcia wolności, co może prowadzić do nowych form zniewolenia. Mówił o wychowaniu do dojrzałej wolności, na której mogą się opierać społeczeństwo, naród i wszystkie dziedziny jego życia.

W 1991 r. obowiązywało w Polsce „prawo” zezwalające na aborcję praktycznie z dowolnego powodu. Papież musiał w tym kontekście upomnieć także polityków. W swoim przemówieniu w Radomiu podkreślił, że przykazanie: „nie zabijaj”, jest „zakazem stanowczym i absolutnym, który równocześnie afirmuje prawo każdego człowieka do życia: od pierwszej chwili poczęcia aż do naturalnej śmierci”. Z naciskiem stwierdził, że nie istnieje ludzka instancja, która miałaby prawo zalegalizować zabójstwo niewinnej, bezbronnej istoty.

Apelował także do polityków, którzy mieli wpływ na dokonującą się w Polsce transformację ustrojową, aby nie zapominali o elementarnej zasadzie sprawiedliwości społecznej mimo istnienia wolnego rynku. „Nigdy nie trzeba w taki sposób dążyć do dóbr materialnych ani w taki sposób ich używać, jak gdyby były one celem samym w sobie. Toteż reformie gospodarczej (...) powinien towarzyszyć wzrost zmysłu społecznego, coraz bardziej powszechna troska o dobro wspólne, zauważanie ludzi najbiedniejszych i najbardziej potrzebujących” – powiedział w Lubaczowie.

Pokusa „świeckiej religii”

Podstawowym kryterium polityki – według Jana Pawła II – jest dążenie do wspólnego dobra jako dobra wszystkich ludzi i całego człowieka. Stanowione prawo zawsze musi kierować się szacunkiem dla człowieka i służyć zaspokojeniu jego wielorakich potrzeb duchowych i materialnych, osobistych, rodzinnych i społecznych.

Jego nauczanie społeczne i moralne przez cały pontyfikat było niezmienne. Papież w centrum obowiązków politycznych stawiał życie ludzkie oraz rodzinę. „Sprawą ogromnie pilną jest popieranie, obok działań na korzyść rodziny, również tych dziedzin polityki społecznej, które dotyczą przede wszystkim samej rodziny i pomagają jej, przeznaczając na to odpowiednie zasoby i skuteczne środki w celu wspierania jej zarówno w wychowaniu dzieci, jak i opieki nad ludźmi w podeszłym wieku” – czytamy w Centesimus annus (n. 49).

Ojciec Święty wskazał też niebezpieczeństwa dla wielu organizacji i systemów politycznych. Przypominał o skutkach grzechu pierworodnego oraz władzy, która może ulec niebezpiecznym pokusom. „Gdy ludzie sądzą, że posiedli tajemnice doskonałej organizacji społecznej, która eliminuje zło, sądzą także, iż mogą stosować wszelkie środki, także przemoc czy kłamstwo, by ją urzeczywistnić. Polityka staje się wówczas «świecką religią», która łudzi się, że buduje w ten sposób raj na ziemi” – podkreślił (CA 25).

CZYTAJ DALEJ

Simoncelli: bez zawieszenia broni trudno będzie wygrać z koronawirusem

2020-07-12 16:32

[ TEMATY ]

wojna

koronawirus

Vatican News/ANSA

W starożytności przerywano wojny na czas igrzysk olimpijskich. W tym roku pandemia spowodowała przeniesienie olimpiady, ale wojny trwają nadal. W wielu krajach działania zbrojne uniemożliwiają walkę z koronawirusem, leczenie chorych, a nawet dostarczanie podstawowej pomocy humanitarnej.

Najtrudniejsza sytuacja jest obecnie w Jemenie i Syrii. Podobnie jest w Kamerunie, Republice Środkowoafrykańskiej czy Nigerii. Stąd niedawny apel papieża Franciszka o bezwarunkowe i natychmiastowe zawieszenie broni. „Bez poważnego potraktowania tego wezwania będzie trudno wygrać z pandemią” – uważa prof. Maurizio Simoncelli, specjalista w dziedzinie rozbrojenia, współzałożyciel międzynarodowego instytutu badawczego IRIAD zajmującego się promowaniem wiedzy naukowej na temat praw człowieka, rozbrojenia i zarządzania konfliktami bez użycia przemocy.

„Wojny nigdy nie wybuchają bez powodów, a powody są zazwyczaj takie same: kontrola terytoriów i ich zasobów. Tak stało się w Libii, gdzie pragnienie pokoju ustąpiło przed konfliktem międzynarodowym. Spójrzmy na Zatokę Perską i Syrię. Te konflikty nie mogłyby trwać tyle lat, gdyby wciąż nie była tam dostarczana broń i amunicja. Warto pamiętać, że konflikty są również poważnym biznesem. W historii wiele razy widzieliśmy, jak państwa, które domagały się zawieszenia broni, kończyły na eksporcie uzbrojenia na tereny objęte wojną – powiedział w wywiadzie dla Radia Watykańskiego Maurizio Simoncelli. – Dlatego bardzo trudne będzie wprowadzenie zawieszenia broni, aby pomóc ludności zagrożonej koronawirusem na terenach objętych konfliktem. Jest ich bardzo wiele, od Afryki po Bliski Wschód. Niedobór leków, słaba kondycja zdrowotna mieszkańców, brak wody i żywności sprawiają, że zagrożenie jest niezwykle poważne. Nie wystarczy potakiwać papieżowi, kiedy mówi o rozbrojeniu. Wiele państw to robi, ale nie zachowują się niestety konsekwentnie”.

W ubiegłym miesiącu biskupi Kamerunu i Republiki Środkowoafrykańskiej potępili kontynuację działań wojennych w obu tych krajach. Podobna sytuacja ma miejsce w Nigerii. „Wciąż jesteśmy na łasce bojówek terrorystycznych Boko Haram, zwłaszcza na północy kraju”– alarmuje arcybiskup Abudży, Ignatius Ayau Kaigama, podkreślając również zagrożenie koronawirusem, który jest jego zdaniem najniebezpieczniejszy dla najbiedniejszej części populacji.

Sytuacja jest tragiczna także w Syrii i w Jemenie, borykającymi się z najpoważniejszym kryzysem humanitarnym na świecie. Bp Paul Hinder, wikariusz apostolski w Arabii Południowej, zwraca uwagę na zniszczenie połowy infrastruktury medycznej w Jemenie oraz na brak bezpieczeństwa, który „utrudnia, a czasem uniemożliwia transport pomocy”. „Bez rozejmu między walczącymi stronami wszystkie operacje humanitarne pozostaną sparaliżowane” – uważa bp Hinder.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję