Reklama

Wiadomości

Miłość nieprzyjaciół, radość kapłaństwa

Niedziela Ogólnopolska 38/2016, str. 10-11

[ TEMATY ]

film

Krzysztof Tadej

Na kazachskim stepie podczas realizacji filmu „Człowiek Boga” – o bł. ks. Władysławie Bukowińskim

Na kazachskim stepie podczas realizacji filmu
„Człowiek Boga” – o bł. ks. Władysławie Bukowińskim

W te dwie zwięzłe i bardzo wymowne formuły można by najkrócej ująć postawę duchową ks. Władysława Bukowińskiego, nowego polskiego błogosławionego, po obejrzeniu poświęconego mu filmu, który 11 września 2016 r., w dniu beatyfikacji, wyemitowano w TVP 1.

Zmarły ponad 40 lat temu, a teraz beatyfikowany w Karagandzie ks. Władysław Bukowiński był do niedawna w Polsce postacią szerzej nieznaną. Mało kto o nim wiedział, bo większość ze swych 70 lat życia spędził najpierw na Kresach Wschodnich, a potem w Kazachstanie, z czego ponad 13 – w sowieckich aresztach, więzieniach i łagrach.

Reklama

Dziś wielu rodaków wie o nim już sporo. Między innymi to, że w Krakowie ukończył seminarium duchowne i został wyświęcony na kapłana w 1931 r. Że przez 5 lat duszpasterzował w Rabce i Suchej Beskidzkiej, by odpracować koszta swoich studiów, ale potem na własne życzenie został przeniesiony do Łucka. I że pomimo późniejszych kataklizmów dziejowych pozostał na Wschodzie aż do śmierci w 1974 r., jako niestrudzony apostoł Dobrej Nowiny najpierw dla eksterminowanych i prześladowanych za wiarę i polskość Kresowian, a później dla zesłańców, więźniów i łagierników, ludzi wydziedziczonych, biednych i opuszczonych. Nie tylko Polaków – również Niemców i Ukraińców, a nawet ateistycznie wyszkolonych sowieckich funkcjonariuszy NKWD. I że podczas postalinowskiej odwilży w 1955 r., gdy pojawiła się dlań możliwość repatriacji, wybrał obywatelstwo Związku Sowieckiego, aby do końca – mimo kolejnego, trzeciego już z rzędu aresztowania i uwięzienia – wytrwać na swojej wymagającej prawdziwego cywilnego bohaterstwa kapłańskiej placówce.

Nic więc dziwnego, że jedynie na krótko, choć aż trzykrotnie, przyjeżdżał później do Polski. Tu też spisał swe niezwykłe, zdumiewające skromnością i autentyczną miłością nieprzyjaciół „Wspomnienia z Kazachstanu”. Wydano je w 1979 r. w Bibliotece „Spotkań” w Paryżu, a w latach 80. – także w kraju, oczywiście poza cenzurą.

Ks. Bukowiński w dokumencie polskim

Znaczne poszerzenie wiedzy o tej historycznej postaci, jaką po części pozostaje ks. Władysław Bukowiński, to błogosławione owoce jego zasłużonej i stosunkowo szybkiej beatyfikacji. Trzeba jednak docenić w tym również rolę filmu. Biograficzny dokument Krzysztofa Tadeja „Człowiek Boga”, pokazany 11 września w Telewizji Polskiej, dobrze spełnił – i zapewne nadal będzie spełniać, przy okazji powtórnych emisji – taką funkcję. Innymi słowy – funkcję ciekawego, przystępnego i atrakcyjnego wizualnie źródła informacji o tym prawie nieznanym przez dziesiątki lat w swej ojczyźnie, prawdziwie niezłomnym i świętym kapłanie.

