Puszcza Sandomierska to nie tylko nazwa geograficzno-przyrodnicza. Puszcza, czyli gęsty las pierwotny, naprawdę porastał te ziemie. Przebyć puszczę nie było łatwo, ani bezpiecznie,dlatego trakty wytyczali władcy, a wiekowe drzewa karczowali ich poddani, którzy często wzdłuż tych szlaków się osiedlali. Przy takim właśnie „trakcie królewskim” w I poł. XVI wieku powstała niewielka osada – Sława Góra, zwana potem „Ostrowami seu Sławogóry”, a dzisiaj znana pod nazwą Ostrowy Tuszowskie. Pierwsza pisana wzmianka o tej miejscowości pochodzi z roku 1538.

Parafię w Ostrowach Tuszowskich uposażył w roku 1566 sam król Zygmunt August. Wtedy też lokował wieś. Jednak do erygowania parafii doszło dopiero w roku 1574. Pierwszą świątynię, drewnianą, pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, wzniesiono ok. 1593 r. Konsekrował ją w 1630 r. bp Tomasz Oborski, sufragan krakowski. Z powstaniem tej świątyni związane jest podanie, wedle którego rycerzowi znużonemu polowaniem objawiła się we śnie Matka Boża mówiąc: „Przyszłam tu z Włoch i tu mi postawisz kościół”. Rycerz nie szczędził pieniędzy i wybudował modrzewiowy kościół, który istniał do roku 1902.

Wizerunek Maryi, którą pobożny lud szybo ukochał i nazwał „Madonną z Puszczy”, jest prawdopodobnie kopią rzymskiej ikony Matki Bożej Śnieżnej z bazyliki Santa Maria Maggiore, aczkolwiek nie jest to wierna kopia, bo oblicze Maryi ma rysy polskie. Obraz powstał w 1630 r., o czym świadczy umieszczona na nim data. Natomiast o pochodzeniu wzorca mówi łaciński napis znajdujący się u dołu obrazu: „Madonna Maior de Urbe [...] a s. Luca Evang. depicta”. Według tradycji obraz był królewskim darem polskich władców, kolatorów kościoła aż do czasów rozbiorów.

O dynamicznie rozwijającym się kulcie „Madonny z Puszczy” świadczyły liczne wota, a także korony na wizerunku Matki Bożej (prawdopodobnie z pierwszej – prywatnej – koronacji). Kres temu położyły, jak w wielu innych polskich sanktuariach, władze zaboru austriackiego doby józefińskiej, nakazujące w 1784 r. usunięcie z kościołów wotów, zasłon i ozdób. Nieco później podniszczony obraz Madonny umieszczono na strychu.

Nowy, murowany kościół w Ostrowach Tuszowskich został konsekrowany w roku 1902 przez bp. Leona Wałęgę z Tarnowa. Obraz Madonny umieszczono wówczas w ołtarzu głównym w złoconym wgłębieniu z gotycką ramą, stosownie do stylu kościoła. Przed tym obrazem znajduje się zasuwany nowy obraz, malowany na płótnie, przedstawiający Wniebowzięcie. Dawniej „stary” obraz odsłaniany był tylko na większe uroczystości, obecnie jest prawie stale odsłonięty. Wydatne ożywienie kultu maryjnego, za staraniami ks. Dominika Litwińskiego, proboszcza ostrowskiego w latach 1934-69, datuje się od lat 30. XX wieku. W 1956 r. obraz został gruntownie odnowiony i zabezpieczony.

W 1999 r. kopia wizerunku „Madonny z Puszczy” była darem powiatu kolbuszowskiego dla Ojca Świętego Jana Pawła II (wręczonym podczas papieskiej wizyty w Sandomierzu). W 2005 r. rozpoczęto starania o koronację łaskami słynącego obrazu, co zwieńczone zostało 19 maja 2012 r. Koronacji wizerunku „Madonny z Puszczy”, Patronki Leśników i Pani Ziemi Kolbuszowskiej, przewodniczył bp Kazimierz Górny, wówczas ordynariusz rzeszowski. Homilię wygłosił bp Edward Janiak z Wrocławia, krajowy duszpasterz leśników.

Do Ostrów Tuszowskich przed cudowne oblicze Maryi przybywają biskupi i księża, leśnicy i myśliwi. Poeci „Madonnę z Puszczy” opiewają w swoich wierszach. Wierni chcą tu swojej najlepszej Matce dziękować za otrzymane łaski oraz prosić o opiekę i orędownictwo u Boga. Przyjdź i Ty, pątniku pobożny, a umocnisz swoją wiarę!

Miłym wprowadzeniem w uroczystości odpustowe w Ostrowach Tuszowskich będzie z pewnością koncert zespołu „Oratorium” z Radomia, pod kierownictwem ks. Lecha Gralaka. Koncert rozpocznie się 15 sierpnia o godz. 11.30.