duży pęczek botwinki wraz z młodymi buraczkami
dwa świeże ogórki
pęczek rzodkiewek
pęczek koperku
2 łyżki posiekanego szczypiorku
ząbek czosnku
1 l kefiru lub jogurtu naturalnego
0,5 szklanki śmietany
sól
pieprz
Wykonanie:
Dokładnie oczyszczoną botwinkę drobno posiekać, buraczki obrać, pokroić w kostkę. Przełożyć do rondelka, zalać wodą, aby jarzynki zostały przykryte, i dusić na małym ogniu 10 min, przestudzić.
Czosnek zmiażdżyć, ogórki pokroić w kostkę, rzodkiewki w krążki, dodać do botwinki, wymieszać z jogurtem i śmietaną. Dodać koperek i szczypiorek. Przyprawić solą i pieprzem.
Wstawić do lodówki na ok. 2 godz. Można podawać z jajkiem na twardo.
Przepis pochodzi z książki „Z zakonnej kuchni” wydanej w serii Biblioteka „Niedzieli”.
Próbowali Państwo kiedyś dodać do zupy serek topiony? Jeśli nie, to warto spróbować. Jest wyśmienity. Najlepszy jest naturalny, złoty ementaler, ale do jarzynowej pasuje też ziołowy. Nadaje on zupie ostrzejszy smak, a także trochę zagęszcza. Serek najlepiej dodawać drobno pokrojony pod koniec gotowania i mieszać, aż się rozpuści.
• 4 ziemniaki
• mały kalafior
• włoszczyzna bez kapusty
• łyżka masła
• 2 opakowania serka topionego
• sól
John Bridges, "Uzdrowienie teściowej Piotra"/pl.wikipedia.org
Opowiadanie o powołaniu Samuela zaczyna się od zdania o rzadkim słowie Pana. To czas, w którym objawienie jakby przygasa. Widzenia nie są częste. Akcja toczy się w Szilo, w przybytku, gdzie znajduje się Arka. Samuel śpi blisko miejsca świętego, a obok stoi lampa Boża, jeszcze nie zgasła. Ten szczegół niesie nadzieję. Obecność Pana trwa mimo zmęczenia i zamętu. Heli jest stary, jego oczy przygasają.
Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.