Reklama

Nie jest to pierwsza filmowa opowieść o ks. Bukowińskim. Palmę pierwszeństwa trzeba tu przyznać znacznie skromniejszemu, lecz przecież również wartościowemu dokumentowi „Powołanie” – ostatniemu w bogatym dorobku Ireny Kamieńskiej, jednej z najlepszych polskich dokumentalistek, zmarłej przed paroma miesiącami. Jednak tamten, niespełna półgodzinny i powstały właściwie jakby przy okazji innej realizacji obraz, z 2002 r., nie mógł w ówczesnych warunkach programowania repertuaru filmowego liczyć na należyte upowszechnienie w telewizji zwanej publiczną.

Dokument Tadeja był natomiast najpierw solidnie przygotowywany. A zrealizowany został zgodnie z wymogami dzisiejszej estetyki telewizyjnej. Stosunkowo szybki montaż, efektowne migawki plenerowe i liczne przenikania, także krótkich fragmentów archiwalnych, na które jednak chciałoby się popatrzeć dłużej, nadają rytm zwłaszcza początkowej części filmu. Zwraca w niej również uwagę zdjęcie koloru ze współczesnych ujęć, aby je zbliżyć do jednolitego kolorytu materiałów historycznych.

Nie mogło w tym filmie zabraknąć wypowiedzi ważnych osób związanych z procesem kanonizacyjnym ks. Bukowińskiego, a więc przede wszystkim cudownie uzdrowionego ks. Mariusza Kowalskiego z Kazachstanu, a także postulatora procesu ks. dr. hab. Jana Nowaka i historyka ks. dr. Andrzeja Scąbera oraz metropolity krakowskiego kard. Stanisława Dziwisza. Ksiądz Bukowiński bowiem nie tylko studiował w Krakowie, ale też kiedy z Kazachstanu przyjeżdżał do Polski, zatrzymywał się w parafii pw. św. Floriana, której proboszczem jest ks. Scąber. Tej samej, w której duszpasterzem akademickim był niegdyś ks. Karol Wojtyła.

Trzeba podkreślić, że największym walorem tej nowej filmowej biografii błogosławionego polskiego księdza, urodzonego w Berdyczowie w 1904 r., są świadectwa kilkunastu osób, które się z nim spotkały – przede wszystkim bezpośrednio lub choćby pośrednio – i mogły teraz wiarygodnie zaświadczyć o jego dramatycznych kolejach życiowych i niewątpliwej świętości. Ich relacje dodają wiele ciekawych szczegółów do filmowego biogramu dobrze zapamiętanego Księdza Władysława i składają się na jego portret duchowy.

Apostoł apostołuje także po śmierci

Szczególnie dramatyczne są relacje Zofii Helwing oraz biskupa Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego Matfieja Szewczuka o cudownym ocaleniu bohatera filmu z rzezi 6-tysięcznej rzeszy więźniów w Łucku, którą przed zajęciem miasta przez Niemców w 1941 r. urządziło tamtejsze NKWD. Leżący pod stosami trupów ranny ks. Bukowiński zdołał wówczas jeszcze wyspowiadać umierającego chłopca.

O innych niekonwencjonalnych formach jego duszpasterzowania mówi przed kamerą Apolonia Słobodzian. Opowiada o odprawianiu przez ks. Bukowińskiego potajemnej Liturgii nocą, o posegregowanych na stole kopertach z pieniędzmi przeznaczonymi dla potrzebujących i o całym jego majątku, jakim były zaledwie dwie walizki: jedna z rzeczami osobistymi, a druga – z tymi potrzebnymi do sprawowania Liturgii. Bronisława Tokariewa podobnie akcentuje, że błogosławiony „uczył, jak się modlić”, a s. Maria Oliania, karmelitanka bosa z miejscowości Oziornoje, wspomina księdza palacza z kotłowni i jego „radość ze służby Bogu”. Z kolei Ludmiła Wierzbicka opowiada o Mszy św. odprawionej w prywatnym domu, co zostało w filmie dyskretnie zainscenizowane i o czym w swej niedawnej rozmowie z Lidią Dudkiewicz na łamach „Niedzieli” (nr 36/4 września br.) opowiadał sam reżyser.

O kluczowym rysie postawy ks. Bukowińskiego – przebaczaniu nieprzyjaciołom, od których tyle wycierpiał, dobitnie zaświadczają w dokumencie „Człowiek Boga” m.in. lekarz pediatra Maria Niedoborska z Priszachtienska, a także wytrwała propagatorka idei cywilizacji miłości Anna Pruszyńska z Krakowa. Niejako zwieńczeniem zarysowanej na ekranie – z konieczności tylko wyrywkowo – charakterystyki nowego polskiego błogosławionego są wypowiedzi o nim ks. Andrzeja Waksmańskiego, byłego proboszcza parafii pw. św. Szczepana w Krakowie. Mówi on m.in., że ten „bezdomny misjonarz (...) nawet w więzieniu apostołował” i że w pustce, która powstała po jego śmierci w Karagandzie, apostołuje tam nadal jego grób, zgodnie zresztą z jego pragnieniem i życiowymi zamierzeniami.

Filmowy dokument „Człowiek Boga” jest nie tylko powrotem do zapomnianej przez lata historii, jest również rzutem oka na obecną sytuację katolików na Wschodzie – tam, gdzie apostołował niegdyś ks. Bukowiński: w Łucku i w Kazachstanie. A to, że o kontynuowaniu jego dzieła już w znacznie lepszych, choć nadal niełatwych warunkach i o radości z Chrystusowego kapłaństwa mówią dziś przed kamerą młodzi księża, jest wielkim pośmiertnym zwycięstwem „Bożego bezdomnego wędrowca”, jak nazywa nowego błogosławionego rektor seminarium w Karagandzie ks. Piotr Pytlowany. On sam zaś jak gdyby nagle ożywa w zachowanym bezcennym nagraniu urywka swej homilii, w którym mówi o radości, jaką nawet w cierpieniach daje wiara, o zwycięskiej radości zmartwychwstałego Chrystusa. Jest to wyjątkowo piękne i wymowne domknięcie całego poświęconego mu filmu.

2016-09-14 08:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Powstał film o księdzu kard. Henryku Gulbinowiczu

[ TEMATY ]

kardynał

film

kard. Henryk Gulbinowicz

LC CORP SKY TOWER

Z okazji 90. rocznicy urodzin kard. Henryka Gulbinowicza powstanie film dokumentalny opowiadający o życiu i posłudze pasterskiej legendarnego pasterza diecezji wrocławskiej.

CZYTAJ DALEJ

Arch. katowicka: rozpoczęła się nowenna przed beatyfikacją ks. Jana Machy

2021-09-20 07:04

wikipedia.org

W niedzielę 19 września w parafiach archidiecezji katowickiej rozpoczęła się nowenna przed beatyfikacją Sługi Bożego ks. Jana Machy. Będzie ona trwać przez dziewięć niedziel aż do dnia beatyfikacji, czyli 20 listopada br. Nowenna jest elementem przygotowania diecezjan do tego wydarzenia.

Nowenna ma formę nabożeństwa. Na beatyfikację została skomponowana pieśń pt. "Wezwanie do bł. Jana Machy", która jest częścią nowenny. Ponadto proponuje się, by odmówić Modlitwę o łaskę za wstawiennictwem Sługi Bożego i przeczytać krótkie rozważanie - są to słowa ks. Machy.

CZYTAJ DALEJ

Bł. Kadłubek wyjątkowy dla Jędrzejowa

2021-09-20 09:24

[ TEMATY ]

bł. Wincenty Kadłubek

Jędrzejów

diecezja kielecka

Agnieszka Dziarmaga

Sierpień i październik to ważne miesiące w religijnych celebracjach w Jędrzejowie. Tradycyjnie ostatnie dni sierpnia przebiegają pod znakiem Odpustu Wincentiańskiego, zaś 9 października obchodzone jest wspomnienie bł. Wincentego Kadłubka, drugiego patrona diecezji kieleckiej.

Krakowski Biskup, dostojnik Kościoła, patriota i erudyta, który zrezygnował z jednej z najważniejszych godności w państwie piastowskim i pieszo przywędrował do Jędrzejowa, aby rozpocząć mnisie życie, jest kimś wyjątkowym dla miasta i jego mieszkańców.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję